Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw cierpienia


Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Literatura na przestrzeni wieków zaprezentowała przeróżne sylwetki bohaterów bez względu na płeć, czy wiek. Są wśród nich wielcy bohaterowie, którzy poświęcali się, walczyli, osiągali sukcesy lub przegrywali. Są nieszczęśliwie zakochani i ci, którym Amor sprzyjał, radośni i smutni, spełnieni i niespełnieni. Są również tacy, którzy pomimo wszelkich starań, nie mogą osiągnąć wyznaczonego sobie celu, przez co cierpią, buntują się i nie zgadzają na otaczający świat. Są to postacie bardzo często goszczące na kartach literatury. Walczą oni z ówczesną rzeczywistością, poświęcają siebie, są zdeterminowani, a pomimo tego nie zawsze wygrywają. Właśnie o takich bohaterach opowiem w swojej prezentacji.

Jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci w literaturze, bohaterem niespokojnym i zbuntowanym jest Cezary Baryka. W „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego to jego oczyma oglądamy Polskę początku lat dwudziestych. Obserwowana przez niego ojczyzna przodków to kraj społecznych nierówności, dlatego Baryka dostrzegł nędzę warszawskich robotników i chłopów w Chłodku, z którą kontrastowała beztroska i bezmyślny hedonizm warstw wyższych, reprezentowanych w powieści przez ziemiaństwo w Nawłoci. Barykę określa się dodatkowo jako bohatera niepokornego, ponieważ tak naprawdę całe życie poszukiwał on własnej drogi, kształtował moralność oraz próbował określić swoje stanowisko polityczne i światopogląd. W jego losie ogniskują się doświadczenia młodej generacji Polaków, dla której idee ojców stanowiły rozdział zamknięty. Niepokorni wobec legendy chcieli realizować swój los na swój sposób.

Baryka urodził się w Rosji, wyrastał w atmosferze miłości i w dostatku, ojciec był dla niego wzorem, dbał o to, aby syn mówił po polsku, chociaż uczył się w rosyjskiej szkole. W chwili wybuchu I wojny światowej bohater miał 14 lat. Jego ojciec został powołany do wojska, a po pewnym czasie przestały przychodzić od niego wiadomości. Matka nie potrafiła dać sobie rady z synem, który zaniedbywał naukę i był samowolny. Sytuacja jeszcze się pogorszyła, gdy w 1917 roku wybuchła rewolucja. Cezary nie rozumiał dokonującego się przewrotu. Dla niego rewolucja była możliwością samowolnego podejmowania decyzji i manifestacją buntu przeciwko dotychczasowym autorytetom. Większość czasu spędzał poza domem. Z zapałem słuchał przemówień i agitacyjnych wystąpień. Szybko udzieliła mu się atmosfera burzenia starego porządku i ślepo wierzył w hasła rewolucyjne, których nie rozumiał. Nie docierały do niego argumenty matki, że nie można nazywać sprawiedliwością sięganie po cudzą własność i dorobek. Po pewnym czasie jednak dostrzegł, jakim kosztem matka zabiegała o jego wyżywienie. Wciąż jednak nie miał odwagi spojrzeć prawdzie w oczy i uświadomić sobie, czym była rewolucja. Śmierć matki skazała go na samotność. Przekonany, że „rewolucja to konieczność” znalazł się na samym dnie ludzkiego upodlenia. Nieoczekiwanie w jego życiu pojawił się ojciec, który chciał syna przywrócić Polsce. Dla Cezarego była ona odległą, obcą duchowo rzeczywistością. Mimo to zdecydował się na wyjazd do Polski bez wahań i oporów. Podczas podróży ojciec opowiedział mu o Polsce – kraju wielkich idei, ziemi ludzi szczęśliwych. Baryka zaczął powoli rozumieć, czym jest w istocie rewolucja – chaosem i bezprawiem. Po śmierci ojca nie przerwał podróży do „szklanych domów”. Po przekroczeniu granicy zderzył się z brutalną rzeczywistością. Uderzył go widok odrapanych, gnijących ruder tonących w błocie ulic. Owe „szklane domy” okazały się jedynie marzeniem i imaginacją starego ojca.

