Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw wojny


Wpływ wojny na psychikę człowieka. Omów temat na wybranych przykładach

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 7
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Wojna wywołuje niezatarte wrażenie na każdym, kto jest jej uczestnikiem. Szczególnie jeśli jako żołnierz walczy po jednej ze stron.

Dopóki na ziemi żyją ludzie, dopóty będą istniały wojny – powiedział kiedyś Albert Einstein. Z przykrością trzeba przyznać mu rację. Od tysięcy lat walka o honor, ziemię, majątki, racje i władzę pustoszyła świat i zbierała ogromne żniwo w postaci ludzkich istnień. W czasie II wojny światowej panowało okrutnie szczere, potoczne powiedzenie, iż przemoc to zdolność zamieniania człowieka w zwłoki. Dlaczego żołnierze wychodzą na front, strzelają do zupełnie obcych sobie ludzi, mając jednocześnie świadomość, iż w każdej chwili sami mogą spotkać się z kulą śmierci? Co powoduje, że zamiast wycofać się z tego śmiertelnego cyrku, brną dalej i głębiej? Jakie czynniki kierują ich psychiką i jakie zachodzą w niej zmiany? Jakie ma to konsekwencje na ich późniejsze życie? Co czują ich bliscy? Na te wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć w swojej prezentacji.



Podawanie nazwisk każdego bohatera nie byłoby praktyczne, gdyż jest ich zbyt wielu. Wobec tego wątki zaczerpnięte z książki Seppa Allerbergera pt. Snajper na froncie wschodnim oznaczone będą słowem snajper. Jest to zbiór wspomnień jednego z najlepszych snajperów niemieckich, miał on na koncie ponad trzystu ludzkich istnień. Historie zawarte w Kompanii braci autorstwa Stephena Ambrose’a nazywane będą historiami braci, jest to książka opisująca dzieje kompanii spadochronowej, cieszącej się wielkim uznaniem i chwałą. Z kolei elementy znajdujące się w książce Williama Whartona W księżycową jasną noc, oznaczone będą skrótem myślowym – historie z Whartona.


Niemiecki filozof i psycholog Erich Fromm w swoim eseju pt. Wojna w człowieku wysuwa teorię, wedle której ludzie są wilkami w skórach owiec. Większość z nas posiada w sobie cechy nekrofila i biofila. Ten pierwszy jest człowiekiem kochającym śmierć, ten drugi miłuje życie. Kwestia niebezpieczeństwa wynikającego z takich, a nie innych proporcji tych postaw, zależy od świadomości danej osoby o swojej skłonności do ukochania śmierci. Niestety nekrofilia w relatywnie przystępnych okolicznościach wzrasta. Tendencja ta kwitnie, niczym ziarno, które w korzystnych warunkach – na przykład przy odpowiedniej temperaturze i wilgotności – rozwija swe pąki. Ludzie znieczulają swoje serca, działają w ten sposób, aby ich fascynacja śmiercią była logiczną i racjonalną odpowiedzią na to, czego doświadczają. O takim zjawisku opowiada w swojej autobiografii Sepp Allerberger – niemiecki snajper walczący w czasie II wojny światowej

strona:    1    2    3    4    5    6    7