Obraz wsi polskiej ukazany w literaturze i malarstwie różnych epok
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw wsi


Obraz wsi polskiej ukazany w literaturze i malarstwie różnych epok

„Wsi spokojna, wsi wesoła,
Który głos twej chwale zdoła?
Kto twe wczasy, kto pożytki
Może wspomnieć za raz wszytki?”

XVI- wieczna reklama agroturystyczna Jana Kochanowskiego maluje przed nami niezwykły obraz polskiej wsi. Wieś była częstą inspiracją artystów wielu dziedzin sztuki, a sposób jej ukazywania był różnorodny. Jedne ukazywały ją jako swoistą Arkadię, otoczoną pięknymi krajobrazami, pozbawioną trosk i nieszczęść, a inne przedstawiały ją realistycznie (niekiedy wręcz naturalistycznie), jako biedną, pełną nędzy i ciężkiej pracy. I właśnie tą różnorodność prezentacji chciałabym teraz państwu przedstawić.

Jednym z pierwszych pisarzy zafascynowanym pięknem wsi polskiej był tworzący w okresie renesansu Jan Kochanowski. W sielance „Pieśń świętojańska o Sobótce” jako pierwszy zawarł opis ludowego obrzędu.„ Sobótki to rozpowszechniona do niedawna nazwa zwyczajów i obrzędów związanych najczęściej z letnim przesileniem Słońca w tzw. noc świętojańską (23/24 czerwca); również nazwa ognisk palonych podczas tych obrzędów”. Utwór Jana z Czarnolasu składa się z dwunastu pieśni śpiewanych przez odświętnie przybrane panny. Zawierają one pochwałę spokojnego, wiejskiego życia. Każda z dwunastu panien wypowiada się na inny temat.

Panna I zachęca inne dziewczęta do wspólnego śpiewania i zabawy: „Siostry, ogień napalono/I placu nam postąpiono;/Czemu sobie rąk nie podamy,/A społem nie zaśpiewamy?”. Przedstawia pochwałę święta, które jest zapomniane przez współczesnych oraz wyjaśnia, iż tradycję sobótki przejęły od swoich matek, które z kolei nauczyły się jej od swoich matek: „Tak to matki nam podały,/Same także z drugich miały”.

Panna VI mówi o pracach na polu w czasie żniw. Jednak opis tych czynności nie jest do końca realistyczny. Stanowią one tło dla opisywanego radosnego i spokojnego życia wiejskiego. Jest to nawiązanie do mitu o Arkadii- krainy szczęśliwości, w której człowiek żyje dostatnio w zgodzie z przyrodą. Zajmuje się głównie hodowlą bydła i uprawą ziemi, zaś po ciężkiej i uczciwej pracy czeka go zasłużony odpoczynek: „A kiedy z pola zbierzemy,/Tam dopiero odpoczniemy”. Pieśń Panny VI stanowi typowy przykład sielanki, czyli utworu przedstawiającego wieś jako wyidealizowaną krainę dostatku, szczęścia, spokoju i wzajemnej miłości jej mieszkańców.

Ostatnia z panien, dwunasta, wygłasza również pochwałę życia wiejskiego. Wypowiada słynne słowa: „Wsi spokojna, wsi wesoła,/Który głos twej chwale zdoła?”. Mówi również o tym, iż człowiek mieszkający na wsi żyje spokojnie, uczciwie i pobożnie, gdyż jest z dala od dworu, handlu i żeglugi. Właśnie w tym innym świecie pełno jest oszustw i przemocy. Praca na roli natomiast jest uczciwa i daje pewne utrzymanie dla rolnika i jego rodziny. Wychwalana jest także możliwość odpoczynku po pracy: wspólne śpiewy, tańce, biesiadowanie i zabawa z przyjaciółmi. Człowiek żyje w zgodzie z przyrodą. Młodzi uczą się szacunku do starszych. Prezentowany jest obraz domu wiejskiego, w którym nad wszystkim panuje wspaniała gospodyni, umiejąca utrzymać ład i porządek, pomimo jej licznych obowiązków. Posiłki są przygotowywane z produktów, które są owocem pracy na roli.