Dzięki pomocy Szymona Gajowca urządził się w Warszawie i rozpoczął studia medyczne. Gdy doszło do wybuchu wojny polsko-radzieckiej zrezygnował z dalszej nauki i wstąpił do wojska. Poznał tam Hipolita Wielosławskiego – arystokratę, którego uratował od śmierci. W dowód wdzięczności został zaproszony do posiadłości Wielosławskich – Nawłoci. Tutaj doznał kolejnego rozczarowania. Zobaczył, że życie szlachty było tylko i wyłącznie rozrywką polegającą na przejażdżkach, balach i bezustannym jedzeniu i piciu. Bohater spostrzegł również, że szlachta jest klasą upadłą, nie mają żadnych ambicji i są bezużyteczni dla kraju. Po nieszczęśliwym zakończeniu romansu z Laurą Kościeniecką – właścicielką posiadłości Leniec, Cezary wyjechał do Chłodka. Tam miał okazję poznać nędzne warunki życia chłopów. Spostrzegł również bezwzględność ludzką – starych i niedołężnych wyciągało się na mróz, aby szybciej umarli. Rządziło tam prawo dżungli, słabi nie mieli racji bytu, wygrywali najsilniejsi. Upokorzony i rozczarowany Baryka wyjechał z Chłodka i powrócił do Warszawy. Jednak i to miejsce przyniosło rozczarowanie – nie znalazł swoich „szklanych domów”. Ludzie żyli w przerażających warunkach, ciągle chorowali, ogromna liczba osób umierała z powodu braku środków do życia. Nie było tam mowy o żadnej równości i sprawiedliwości. Cezary poznał komunistę Antoniego Lulka, przeciwnika polskiego rządu i jego reform. Na jednym z komunistycznych zebrań wystąpił przeciwko ich programowi, co doprowadziło do ostrego konfliktu z Lulkiem. Zrozpaczony Baryka, widząc pochód robotników maszerujących na Belweder, stanął w rezultacie na jego czele obok Lulka i szedł naprzeciw żołnierzom skierowanym do stłumienia manifestacji. Baryka to przykład bohatera poszukującego, który nie zgadzał się na to, co dzieje się w otaczającym go świecie. Buntował się przeciwko temu, co widział, ponieważ chciał wierzyć, że istnieje lepsze życie, równość i sprawiedliwość.

Realizatorem programowego buntu przeciwko niesprawiedliwości świata, który nie akceptował zastanej rzeczywistości był Tomasz Judym, główna postać „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego. Bohater był zaangażowanym społecznikiem, który na swojej drodze musiał pokonać wiele przeszkód. Judym uparcie buntował się, szedł pod prąd, gardząc pieniędzmi, sukcesami i szczęściem osobistym. Do utraty tchu walczył z tym, z czym od wieków próbowano się uporać – z nędzą i niesionym przez nią upodleniem. Można go nazwać współczesnym Syzyfem, który wypalał się w daremnej pracy. Bohater był synem szewca, alkoholika. Swój rodzinny dom określił jako „suterenę, wilgotny grób pełen śmierdzącej pary. Ojciec wiecznie pijany, matka wiecznie chora. Zepsucie, nędza, śmierć...”. Ich sytuacja materialna była tragiczna, więc po śmierci matki przygarnęła go ciotka - prostytutka, której dom był domem hazardu i podejrzanych gości. To ona ułatwiła mu drogę do kariery, pomimo iż pod jej opieką wszyscy bardzo źle traktowali Tomasza, pomiatali nim, nie miał nawet własnego pokoju. Był chłopcem na posyłki, chodził w damskich butach, jego tryb życia uzależniony był od przybyłych gości.

