Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Literatura prezentuje całe bogactwo ludzkich charakterów. Wśród nich odnajdziemy postaci pozytywne, które w życiu kierują się pozytywnymi wartościami, ale także osoby przeczące zasadom moralności. Chociaż najczęściej z dobrymi intencjami łączy się wszystkie przedstawicielki płci pięknej, uważane często niesłusznie za psychicznie słabsze od mężczyzn, to jednak także kobiety potrafią być złe, kierować się nieetycznymi zasadami w podejmowaniu ważnych decyzji. O takich właśnie bohaterkach pragnę opowiedzieć w swojej prezentacji, udowadniając, że kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Jedne z najstarszych i świetnie utrwalonych portretów kobiet w kulturze europejskiej odnaleźć możemy w mitologii. Dejanira – piękna i krucha bogini to wybranka nieustraszonego Heraklesa. Mąż darzy ją wielką miłością i spełnia wszystkie jej prośby. Mimo to kobieta ma jedną wadę – jest chorobliwie zazdrosna. To właśnie ta cecha popchnie ją do niemoralnego czynu, który zniszczy zarówno ukochanego mężczyznę, jak i ją samą. Pewnego dnia, gdy centaur Nessos próbował porwać i zgwałcić żonę Heraklesa, został przez niego śmiertelnie zraniony z łuku strzałą zatrutą krwią Hydry. Tuż przed śmiercią w zemście, Nessos poleca Dejanirze sporządzić miksturę ze swojej krwi, mówiąc, że jeśli umoczy w niej koszulę Heraklesa, zapewni sobie jego wierność i zatrzymanie uczuć męża tylko dla siebie. Zapewnia, że stanowi to doskonały środek na zapewnienie wiecznej miłości ukochanego oraz przywrócenie jego uczuć na wypadek, gdyby pokochał kogoś innego. Zazdrosna o podboje miłosne Heraklesa, Dejanira skorzystała z rady Nessosa i wyprała we krwi centaura koszulę, w której Herakles miał składać ofiarę Zeusowi. Po założeniu przesiąkniętej jadem koszuli, zatruta krew Nessosa zaczęła palić i zżerać ciało herosa. Okazało się bowiem, że była to podstępna zemsta pokonanego centaura. Gdy Dejanira uświadomiła sobie, że jej środek na miłość przyniósł śmierć ukochanemu, popełnia z rozpaczy samobójstwo. W micie tym Dejanira została przedstawiona jako zazdrosna, podstępna kobieta. Niewątpliwie kocha swego męża, lecz jest bardzo łatwowierna. Staje się morderczynią, gdy obdarowuje męża szatą ofiarowaną jej przez podstępnego Nessosa. To właśnie nadmierna zazdrość, tak często wpisana w kobiecą naturę, przerodziła wielkie uczucie w nieszczęśliwą miłość i doprowadziła do tragicznej śmierci kobiety.

