Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Trudno nawet wyrazić bogactwo postaci kobiecych w literaturze. Każda epoka prezentowała zarówno charakterystyczne dla niej wzorce i typy kobiet, ale i ich zaprzeczenia. Nigdy kobiecość nie kojarzyła się jednoznacznie, ponieważ natura kobiety jest zmienna. Potrafi być aniołem, niemal świętą, która emanuje dobrocią, ciepłem, delikatnością i pięknem, ale i kobietą przynoszącą ból i cierpienie. To skrajne wizje płci pięknej. Pomiędzy nimi odnajdziemy cały wachlarz bohaterek o głębokiej osobowości, różniących się nieraz między sobą diametralnie. W swej prezentacji pokażę zarówno postacie skrajne, jak i niepodlegające jednoznacznej ocenie. Uważam, że analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące i dać wiele wiedzy o tej najpiękniejszej z płci.

Do kobiet anielskich z pewnością należy Zosia – bohaterka „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. Matka Zosi, Ewa - córka Stolnika Horeszki, zmarła młodo, osierocając córkę. Zaopiekował się nią Sędzia, a jej wychowaniem zajmowała się Telimena. Zosia jest ulubienicą Jankiela, wielkiego patrioty i artysty. Tadeusz zobaczył ją po raz pierwszy zaraz po swoim przyjeździe do Soplicowa. Nie wiedział jeszcze wtedy, że Zosia w przyszłości zostanie jego żoną, ale już wówczas jej uroda wywarła na nim duże wrażenie. Zosia, zaledwie czternastoletnia dziewczyna, była bardzo zgrabna i delikatna. Głowę okalały jej jasne, układające się w loki włosy. Odbijające się w nich słońce tworzyło jakby aureolę, co nadawało jej anielski wygląd. Ubierała się w proste stroje, które były stosowne do jej wieku i miejsca, podkreślając jednocześnie naturalny wdzięk dziewczynki. Lubiła zajmować się dziećmi i ogródkiem. Była bardzo ładna, lecz nie wykorzystywała tego w świadomy sposób. Cechuje ją ogromny urok osobisty, któremu każdy ulega, ale także przesadna płochliwość. Jest piękną i młodą dziewczyną, szczerą oraz naturalną. Cechuje ją również patriotyzm. Młodziutka damulka jest zawstydzona zalotami Tadeusza i rozśmieszona, a nawet przestraszona umizgami Hrabiego. Dopiero pod fachową opieką Telimeny wkracza na soplicowskie salony. Cechuje się dużą dozą zdrowego rozsądku jak i opanowania. Nie godzi się na zaręczyny w przeddzień wyjazdu Tadeusza do Księstwa Warszawskiego. W XII księdze przeradza się w kobietę: „jest już dorosła, nie jest dziewczyną maluczką”, jednak kocha Tadeusza wielką dziecięcą miłością.

Sonia Marmiełodowna ze „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego to młoda, zaledwie 18-letnia dziewczyna, dla której życie dopiero powinno się zaczynać i być jeszcze proste i radosne. Dla niej jednakże ulice mrocznego Petersburga i jego mieszkańcy to nie ciepły dom, lecz nędza i cierpienie. Niewykształcona, bez środków do życia, widząca nieszczęście najbliższych podejmuje bardzo radykalny krok. Decyduje się sprzedawać swoje ciało za kilka rubli zapłaty, dzięki którym może nakarmić przyrodnie rodzeństwo. Marmiełodow: „Czy zdaniem pańskim panna uboga, lecz uczciwa dużo może zarobić własną pracą? (…) ani 15 kopiejek dziennie nie zarobi(…)”; „(…)I oto widzę, o jakiej szóstej godzinie: Sioneczka wstała, włożyła chusteczkę, włożyła paletko i wyszła z mieszkania, a o dziewiątej wróciła. Przyszła, idzie wprost do Katarzyny i w milczeniu kładzie przed nią na stole 30 rubli. Ani słówka przy tym nie pisnęła, ani nie spojrzała nawet…”

