Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci. Przedstawiane były jako anielice, femme fatale, muzy, trzpiotki, „lalki salonowe” czy istoty ezoteryczne. Z pewnością każda z wykreowanych przez literaturę postaci miała odmienne pragnienia, różne także były ich losy. Zależało to głównie od prądów danej epoki. Jedne skupiały się na kobiecej powierzchowności, nie wnikając w głąb duszy, inne z wnikliwością przyglądały się psychice przedstawicielek płci pięknej. Obraz kobiet stał się bardziej złożony wraz z emancypacją, a także rozwojem powieści w dziewiętnastym i dwudziestym wieku, która w szczegółowy sposób opisywała społeczeństwo, a także jego obyczajowość, nie pomijając kwestii dotyczących kobiet. Im bliższa nam epoka, tym dokładniejszy opis kobiecych przeżyć, a także sposobów patrzenia na świat i rolę w nim spełnianą. W swej prezentacji skupię się na utworach, które jednak pokazały szczegółowo kobiece wizerunki oraz ich złożoność.

Fascynację wyjątkową kobietą odnajdziemy w dramacie Adama Mickiewicza – IV części „Dziadów”. Poeta napisał ten utwór pod wpływem osobistych przeżyć. Kanwą utworu była jego wielka, niespełniona miłość do muzy - Maryli Wereszczakówny, którą poznał latem 1818 roku w Tuchanowiczach. Niestety Wereszczakówna była wówczas już zaręczona z hrabią Wawrzyńcem Puttkamerem. Maryla była natchnieniem Mickiewicza i obiektem westchnień, a także liryczną bohaterką, często adresatką jego utworów poetyckich. Odwiedzał ją w rodzinnym majątku jej rodziców. Wspólne spacery, wzajemne wyznania, bliskość serc i myśli, jaką oboje odczuwali bardzo zbliżyły młodych do siebie. Jak wskazują źródła, oboje byli uczuciowo zaangażowani, jednak presja rodziny dążącej do tego, by Maryla miała dostatnie i wygodne życie, sprawiła, że związek z poetą został przekreślony. Ukochana pisarza odeszła do innego mężczyzny, złamała serce i duszę zakochanego obłędnie Mickiewicza, oszukała go i niesprawiedliwie potraktowała. Potrafiła być bezwzględna, „ostro żartować” i niejednokrotnie nie zwracać uwagi na uczucia swojego adoratora. Maryla Wereszczakówna była kobietą, którą Mickiewicz postawił na piedestale, stworzył sobie jej obraz, który nie zawsze był zgodny z rzeczywistością. Dla niego była aniołem, boginią, ideałem wszelkich cnót, a tak naprawdę wyrachowaną, dbającą o siebie i własne interesy kobietą. To ona natchnęła poetę do stworzenia takich dzieł jak wspomniana IV część „Dziadów” czy wiersza „Do M***”.

Główny bohater dramatu – Gustaw – stworzył w swej wyobraźni wzorzec idealnej kobiety z pięknym ciałem i duszą na podstawie znanych mu bohaterów z książek – Wertera, czy Heloizy. Jego wybranka – Maryla – była ezoteryczna, wrażliwa, uduchowiona, jednym słowem idealna. Wprowadziła zamęt w życie bohatera, zburzyła jego dotychczasowy świat. Tak jak Gustaw, również była nieszczęśliwa, to typ „boskiej kochanki, której na odsłonecznym nie bywało świecie”. Ukochana bohatera rozumiała jego duszę, niczego nie udawała, doskonale poznała tajniki jego serca, a na pamiątkę zostawiła mu pukiel swoich włosów – średniowieczny zwyczaj, który mówi o przynależności kobiety do mężczyzny. Od tego momentu wybranka na zawsze pozostała w jego sercu. Jej niebieskie oczy i anielskie włosy, pocałunek „nektar boski” na zawsze utkwiły w pamięci Gustawa. Wybranka bohatera w rzeczywistości była przeciętną kobietą o zwykłej urodzie, nie była oszałamiająco piękna, tak, jak wykreował ją Gustaw. W chwilach opamiętania bohater uświadamiał sobie, że Maryla była zimna, wyrachowana, niewierna, chciwa i próżna. Zaraz jednak uparcie powracał do wymyślonego przez siebie ideału. Lubiła czytać książki, patrzeć w oczy ukochanego, ale nigdy nie mówiła o swoich poglądach. Ich związek był komunią dusz, ponieważ rozumieli się bez słów. Z czasem Maryla stała się lustrem Gustawa, w którym mógł doskonale obejrzeć samego siebie. To ona stała się źródłem nieziemskiego cierpienia bohatera, ponieważ zdradziła go i zniszczyła ich miłość. Wybrała mężczyznę bogatszego, który mógł jej zapewnić dostatnie życie. Maryla z IV części dziadów reprezentuje wiele podobnych kobiet, których obrazy wykreowali romantyczni twórcy. Tak jak one stanowi wyobrażony i niedościgły ideał piękna oraz dobroci, a w rzeczywistości jest przeciętną i wyrachowaną kobietą.

