Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw młodości


Trudne dorastanie. Zanalizuj problem na wybranych przykładach literackich różnych epok

Okres dorastania to jeden z najważniejszych, ale i najtrudniejszych momentów w życiu człowieka. Kształtuje się wówczas jego światopogląd, wybiera wartości, którymi będzie kierował się całe życie. Dla niektórych to czas szczęśliwych uniesień, pierwszych miłości, innym przynosi pierwsze rozczarowania i powoduje bunt wobec otaczającej rzeczywistości. Młodość rządzi się swoimi prawami. Kojarzona jest z beztroską, jednak, jak pokazują lektury, dla wielu bohaterów to czas cierpienia, lęków egzystencjalnych, które prowadzą nawet do prób samobójczych. Młody człowiek pozbawiony oparcia nie potrafi czasem samodzielnie pokierować własnym życiem. Ulega wpływom innych lub ucieka w nałogi, zbyt szybko poznaje zło świata i zraża się do niego. Czasem bolesne doświadczenia okresu dorastania są pozytywne – dzięki nim dojrzały człowiek jest odpowiedzialny i świadomy swoich czynów, częściej jednak zdarza się, że czynią wyobcowanym i zagubionym. W swej prezentacji ukaże kilka z wybranych bohaterów, których okres dorastania zmienił ich sposób postrzegania świata.

W „Kordianie” Juliusz Słowacki opisał dorastania piętnastoletniego młodzieńca, kształtowanie się jego poglądów, poszukiwanie miejsca w świecie. Na postawę życiową bohatera miały wpływ przede wszystkim współczesne wydarzenia historyczne, między innymi ogarniające Polskę powstanie listopadowe. Kordian chciał odnaleźć swój cel w życiu i dokonywać wielkich czynów, jednak jego sercem targa „jaskółczy niepokój”, który wyraził w słowach skierowanych do Boga: „Boże, zdejm z mego serca jaskółczy niepokój, daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj”. Bohater poszukuje celu i sensu swojego istnienia. Marzy o karierze wojskowej, jednak jest na nią zbyt młody. Także pragnienie wielkiej romantycznej miłości legło w gruzach. Młodzieniec zakochał się w starszej o kilka lat Laurze, która nie odwzajemniała jego uczuć. Po kolejnym rozczarowaniu podjął myśl o samobójstwie. Jednak próba samobójcza okazała się nieudana, podobnie jak wszystko w jego życiu. W wieku dwudziestu lat Kordian odbywa wielką podróż po Europie. W tym czasie porównuje swoje wyobrażenia o życiu z brutalną rzeczywistością. Poznaje prawdę o świecie, w którym najwyższą rolę odgrywają pieniądze, co uzmysławia sobie podczas pobytu w Anglii. W czasie podróży po Włoszech nawiązuje romans ze starszą od siebie Wiolettą, która zapewnia go o swoich uczuciach, szybko jednak okazuje się, że zależy jej wyłącznie na majątku Kordiana. W Watykanie bohater udaje się na audiencję papieską, podczas której przeżywa kolejny zawód. Wbrew oczekiwaniom papież nie opowiada się po stronie nękanych Polaków. Na zakończenie podróży po Europie Kordian udaje się na szczyt Mont Blanc, gdzie ujawnia swój bunt wobec świata, dociera wówczas w głąb własnej duszy. Monolog ujawnia zamysł bohatera – zjednoczenie wszystkich narodów Europy do walki z monarchiami. Kordian przechodzi metamorfozę: z cierpiącego młodzieńca zmienia się w organizatora narodowej rewolucji. Ostatecznie dojrzewa, a jego światopogląd staje się stabilny. W rok później postanawia ziścić swoje marzenia. Czuje w sobie wielką moc. Uważa, że Polska poświęci się dla dobra narodów. Jednak plany Kordiana po raz kolejny się nie ziściły. Bohater nie dokonuje zamierzonego czynu - carobójstwa, pada zemdlony w progu carskiej sypialni.