Sonia sięga po zakazany owoc - wbrew dekalogowi zostaje jawnogrzesznicą. Nie ukrywa tego. Godzi się na „żółty paszport”, czyli oficjalne zaświadczenie lekarskie dla prostytutek. Jednak, jak każdy człowiek, pragnie przecież tylko żyć normalnie, w świecie niezachwianych wartości i prawd. W jej postępowaniu widzi się dużą sprzeczność. Sprzedaje ciało za kilka rubli, a jednak jest głęboko wierzącą chrześcijanką, więc przyjmuje swój los z pokorą. To w wyniku braku innego wyjścia, poczucia obowiązku wobec najbliższych, drzemiącego niej miłosierdzia, mimo zgnilizny etycznej pozostaje dobra i ciepła, nie ocenia grzechów ani swojego ojca - alkoholika, ani nowopoznanego Raskolnikowa - zabójcy. Tkwi w niej szlachetność. To wszystko czyni z niej zestawienie przeciwieństw- prostytuującej się „kobiety –upadłej” i opiekuńczego anioła. Mimo tak fatalnej sytuacji materialnej potrafi oddać swoje ostatnie pieniądze, aby uczynić czyjś dzień lub dwa nieco lepszym od pozostałych. Gotowa też jest na przyjęcie konsekwencji własnego kroku- wygnanie samej siebie na granicę zła (nawet nieświadomie) i margines społeczeństwa.

Jej życie zmienia się, kiedy poznaje Raskolnikowa, człowieka, który wyznał jej swoją zbrodnię. Od tej pory Sonia wiedziona wolą działania staje się duchową opiekunką Raskolnikowa. Łączy ich pokrewieństwo dusz. Oboje są odszczepieńcami, oboje odrzucenia na margines społeczeństwa. Dziewczyna utożsamiając swoje cierpienie z sytuacją Raskolnikowa proponując mu symboliczne, wspólne niesienie krzyża: „[…]weź, proszę! – błagała. – Wspólnie pójdziemy na cierpienie, wspólnie i krzyż poniesiemy!...” Kulminacyjnym momentem w relacji Sonii i Raskolnikowa jest czytanie biblijnego fragmentu o wskrzeszeniu Łazarza. Mimo świadomości, że ona sama jest jawnogrzesznicą, a Raskolnikom mordercą dziewczynę przepełnia wiara w to, że i oni, jak biblijny Łazarz, mogą odrodzić się do nowego życia. Niczym biblijna św. Magdalena – grzesznica podąża za ukochanym na zesłanie, chcąc odpokutować swój największy występek.

Ta młoda dziewczyna to samarytanka o silnym charakterze i ukształtowanej moralności. Pokorna, zdolna do poświęceń, altruistyczna i empatyczna. Jej głęboka wiara stoi w wielkiej opozycji moralnej do prostytucji. Musiała wybrać między ciężką sytuacją a własnym sumieniem. Za łamanie nakazów moralnych ludzie wyznaczyli jej karę, w postaci odrzucenia i pozbawienia szacunku, a ona przyjmuje to z pokorą. Jej życie determinuje głęboka wiara, czytania Biblii i poświęcanie siebie dla innych. Dlatego jest przykładem anioła-grzesznicy – prostytutki, która zachowuje wewnętrzną czystość.

Kolejną prezentowaną przeze mnie bohaterką jest tytułowa Anna Karenina z powieści Lwa Tołstoja. Anna jest kobietą dojrzałą, matką i żoną. Jej rodzina jest poważana w towarzystwie petersburskiej arystokracji a jej samej niczego nie brakuje pod względem materialnym. Dlaczego jednak ta z pozoru spełniona kobieta wikła się w romans z młodym oficerem? Ponieważ jej życie to przysłowiowa „złota klatka”. Anna tkwi w małżeństwie z zimnym, nieczułym i cynicznym mężczyzną, do tego wiele od niej starszym. Do grzechu pchnęło ją ogromne pragnienie miłości, której Karenina nie chce i nie może jej dać. Początkowo broni się przed uczuciem do Wrońskiego, chce pozostać wierną żoną i dobrą matką. Jednak stopniowo ulega namiętności.

