Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Jedna z antycznych historii opowiada o pradawnych czasach, w których Ziemię za-mieszkiwały stworzenia o dwóch parach rąk i nóg oraz dwóch głowach, osadzonych na jednej szyi. Posiadały one również takie organy płciowe, które umożliwiały im łatwy sposób rozm-nażania. Ich specyficzne cechy fizyczne sprawiały, że stworzenia te były silne, zwinne i spryt-ne, a tym samym stanowiły zagrożenie dla bogów. Zeus – władca Olimpu – postanowił więc pozbawić je ich umiejętności i piorunem rozpłatał ich ciała na pół. W ten sposób, według teo-rii platońskiej, zostali stworzeni: kobieta i mężczyzna. W kulturze chrześcijańskiej, do której przynależność manifestuje znaczna część współczesnej populacji ludzkiej, uznaje się, że czło-wiek jest tworem Boga, który najpierw tchnął życie w biblijnego Adama, a następnie z jego żebra powstała Ewa – pierwsza kobieta. Cechy, które zostały jej przypisane, stały się kanwą do definiowania pojęcia: „kobiecość”. Żeńska płeć charakteryzuje się przede wszystkim: umiejętnością uwodzenia, niestabilnością emocjonalną, rozbudowaną wyobraźnią, wrażliwo-ścią i empatią. Kobieta może być jednak również: zawistna, nieustępliwa, twarda i bezlitosna. Potrafi ona bowiem jak kameleon przystosowywać się do danej sytuacji i prawie zawsze osią-gać to, co sobie założy. Ta wielobarwność i złożoność poszczególnych elementów kobiecej osobowości, przyczyniły się do tego, że płeć żeńska od zawsze fascynowała artystów. Kobie-ty były inspiracją dla malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, a także pisarzy. Literatura polska i świa-towa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, a ich postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść. W swojej prezentacji przedstawię pięć różnych wizerunków kobiet, których historie pochodzą z różnych epok literackich. Każda z nich posiada inną osobowość i inne emocje wywołuje w czytelniku.
[...] prastary krzyk, krzyk kobiety pełen przerażenia i dumy: przerażenia, ponieważ każda kobieta nienawidzi komplikacji, i dumy, bo każda kobieta jest szczęśliwa, gdy dwóch mężczyzn zabija się o nią. Oto najkrótsza charakterystyka Heleny – pierwszej bohaterki lite-rackiej, którą zaprezentuję. Zgodnie z mitycznymi podaniami, była ona córką Tyndareosa – króla Sparty lub córką Zeusa, który pod postacią łabędzia zapłodnił Ledę, a Helena wykluła się z jaja. Uważano ją za najpiękniejszą kobietę czasów, w których żyła i to właśnie jej uroda stała się przyczyną jednej z największych tragedii antycznych – upadku państwa-miasta Troi. Genezę tego wydarzenia i udział w nim Heleny, przedstawia jeden z greckich mitów, który opisuje historię złotego jabłka rzuconego pomiędzy trzy boginie – Herę, Atenę i Afrodytę. Na przedmiocie tym widniał napis: „dla najpiękniejszej”, więc każda z boskich kobiet chciała je dostać. Żeby rozstrzygnąć spór, której z bogiń należy się jabłko, Zeus poprosił młodego Pary-sa, aby wybrał zwyciężczynię. Trojańczyk, w zamian za obietnicę poślubienia najpiękniejszej ziemianki - Heleny, złoty owoc ofiarował Afrodycie, po czym wyruszył po swoją nagrodę. Obiecana mu kobieta była wówczas żoną Menelaosa – króla Sparty, który nieświadomy za-miarów gościa, przyjął go niezwykle serdecznie. Parys zaś, korzystając z chwilowej nieobec-ności władcy, porwał Helenę i uciekł do Troi. Wkrótce też przybyli tam posłowie greccy z żądaniem zwrotu kobiety. Odpowiedź była odmowna – Helena została z Parysem, w konse-kwencji czego wybuchła wojna pomiędzy Grecją i Troją, której część została opisana w epo-sie zatytułowanym „Iliada”. Jego autor – grecki pisarz Homer – oprócz szczegółowych i barwnych opisów poszczególnych pojedynków zbrojnego konfliktu, przedstawił w nim rów-nież dość negatywną charakterystykę kobiety, która była jego przyczyną. Helena zobrazowa-na zostaje tutaj jako osoba próżna i egoistyczna. Jest ona świadoma swej niepospolitej urody i doskonale potrafi z niej korzystać. Małżeński stan nie przeszkadza jej w uwodzeniu przystoj-nego Parysa, nie zważając przy tym na konsekwencje tego romansu. Kiedy wybucha wojna grecko-trojańska, Helena nie potrafi się zdecydować, jak powinna postąpić. Wie, że mogłaby zakończyć ten konflikt, gdyby wróciła do Menelaosa, ale jest szczęśliwa z Parysem. Dodat-kowo pięknej kobiecie pochlebia również fakt, że to właśnie jej osoba wywołała wojnę. W rezultacie, postanawia ona zostać w Troi z kochankiem i z dumą obserwuje kolejne pojedynki herosów, którzy walczą oraz giną z jej przyczyny.