W powieści z dziewiętnastego wieku portrety kobiet pojawiają się w każdym utworze. Niewiele jest jednak tak charakterystycznych postaci, o których nie sposób zapomnieć, jak femme fatale polskiej literatury – Izabela Łęcka. Jej osobę, doskonale określa cytat z biblijnej Księgi Koheleta: „Bardziej gorzka niż śmierć jest kobieta, bo ona jest siecią, serce jej sidłem, a serce jej więzami”. W ten oto sposób scharakteryzować można Łęcką – bohaterkę pozytywistycznej powieści „Lalka”, autorstwa Bolesława Prusa. Czytelnik poznaje ją jako piękną, pochodzącą z bogatej, szlacheckiej rodziny, niezwykle dumną i pewną siebie arystokratkę. Izabela była niepospolicie piękną kobietą: wszystko w niej było oryginalne i doskonałe. Wzrost więcej niż średni, bardzo kształtna figura, bujne włosy blond z odcieniem popielatym, nosek prosty, usta trochę odchylone, zęby perłowe, ręce i stopy modelowe. Szczególne wrażenie robiły jej oczy, niekiedy ciemne i rozmarzone, niekiedy pełne iskier wesołości, czasem jasnoniebieskie i zimne jak lód. Jednak to właśnie ona tak zachwyciła Wokulskiego, że całą swą energię życiową poświęcił, aby zdobyć Łęcką. Jej życie teoretycznie powinno przebiegać według określonego dla takich dziewcząt w tamtych czasach schematu; wprowadzona w życie towarzyskie na jednym z balów, błyszczy urodą, zdobywa wielu konkurentów, z których wybiera najlepszą majątkowo i rodowo partię, wychodzi za niego za mąż i rodzi mu kolejne dumne arystokratki lub arystokratów.