Niedolą młodych bohaterów zajęła się szczegółowo epoka pozytywizmu. Bolesław Prus uczynił małego, utalentowanego chłopca bohaterem noweli o tytule „Antek”. Chłopak urodził się w biednej wsi. Prze dwa lata spał w kołysce po starszym barcie, potem ustąpił miejsca młodszej siostrze. „Przez ten rok kołysał siostrę, a przez cały następny - rozglądał się po świecie. Raz wpadł w rzekę, drugi raz. dostał batem od przejezdnego furmana za to, że go o mało konie nie stratowały, a trzeci raz psy tak go pogryzły, że dwa tygodnie leżał na piecu.” Później zajął się pasaniem świń, ale nie bardzo mu to wychodziło, gdyż zaciekawił go wiatrak, który wyłaniał się zza horyzontu. „Od tej pory - od wschodu do zachodu słońca - strugał on patyki i układał je na krzyż. Potem wystrugał sobie kolumnę; próbował, obciosywał, ustawiał, aż nareszcie wybudował mały wiatraczek, który na wietrze obracał mu się tak jak tamten za Wisłą. Cóż to była za radość! Teraz brakowało Antkowi tylko żony, żeby mógł ją bić, i już byłby z niego prawdziwy młynarz!”

Struganie tak pochłaniało chłopca, że jego matka zamartwiała się, że żadnego pożytku z niego nie ma, i że nic dobrego z niego nie wyrośnie. Na szczęście jego siostra pomagała mu paść bydło, a on mógł zajmować się swoimi sprawami. Jego wielkim marzeniem było zostać osobą, która będzie stawiała takie wiatraki, jakie teraz rzeźbił. Wielkim i traumatycznym przeżyciem była dla młodego chłopaka śmierć młodszej siostry, którą znachorka kazała włożyć do pieca na trzy zdrowaśki. Dziewczyna, zamiast wyzdrowieć spaliła się. Chłopca posłano do szkoły, ale niewiele tam się nauczył, gdyż nauczyciel go zniechęcał i traktował jak głupka. Później został oddany do kowala z sąsiedniej wioski. Początkowo przestraszony, jednak szybko przekonał się do pracy w kuźni. Niestety, za szybko się uczył, więc kowal odesłał go do pracy na gospodarstwie, z którego chłopak uciekł do domu. Antek dorasta, jest pięknym młodzieńcem, za którym oglądają się panny ze wsi. On sam zakochał się w pięknej żonie wójta. Dla niej zrobił krzyżyk i postanowił ofiarować jej, ale nie starczyło mu odwagi. Tegoż samego dnia wyruszył do miasta za namową kuma Andrzeja. Autor ukazuje trudne dzieciństwo i dorastanie wiejskiego chłopaka, Antka. Chłopak jest uzdolniony – rzeźbi – jest tez bardzo mądry i pojętny, łatwo się uczy i myśli logicznie, za co jest karcony i bity. Historia Antka to historia dziecka, które chcąc żyć w zgodzie ze sobą, ze swoimi pragnieniami i planami na przyszłość, jest nierozumiany.