Dowodem na to, że wieś to azyl spokoju, jest obraz Józefa Chełmońskiego pt. „Bociany”, na którym widzimy ojca odpoczywającego po pracy, spożywającego posiłek przyniesiony przez syna, którzy wpatrzeni są w lecące bociany. Nastrój obrazu jest melancholijny, spokojny, emanuje zapachem pięknego wiejskiego lata.

Zupełnie inny obraz polskiego chłopa rysuje Młoda Polska. Ukazuje jego nędzę i wyzysk. Poetą, który protestował przeciw wszelkim formom wyzysku, był Jan Kasprowicz, który pochodził z rodziny chłopskiej. Nie wstydził się tego i nie ukrywał swojego zauroczenia wsią. W cyklu czterdziestu sonetów „Z chałupy” Kasprowicz przedstawia naturalistyczny obraz życia wiejskiego i podkreśla swój nierozerwalny związek uczuciowy ze światem, z którego wyszedł.

„Sonet I” traktujemy jako wstęp do całego cyklu, który wprowadza w świat przedstawiony w następnych sonetach. Dwie pierwsze zwrotki to naturalistyczny opis wsi: „Chaty rzędem na piaszczystych wzgórkach;/Za chatami krępy sad wiśniowy. [...] /Płot się wali; piołun na podwórkach;/Tu rżą konie, ryczą chude krowy”. Występuje wiele epitetów tworzących wrażenie szarości i biedy. Słowa: „Szare chaty! Nędzne chłopskie chaty!/Jak się z wami zrosło moje życie” oraz „Dziś wy dla mnie wspomnień skarb bogaty” podkreślają to, iż tam się wychował podmiot liryczny. Sonet kończy się pytaniem: „czy przyjdzie czas, co te łzy spłoszy?”.

„Sonet XV” opowiada historię pewnej kobiety, która kiedyś posiadała ziemię (świadczyło to o jej wysokim statusie społecznym) i dobrze jej się powodziło, dopóki nie dotknęły jej klęski- susza, grad, nieurodzaj, śmierć męża (Kuby). Nie miała z czego zapłacić podatku i musiała wraz ze swymi córkami iść na służbę. Gdy była już stara i nie mogła pracować, musiała żebrać, aż w końcu umarła w nędzy i osamotnieniu.

„Sonet XIX” przedstawia sylwetkę chłopa, który do pewnego momentu był zdrowy i pełen chęci do pracy. Pewnego dnia zachorował. Leczyły go znachorki, jednak ich pomoc okazała się bezskuteczna. Wezwano księdza, aby udzielił choremu sakramentu namaszczenia chorych. Ksiądz stwierdził, iż trzeba wezwać lekarza. Odpowiedź, jaką usłyszał to: „Księże, za co?... Doktór dla bogaczy...”

W „Sonecie XXXIX” widzimy postać chłopa, który za wszelką cenę chciał zdobyć wykształcenie. Choć narażał się na szyderstwa, wytrwale chodził do szkoły. Chodził ubogo ubrany, do szkoły była daleka droga, a na dworze był mróz. Wieczorami uczył się. Latem, gdy pasł bydło, miał przy sobie książki. Wyjechał także do stolicy na naukę. Jednak ciągłe uczenie się w złych warunkach doprowadziło go do choroby- suchoty, a później do śmierci.
Nowatorstwo ideowe i artystyczne Kasprowicza polega na tym, iż na życie chłopskie nie spogląda jak ktoś obserwujący je z zewnątrz. Poeta wyrósł z takiego środowiska, co czyni jego utwory najlepszym możliwym źródłem wiedzy o prawdziwym wiejskim życiu.

Z chłopem solidaryzował się także malarz Aleksander Gierymski. Na jego obrazie pt. „Trumna chłopska” widzimy dwoje zrozpaczonych rodziców, ponieważ mała trumienka świadczy o tym, że umarło ich dziecko.

Chłopomania okresu Młodej Polski nakazywała artystom podejmować wiejską tematykę, zachwycać się zwyczajami, strojami ludu i praktycznie nie miała nic wspólnego z prawdziwą znajomością problemów wsi. Pisał o tym Stanisław Wyspiański w „Weselu”.