Niestety, moja bohaterka nie miała tyle szczęścia; jej ojciec stracił znaczną część majątku i pomimo dobrego nazwiska jego pozycja towarzyska stawała się coraz słabsza. Izabela, wychowana w przepychu i dostatku, przeświadczona, że nie ma wyższych i bardziej godnych ludzi ponad tych, z którymi ona przystaje, nagle zmuszona jest zmienić dotychczasowy tryb życia albo szybko znaleźć dostatecznie bogatego mężczyznę, który jej się oświadczy. Niestety, w wyższych sferach złe wiadomości rozchodziły się bardzo szybko i żaden z majętniejszych młodych, wolnych chłopców nie śpieszył z oświadczynami do panny Łęckiej. Jedynym poważnym konkurentem stał się Stanisław Wokulski – zamożny kupiec, ale nie arystokrata. Prezentował on jednak wszystko to, czego Izabela przez całe swoje dotychczasowe życie starała się nie zauważać i do czego czuła niechęć; nie był przystojny, nie pochodził z jej sfer, nie posiadał ogłady towarzyskiej. Jedynym, aczkolwiek najważniejszym jego atutem, były pieniądze, umożliwiające jej życie w zbytkach, do którego się przyzwyczaiła. Po długich namysłach, podczas których musiała zwalczyć wstręt, jaki czuła do Wokulskiego, Izabella postanowiła wyjść za niego za mąż. Dla niej nie było to jednak małżeństwo z miłości, lecz zwykła transakcja. Łęcka w swym zaślepieniu i marzeniach o pięknym księciu z bajki, nie zauważyła, jak wielkim i prawdziwym uczuciem darzy ją Stanisław oraz jak wartościową jest on osobą. Kiedy już prawie mu się to udaje, usłyszane przypadkowo słowa odsłaniają mu prawdziwą twarz ukochanej, a rozpacz odbiera mu zmysły. Tragedia Wokulskiego nie robi jednak większego wrażenia na Izabeli, dla której jest on tylko kolejnym zdobytym przez nią mężczyzną. Bez znaczenia były dla niej: szczerość i wnętrze człowieka - liczyły się tylko: piękno zewnętrzne, dobre pochodzenie i duży majątek i tego przede wszystkim pragnęła. Izabela nie potrafiła kochać, za co w końcowej części utworu została ukarana. Wokulski bowiem odkrywa jej prawdziwą naturę i opuszcza ją, pozbawiając tym samym marzeń o dostatnim życiu.

Przedstawiana przeze mnie bohaterka to typowa kokietka i „panna z dobrego domu”, poszukująca bogatego męża. Jej życie jest pełne egoizmu, dumy i wyniosłości. Ma puste wnętrze; nie posiada żadnych wartościowych cech, a jedyny jej atut to niezwykła uroda. Bohaterka „Lalki” to kreacja kobiety określanej często mianem femme fatale, uwodzicielskiej i niebezpiecznej. Izabella Łęcka, podobnie jak Helena Trojańska, wykorzystywała i bawiła się mężczyznami, traktując przy tym siebie jako bóstwo, które należy czcić.

Maria Kuncewiczowa w powieści „Cudzoziemka” pokazuję portret Róży Żabczyńskiej. Bohaterka to drapieżna egocentryczka. W tym obrazie kobiety demonicznej znajdujemy podobieństwo do matki autorki. Matka Kuncewiczowej nienawidziła córki z powodu swej nieszczęśliwej miłości. Osnową opowieści jest ostatni dzień życia Róży. Wspomnienia, epizody z przeszłości pozwalają nam ustalić motywy jej zachowań, przyczyny jej fatalizmu.

Całe nieszczęście zaczęło się gdy Róża, mając lat szesnaście, przyjechała do Warszawy. Syn jej nauczyciela od muzyki, Michał, zbliżył się do niej i wypowiedział nieopatrznie słowa, które zaważyły na całym życiu panny: „Ja, ja das hat sie schn – eine wunderschne Nase.” Te słowa głęboko zapadły w podświadomość Róży. Po rozstaniu z Michałem całe jej życie stało się złym snem, marzeniem na jawie, oczekiwaniem na powrót pierwszej miłości. Według Freuda pragnienia i popędy odgrywają zasadniczą rolę w powstaniu chorób nerwowych, ale również te same popędy mogą inspirować powstawanie największych dóbr kultury. Tak też było z Różą, niespełniona miłość rozbudzona przez słowa Michała znalazła ujście w muzyce. Miała wielki talent i kochała muzykę. Mogła zostać wielką artystką, gdyby tylko ktoś nią właściwie pokierował, lecz niestety skończyło się na paru występach, co było kolejnym powodem, by nienawidzić innych. Róża czuła się samotna w świecie, wszędzie była obca, nigdzie nie zaznała bezpieczeństwa, to było równie ważną przyczyną jej fatalizmu jak i utrata Michała oraz niespełnione ambicje związane z muzyką: „No i tutaj: eine Fremde… Czyż nieprawda? Zawsze i wszędzie tak: cudzoziemka”

