Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Inne


Od Zielonego Balonika do Kabaretu Moralnego Niepokoju - stare i nowe oblicze polskiego kabaretu. Prześledź przemiany w nim zachodzące, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena punktowa: 20/20
Liczba stron: 6
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

W Polsce kabaret ma niezwykle bogatą tradycję.

Kabaret był niegdyś miejscem, a nie rodzajem przedstawienia. Szło się do niego specjalnie, aby spędzić miły wieczór przy lampce wina. Nazwa „kabaret” wywodzi się właśnie od francuskiej winiarni. Piwnice takie służyły jako miejsce występów wędrownych komediantów, których wpuszczali właściciele z nadzieją na zwabienie klienteli. W XIX wieku główną formą rozrywki stała się piosenka, fr. „chanson”. Kawiarnie z jednym śpiewakiem szybko się rozrastały, zaczynały wykorzystywać kostiumy i scenografię – tak powstały tzw. cafe-concerts. To właśnie z nich wyrósł kabaret. Już od 1880 pojawiły się w nim zwiastuny zabawy intelektualnej i artyzmu. Stał się miejscem przyciągającym artystów. W Polsce kabaret ma niezwykle bogatą tradycję. Początki łączy się z powrotem Jana Augusta Kisielewskiego z Paryża w 1905. Pomysł powstał przy stoliku malarskim w „Jamie Michalikowej”, czyli słynnej cukierni krakowskiej Jana Michalika, miejscu spotkań młodych, o głośnych później w sztuce nazwiskach, która stała się siedzibą kabaretu. Podczas takiego właśnie wieczoru, kiedy artyści wyszli po spotkaniu na Rynek, ujrzeli roznoszącego zielone balony chłopca – tak właśnie powstała nazwa pierwszego w Polsce teatrzyku - „Zielony Balonik”. Jego założyciele to Edward Żeleński – brat Tadeusza Boya-Żeleńskiego – Kisielewski i Stanisław Kuczborski. Kabaret ten nazywany był „kabaretem artystów”, nie literackim, bowiem pracowali w nim głównie malarze i plastycy. Różnił się od francuskiego i niemieckiego tym, że pisali do niego teksty artyści nieznani, np. Boy, w tamtych czasach dopiero wchodzący na scenę (później wszystkie teksty z „Balonika” zamieścił w tomie pt. „Słówka”).


Kabaret artystów stał się bardzo znany w całym kraju. Na przedstawienia przychodziły takie osobistości jak Henryk Sienkiewicz, Władysław Reymont czy Stefan Żeromski. Jego popularność była ogromna. Nie wszyscy jednak byli mu przychylni. Krytykowano go przede wszystkim za to, że powstał wtedy, kiedy Polską wstrząsnęły dwa wielkie wydarzenia – rewolucja i śmierć Stanisława Wyspiańskiego – i że je kompletnie zignorował. Twierdzili także, że „Balonik” jest odpowiedzialny za zdziczenie i bezideowość młodzieży. Kabaret obronił jednak uczestnik spotkań „Jamy Michalikowej” Adam Grzymała-Siedlecki, mówiąc, że założyli go artyści wychowani na twórczości Stanisława Wyspiańskiego, a cały kunszt humorystyki polegał na tym, że wyciskali ją z drobnych spraw Krakowa, bo to, co się dzieje w Warszawie, po prostu ich nie obchodziło. Kabaret przestał istnieć w 1912, ale wciąż powoływano się na jego tradycję.

strona:    1    2    3    4    5    6