Homerowski i mitologiczny wizerunek Heleny ukazują nam postać typowej kobiety-uwodzicielki. Jej uroda budzi pożądanie w niejednym mężczyźnie, a ona niejako bawi się nimi, niezważając na konsekwencje swoich czynów. Helena uwielbia być w centrum zaintere-sowania i nie potrafi egzystować bez towarzystwa czczących ją mężczyzn. Dzięki temu, oprócz gorących uczuć męskiej części ludzkiej populacji, budzi ona również wiele negatyw-nych emocji – szczególnie wśród innych kobiet. Szczególnym rodzajem nienawiści obdarzyli Helenę mieszkańcy Troi, którzy dzięki jej egoistycznej naturze zostali pozbawieni wszystkie-go, co posiadali. Najpierw ich bliscy umierali na polach kolejnych bitew, a później oni sami musieli uciekać przed ogniem i Grekami, którzy zajmowali ich państwo-miasto. Wszystkie te wydarzenia sprawiły, że Helena stała się prawdziwą famme fatale antycznych czasów oraz symbolem niebezpieczeństwa, jakim jest kobieca uroda. Jej postać doskonale określił staro-żytny filozof Seneka Młodszy, mówiąc: Kobieta, to prowodyr wszelkiego zła: ona, mistrzyni zbrodni, ujarzmia nasze dusze, przez jej plugawe miłostki dymią zgliszcza tylu miast, tyle na-rodów prowadzi wojny i tyle ludów miażdżą ruiny do cna obalonych królestw.
Kobieta jest kresem i królową wszelkiego stworzenia; jest jego ozdobą, doskonałością i sławą. Tymi słowami z kolei określić można drugą z literackich bohaterek, o której chciałabym opowiedzieć. Jest nią Antygona – tytułowa postać antycznej tragedii Sofoklesa. Jej kreacja to zupełne przeciwieństwo Heleny – reprezentuje ona wszystkie te cechy, których nie posiadała mitologiczna piękność. Antygona była córką Edypa i księżniczką państwa-miasta Teby. Po-znajemy ją w momencie śmierci jej dwóch braci – Eteoklesa i Polinejkesa. Zginęli oni pod-czas walki przeciwko sobie. Pierwszego z nich pochowano jako bohatera, a drugiego, którego władca Teb – Kreon – uznał za zdrajcę, zostawiono bez pochówku, jako padlinę dla sępów. Boskie prawo nakazywało pogrzebać każdego zmarłego i do niego właśnie odniosła się Anty-gona, która z miłości do brata postanowiła sama wykopać mu grób. Za swój samowolny czyn, została ona surowo ukarana - zamurowano ją żywcem w jaskini, gdzie popełniła samobój-stwo. Jej tragiczna historia obrazuje, jak bardzo odważną i zdecydowaną kobietą była Anty-gona. Postępowaniem księżniczki Teb kierowały emocje dwojakiego rodzaju. Z jednej strony, decyzja Kreona wywołała w niej gniew, gdyż uważała, iż jest ona niesprawiedliwa i stronni-cza. Z drugiej, wewnętrzna