Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Motyw kobiety od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła. Kobiety portretowano, rzeźbiono, opisywano. Występują w rożnych rolach. Bywają idealnymi istotami niosącymi ukojenie lub demonami sprowadzającymi mękę, są kochane, uwielbiane i szanowane lub wykpiwane, krytykowane, demonizowane czy potępiane. Jednym z tematów, co szczególnie widać na przykładzie malarstwa, jest piękno kobiecego ciała. Z kolei kobieta w literaturze, przez stulecia pozostającej domeną przede wszystkim mężczyzn, przedstawiana jest głownie jako kochanka, żona i matka, a także obiekt męskiego pożądania uwielbienia i zazdrości. Wizerunek kobiety, który tworzy literatura i sztuka, nigdy nie może być ujęty całościowo i jednoznacznie. W każdej epoce, przez każdego autora czy autorkę, do tego portretu zostaje dodany nowy walor. Podczas dzisiejszej prezentacji postaram się przedstawić państwu, kilka obrazów kobiety i udowodnić, że wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Po harmonijnej epoce renesansu nadszedł okres „ciemnego” baroku. Odrzucił założenia i zasady poprzedniej epoki. Kobieta baroku nie jest wrażliwa i delikatna, ale zimna, zmienna jak lód i „niestateczna”. Na barkowych obrazach jest naga, niezbyt urodziwa i ma obfite kształty. Kobieta przestała być obiektem westchnień i zachwytu lecz cielesnej, fizycznej fascynacji. Prowokuje i kusi swoim krągłym ciałem. Jest zmienna, nieobliczalna i oschła. Uwielbia hulaszczy tryb życia i całonocne zabawy. Obraz kobiety barokowej odnajdziemy w utworze Jana Andrzeja Morsztyna ,,Niestatek”. Na sposób nieco złośliwy, nieco żartobliwy poeta próbuje nam udowodnić, że prędzej „wiatr się do worka złapie”, niż któraś kobieta będzie stateczna. Autor, aby wyeksponować brak stateczności u przedstawicielek płci pięknej użył anafory, czyli wielokrotnego powtórzenia tego samego początku wersu oraz paradoksu. Kilkanaście razy używa słowa „prędzej” i wylicza sprzeczności, np.:
„Prędzej kto wiatr w wór zamknie(…)
Prędzej niemy zaśpiewa i ten, co szaleje,
Co mądrego przemówi;”
Aby na końcu złośliwie stwierdzić:
„Niźli będzie stateczna która białogłowa.”
Zaskakująco przedstawia również zmiany w kobiecym wyglądzie spowodowane chwilą, aktualną sytuacją. Kiedy panuje zgoda niewiasta jest spokojna, piękna i wzbudza pożądanie. W momencie kłótni przemienia się w istnego upiora i odstrasza każdego mężczyznę. Ważny jest fakt, ze poeta mówi jedynie o wyglądzie kobiety, nie biorąc pod uwagę stanów emocjonalnych. Barok odrzucał harmonię, która zdaje się być utopią, czymś zgoła nieosiągalnym. Pokazywał często prawdziwe życie, jego aspekty cielesne, fizjologiczne, naturalne. Dlatego też artyści nie dokonywali korekty obrazów kobiet, a w literaturze ukazywali przykrą prawdę. Tendencją dzisiejszych czasów jest nieustanne polepszanie wszystkiego co się da, również urody. Maskowanie nadwagi, niedoskonałości. Odrzucanie prawdy o naszym wyglądzie i cielesności, która przecież nie musi być doskonała.

Inny utwór Morsztyna - „O swojej pannie” jest niejako kontynuacją tematu podjętego w liryku „Niestatek”. Przede wszystkim jest zbudowany na koncepcie. W utworze podmiot liryczny poprzez liczne upiększenia tekstu porównuje kobietę z przedmiotami oraz zjawiskami powszechnie uważanymi za niezwykłe i piękne z alabastrem, łabędziem, mlekiem, marmurem, śniegiem perłą i lilią. Główną barwą, która symbolizuje kobiecość jest w wierszu biel. Poeta wprowadza zabieg anafory, wielokrotnie powtarzając słowo „biały” na początku większości kolejnych segmentów wypowiedzi. W liryku występują często epitety, takie jak „nieczęsty sznur”, „polerowny alabastr” czy „bielsza płeć”. Mają miejsce także inwersje. Po wyliczeniu urodziwych i niepowtarzalnych rzeczy poeta sugeruje, że ich urodę przewyższa piękno jego ukochanej. Porównując do białych przedmiotów niewiastę, podmiot liryczny ukazuje przede wszystkim jej zewnętrzne piękno. Wiersz ma podkreślić ponadprzeciętną urodę podmiotu lirycznego i fakt, że nie sposób jej porównać z niczym na świecie. W wierszu możemy się także doszukać typowego dla baroku przepychu i nadmiaru.