Anna znajduje się w sytuacji bez wyjścia: musi wybierać pomiędzy statecznym życiem rodzinnym, zachowaną pozycją społeczną, a szczęściem osobistym i prawdziwą miłością. Ma świadomość, że cokolwiek wybierze będzie nieszczęśliwa. Miłość jednak zwycięża. Kosztem złamanej przysięgi małżeńskiej, kosztem grzechu i odrzucenia przez pełne hipokryzji społeczeństwo. Szczera i wrażliwa natura Kareniny nie pozwala jej żyć w kłamstwie. Kobieta decyduje się wyznać prawdę mężowi, i odrzucić wszelkie konwenanse. Ten, mimo wszystko, daje jej szansę powrotu, lecz to ona ją odrzuca. Wiedziona bezgraniczną, szaloną miłością zapomina o synu i o nowonarodzonej córeczce – owocu grzesznej miłości. Dzieci pozostawia pod opieką męża, a sama wyjeżdża z kochankiem w podróż po Europie. Wkrótce przychodzi otrzeźwienie, lecz jest już za późno. Okazuje się, że miłość i szczęście to ułuda, a droga do niego zabiera więcej, niż daje. Wrońskiemu coraz trudniej jest wychodzić na przeciw oczekiwaniom Anny i jej emocjonalnym huśtawkom. Zostawia ją. Osamotnioną, wykluczoną ze społeczeństwa, niekochaną. Kobieta traci nadzieję na odzyskanie rodziny i miejsca w społeczeństwie. Utraciwszy zaufanie do kochanka, osoby, na której opierała całą swą nadzieję jest wyprowadzona z psychicznej równowagi. Bohaterka pogrąża się w grze wyobraźni, która doprowadza ją do samobójstwa. Anna Karenina rzuca się pod koła pociągu.

Chociaż utwór można odebrać jako przypowieść o karze za grzech cudzołóstwa to jednak tak jednoznaczne potępienie Anny nie przekonuje. Szczególnie dzisiejszego odbiorcę. Nauka moralna płynąca z książki to nie sprawiedliwa kara dla cudzołożnicy. Tego rodzaju konkluzja nie miałaby sensu, gdyż byłaby potępieniem odrzucenia fałszu i hipokryzji. Przecież gdyby Anna została z Kareninem i sprytnie ukrywała swój romans przed światem, nie zapłaciłaby za to najpierw swoim szczęściem, a potem życiem. Morał prawdziwy brzmi inaczej: miłość wyłącznie cielesna i zmysłowa staje się siłą niszczącą, dopiero miłość pełna czułości i życie rodzinne przynosi harmonię i szczęście. Zatem kto ponosi winę za tragedię, która wydarzyła się w „Annie Kareninie”. Według mnie najtrafniejszą hipotezę podaje Jarosław Iwaszkiewicz: „(…)Wiedza życia daje Tołstojowi możność oczyszczenia Anny z wszelkiego cienia winy i przerzucenia oskarżenia na rzeczywistego winowajcę, na ustrój społeczny, w którego ramach szczera, namiętna natura Anny nie może się pomieścić”. Anny nie możemy nazwać ani aniołem, ani femme fatale. Myślę, że można usytuować ją pośrodku. Do grzechu popchnęło ją przecież pragnienie prawdziwej miłości.

Kolejną żeńską istotą, wartą uwagi jest Jagna – bohaterka młodopolskiej powieści „Chłopi”, autorstwa noblisty Władysława Reymonta. Postać ta to prosta wiejska dziewczyna, która jednak posiada niezwykle złożoną osobowość, determinującą całe jej życie. Charakterystyczną cechą Jagny jest brak własnego zdania i tendencja do ulegania innym, silniejszym psychicznie jednostkom. Największy wpływ ma na nią matka, która praktycznie podejmuje za dziewczynę każdą decyzję – nawet tę, dotyczącą zamążpójścia. Jagna bezwiednie poddaje się losowi – nawet wtedy, gdy ma poślubić przeszło dwa razy starszego od siebie Macieja Borynę. Nie jest w tym związku szczęśliwa, ale stara się go zaakceptować w zupełnie dziecinny sposób. Boryna bowiem jest majętnym człowiekiem i najbogatszym gospodarzem w Lipcach, więc może dać swojej młodej żonie wszystko, czego ona tylko sobie zażyczy. Jagnę cieszy fakt bycia bogatą i tym rekompensuje sobie starczy wiek swego małżonka. Jednak jej największym życiowym nieszczęściem jest emanujący z niej erotyzm, którym bezwiednie przyciąga do siebie mężczyzn. Ulega mu niejeden mieszkaniec wsi, przez co ze strony innych kobiet Jagnę spotyka wiele nieprzyjemności. Trudną sytuację dziewczyny pogarsza jeszcze jej słaba natura, która sprawia, że nie potrafi ona odmówić swym zalotnikom. Najlepszym tego przykładem jest Antek – syn Macieja Boryny, który zdradza żonę ze swoją macochą. Jagna uwodzi także Dominika – syna organisty, który ma zostać księdzem, lecz dla pięknej dziewczyny jest gotów z tego zrezygnować. Rezultatem takich działań staje się wyrzucenie Jagny ze wsi – mieszkańcy wywożą ją na taczce poza jej granice.