Jedną z najbardziej niemoralnych kobiet w polskiej literaturze jest tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego – Balladyna. Cechuje ją brak zachowania jakichkolwiek zasad, chciwość i bezwzględność. Przebiegła i inteligenta mieszkanka wiejskiej chaty, wiedziała czego chce i dążyła do tego nie przebierając w środkach. Balladyna wraz z siostrą Aliną żyły z matką – wdową. Obie chciały poślubić hrabiego Kirkora i wieść u jego boku szczęśliwe życie. Wybranką miała zostać ta, która zbierze więcej malin. Przebiegła Balladyna bez skrupułów zabiła siostrę, a zebrane maliny zaniosła Kirkorowi. Po tej zbrodni na czole bohaterki pojawiła się krwawa plama –kainowe znamię – które musiała ukrywać. Balladyna pierwszą zbrodnię przeżyła bezrefleksyjnie, popychana wizją wspaniałego małżeństwa z cudownym mężczyzną. Zdrowy rozsądek został przysłonięty chęcią awansu społecznego. Wnioski ze zbrodni wyciągnęła już świadomie. Wiedziała, że Bóg patrzy na nią, więc postanowiła udawać, że go nie ma, dlatego mówi: „…będę żyła jakby nie było Boga”. Dzięki swojej inteligencji próbowała poradzić sobie z własnym sumieniem. Jednak skutkiem pierwszej niemoralnej decyzji były kolejne zbrodnie. Po zabiciu Aliny przyszły kolejne złe decyzje wykonywane energicznie, stanowczo, bez liczenia ofiar. Doprowadziła do śmierci Kirkora i swego wiernego wspólnika Kostryna. Każda kolejna zbrodnia przyczyniała się do niepokoju wewnętrznego, pewnego rodzaju obsesji. Rozpamiętywała pierwszą zbrodnię, wydawało jej się, że słyszy płacz umarłych, w słowach ludzi doszukiwała się ukrytych aluzji dotyczących jej przeszłości, a w końcu bała się zasnąć, aby przypadkiem nie zdradzić samej siebie przez sen. Pozornie tylko była silna i nieugięta, twarda niczym głaz. W jej psychice i duszy rozgrywał się prawdziwy dramat. Już jako królowa sama siebie skazała na śmierć. Rozstrzygała sprawy kryminalne. Dotyczyły kolejno morderstwa Kostryna, młodej dziewczyny znalezionej w lesie i śmierci matki, która nie chciała wydać imienia wyrodnego dziecka. Balladyna – królowa – każdego ze sprawców skazała na śmierć. Wydając te wyroki doskonale wiedziała, że wydaje je na siebie. Dokonała swoistego samosądu oddając się w ręce Boga, którego wykluczyła ze swojego życia. Balladynę poraził „boski piorun”, czyli pozaziemska siła. Ostatecznym skutkiem niemoralnych decyzji była śmierć bohaterki. Balladynę można z pewnością zaliczyć do kobiet fascynujących, ponieważ potrafiła osiągnąć swój cel bez względu na konsekwencje, w chwilach załamania i grozy szukała dla siebie najlepszego rozwiązania i do końca zachowała twarz, ukrywając swoje prawdziwe uczucia i emocje, a potrafią tak tylko nieliczni.

Kolejną prezentowaną przeze mnie bohaterką jest Anna Karenina z powieści Lwa Tołstoja. Anna jest kobietą dojrzałą, matką i żoną. Jej rodzina jest poważana w towarzystwie petersburskiej arystokracji, a jej samej niczego nie brakuje pod względem materialnym. Dlaczego jednak ta z pozoru spełniona kobieta wikła się w sprzeczny z zasadami etycznymi romans z młodym oficerem? Jej życie przypomina „złotą klatkę”. Anna tkwi w małżeństwie z zimnym, nieczułym i cynicznym mężczyzną, do tego wiele od niej starszym. Do grzechu pchnęło ją ogromne pragnienie miłości, której Karenin nie chce i nie może jej dać. Początkowo broni się przed uczuciem do Wrońskiego, chce pozostać wierną żoną i dobrą matką. Jednak stopniowo ulega namiętności. Anna znajduje się w sytuacji bez wyjścia – musi wybierać pomiędzy statecznym życiem rodzinnym, zachowaną pozycją społeczną, a szczęściem osobistym i prawdziwą miłością. Ma świadomość, że cokolwiek wybierze będzie nieszczęśliwa. Miłość jednak zwycięża. Kosztem złamanej przysięgi małżeńskiej, kosztem grzechu i odrzucenia przez pełne hipokryzji społeczeństwo. Szczera i wrażliwa natura Kareniny nie pozwala jej żyć w kłamstwie. Kobieta decyduje się wyznać prawdę mężowi, i odrzucić wszelkie konwenanse. Ten, mimo wszystko, daje jej szansę powrotu, lecz to ona ją odrzuca. Wiedziona bezgraniczną, szaloną miłością zapomina o synu i o nowonarodzonej córeczce – owocu grzesznej miłości. Dzieci pozostawia pod opieką męża, a sama wyjeżdża z kochankiem w podróż po Europie. Wkrótce przychodzi otrzeźwienie, lecz jest już za późno.