wrażliwość i empatia, nie pozwalały jej wyobrazić sobie brata rozszarpywanego przez sepy, bezczeszczące jego zwłoki. Kiedy postanowiła złamać zakaz tebańskiego władcy, jeszcze nie wiedziała, że zostanie w swym postępowaniu osamotniona. Liczyła przede wszystkim na pomoc siostry – Ismeny, która jednak nie miała odwagi, aby sprzeciwić się Kreonowi. Pomimo tego, Antygona nie poddała się. Jej decyzja nie uległa zmianie, tylko z serca wykreśliła ona miłość do siostry, która ją zawiodła. Kopiąc grób bratu, Antygona poświęciła dla niego również własne szczęście. Odrzuciła bowiem od siebie miłość do narzeczonego, którym był syn Kreona – Hajmon, wiedząc, że jawnie występując przeciw-ko jego ojcu, nie będzie już dla niego odpowiednią żoną. W imię sprawiedliwości i brater-skiego uczucia, młoda kobieta gotowa była na każdy rodzaj poświęcenia i każdy przejaw od-wagi. Oprócz determinacji, hartu ducha oraz stałości przekonań, Antygona posiadała również honor i dumę, godną arystokratycznego pochodzeniu. Kiedy jej występek przeciwko królew-skiej władzy został odkryty, dziewczyna nie zawahała się przyznać do niego i z podniesioną głową przyjęła karę, jaką wymierzył Kreon. Jej odwagę i godność najlepiej obrazują wypo-wiedziane przez nią słowa: Wiem, że mam umrzeć. Bo jakżeż inaczej?
I bez rozkazu twego! A że trochę
Wcześniej śmierć przyjdzie, to tylko zysk dla mnie.
Antygona nie bała się kary, którą miała ponieść, bo w swoim postępowaniu kierowała się siostrzaną miłością i boską sprawiedliwością. Pomimo, iż jej bliscy próbowali przekonać ją do zmiany decyzji, ona była nieustępliwa i konsekwentna – musiała pochować brata, bo tak nakazywało jej kobiece serce. Czy bała się śmierci? Początkowo zapewne wcale o niej nie myślała - zajęta była bowiem planem pochowku brata. Kiedy jednak stanęła z nią twarzą w twarz, strach przyszedł i razem ze łzami nad straconym życiem, towarzyszył jej aż do zamu-rowania w jaskini. Antygona nie chciała umierać i być może do końca liczyła na ułaskawie-nie, które w końcu uzyskała, ale niestety było już za późno. Dziewczyna ze strachu przed dłu-gą i samotną śmiercią, sama postanowiła ją przyśpieszyć i sama ją sobie zadała. Czyn ten był kolejnym przejawem jej odwagi i sprawił, że stała się ona ponadczasowym symbolem po-święcenia w imię braterskiej miłości i boskich zasad. Literacka kreacja Antygony na zawsze pozostanie już z jednej strony wzorem wewnętrznej siły, hartu ducha i odwagi, a z drugiej - kobiecej wrażliwości na krzywdę oraz niesprawiedliwość.