Równie zaskakujący jest sposób przedstawiania kobiet na barokowych obrazach. Czołowym przedstawicielem barokowego malarstwa jest flamandzki malarz Peter Paul Rubens. Na jego najsłynniejszych dziełach widać panie o olbrzymich, białych udach, szerokich biodrach i wydatnych pośladkach. Artysta maluje daleki od klasycznych wizerunków obraz kobiet. Obraz „Trzy Gracje” powstał w ostatnich latach życia artysty. Przedstawione przez Rubensa kobiety są nagie, pulchne, mają bladą cerę, jasne puszyste włosy. obraz „Trzy Gracje” to przykład takich cech epoki jak: wybujałość, żywiołowość, dynamika, niepokój i zmysłowość. Malarz nawiązał do mitologii rzymskiej i przedstawił trzy boginie uosabiające piękno, wdzięk i przyjaźń. Noszą one imiona: Eufrosyna (Radosna), Talia (Kwitnąca) i Agloja (Świetlista). Na obrazie Rubensa mamy sportretowane w całej swej okazałości kobiety. Każda z nich ma w sobie coś pięknego – środkowa zgrabną pupę i ciekawą fryzurę, ta z lewej figurę. Ale trzeba zwrócić uwagę na postać z prawej strony. To nikt inny jak Helena Fourment, druga żona malarza. Swojej twarzy pani Rubensowa nie powstydziłaby się i w czasach dzisiejszych. Ładnie zarysowane brwi, duże ciemne oczy, delikatne usta i zgrabny nos, są niewątpliwie jej atutem. Włosy częściowo zebrane w węzeł, częściowo rozpuszczone - również dodają jej urody. W tle widzimy krajobraz. Całość tchnie pogodą i beztroską. Trzy niewiasty są symbolem tego, co w sztuce artysty charakterystyczne: podziwu dla piękna kobiecego ciała i jego nadmiaru, zachwytu urokami życia, a przede wszystkim – malarskiego kunsztu, z jakim Rubens tworzył swoje wizje. Barokowe zamiłowanie do luksusu i przepychu odbiło się więc na wyglądzie kobiecej sylwetki. Dzisiaj nie do pomyślenia jest fakt, żeby kobieta, która ma tzw. pomarańczową skórkę i fałdki tłuszczu byłaby ideałem. Wiele pań decyduje się nawet na operacje plastyczne i zabiegi, które pozwalają schudnąć. Jednak w epoce Rubensa ideał kobiety nawiązywał do przekonania, że bogactwo i przepych jest piękne.

Nawiązujący do Rubensa obraz kobiety nakreślony jednak z perspektywy współczesności odnajdziemy w wierszu Wisławy Szymborskiej pt. „Kobiety Rubensa”. Utwór jest poetyckim komentarzem, oceną XVII wiecznego ideału piękna. Odnosząc się do wyglądu malowanych przez Rubensa kobiet, Szymborska używa określeń negatywnie oceniających takich jak „Waligórzanki”, „żeńska fauna”. Potęguje otyłość, wielkość kobiet, używając metafor odnoszących się do ruchu np. „jak łoskot beczek nagie”, „gnieżdżą się w stratowanych łożach”, „cwałują niebem prosięta obłoków”. Szymborska dostadnie opisuje typ rubensowskiej urody:
„...O rozdymione, o nadmierne
i podwojone odrzuceniem szaty,
i potrojone gwałtownością pozy
tłuste dania miłosne!...”
W następnych zwrotkach przeciwstawia je z kobietami o całkowicie odmiennej fizjonomii:
„...Wygnanki stylu. Żebra przeliczone,
ptasia natura stóp i dłoni.
Na sterczących łopatkach próbują ulecieć...”
Siłę wyrazu potęguje także cytowana apostrofa do tytułowych kobiet „o rozdynione, o nadmierne i podwojone odrzuceniem szaty i potrojone gwałtownością pozy tłuste dania miłosne!” Obraz kobiet Rubensa kontrastowo zestawiony z ich chudymi siostrami ze średniowiecza i współczesności pozwala zauważyć zmienność ideału kobiecego piękna. Rubens malując „Trzy Gracje” sławił ich urodę, podziwiał piękno. Inaczej Szymborska – współczesna poetka ośmiesza dawny ideał.