Ponadczasowość tematyki trudnego dorastania potwierdza utwór Stefana Żeromskiego „Przedwiośnie”. Powieść to historia dojrzewania i bujnej młodości Cezarego Baryki. Bohater jest synem Seweryna Baryki i Jadwigi Dąbrowskiej, którzy wiodą względnie szczęśliwe życie, podróżując po Rosji, wreszcie osiadają w Baku. Pierwsze oznaki młodzieńczego buntu odnajdujemy po tym, gdy ojca Baryki powołują do wojska. Całe wakacje włóczy się z kolegami po Baku i chuligani. Po powrocie do szkoły wciąż wojuje z belframi, przeciwstawia się uciskowi, wagaruje. Matka drży o syna, nie umie nad nim zapanować, nie wie, jak go zatrzymać w domu. Na tym etapie życia bohatera cechowała typowa młodzieńcza impulsywność, chęć wyrażenia siebie, zaimponowania rówieśnikom siłą i źle rozumianą odwagą. Moim zdaniem takie zachowanie niewiele różni się od współczesnych postaw młodych ludzi. Z pewnością zmieniły się warunki życia, ale akt buntu pozostał taki sam. Poszukujący ideałów Baryka staje się zapalonym rewolucjonistą. Nie chce już chodzić do żadnej szkoły. Jest zafascynowany rozgrywającymi się na jego oczach przemianami. Ten etap życia Baryki był na tyle charakterystyczny, że można go określić mianem młodzieńczego opętania. Baryka jest zupełnie nieświadomy czynów, których dokonuje, nie zastanawia się nad nimi. Na szczęście po pewnym czasie zauważa, że rewolucja deprawuje ludzi. Zetknięcie z Polską to dalszy etap kształtowania się postawy ideowej młodego Baryki, czas edukacji i wrastania w polskość. Dzięki pomocy Szymona Gajowca, podejmuje studia medyczne. Przerywa je wojna 1920 roku przeciwko Rosji, w której Cezary bierze udział, poddając się presji tłumu i powszechnemu entuzjazmowi. W czasie wizyty u Hipolita Wielosławskiego Baryka przeżywa pierwszą gorącą miłość. Po powrocie do Warszawy zajmuje się sprawami polityki, szukając jak najlepszej drogi na odrodzenie Polski. Przez okres swojego dojrzewania młodzieniec popełnia wiele błędów. Jednak Baryka jest bohaterem dynamicznym: nie pozostaje bierny, nieustannie czegoś szuka, walczy z przeciwnościami, z własnymi słabościami. Jakże często wśród współczesnej młodzieży panuje wyłącznie apatia i zobojętnienie na otaczającą rzeczywistość.

Okres dorastania nieodłącznie kojarzy się z buntem. Holden Caufield – bohater powieści Davida Salingera pt. „Buszujący w zbożu” to postać niezwykła. Czytelnik poznaje go kiedy po raz kolejny zostaje wyrzucony ze szkoły. Nastolatek nie potrafi przystosować się do otaczającej go rzeczywistości. Jest osobą bardzo inteligentną, choć nie lubi się uczyć. Chłopak buntuje się wobec schematycznych wzorów, narzuconych przez rodziców. Nie chce realizować marzeń ojca – prawnika i studiować na prestiżowej uczelni Yale. Holden podejmuje spontaniczną decyzję o ucieczce ze szkoły i kilka dni błąka się po ulicach Nowego Jorku. Paradoksalnie, będąc częścią skomercjalizowanego miasta, buntuje się przeciwko zasadom tam panującym. Wyraża pogardę dla tzw. „wyścigu szczurów”: „Większość ludzi ma bzika na punkcie samochodów. Martwią się najlżejszym zadrapaniem lakieru, ustawicznie gadają o tym, ile mil przejechali na jednym galonie benzyny, a ledwie kupią sobie nowiuteńki wóz, już zaczynają myśleć, jak by tu go zamienić na jeszcze nowszy. To wreszcie wcale nie znaczy, żebym przepadał za starymi wozami. W ogóle samochody mnie guzik obchodzą. Wolałbym mieć konia. Koń ma w sobie przynajmniej coś ludzkiego.” Przeciwstawia się wszechobecnej konsumpcji: „Cholerne pieniądze. Zawsze w końcu człowiekowi ością w gardle staną.” Jego bunt przeciwko światu dorosłych, obłudzie, zakłamaniu stanowi przejaw heroizmu i nie jest typowym buntem okresu dorastania. Siedemnastolatek przebywając z prostytutkami, stara się zrozumieć dlaczego nie akceptuje go konformistyczne społeczeństwo. Chłopak chce przed nim ochronić również siostrę – małą Pheobe. Ważną sceną, podkreślającą dojrzałość bohatera jest rozmowa z siostrą na temat przyszłości. Holden zwierza się jej, iż chciałby zostać buszującym w zbożu i chronić dzieci przed upadkiem z urwiska. Bunt Holdena został zapoczątkowany przez obserwację rzeczywistości, w której nie ma miejsca na indywidualizm: „Vinson wciąż tylko napominał, żeby „ujednolicać” i „upraszczać”. A przecież nie ze wszystkim tak można. Chcę przez to powiedzieć, że pewnych spraw człowiek nie może ujednolicić, uprościć, i tylko dlatego, że ktoś mu tak nakazuje.”