Kolejną bohaterkę mojej prezentacji, doskonale określa cytat z biblijnej Księgi Kohe-leta: Bardziej gorzka niż śmierć jest kobieta, bo ona jest siecią, serce jej sidłem, a serce jej więzami. W ten oto sposób scharakteryzować można Izabellę Łęcką – kobiecą postać pozyty-wistycznej powieści „Lalka”, autorstwa Bolesława Prusa. Czytelnik poznaje ją jako kobietę piękna, pochodzącą z bogatej, szlacheckiej rodziny, niezwykle dumną i pewną siebie. Jej ży-cie teoretycznie powinno przebiegać według określonego dla takich dziewcząt w tamtych czasach schematu; wprowadzona w życie towarzyskie na jednym z balów, błyszczy urodą, zdobywa wielu konkurentów, z których wybiera najlepszą majątkowo i rodowo partię, wy-chodzi za niego za mąż i rodzi mu kolejne dumne szlachcianki lub szlachciców. Niestety, moja bohaterka nie miała tyle szczęścia; jej ojciec stracił znaczną część majątku i pomimo dobrego nazwiska jego pozycja towarzyska stawała się coraz słabsza. Izabella, wychowana w przepychu i dostatku, przeświadczona, że nie ma wyższych i bardziej godnych ludzi ponad tych, z którymi ona przystaje, nagle zmuszona jest zmienić dotychczasowy tryb życia albo szybko znaleźć dostatecznie bogatego mężczyznę, który jej się oświadczy. Niestety, w wyż-szych sferach złe wiadomości rozchodziły się bardzo szybko i żaden z majętniejszych mło-dych, wolnych chłopców nie śpieszył z oświadczynami do panny Łęckiej. Jedynym poważ-nym konkurentem stał się Stanisław Wokulski – zamożny kupiec, ale nie arystokrata. Prezen-tował on jednak wszystko to, czego Izabela przez całe swoje dotychczasowe życie starała się nie zauważać i do czego czuła niechęć; nie był przystojny, nie pochodził z jej sfer, nie posia-dał ogłady towarzyskiej. Jedynym, aczkolwiek najważniejszym jego atutem, były pieniądze, umożliwiające jej życie w zbytkach, do którego się przyzwyczaiła. Po długich namysłach, podczas których musiała zwalczyć wstręt, jaki czuła do Wokulskiego, Izabella postanowiła wyjść za niego za mąż. Dla niej nie było to jednak małżeństwo z miłości, lecz zwykła trans-akcja. Łęcka w swym zaślepieniu i marzeniach o pięknym księciu z bajki, nie zauważyła, jak wielkim i prawdziwym uczuciem darzy ją Stanisław oraz jak wartościową jest on osobą. Bez znaczenia były dla niej: szczerość i wnętrze człowieka - liczyły się tylko: piękno zewnętrzne, dobre pochodzenie i duży majątek. Izabela nie potrafiła kochać, za co w końcowej części utworu została ukarana. Wokulski bowiem odkrywa jej prawdziwą naturę i opuszcza ją, po-zbawiając tym samym marzeń o dostatnim życiu.
Przedstawiana przeze mnie bohaterka to typowa kokietka i tzw. panna z dobrego domu, po-szukująca bogatego męża. Charakteryzuje się ona: egoizmem, dumą i wyniosłością. Jej wnę-trze jest puste; nie posiada żadnych wartościowych cech, a jedyny jej atut to niezwykła uro-da. Izabela była bowiem niepospolicie piękną kobietą: wszystko w niej było oryginalne i do-skonałe. Wzrost więcej niż średni, bardzo kształtna figura, bujne włosy blond z odcieniem popielatym, nosek prosty, usta trochę odchylone, zęby perłowe, ręce i stopy modelowe. Szcze-gólne wrażenie robiły jej oczy, niekiedy ciemne i rozmarzone, niekiedy pełne iskier wesołości, czasem jasnoniebieskie i zimne jak lód. Jednak to właśnie ona tak zachwyciła Wokulskiego, że całą swą energię życiową poświęcił, aby zdobyć Łęcką. Kiedy już prawie mu się to udaje, usłyszane przypadkowo słowa odsłaniają mu prawdziwą twarz ukochanej, a rozpacz odbiera mu zmysły. Tragedia Wokulskiego nie robi jednak większego wrażenia na Izabeli, dla której jest on tylko kolejnym zdobytym przez nią mężczyzną. Bohaterka „Lalki” to kreacja kobiety określanej często mianem famme fatale, uwodzicielskiej i niebezpiecznej. Izabella Łęcka, podobnie jak Helena Trojańska, wykorzystywała i bawiła się mężczyznami, traktując przy tym siebie jako bóstwo, które należy czcić.
Piękna kobieta podoba się oczom, dobra kobieta - sercu. Pierwsza jest klejnotem, dru-ga – skarbem. A jeśli kobieta jest zarówno piękna, jak i dobra, to można ją nazwać ideałem. I taki właśnie obraz płci żeńskiej stworzył Adama Mickiewicz, w swej epopei „Pan Tadeusz”, ukazując postać Zosi:
Białe jej ubranie
Wysmukłą postać tylko aż do piersi kryje,
Odsłaniając ramiona i łabędzią szyję.