Ludność wiejska została przedstawiona w sposób realistyczny. Wyspiański nie tylko ukazał jej pozytywne cechy, ale także obnażył jej wady. Chłopi to w utworze grupa wewnętrznie zróżnicowana, mająca sporą świadomość narodową, ale i niedojrzała. Nie są zdolni do zrywu, są nieodpowiedzialni i naiwni, pogrążają się w marazmie i obojętności- stąd łatwe zwycięstwo Chochoła w finale.

Chłopi co prawda chcą sprostać zadaniu: stawiają się z kosami na błoniu, są gotowi do walki. Wezwania jednak nie będzie: Jasiek zgubił złoty róg, nie dojrzał bowiem do wypełnienia misji, wolał schylać się po czapkę z pawimi piórami, którą zresztą i tak zgubił. Skusiły go pragnienia mu bliższe- bogactwo i osobiste korzyści („Miałeś, chamie, złoty róg/Miałeś, chamie, czapkę z piór:/Czapkę wicher niesie,/Róg hula po lesie/Ostał ci się ino sznur.”). W tych słowach Chochoła obecne są trzy symboliczne przedmioty: złoty róg (jako symbol szansy odzyskania niepodległości), czapka z pawimi piórami (symbol próżności, przywiązania do dóbr materialnych, pragnienia bogactwa, egoizmu) oraz sznur (symbol niewoli).

W utworze tym obecnych jest wiele elementów symbolicznych. Symbolami są nie tylko przedmioty, ale także osoby (postacie z zaświatów) oraz sceny dramatu. Chata, w której rozgrywa się akcja, jest także symbolem- symbolem całej Polski, a osoby w niej przebywające to przekrój całego społeczeństwa. Przykładem symbolicznej sceny jest widok chłopów stojących z postawionymi kosami - jest to symbol dzielności chłopów w nawiązaniu do ich mężnej walki w bitwie pod Racławicami, gdzie walczyli właśnie takim orężem.

W „Weselu” ludzie z miasta (np. Radczyni) myślą o chłopach schematycznie, są przekonani o swej wyższości i naturalnej roli przewodnika narodu (chociaż równocześnie obawiają się chłopów). Dwa światy (inteligencki i chłopski) stykają się, ale pozostają sobie obce, wzajemnie niezrozumiałe. „Wesele” to wielki dramat narodowy- gorzki rozrachunek z teraźniejszością i przeszłością, zbiorowy rachunek sumienia.

Wydarzenia wynikające z porządku roku obyczajowo- obrzędowo- liturgicznego, wielkich świąt, odpustów, uroczystości rodzinnych, wróżb, przesądów, elementów folkloru, zwyczajów związanych z narodzinami, życiem i śmiercią są jednym z wątków w epopei pt. „Chłopi” Władysława Stanisława Reymonta.

W utworze występują bogate opisy wyrażające zachwyt autora pięknem, pomysłowością i talentem artystycznym wykonania strojów przez wiejskie gospodynie. Reymont nie oszczędzał także słów mówiąc o tańcach na weselu Boryny i Jagny. Najrozleglejszy jest opis oberka. Oto jego fragmenty: „To z nagła huknęli w instrumenty obertasa, że mróz przeszedł kości, a Boryna do Jagny skoczył, [...] za nim drugie pary jęły się z kup wyrywać i przytupywać, śpiewać, tańcować i co ten największy pęd brać, że jakby sto wrzecion, pełnych różnobarwnej wełny, wiło się po izbie z turkotem i okręcało tak szybko, że już żadne oko nie rozeznało, gdzie chłop, gdzie kobieta; nic, ino jakby kto tęczę rozsypał i bił w nią wichurą, że grała kolorami, mieniła się i wiła coraz prędzej, wścieklej, zapamiętalej, aż światła chwilami gasły od pędu, noc ogarniała taneczników, a tylko oknami lała się miesięczna poświata rozpierzchłą, świetlistą smugą, iskrzyła się wrzącym srebrem wskroś ciemności i wskroś wirującej gęstwy ludzkiej, co nadpływała spienioną rozśpiewaną falą”.