Dzięki wielkiej pracowitości i finansowej pomocy ciotki zdobył wykształcenie średnie, a następnie wyjechał do Paryża, gdzie skończył medycynę. Zauważył upodlenie i ludzką nędzę dzięki czemu postanowił, że chce pomagać rodzinom. Na spotkaniu lekarzy w domu doktora Czernisza, Judym wygłosił referat, w którym poruszył kwestię higieny wśród biedoty i bezdomnych, czym naraził się środowisku lekarskiemu. Poczuli się urażeni oskarżeniami i wystawili bohaterowi bardzo złą opinię. W Cisach założył bezpłatny szpital dla biedoty, rozpowszechniał zasady higieny, chciał przenieść czworaki, aby zapobiec wielu chorobom. Swojej misji poświęcił się całkowicie, najważniejszy był nie sam bohater, ale to, co robił dla innych. Tomasz Judym to zdecydowany nonkonformista i romantyk. Wyrzekł się szczęścia osobistego i ustabilizowanego życia, aby poświęcić się w walce o dobro ludu. Wykazał się swoistym wallenrodyzmem. Zrealizował romantyczną zasadę prymatu działań mających na celu dobro ogółu nad osobistym z wykorzystaniem metod pozytywistycznych. W postawie Judyma można zauważyć programowy bunt przeciw niesprawiedliwości społecznej, dążenie do naprawy świata i przekonanie o wyjątkowej misji społecznej zawodu lekarza. Jego życiowa postawa i wybór jakiego dokonał – spłata „długu przeklętego” zamiast miłości do Joanny i stabilizacji rodzinnej i zawodowej napiętnowane są tragizmem.

Również lekarzem oraz buntownikiem był Bernard Rieux, bohater „Dżumy” Alberta Camusa. W obliczu epidemii zaciekle walczył o życie każdego człowieka, nie poddawał się, pomimo że walka była nierówna i w wielu przypadkach skazana na porażkę. Bohater często powtarzał, że medycynę jako kierunek studiów, wybrał nie dla altruistycznych pobudek. Wydawało mu się, że jest to dobry zawód dla młodego człowieka. Dopiero praktyka lekarska i ciągłe obcowanie ze śmiercią ukształtowało jego postawę wobec życia. Jako lekarz budził poszanowanie. Z pasją wykonywał swój zawód, ponieważ widział, że przy pomocy strzykawki i lekarstw potrafi przynieść chorym i cierpiącym ulgę. Był prawdziwie oddany swojej pracy, co dostrzegali inni pacjenci i darzyli go uznaniem. Od pojawienia się pierwszych oznak epidemii doktor mówił wszystkim otwarcie o zagrożeniach, ponieważ czuł się odpowiedzialny za mieszkańców. Podczas panowania dżumy Rieux stykał się z różnymi zachowaniami ludzi. Doktor zdawał sobie sprawę, że jakiekolwiek wysiłki poniesione w zmaganiach z epidemią są pozbawione sensu. Walka z chorobą była z góry skazana na klęskę. Mówił: „bakcyl dżumy nigdy nie umiera”, a wszystkie sukcesy są pozorne i tymczasowe. Pomimo tego nie unikał odpowiedzialności i nie przestawał walczyć. Nadal prowadził swoją lekarską praktykę, bo widział jak bardzo jest on ludziom potrzebny. Zorganizował szpital dla zarażonych oraz miejsca kwarantanny. Całymi dniami odwiedzał pacjentów, nacinał wrzody, zmieniał śmierdzące opatrunki. Znajdował również czas na rozmowę. Jako lekarz miał pełną świadomość tego, że walka, którą prowadził, była nierówna oraz że zła nie da się wytępić, ale nigdy nie wątpił w sens swoich działań i wciągał w to innych. Dzięki jego postawie do akcji przyłączył się Tarrou, który został koordynatorem działań służb sanitarnych. Z mieszkańcami zsolidaryzował się również Rambert. Doktor zaangażował również Granda i był wobec niego wyrozumiały. Lekarz Bernard Rieux zaciekle walczył o życie każdego człowieka. Nie był heroicznym buntownikiem, ale nie zgadzał się na bylejakość życia i walczył z nią.

W prezentacji zostały omówione sylwetki bohaterów, którzy buntowali się, nie zgadzali na panującą rzeczywistość i często byli skazani na cierpienie. Ich postawy wobec życia zazwyczaj były efektem idealizmu. Baryka, Judym i doktor Rieux częściej w swoich decyzjach kierowali się siłą serca, która okazała się silniejsza niż siła rozumu. Z pewnością cierpienie, bunt i niezgoda na panującą rzeczywistość rodzą się z potrzeby doskonalenia siebie i świata oraz są siłą tak intensywną, że często przesłaniają racjonalne myślenie.

strona:    1    2    3    4  





Bo życie kruche jest... Motyw cierpienia i śmierci na podstawie wybranych utworów literackich i dzieł sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Bohaterowie literaccy często staja w obliczu śmierci i cierpienia. Zjawiska te są wielowymiarowe i często nieuniknione.