(...)Włos w pukle nie rozwity, lecz w węzełki małe
Pokręcony, schowany w drobne strączki białe,
Dziwnie ozdabiał głowę, bo od słońca blasku
Świecił się, jak korona na świętych obrazku.
Zosia była córką Ewy Horeszko, oddaną pod opiekę Telimenie, z którą początkowo mieszkała Sankt Petersburgu, a później w Soplicowie. Tam też jej postać poznaje czytelnik. Wizerunek zewnętrzny mickiewiczowskiej bohaterki idealnie współgra z temperamentem tej młodej dziewczyny. Jest ona osobą bardzo skromną i dobrą. Zosia obdarza pozytywnymi uczuciami wszystkich otaczających ją ludzi, a kiedy trzeba potrafi stanąć w ich obronie. Nie jest to jed-nak przejawem jej odwagi, ale wrodzonego instynktu opiekuńczości. Charakteryzuje się ona również niezwykłą wrażliwością na wszelkie elementy przyrody, która stanowi bardzo ważną część jej egzystencji. Obcowanie ze zwierzętami i roślinami jest dla niej ważniejsze i bardziej wartościowe niż bale, uczty i inne spotkanie towarzyskie. Zosia żyje w świecie pozbawionym zła, zawiści i obłudy. Jej podstawowymi zajęciami są: opieka nad dziećmi, doglądanie kur oraz zajmowanie się ogrodem. To stronienie od salonowego życia powoduje, że w swym po-stępowaniu kieruje się ona przede wszystkim prostotą i uczciwością. Dodatkowymi jej atuta-mi są: pokora, pobożność i patriotyzm. W kreacji mickiewiczowskiej, Zosia jest kobietą do-skonałą. Wewnętrzne piękno dziewczyny emanuje na zewnątrz i sprawia, że każdy kto prze-bywa w jej towarzystwie poddaje się jej urokowi. Niewinność i anielska uroda Zosi wzmac-niane są jeszcze poprzez zestawienie jej postaci z osobą kokieteryjnej i swawolnej Telimeny. Młoda dziewczyna całą sobą niejako zmusza do podziwiania i kochania jej osoby, robiąc to przy tym zupełnie nieświadomie.
Bohaterka „Pana Tadeusz” dzięki swym przymiotom zyskała nie tylko serce ukochanego Ta-deusza, ale pozostanie w pamięci każdego czytelnika jako ponadczasowy wzór cnót i symbol naturalnego kobiecego piękna.
Podziwiane, pożądane, kochane i nienawidzone. Przedstawione przeze mnie kobiece kreacje doskonale udowadniają, jak wiele emocji wywołuje w innych ludziach żeńska płeć. Obrazują one także wielowymiarowość kobiecej natury, która pomimo iż trudna do zrozu-mienia, zawsze fascynowała i fascynuje. Każda z przedstawionych przeze mnie literackich historii ma wielorakie znaczenie dla czytelnika. Z jednaj strony może pomóc mu w poznaniu i zrozumieniu kobiecej osobowości. Z drugiej może przestrzec go przed niebezpieczeństwami, jakie mogą wynikać ze związku z kobietą. Dodatkowo kreacje kobiece wzbogacają treść utworów literackich i pobudzając ciekawość czytelnika, skłaniają do ich lektury. Nierzadko są one również ponadczasowymi archetypami i wzorami danych zachowań. We współczesnym świecie każdy z nas nie raz miał do czynienia z kobietami typu Heleny czy Izabeli Łęckiej, które swą urodą przyciągały mężczyzn, a próżnością irytowały inne przedstawicielki płci pięknej. Rzadkością są niestety kobiety pokroju Antygony czy Zosi, których przymioty wzbudzają podziw, uwielbienie i zachwyt – nie tylko wśród płci męskiej.
Końcową konkluzją mojej wypowiedzi nich będzie fragment piosenki Alicji Majewskiej, w którym podobnie jak w literaturze, odnaleźć możemy kilka elementów prawdy o kobietach:
Gdzieś wyjeżdżać niespodzianie, coś porzucać bezpowrotnie,
łamać serca twardym panom, pewną siebie być okropnie...
Może muzą dla poetów, adresatką wielkich wzruszeń?
Być kobietą w każdym calu kiedyś przecież zostać muszę!

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.