Okazuje się, że miłość i szczęście to ułuda, a droga do niego zabiera więcej, niż daje. Wrońskiemu coraz trudniej jest wychodzić na przeciw oczekiwaniom Anny i jej emocjonalnym huśtawkom. Zostawia ją. Osamotnioną, wykluczoną ze społeczeństwa, niekochaną. Kobieta traci nadzieję na odzyskanie rodziny i miejsca w społeczeństwie. Utraciwszy zaufanie do kochanka, osoby, na której opierała całą swą nadzieję jest wyprowadzona z psychicznej równowagi. Bohaterka pogrąża się w grze wyobraźni, która doprowadza ją do samobójstwa. Anna Karenina rzuca się pod koła pociągu. Kto ponosi winę za tragedię, która wydarzyła się w „Annie Kareninie”. Według mnie najtrafniejszą hipotezę podaje Jarosław Iwaszkiewicz: „(…)Wiedza życia daje Tołstojowi możność oczyszczenia Anny z wszelkiego cienia winy i przerzucenia oskarżenia na rzeczywistego winowajcę, na ustrój społeczny, w którego ramach szczera, namiętna natura Anny nie może się pomieścić”.

Według Olgi Tokarczuk w powieści Bolesława Prusa „Lalka” przedstawione zostały dwie Izabele – jedna opowiadana przez narratora, druga postrzegana przez Wokulskiego. Z jednej strony widzimy Izabelę jako atrakcyjną fizycznie, niegłupią, ale próżną, snobkę arystokratyczną. Kontrastem jest obraz, jaki widzi Wokulski. Nieostry i bez konkretnych szczegółów, ale potężny – Izabela jest niezwykła, piękna i tajemnicza. Jednak w rzeczywistości cechuje ją egoizm, ma ograniczone horyzonty. Styl jej życia jest charakterystyczny dla wyższych sfer. Stosunek Izabeli do reprezentantów mieszczaństwa, dorobkiewiczów wyraża poczucie wyższości. Niestety jeden z nich, Stanisław Wokulski zakochał się w jej wyidealizowanym wizerunku. Zdobył majątek, narażając się na straty, nawet na śmierć. Starał się uzyskać przychylność arystokracji, którą gardził, wszystko po to, by zdobyć jej serce. Zakochał się bez granic w lalce, jaką była Łęcka, a ona stała się jego femme fatale.
Izabela, odrzucała wszystkie propozycje mężczyzny skazują go tym samym na cierpienie. W świecie jej marzeń królował Apollo, którego piękny posąg znajdował się w gabinecie. Uważała, że żaden śmiertelnik nie jest jej wart. Wprawdzie lubiła być otoczona mnóstwem adoratorów jednak tylko po to, aby „łamać im serca”. Izabela kokietuje wszystkich sportretowanych w powieści uwodzicieli i ludzi niewartych szczerego uczucia – Starskiego, Rossiego, skrzypka Molinariego, marzy, że będzie mieć jednocześnie bogatego, dobrze urodzonego męża oraz kochanków. Wokulski w rozmowie z Wąsowską głośno wypowiada swoje zdanie na temat kobiet: „Piękny świat, ten wasz świat… I miłe są te kobiety, przy których, kiedy im człowiek w najlepszej wierze oddaje własną duszę, jeszcze musi spoglądać na zegarek, ażeby nie spotkał swych poprzedników i nie przeszkadzał następcom.” Patrzeć na Izabelę należy poprzez opowieść Węgiełka o księżniczce śpiącej w podwodnej komnacie, która przywodzi mężczyzn chcących ja posiąść do zguby. Izabela jest osobą niezdolną do miłości i niemoralną, ponieważ celowo wykorzystuje swoją urodę, uwodząc mężczyzn. Ostatecznie jej losy potoczyły się nieszczęśliwie, wszyscy konkurenci się od niej odsuwają, Wokulski ginie bez wieści, ojciec umiera, a ona sama wstępuje do klasztoru…