Ocena opisowa nauczyciela: Temat trudny. Bardzo dobrze przeprowadzona argumentacja broni tezę prezentacji. Ciekawe wnioski uzupełniają całość. Brawo!

Doświadczenie cierpienia. Omów problem w ujęciu literackim i filozoficznym

Ocena:
20/20
Teza: Próby odnalezienia sensu w cierpieniu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Autor swobodnie porusza się w świecie literatury i filozofii. Wnioski interesujące i odważne.

Motyw matki cierpiącej w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Matka cierpiąca po stracie dziecka, to jeden z bardziej przejmujących motywów w światowej literaturze

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyróżniająca się. Poprawny język i styl wypowiedzi. Dobra analiza postawionego problemu, ciekawe cytaty. Brawo!

Hiob naszych czasów. Omów problem cierpienia ukazanego w wybranych przez siebie tekstach literackich XX wieku.

Ocena:
20/20
Teza: XX wiek potwierdził jak bardzo aktualne jest biblijne przesłanie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o głębokim przemyśleniu tematu. Logiczna kompozycja, poprawna bibliografia.

Jak cierpienie wpływa na człowieka? Przedstaw obrazy cierpienia ukazane w literaturze XX i XXI wieku.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura pokazuje jak odmienne mogą być powody odczuwania nieszczęścia i jak głęboko wpływa ono na postawy, wybory, a czasem całe późniejsze życie bohaterów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, szeroko ujmuje problem cierpienia. Poprawna bibliografia oraz plan pracy.

Motyw niezawinionego cierpienia w literaturze. Omów funkcjonowanie tego motywu w wybranych utworach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Autorzy próbowali dociec jaki jest ukryty sens w przeżywaniu męki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poprawna bibliografia i plan pracy.

Motyw cierpienia rodzicielskiego. Omów wybrane teksty literackie i przykłady z innych dziedzin sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Literatura od najdawniejszych czasów obsadzała wśród swoich bohaterek postaci rodziców.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Szczegółowo ukazuje temat, koncentrując się na portretach rodziców w obliczu śmierci ich dziecka.

Martyrologia Polaków w czasie II wojny światowej w literaturze i filmie. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Artyści wszystkich dziedzin włączyli się w dzieło upamiętniania grozy II wojny światowej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa i barwna. Napisana płynnym językiem.

Związek miłości i cierpienia w literaturze. Porównaj realizacje obydwu motywów w wybranych utworach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Świat pełen jest sprzeczności i może właśnie dlatego najwznioślejsze uczucie musi zawsze wiązać się z bólem, stratą czy rozpaczą.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje jak często miłość splata się z cierpieniem. Wyraźne przykłady i logiczna kompozycja zasługują na uznanie.

Literacki motyw cierpienia. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych utworach XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Różne sposoby funkcjonowania motywu cierpienia w XIX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ambitna i spójna. Przemyślane przykłady, poprawna argumentacja.

Cierpienie siłą kształtującą, czy niszczącą człowieka. Omów zagadnienie na podstawie wybranych utworów z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Czy literatura częściej ukazuje cierpienie jako wartość pozytywną, czy też zło, którego należy unikać?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, zawierająca głęboka analizę cierpienia. Literatura trafnie wykorzystana.

Zaprezentuj sposoby ujęcia niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Nierozerwalny związek tematyki niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i spójna. Dobór lektur z różnych epok literackich. Poprawna konstrukcja

Analizując wybrane przykłady, przedstaw różne ujęcia motywu cierpienia w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Cierpienie w literaturze przyjmuje różny wymiar.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko opisuje różnorodność motywu cierpienia i wielość jego ujęć w literaturze.

Przedstaw dramat rodziców po utracie dziecka na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Różne literackie ujęcia rozpaczy po stracie dziecka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawnie skonstruowana, poszczególne wątki konsekwentnie zrealizowane.