Na piękno ludowego tańca i kultury chłopskiej zwrócił uwagę także Józef Chełmoński. Jego dzieło malarskie nosi tytuł „Oberek”, na którym uwiecznił on piękno tańca, jego dynamikę i różnorodność barw w niezwykłych strojach wiejskich tancerzy.
Elementy impresjonizmu możemy dostrzec także w nastrojowych, poetyckich opisach przyrody, w których główną rolę odgrywa „gra świateł” oraz mnogość barw, powodujące powstawanie przepięknego obrazu w umyśle czytelnika. Nie musimy ich daleko szukać. Jeden z takich opisów znajduje się prawie że na początku książki: „A pod nimi, jak okiem ogarnąć, leżały szare pola niby olbrzymia misa o modrych wrębach lasów- misa, przez którą, jak srebrne przędziwo rozbłysłe w słońcu, migotała się w skrętach rzeka spod olch i łozin nadbrzeżnych. Wzbierała w pośrodku wsi w ogromny podłużny staw i uciekała na północ wyrwą wśród pagórków; na dnie kotliny, dokoła stawu, leżała wieś i grała w słońcu jesiennymi barwami sadów- niby czerwono- żółta liszka, zwinięta na szarym liściu łopianu”. Takich przykładów możemy znaleźć w utworze bardzo wiele.

„Chłopi”, jako powieść młodopolska, napisani są językiem bardzo obrazotwórczym, opisy bogate są w liczne epitety, rozbudowane porównania oraz zaskakujące przenośnie.

W powyższych rozważaniach ukazałam, jak różnorodny obraz wsi polskiej maluje polska literatura, malarstwo w różnych okresach dziejowych. Widzieliśmy polską wieś jako arkadię szczęśliwości, gdzie ludzie czują się bezpiecznie, są radośni, mają nierozerwalny kontakt z naturą. Uczestniczyliśmy w pięknych obrzędach, gdzie niezwykła paleta barw w strojach ludowych, przepiękne tańce wzbudzały nasz zachwyt. Jednakże pojawił się też obraz katastroficzny, a mianowicie nędza i wyzysk polskiego chłopa. Możemy też stwierdzić, że chłopi to warstwa zróżnicowana, o niezwykłej tężyźnie fizycznej, ale niedojrzała do czynu, do walki o wolność. Wieś jednak jest dla mnie miejscem niezwykłym, ponieważ tutaj się urodziłam, dorastam i dlatego ten temat prezentacji wydał mi się najbardziej bliski.

strona:    1    2    3    4    5  





Motyw wsi. Przedstaw różne jego ujęcia na przykładzie wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele obrazów wsi - od renesansowych sielanek, po młodopolski realizm. Możemy jednak łatwo wychwycić różnice i podobieństwa poszczególnych wizji wsi

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, przemyślana konstrukcja, poprawny język, bogata bibliografia.

Różnorodność obrazów wsi i sposobów jej przedstawiania w literaturze polskiej i światowej

Ocena:
20/20
Teza: Literackie wizje wsi ścierają się ze sobą. Jaki jest jej prawdziwy obraz?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Temat potraktowany przekrojowo. Ewolucja obrazowania wsi celnie ukazana przez kolejne argumenty.

Porównaj literacką i malarską wizję wsi zaprezentowaną w „Chłopach” W. Reymonta i obrazach J. Chełmońskiego

Ocena:
20/20
Teza: Powieść Reymonta i obrazy Chełmońskiego we wnikliwy sposób przedstawiają obraz młodopolskiej wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wnikliwie porównuje oba obrazy wsi. Poprawna bibliografia i plan pracy. Dobry język wypowiedzi.

Na podstawie wybranych utworów przedstaw obraz wsi od renesansu do Młodej Polski

Ocena:
20/20
Teza:

Ocena opisowa nauczyciela: Przejrzysta prezentacja napisana sprawnym językiem. Poprawna konstrukcja i logiczny podział pracy.