Przedstawię także portret niezwykłej kobiety, która, mimo iż sprzeniewierzyła się moralnym zasadom, a nawet weszła w układ z panem ciemności nie została potępiona. Tytułowa bohaterka powieści „Mistrz i Małgorzata” Bułhakowa miała w sobie coś nieziemskiego i diabolicznego, w jej oczach jarzyły się „niepojęte ogniki”. Bułhakow nazywał ją żartobliwie „leciutko zezującą wiedźmą”. Postać Małgorzaty została przedstawiona, jako niespełniona, trzydziestoletnia mężatka. Posiadała niesprecyzowane pragnienia, które nie dawały jej spokoju. W wieku dziewiętnastu lat wyszła za bogatego i przystojnego urzędnika państwowego. Jej życie było szczytem marzeń niejednej kobiety, jednak jej brakowało, podobnie jak Annie Kareninie tylko i aż miłości – nie potrafiła pokochać męża. Pragnęła kochać szczególnego, przeznaczonego jej mężczyznę, którym okazał się Mistrz. Spotkali się przypadkowo i zostali porażeni miłością od pierwszego wejrzenia. Małgorzata, jako pierwsza czytelniczka powieści ukochanego doceniła jego talent. Zdecydowała się odejść od męża – jednocześnie była niewierną żoną i najwierniejszą kochanką. Gdy Mistrz zniknął, była gotowa zrobić wszystko dla wielkiej miłości, „Samotność dała jej siłę do walki o miłość – ludzie ograbieni ze wszystkiego szukają pomocy nawet u diabła.” Dla Mistrza weszła w pakt z diabłem. Wytypowano ją spośród wielu moskiewskich Małgorzat, bo tylko ona mogła być idealną gospodynią balu. Jak twierdził Korowiow, płynęła w niej królewska krew. Nim Margot wypełniła swą dostojną funkcję, przyjęła podarunek od Azazella - cudowny krem, po którym przeszła niesamowitą metamorfozę. Stała się wiedźmą, latającą na miotle. Lecąc nad Moskwą, przypomniała sobie o krytyku Łatuńskim, który pogrążył Mistrza i zdemolowała mu mieszkanie. Zmieniła się w kobietę zmysłową, energiczną, walczącą o swoje szczęście. Mimo iż ten czyn ukazał ją jako mściwą i złośliwą, zachowała w sobie ludzkie uczucia i wrodzoną dobroć. Nim została królową balu, musiała cierpliwie poddać się zabiegom, przygotowującym ją do tej funkcji – wykąpano ją we krwi, a na uroczystości wystąpiła nago, jedynie w pantoflach z płatków róży i w łańcuchu z medalionem czarnego pudla. Wszystko po to, by uratować ukochanego Mistrza, by znów mogli być razem. Kochankowie musieli umrzeć, by móc cieszyć się wspólnym szczęściem. Czyny Małgorzaty, choć niewiele mają wspólnego z moralnością, zdecydowanie służą dobru.

W prezentacji ukazane zostały bardzo różnorodne postacie kobiece. Łączy ich fakt, że w swoim życiu przynajmniej raz postąpiły niemoralnie. Czasem powodem tego kroku była zazdrość, chęć wyrwania się ze „złotej klatki”, czy też poczucie bycia ubóstwianą. Dla większości scharakteryzowanych bohaterek wybór zła zakończył się tragicznie. Jedne jak Anna Karenina i Dejanira przypłaciły podjęcie złej decyzji życiem. Jednak, jak pokazuje rosyjski pisarz, wybór zła, nie zawsze prowadzi wyłącznie do klęski. W przypadku Małgorzaty konszachty z diabłem pozwoliły jej na uratowanie ukochanego. Wcześniejsza zdrada męża nie spotkała się z naganą. To co łączy wszystkie opisane postaci to ich fascynująca osobowość. Nieważne czy działały z premedytacją i wyrachowaniem, czy też nieświadomością zawsze musiały wystąpić przeciwko naturalnemu biegowi i złamać powszechnie przyjęte zasady. To czyni je niezwykłymi, nawet jeśli za swoje decyzje przyszło im zapłacić najwyższą cenę.

strona:    1    2    3    4  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.