Fatalizm tej bohaterki polega na tym , że jej urok paraliżuje mężczyzn i łamie życie innym kobietom. Jednak jej czyny nie są powodowane wyrachowaniem. Jagna bowiem nie jest świadoma swego magnetyzmu, a w swej naiwności angażuje się emocjonalnie w każdy związek, w który wchodzi. Takim zachowaniem niszczy zarówno innych, jak i siebie. Dodatkowo jest ona postacią pokrzywdzoną przez los, gdyż przyszło jej żyć w środowisku, które jej nie rozumie i niszczy jej osobowość. Z jednej strony destrukcyjnie wpływa na innych, z drugiej nie jest tego w pełni świadoma.

Inną femme fatale była bohaterka książki „Lolita” Vladimira Nabokova - Dolores Haze. Określenie „lolita” pochodzi od zdrobnienia jej imienia. Mimo tylko dwunastu lat dziewczyna umiała zawładnąć sercami mężczyzn, a narrator zaliczał ją do grona „nimfetek”. Była zafascynowana światem dorosłych. Cechowało ją wyrachowanie, świadome korzystanie z własnych atutów, młodość, a przede wszystkim niewinny wygląd, który stanowił kontrast do jej zachowania. Lolita nie stroniła od wulgaryzmów, miewała zmienne nastroje, zawsze chciała stawiać na swoim, była rozpieszczona, wyjątkowo wyzwolona i doświadczona jak na swój wiek. W połączeniu z jej niewinnym wyglądem, zachowaniami typowymi dla młodej dziewczynki, umiłowaniem do zakupów, reklam, zabaw tworzyło to bardzo kuszące połączenie. Dla mężczyzn zafascynowanych nią stanowiła pewnego rodzaju tajemnicę, którą pragnęli poznać, wniknąć w jej skomplikowaną psychikę. Natomiast świadomość możliwości jej łatwej utraty uzależniała od niej narratora, który potem popadł w paranoję, nie umiał sobie wyobrazić życia bez ukochanej, a na końcu posunął się nawet do zabójstwa człowieka, który ją porwał. Sama Lolita była ciekawa świata dojrzałych mężczyzn, którymi się tylko bawiła. Brak było w niej romantyczności, a sam akt miłosny był dla niej nieistotny. Wymienione cechy świadczą o fatalizmie tej postaci. Zafascynowanie Humberta wykorzystywała do własnych celów, zaś za każdą oznakę czułości kazała sobie płacić, chciała otrzymywać prezenty, zwiedzać interesujące miejsca. Z własnej inicjatywy została kochanką narratora. W relacjach z mężczyznami chodziło jej o uczucie bycia zdobywaną i smaku władzy. Jako młoda kobieta chciała czuć się atrakcyjna. Mimo jej wieku, to ona kontrolowała sytuację i ustalała zasady, bo to jej pożądali mężczyźni bardziej, niż ona ich, stając się tym samym zarówno ich błogosławieństwem jak i przekleństwem. Dla samej bohaterki jej postępowanie skończyło się źle, gdyż zamieszkała w biednej dzielnicy, w wieku 17 lat zaszła w ciążę, umarła podczas porodu. Dzisiaj, mimo iż określenie „lolita” ma charakter pejoratywny nadal możemy się spotkać z kobietami, które postępują w sposób zbliżony do zachowania Dolores i charakteryzują się podobnymi cechami.

Jak widać na przykładzie zaprezentowanych utworów, kobiety mogą być skrajnie różne. Trudno nawet wyobrazić sobie spotkanie niewinnej Zosi z „Pana Tadeusza” z doświadczoną, mimo młodego wieku Lolitą. A jednak obie były kobietami i obie poszukiwały w życiu miłości. Odmienność ich przedstawień może wynikać z różnych okresów powstania utworów, których są bohaterkami. Moim zdaniem jednak zawsze istniały kobiety święte i te prowadzące do zguby. Nie zawsze literatura prezentowała te skrajności. Także i dziś, gdy przyjrzymy się kobietom, możemy dojść do wniosku, że w każdej drzemie femme fatale i w każdej mieści się anioł.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.