Ignacy Krasicki, oświeceniowy twórca, w satyrze zatytułowanej „Żona modna” przedstawił portret zupełnie innej kobiety. Tytułowa bohaterka utworu swoim zachowaniem, przesadnym podążaniem za modą francuską doprowadza swojego męża do ruiny majątkowej. Owa żona modna już przy ślubie spisuje szczegółową intercyzę, która regulowała dalsze wspólne pożycie. Żona w dokumencie tym zastrzegła sobie, że zimy spędzać będzie w mieście, w towarzystwie francuskiej damy do towarzystwa, na wieś zaś miała jechać w angielskiej karecie, koniecznie na resorach, a ponieważ zabrała ze sobą kanarka w klatce, suczkę, kotkę z kociętami i mysz na łańcuszku, pan Piotr z trudem znalazł miejsce dla siebie, biorąc klatkę pod pachę, a suczkę na nogi. Po przyjeździe do dworku męża Flis zażądała zwolnienia starej służby. Przyjęła do pracy nowych modnych cukierników, a przy kucharzu stworzyła nawet stanowisko pasztetnika. Szlachecki dworek niezbyt zamożnego Piotra zmieniła w pałac z bogato zdobionym salonem, bawialnią, oddzielnymi sypialniami, pokojem dla ubrań, miejscem dla służby. Do dworku sprowadza obce i kosztowne wzory, a wpływ francuszczyzny wypiera dobre, swojskie, tradycyjne obyczaje. Zastępuje je sentymentalizm, egzotyka, sztuczność, egzaltacja. Wszystko to przeradza się w bynajmniej nie „tanie” efekciarstwo i zyskuje wymiar kiczu, nie przystaje bowiem do polskich realiów. Modna dama wprowadziła też zmiany w ogrodzie, kazała zlikwidować klomby z bukszpanu i ligustru, gdyż były jej zdaniem pozostałością przebrzmiałej już mody na niemczyznę. W zamian zażąda od męża:
„Z cyprysów gaiki,
Mruczące po kamyczkach gdzie niegdzie strumyki,
Tu kiosk a tu meczecik, holenderskie wanny,
Tu domek pustelnika, tam kościół Diany,-
Wszystko, jak od niechcenia, jakby dla igraszki;
Belwederek maleńki, klateczki na ptaszki,
A tu słowik miłośnie szczebiocze do uch,
Synogarlica jęczy, a gołąbek grucha,(...)”

W tej scenerii oglądamy żonę modną, pełną afektów czytelniczkę francuskich i angielskich romansów. Gdy urządziła już dworek zgodnie z cudzoziemską, francuską modą, wyprawia kosztowny bal. Pojawiają się na nim wykwintni kawalerowie i modne kobiety. Nikt z nich nie zainteresował się pożarem, jaki wybuch podczas pokazu fajerwerków. Żona nie zwraca uwagi na to że bal jest kosztowny, nie ma to dla niej znaczenia. Dla niej najważniejsze jest bycie modnym, podąża za najnowszymi trendami wbrew możliwościom finansowym, bardzo szybko ulega nowym obyczajom. Swoim próżnym i bardzo rozrzutnym zachowaniem doprowadziła męża do ruiny finansowej.

Malarstwo Gustawa Klimta rozkwitło w klimacie przepychu i wyrafinowania cesarskiego Wiednia fin-de-siecle’u. W swej przesyconej erotyką sztuce stopił on w wyszukaną i urzekającą całość wpływy archaiki greckiej, malowideł egipskich i mozaik bizantyjskich. Klimt wyznał kiedyś: „Nie mam ani jednego autoportretu. Moja własna osoba nie interesuje mnie jako ewentualny temat malarski; ciekawią mnie raczej inni, szczególnie kobiety”. To właśnie one na jego płótnach są kuszące i uwodzicielskie. Biblijna opowieść o Judycie - wybawicielce oblężonego miasta Betuli i jego tracących ducha obrońców - jest psychologicznie, moralnie i obyczajowo bardzo szczególnym przypadkiem. Dumna wdowa z biblijnej Księgi Judyty, ratuje swoje rodzinne miasteczko - podstępem pozbawia asyryjskiego wodza Holofrenesa głowy. Własna interpretacja tej opowieści, ubranie jej w nowy sens, jest tematem obrazu Klimta „Judyta I”. Obraz powstał w 1901 roku namalowany olejem na płótnie. Artysta uchwycił moment, w którym Judyta upaja się własną zbrodnią - moment zapomnienia, być może modlitwy? Na pierwszy plan wysuwa się nie morderstwo, lecz ona i jej głębokie przeżycia. Widzimy Judytę zupełnie odheroizowaną- jest to postać pewna siebie i rozerotyzowana. Twarz kobiety, piękna o orientalnej urodzie, mimiką doskonale odzwierciedla stan ekstatycznego transu, na co wskazują zmysłowo przymknięte powieki oraz rozchylone, ciemnoczerwone usta. Patologiczna, nieukrywana chęć szkodzenia mężczyźnie, bije od całej jej osoby. Wielkim osiągnięciem Klimta i zarazem jego domeną jest użycie złota w malarstwie. Rozświetla ono obraz, nadaje postaci niezwykłego, pozaziemskiego blasku i pogłębia kontrast pomiędzy ciemnymi i jasnymi partiami obrazu. Złoty ornament zastępuje również przestrzeń za Judytą w efekcie czego mamy tylko jeden- pierwszy plan. Kolejną innowacją było uwzględnienie ramy, jako części dzieła - wręcz kontynuacji obrazu - stanowiącej połączenie jego treści ze światem odbiorcy. Tworząc ramę posłużył się artysta ornamentem. Poza złotem i czernią włosów, w obrazie dominuje raczej wąska gama barw. Są to kolory pastelowe, delikatne i harmonijne, wzmocnione nieco na ustach i piersiach Judyty. Moim zdaniem Klimt osiągnął sukces przedstawiając dokładnie to, o co mu chodziło - kobiecą demoniczność, ale i piękno. Obraz jest portretem psychologicznym typowej femme fatale, żądnej władzy i krwi.