Dziecko w literaturze romantycznej i pozytywistycznej. Dokonaj porównania, odwołując się do wybranych utworów literatury polskiej.

Ocena:
20/20
Teza: Dziecko jest bohaterem niezwykle popularnym w literaturze romantyzmu i pozytywizmu.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzyście realizuje temat. Poszczególne wizerunki w pełni realizuję tezę zawartą we wstępie.

Biblia jako inspiracja dla współczesnej literatury i sztuki. Dokonaj analizy wybranych dzieł, w których odnajdujesz inspiracje biblijne.

Ocena:
20/20
Teza: Artyści często sięgają do „Pisma Św.” i mają wolność wyboru środków wyrazu, by przedstawić inspiracje biblijne w swych dziełach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta na ciekawych przykładach. W sposób przejrzysty realizuje temat.

Motyw skrzywdzonego dziecka i jego funkcje w dziele literackim. Omów problem, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Literatura, kreśląc portrety skrzywdzonych i nieszczęśliwych najmłodszych, pragnęła zwrócić uwagę na istotne problemy dziecka i próbować przestrzec przed ich powstawaniem w przyszłości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści, spójna. W pełni odzwierciedla temat i tezę.

Motyw cierpienia rodziców po stracie dziecka. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie literackich portretów rodziców cierpiących po utracie dziecka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszernie i przekrojowo ukazuje literackie zapisy rozpaczy rodziców w obliczu utraty swych potomków.

Funkcjonowanie motywu cierpienia w literaturze romantycznej. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Zaprezentowanie funkcjonowania motywu cierpienia w literaturze romantycznej.

Ocena opisowa nauczyciela: Bogata w przykłady i cytaty z literatury podmiotowej praca.

Literackie wizje cierpienia w utworach różnych epok. Omów problem na przykładach wybranych dzieł literackich

Ocena:
20/20
Teza: Zaprezentowanie literackich wizji cierpienia w utworach różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, napisana poprawnym językiem, dobrze skonstruowana. Ciekawa prezentacja pps.

Wizerunek rodzica cierpiącego po stracie dziecka

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie literackich przykładów rodziców cierpiących po stracie dziecka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna i szczegółowa, oparta na bogatej i ciekawej literaturze. Poprawna prezentacja pps.

Obraz matki cierpiącej od średniowiecza do współczesności. Zaprezentuj motyw odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Najważniejszym powodem cierpienia matki jest tragedia bądź śmierć jej dziecka.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przekrojowa. Pokazuje motyw na tle kilku epok. Poprawna teza i wnioski.

Cierpienie i jego sens. Przedstaw problem na wybranych przykładach literackich z XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Żaden z literatów XIX i XX wieku nie wskazał jednoznacznie sensu cierpienia.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje różnorodność wizerunków cierpienia. Pokazuje, że jest to temat ponadczasowy, a ostatecznej odpowiedzi o sens cierpienia nie uda się odnaleźć w literaturze.

Motyw miłości tragicznej w wybranych utworach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Motyw miłości jest tak popularny, że trudno wyobrazić sobie istnienie wielkiej literatury bez wątków tragicznego uczucia, zmieniającego losy głównych bohaterów.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięźle i ciekawie połączony motyw cierpienia z miłością na wybranych przykładach. Poprawny język i stylistyka wypowiedzi.

Czy cierpienie ma sens? Omów zagadnienie odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Nie sposób uciec od cierpienia. Doświadcza ono wielu ludzi zmieniając ich życie.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Wnikliwa analiza, skuteczna obrona postawionej tezy. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Cierpienie jako nieodłączny atrybut ludzkiej egzystencji. Omów funkcjonowanie cierpienia w literaturze na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Cierpienie pojawiło się wraz z grzechem pierworodnym i zostaje wpisane w ludzką egzystencję.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Szczegółowa analiza problemu, dobre wnioski.

Motyw człowieka upokorzonego. Omów zagadnienie, odwołując się do literatury różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć różne oblicza upokorzenia człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobrze skonstruowana, odwołuje się do wielu przykładów.

Motyw cierpienia w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych przykładów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Cierpienie jest dosyć częstym tematem utworów literackich epoki romantyzmu.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje różnorodne wizje cierpienia. Przejrzysta kompozycja, poprawny konspekt pracy.