Artur z „Tanga” Sławomira Mrożka ma problem wprost przeciwny do Holdena. Nie ma przeciw czemu się buntować. Próbuje przywrócić ład i porządek światu. Przede wszystkim swojemu światu. Młody student, główny bohater dramatu Mrożka, jako jedyny z całej rodziny nie może pogodzić się z niekonwencjonalną sytuacją, która panuje w domu rodzinnym. Babcia Eugenia gra w karty z dziadkiem Eugeniuszem i lokajem Edkiem. Zachowują się jak nastolatki. Również od tego wzorca nie odbiegają Stomil i Eleon – rodzice Artura. Już sama akcja: gra w karty, strój bohaterów, ale też zachowanie, wygląd mieszkania, które mimo wszystko stworzyli starsi ludzie, pokazują, jak wszyscy usiłują być młodzi. Cały ten nieporządek dostrzega przedstawiciel młodego pokolenia. Wbrew pozorom wcale nie chce żyć w świecie, w którym króluje hasło „róbta co chceta”. Pragnie przeciwstawić się choremu porządkowi. Takim krokiem będzie chęć poślubienia kuzynki Ali, do czego ostatecznie jednak nie dojdzie. W wykreowanym przez Mrożka świecie rządzi zdrada (Ala z Edkiem, Eleonora z Edkiem). Nie liczą się uczucia. Starsi gonią za młodością, bo to ona rządzi się swoimi prawami, ale tak naprawdę nie znają młodych. Nie wiedzą, czego młodzi naprawdę chcą, do czego dążą, co czują. Artur jako młodzieniec chciał się buntować. Rzeczywistość sama wybrała – nie miał przeciwko czemu. Który z młodych obecnie ma odwagę wypowiedzieć słowa: „Ja stworzę system, w którym bunt zjednoczy się z porządkiem, a nicość z istnieniem. Ja wyjdę poza przeciwieństwa.” Czy oby na pewno w sercach młodych nie drzemie pragnienie buntu przeciw buntowi? Mimo iż Artur nie osiągnął swoich celów czy jednak przegrał? „Chciał zwyciężyć wszystko: jedność i bylejakość. Żył rozumem, ale zbyt namiętnie, za to zabiło go uczucie zdradzone przez abstrakcję” – niewielu dziś zasługuje na takie słowa. Młodzi buntują się przeciwko temu, co modne jako powód buntu: rodzice, szkoła, zakazy. Nieliczni walczą o wyższe wartości. Ta historia ukazuje właściwy dramatyzm młodości: „Czy wiesz, ile trzeba odwagi, by zatańczyć tango?”

Pod koniec XX wieku nieznany nikomu autor Tomek Tryzna opisał historię Marysi – piętnastolatki z Wałbrzycha. Opowieść o dojrzewaniu, szukaniu własnego „ja”, o przyjaźni, metamorfozie, zainspirowała zdobywcę Oskara, Andrzeja Wajdę, który w 1996 roku dokonał adaptacji filmowej powieści. Marysia, która miała problemy (ojciec pił, brat chorował) nie mogła znaleźć zrozumienia wśród rówieśników. Zaprzyjaźniła się z Kasią Bogdańską (nazwała Marysię Minką). Drugą przyjaciółką zostaje Ewa Bogdaj (dla niej Marysia jest Majką). Obie dziewczyny mają zły wpływ na nastolatkę i każda pokazuje jej inny świat. Kasia – świat pewności siebie, kłamstwa, zaniedbywania obowiązków, bluźnierczych czynów. Ewa – świat pieniądza, seksu, drogich ciuchów i samochodów. Według niej „jeśli się sprzedać, to jak najdrożej”. Dziewczyny doskonale manipulują Marysią, rozkazują jej. Marysia, która pragnie tak niewiele, bo tylko prawdziwej przyjaźni i szczypty zainteresowania, całkowicie zaślepiona, bez sprzeciwu podąża w ten ich brudny świat. Gdy nagle spostrzega, że zabrnęła za daleko, dziewczyny bezwzględnie ją wykorzystują do własnych gier. Jest już za późno – dziewczyna nie jest już Marysią, Minką ani też Majką, jest Panną Nikt, która zatraciła własna osobowość. Gdzie popełniła błąd? Co złego zrobiła? Przegrała, ponieważ była zapatrzona w swoje marzenia, ogarnięta potrzebą bycia kochaną. Teraz otacza ja atmosfera nicości i pojawiają się myśli samobójcze. A mogła tak wiele osiągnąć. Wybrała nieodpowiednią drogę do spełnienia swoich marzeń.