Współczesna kobieta, podobnie jak opisane wcześniej, jest także oryginalna. Przedstawię jej portret na przykładzie powieści, która za sprawą filmu, stała się bardzo popularna kilka lat temu. Mam tu na myśli książkę Helen Fielding „Dziennik Bridget Jones”. Tytułowa bohaterka to przeciętna mieszkanka europejskiego miasta. Na jej wizerunek składają się przede wszystkim kompleksy, a wśród nich przekonanie o własnej nadwadze. Tytułowy dziennik to właśnie zapiski z przeróżnych diet odchudzających oraz kolejnych prób odnalezienia miłości życia. Może właśnie dlatego, dzięki przyjętej formie, ta niesłychanie wciągająca lektura bezbłędnie pokazuje niedole współczesnej niezamężnej kobiety. Bridget to trzydziestodwuletnia mieszkanka Londynu, która rekompensuje sobie brak jakichkolwiek zainteresowań dużą ilością alkoholu i obsesyjnym myśleniem o swojej nadwadze. Wraz z nadejściem Nowego Roku postanawia, że od teraz będzie się wiązać tylko z porządnymi facetami. Zaczyna jednak flirt ze swoim szefem - kobieciarzem Danielem Cleaverem, a kiedy okazuje się, że nie był wart zainteresowania efektownie rzuca pracę w wydawnictwie i zatrudnia się w telewizji. W trakcie tego roku wciąż jednak natyka się na pozornego nudziarza Marka Darcy, z którym chciałaby ją zeswatać matka. Po bliższym poznaniu okazuje się jednak, że Mark to czuły i inteligentny mężczyzna, którego podstawową zaletą jest to, że lubi Bridget taką jaką jest. Urok „Dziennika Bridget Jones” polega nie na zdarzeniach które zostały opisane, ale na lekkim, dowcipnym i lekko ironicznym piórze Helen Fielding. Akcja książki jest bowiem mało ciekawa i bardzo przewidywalna, postaci zachowują się mało zrozumiale. Powieść Fielding stała się jednak naprawdę biblią trzydziestolatek. Jak grzyby po deszczu wyrosły blogi „a la Bridget”, zaś wiele samotnych kobiet zaczęło lubić swoją samotność i się z nią obnosić. Oznacza to, że z wykreowanym przez autorkę wizerunkiem identyfikuje się wiele współczesnych kobiet.

Jak widać na przestrzeni wieków, w różnych kulturach, zaprezentowano różne spojrzenia na kobietę, i pomimo tego, że pewne cechy charakteru czy wyglądu się powtarzały w rożnych epokach nie możemy stworzyć definicji która pozwoliłaby nam na zrozumienie natury wszystkich kobiet. Kobiety, pomimo tego że teoretycznie wydają się być bardzo podobne w rzeczywistości są zupełnie inne. Tak duże zróżnicowanie postaci kobiecych nie pozwała nam, moim zdaniem, na postrzeganie ich poprzez stereotypy, przecież nie każda kobieta doprowadza męża do bankructwa jak żona modna i nie każda potrafi kochać romantyczną miłością jak Bridget Jones. Także temat kobiecego piękna zmieniał się w zależności od epoki. Literatura przedstawiała kobiety o cerze białej jak alabaster lub o rubensowskich kształtach. W czasach obecnych często za idealną uznawana jest chyba szczupła i opalona bizneswoman, dla której sukces zawodowy jest najważniejszy. To potwierdza tezę, że ideał kobiecy wciąż się zmienia.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.