Chłop, jego życie i praca. Zaprezentuj na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Najważniejszą rzeczą dla każdego mieszkańca wsi jest ziemia, z którą nieodłącznie związana jest praca.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Poprawna bibliografia i ramowy plan pracy.

Sposób prezentacji wsi i chłopów w dziełach twórców Młodej Polski. Omów zagadnienie na podstawie analizy wybranych utworów z literatury i malarstwa

Ocena:
20/20
Teza: Zarówno poeci, pisarze, jak i malarze Młodej Polski w swych dziełach utrwalali różne oblicza wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skonstruowana, wizje malarskie i literackie przeplatają się. Ciekawy i bogaty opis młodopolskiej wsi.

Wyidealizowany i naturalistyczny obraz polskiej wsi. Omów różne sposoby ukazania wsi na podstawie wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Naturalizm i idealizm odmienne sposoby literackiego kreowania obrazu wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, bogata w treści.

Zbadaj sposób przedstawienia i funkcjonowania motywu wsi i jej mieszkańców, odwołując się do wybranych przykładów literatury polskiej XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Wiek XIX i XX skoncentrował się głównie na problemach trawiących polskich mieszkańców wsi, nie uniknął również bezkrytycznej fascynacji wiejskim życiem i kulturą.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni zgodna z tematem. Przejrzyste przykłady i argumenty, poprawne wnioski.

Wieś jako temat literacki w twórczości pisarzy Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Niedola i zacofanie cywilizacyjne wsi jako główne tematy utworów Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w szczegółowy sposób opisuje polską wieś. Spójne ujęcie tematu, zgodne z tezą.

Impresjonistyczne i realistyczne obrazy wsi na podstawie literatury i malarstwa

Ocena:
20/20
Teza: Impresjonizm i realizm znacznie różnią się, ze względu na używanie różnych środków artystycznej ekspresji.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni wyczerpuje temat. Ukazuje bogate przykłady, przede wszystkim literackie.

Różne ujęcia obrazu wsi polskiej w literaturze wybranych epok. Omów zagadnienie, dobierając odpowiednie przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Dwa główne kierunki w ukazywaniu wsi: wieś jako Arkadia i miejsce idealne oraz wieś realna, z opisem prawdziwego życia chłopa.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna. Rozbudowana argumentacja.

Chłopi i życie wiejskie w twórczości S. Wyspiańskiego, W. Reymonta i S. Żeromskiego

Ocena:
20/20
Teza: Poszczególne literackie obrazy polskiej wsi wiele różni, ale dzięki temu uzyskujemy szeroką panoramę chłopskiej egzystencji.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni realizuje temat.

Wieś polska w ujęciu J. Kasprowicza, S. Wyspiańskiego, W. S. Reymonta. Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodne kreacje wiejskiego życia na polskiej wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje obrazy wsi i chłopów zaznaczone w temacie. Bogata bibliografia.

Wieś spokojna i wesoła czy ponura i przerażająca? Zaprezentuj różne spojrzenia na przestrzeń i społeczność wsi w dziełach literackich różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Wieś polską opisuje się albo jako sielankową krainę, albo jako ponurą i smutną. Tymczasem wieś polska nie jest ani tak, ani taka – jest różnorodna i ciekawa.

Ocena opisowa nauczyciela: Bardzo przejrzysta prezentacja, oparta głównie na utworach poetyckich. Treść dokładnie odpowiada tezie.

Literacki portret chłopa. Ukaż różnorodne obrazy chłopa i wsi w oparciu o wybrane przykłady z polskiej literatury

Ocena:
19/20
Teza: Każdy z obrazów polskiej wsi prezentuje inną stronę wiejskiego życia.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Autor swobodnie porusza się po literaturze zarówno staropolskiej, jak i współczesnej.

Obraz wsi w literaturze wybranej epoki literackiej

Ocena:
19/20
Teza: Literatura młodopolska dostarcza nam wielu realistycznych obrazów wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra. Poprawny styl wypowiedzi, barwny język, konstrukcja prezentacji przemyślana. Obszerna treść.