Zasadą i dewizą jej życia od momentu zdrady Michała, stała się zemsta na mężczyznach i Polsce, gdyż tu spotkało ją nieszczęście, ale tak naprawdę Róża mści się na wszystkich i na wszystkim. Jedną z jej ofiar jest Adam, jej mąż. Wyrozumiała i wybaczająca była tylko dla syna, chociaż zatruwała mu życie swoją zaborczością. Córka – Marta w dzieciństwie była odsunięta przez Różę, poczętą na siłę, bez jej zgody, za bardzo przypominała Adama. Marta akceptacji doczekała się dopiero wtedy, kiedy okazało się, że ma piękny głos. To w niej Róża na siłę szukała spełnienia swoich artystycznych marzeń. Dopiero pewien lekarz dr Gerhard uczynił z niej człowieka. Przypadkiem dotknął najczulszej struny: w podobny sposób jak niegdyś Michał zachwycił się jej urodą, zwłaszcza nosem. Trafił w jej kompleks. Odkrył w podłej złośnicy udręczone stworzenie. Wróciła do domu bez nienawiści, bez pretensji; pozbyła się swego fatalizmu.

Współczesna kobieta, podobnie jak opisane wcześniej, jest także oryginalna. Przedstawię jej obraz na przykładzie powieści, która za sprawą filmu, stała się bardzo popularna kilka lat temu. Mam tu na myśli książkę Helen Fielding „Dziennik Bridget Jones”. Tytułowa bohaterka to przeciętna mieszkanka europejskiego miasta. Na jej wizerunek składają się przede wszystkim kompleksy, a wśród nich przekonanie o własnej nadwadze. Tytułowy dziennik to właśnie zapiski z przeróżnych diet odchudzających oraz kolejnych prób odnalezienia miłości życia. Może właśnie dlatego, dzięki przyjętej formie, ta niesłychanie wciągająca lektura bezbłędnie pokazuje niedole współczesnej niezamężnej kobiety. Bridget to trzydziestodwuletnia mieszkanka Londynu, która rekompensuje sobie brak jakichkolwiek zainteresowań dużą ilością alkoholu i obsesyjnym myśleniem o swojej nadwadze. Wraz z nadejściem Nowego Roku postanawia, że od teraz będzie się wiązać tylko z porządnymi facetami. Zaczyna jednak flirt ze swoim szefem - kobieciarzem Danielem Cleaverem, a kiedy okazuje się, że nie był wart zainteresowania efektownie rzuca pracę w wydawnictwie i zatrudnia się w telewizji. W trakcie tego roku wciąż jednak natyka się na pozornego nudziarza Marka Darcy, z którym chciałaby ją zeswatać matka. Po bliższym poznaniu okazuje się jednak, że Mark to czuły i inteligentny mężczyzna, którego podstawową zaletą jest to, że lubi Bridget taką jaką jest. Urok „Dziennika Bridget Jones” polega nie na zdarzeniach które zostały opisane, ale na lekkim, dowcipnym i lekko ironicznym piórze Helen Fielding. Akcja książki jest bowiem mało ciekawa i bardzo przewidywalna, postaci zachowują się mało zrozumiale. Powieść Fielding stała się jednak naprawdę biblią trzydziestolatek. Jak grzyby po deszczu wyrosły blogi „a la Bridget”, zaś wiele samotnych kobiet zaczęło lubić swoją samotność i się z nią obnosić. Oznacza to, że z wykreowanym przez autorkę wizerunkiem identyfikuje się wiele współczesnych kobiet.

Kobiety od wieków rządziły męskim sercem, duszą i rozumem. Spełniały wiele ról – były niedostępnymi femme fatale, jak Izabela Łęcka czy Maryla, lub kochającymi i oddanymi partnerkami. Ich pochodzenie, a co za tym idzie życie, były różne. Rozmaite były także ich potrzeby, cele i pragnienia. Jedne kierowały się chęcią zysku i wygodnictwem, inne zaś sercem. Autorzy w swej twórczości krytykują puste i bogate arystokratki, zaś kobiety. Poszczególne cechy ukazane przez pisarzy w przytoczonych utworach nie zmieniły się. To, co bez wątpienia łączy zaprezentowane postaci to nieuchwytność i barwność ich charakteru, temperamentu i duszy.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.