Myślę, że problemy i rozterki młodych bohaterów są związane głównie z okresem dorastania, kiedy kształtuje się światopogląd młodych bohaterów, nabierają doświadczenia, szukają sensu życia, czują się silni i wolni, za wszelka cenę pragną realizować swoje cele i marzenia. Często na ich drodze stają różne przeszkody, które nie wszyscy potrafią pokonać. Przeciwności losu doprowadzają nieraz młodzież do rozpaczy, załamania. Nie wszyscy bohaterowie umieją się z tego podnieść. Zaprezentowane utwory pokazują, iż doświadczenia młodości, nie zawsze są usłane różami. Niektórych młodość wystawia na ciężką próbę zmagania się z dorosłością. O wyniku tego zmagania świadczy całe późniejsze życie dojrzałego człowieka.

strona:    1    2    3    4    5  





Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy zmieniając przestrzeń wokół siebie, zmieniają świat. Są światu bardzo potrzebni.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dojrzała. Argumentacja przeprowadzona wzorowo. Zapadające w pamięć wnioski. Brawo. 20 punktów.

Literackie portrety młodych. Scharakteryzuj je, odwołując się do analizy wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Młodość to okres buntu, popełniania błędów i rozterek emocjonalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób przedstawia różnorodność młodych bohaterów. Poprawnie skonstruowana bibliografia i plan.

Tragizm młodości w obliczu zagrożenia wojennego. Przedstaw młodych bohaterów zmagających się z wojenną rzeczywistością, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Na pokolenia, których okres dorastania przypadła na czas konfliktu zbrojnego, wojna ma niebagatelny wpływ, który jest widoczny przez całe ich życie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świetnie realizuje temat, odwołując się do wielu przykładów. Przedstawia pełny obraz tragizmu młodych w związku z przeżyciami II wojny światowej.

Obraz młodego pokolenia w literaturze romantyzmu i pozytywizmu. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Jak bardzo różni się dawna młodzież od współczesnej?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Samodzielne wnioski.

Problemy okresu dorastania człowieka. Przedstaw je, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Czasem bolesne doświadczenia okresu dorastania są pozytywne, częściej jednak zdarza się, że czynią człowieka wyobcowanym i zagubionym.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna ukazująca wieloaspektowość problemów dorastania. Ciekawy dobór lektur.

Nastolatki i ich świat w utworach literackich różnych epok. Na wybranych przykładach przedstaw funkcjonowanie tego motywu

Ocena:
20/20
Teza: Nastolatki jako bardzo specyficzna grupa młodych osób, która niejednokrotnie ma inne spojrzenie na świat niż dorośli.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, ukazująca podobieństwo między młodymi bohaterami, mimo różnych epok, z których pochodzili. Właściwa bibliografia i plan.

Trudne dorastanie. Zanalizuj problem na wybranych przykładach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Okres dorastania to jeden z najważniejszych, ale i najtrudniejszych momentów w życiu człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni wyczerpuje temat.

Młodzi wobec wyzwań swoich czasów. Przedstaw i oceń postawy pokolenia młodych, odwołując się do literatury wybranych epok

Ocena:
20/20
Teza: Wybory młodych ludzi stających wobec wyzwań swoich czasów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Ciekawe przykłady z różnych epok. Ciekawe spostrzeżenia, przejrzysta kompozycja.