Różne sposoby pisania o cierpieniu. Porównaj trzy wybrane utwory z różnych epok, konfrontując ich kształt literacki i wizerunek ludzi dotkniętych przez los

Ocena:
19/20
Teza: Literatura ukazuje zarówno tych, którzy ulegli wobec cierpienia oraz tych, którzy potrafili stawić mu dumnie czoło.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca skupia się na trzech postaciach. Poprawna bibliografia.

Wpływ cierpienia na kształtowanie osobowości człowieka? Wskaż różne postawy bohaterów. Dokonaj ich charakterystyki

Ocena:
19/20
Teza: Cierpienie może ukształtować osobowość człowieka, może też być bodźcem do zmiany osobowości lub wierności swoim ideałom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, schematyczna, przedstawia charakterystykę właściwie dobranych utworów.

Jaki wpływ mają negatywne przeżycia na losy człowieka? Odpowiedz na pytanie na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Cierpienie jest nieodłącznym towarzyszem człowieka. Bohaterowie literaccy starają odnaleźć sens w jego przeżywaniu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, oryginalne lektury. Na uwagę zasługuje rozbudowana bibliografia i dobry styl wypowiedzi. Można pogłębić argumentację, aby zdobyć maksymalną liczbę punktów.

Człowiek wobec cierpienia. Omów zagadnienie, analizując losy bohaterów w wybranych dziełach literackich

Ocena:
18/20
Teza: Negatywne przeżycia są dosyć częstym tematem utworów literackich. Ich wpływ na dalsze losy bohatera jest różnorodny.

Ocena opisowa nauczyciela: Konstrukcja prezentacji wskazuje raczej na wielowymiarowość cierpienia. Styl wypowiedzi poprawny. Dopracowania wymaga argumentacja.

Od Hioba do bohaterów literatury współczesnej. Poszukiwanie sensu życia w cierpieniu przez bohaterów literackich różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Cierpienie jako nauka dla człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Ciekawy dobór literatury, bogate słownictwo. Na uwagę zasługuje dobór trafnych cytatów. Drobne usterki w językowe.

Topos Mater Dolorosa w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Macierzyństwo wiąże się czasem z cierpieniem. Motyw Mater Dolorosa jest jednym z ważniejszych motywów w literaturze i sztuce.

Ocena opisowa nauczyciela: Realizacja tematu prawidłowa, dobór dzieł kultury zróżnicowany, ciekawe cytaty. Dopracowania wymaga zakończenie prezentacji.

Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Ocena:
18/20
Teza: Bohater cierpiący, zbuntowany i niezgadzający się na otaczający świat jest zdeterminowany, a pomimo tego, nie zawsze wygrywa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, dobrze skonstruowana. Momentami można popracować nad stylem, pogłębić zawarte argumenty.

Motyw cierpienia w literaturze różnych epok

Ocena:
17/20
Teza: Literatura każdej epoki kreuje różnorakie portrety osób cierpiących.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przeciętna. Ciekawa argumentacja, jednak brak jednoznacznego pomysłu na pracę psuje efekt.

Różne sposoby ujęcia motywu tęsknoty. Zaprezentuj problem, odnosząc się do interpretacji kilku wybranych utworów literackich

Ocena:
17/20
Teza: Tęsknota jest odczuciem indywidualnym dla każdego człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja nierówna. Kilka rozwiązań mile zaskakuje, inne rozczarowują. Można poprawić język wypowiedzi.

Motyw cierpienia w literaturze. Omów zagadnienie na dowolnie wybranych przykładach

Ocena:
17/20
Teza: Motyw cierpienia realizowany jest w literaturze w sposób różnorodny.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przeciętna. Przemyślana konstrukcja pracy, jednak realizacja kolejnych argumentów wymaga dopracowania.

Hiob naszych czasów. Przedstaw motyw cierpienia w literaturze powojennej

Ocena:
17/20
Teza: Cierpienie jako nieodłączny element życia każdego człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Skrótowy plan. Dobór literatury i argumentów przemyślany, jednak wniosek końcowy nie koresponduje z tezą i treścią prezentacji.