Wieś jako temat literatury i sztuki. Zaprezentuj różne obrazy wsi na podstawie wybranych utworów literackich i dzieł malarskich

Ocena:
19/20
Teza: Dwa obrazy wsi w literaturze polskiego renesansu i działach sztuki późniejszych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Bogate słownictwo, dogłębna analiza. Dobór materiałów wskazuje na głęboką analizę literatury.

Nurt wiejski w literaturze okresu realizmu i naturalizmu. Analizując celowo wybrane utwory literatury polskiej omów stylistykę i funkcję tego nurtu.

Ocena:
19/20
Teza: Artyści pragnąc zwrócić uwagę na los chłopów, wykorzystali panujące w literaturze kierunki: naturalizm i realizm.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wnikliwie analizuje temat. Poprawny język i styl wypowiedzi. Dobry konspekt prezentacji.

Analizując wybrane utwory literatury romantyzmu i Młodej Polski, omów inspirującą rolę kultury ludowej dla pisarzy tych epok.

Ocena:
19/20
Teza: Kultura ludowa była inspiracją dla pisarzy romantyzmu i Młodej Polski.

Ocena opisowa nauczyciela: Szczegółowa i rozbudowana praca. Ciekawe przykłady, logiczny wywód.

Ludowość i ludomania. Omów różne sposoby nawiązywania do folkloru i życia ludu w twórczości literackiej

Ocena:
19/20
Teza: W twórczości literackiej możemy odnaleźć wiele utworów, których tematyka skupia się na wsi, na życiu, tradycjach i obyczajach jej mieszkańców.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konkretna, napisana poprawnym stylem.

Obraz wsi w literaturze i innych dziedzinach sztuki. Dokonaj analizy porównawczej wybranych dzieł

Ocena:
19/20
Teza: Wieś – kolebka kultury, oaza spokoju, miejsce kojarzące się z biedą, ubóstwem, ale także z tradycją, obyczajami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, w pełni realizuje temat. Na uwagę zasługuje spójność wypowiedzi.

Na podstawie wybranych utworów literatury staropolskiej, zrekonstruuj różnorodne obrazy wsi i jej mieszkańców

Ocena:
19/20
Teza: Motyw wsi funkcjonuje w literaturze polskiej od jej początku jednak dość szczegółowo występuje dopiero od okresu renesansu.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, odnosi się głównie do renesansowych sielanek. Przedstawia zarówno sielskie obrazy wsi, jak i realistyczne.

Społeczność wiejska utrwalona w literaturze polskiej. Omów na trzech wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Charakterystyka społeczności wiejskiej na przykładzie trzech wybranych utworów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przedstawia bogatą panoramę polskiej wsi w utworach Młodej Polski.

Wieś w literaturze i sztuce. Omów na podstawie utworów i dzieł malarskich różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Wieś nie zawsze nadążała za postępem cywilizacyjnym. XIX i XX wiek, to okres ogromnych przemian na wsi.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Autorka skupia się na bardzo barwnych obrazach polskiej wsi. Na uwagę zasługuje bogata bibliografia.

Porównaj różne wizje wsi, analizując wybrane przykłady literackie

Ocena:
18/20
Teza: Pomimo upływu lat możemy odnaleźć wiele elementów wspólnych w obrazowaniu wsi przez twórców literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ma formę mocno rozbudowanego konspektu. Doskonała na powtórki. Argumenty przemyślane, odważne wnioski.

Różnorodne sposoby prezentacji wsi i chłopów w dziełach kultury wybranej epoki

Ocena:
18/20
Teza: Twórcy Młodej Polski nie oparli się zjawiskom chłopomanii, ich wizje wsi nie zawsze odpowiadały prawdzie.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Konstrukcja prezentacji prawidłowa. Na uwagę zasługują cytaty i ciekawe wnioski. Język wypowiedzi wymaga "wygładzenia".

Obraz wsi polskiej ukazany w literaturze i malarstwie różnych epok

Ocena:
17/20
Teza: Od sielanki do realizmu. Różne obrazy wsi ukazane w dziełach kultury różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przeciętna. Język wypowiedzi wymaga dopracowania. Na uwagę zasługuje dobór cytatów.