Dojrzewanie bohatera literackiego. Omów sposób ukazywania tego procesu na przykładzie analizy wybranych dzieł XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Doświadczenia młodych bohaterów literackich w okresie dojrzewania.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawnie skonstruowana. Opiera się na utworach z XIX i XX wieku.

Bunt młodych w różnych epokach literackich. Omów jego przyczyny i konsekwencje na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przykłady literackie pokazują, że chociaż bunt wynika często ze szlachetnych pobudek, zazwyczaj kończy się klęską bohatera.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana w przystępny sposób, oparta na lekturach z rożnych epok. Konsekwentna argumentacja i wnioski.

Literackie portrety młodych. Scharakteryzuj je, odwołując się do wybranych utworów z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Młody bohater odzwierciedla osobowością i postawą życiową ideały swoich czasów.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja charakteryzuje młodych bohaterów i jako główną ich cechę wymienia bunt przeciw otaczającej rzeczywistości.

Młodość jako motyw i temat w literaturze XIX i XX wieku. Dokonaj analizy i interpretacji wybranych utworów

Ocena:
19/20
Teza: Temat młodości jest uniwersalny, o czym świadczą utwory poetów i pisarzy XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, przemyślana i spójna. Dobrze dobrana bibliografia.

Sposoby ukazywania kraju lat dziecinnych w polskiej literaturze XX wieku. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kraj lat dziecinnych to mityczny zakątek świata, pełen spokoju i bezpieczeństwa, miejsce, do którego wraca się nie tylko wspomnieniami.

Ocena opisowa nauczyciela: Logiczna, dobrze zaplanowana prac, sprawny, literacki język, ciekawe, samodzielne sądy.

Różne ujęcia motywu młodości w literaturze polskiej. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Pisarze i poeci pragnęli odpowiedzieć na pytanie czy młodość ma przewagę nad starością?

Ocena opisowa nauczyciela: Problemowo ujęty plan. Rozwiniecie realizuje temat, a wnioski są zgodne z planem. Cytaty wzbogacają pracę.

Doświadczenia młodości. Omów zagadnienie na przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Marzenia młodych - żywym i prawdziwym sensem ich życia.

Ocena opisowa nauczyciela: Interesujący zestaw lektur, dobrze skonstruowany plan według problemów, nie tytułów utworu. W pracy za mało uogólnień, spójności myślowej w ujęciu tematu.

Młodzi ludzie i patriotyzm w czasach II wojny światowej. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Dojrzałość i miłość do ojczyzny młodych bohaterów II wojny światowej na kartach utworów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, w pełni ukazuje postawy młodych patriotów podczas II wojny światowej.

Poszukiwanie autorytetów przez młode pokolenia. Przedstaw odnosząc się do wybranych lektur

Ocena:
18/20
Teza: Kształtowanie siebie i nauka się życia, przebiega poprzez bunt, pokorę, a przynosi znalezienie celu, odszukanie własnej drogi i autorytetu.

Ocena opisowa nauczyciela: Autorytet pojawia się jedynie we wnioskach, chociaż praca jest interesująca, a bohaterowie, nieźle zanalizowani pod katem psychologii, to buntownicy, neurastenicy, idealiści. Praca świadczy o zaangażowaniu autora, jednak trochę przegadana.

Kraj lat dzieciństwa i młodości w literaturze. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze, nawet gdy mamy do czynienia z bohaterami już dojrzałymi, spora część opowieści o ich losach poświęcona jest młodości, która na ogół miała olbrzymi wpływ ich dorosłe życie.

Ocena opisowa nauczyciela: Bogate przykłady, dobrze omówione, chociaż pewne myśli powtarzają się. Praca świadczy o wrażliwości i pewnej liryczności autora.

Motyw młodości w literaturze. Omów zagadnienie na podstawie wybranych przykładów

Ocena:
17/20
Teza: Młodzi bohaterowi epoki romantyzmu to często ludzie zagubieni, poszukujący swojego celu w życiu.

Ocena opisowa nauczyciela: Pobieżna analiza tematu. Poprawna bibliografia.