Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw Boga


Literackie rozmowy człowieka z Bogiem. Zanalizuj wybrane przykłady

Nie ma nic trudniejszego niż szczera rozmowa. Mogłoby się wydawać, że to banalne stwierdzenie, ale nie do końca. Do niedawna jeszcze aby rozmawiać trzeba było stanąć twarzą w twarz z rozmówcą. To powodowało, że oprócz słów dostrzegaliśmy też mimikę i bezpośrednią rekcję na nią i wypowiadane treści. W bezpośredniej rozmowie trudniej jest nam kłamać, gdyż obawa i niepokój przed zdemaskowaniem zawsze będą widoczne. Literackie rozmowy człowieka z Bogiem zawsze były pełne dramatyzmu, napięcia, zawsze okazywały się brzemienne w skutkach.

Istnienie Boga w świecie przejawia się we wszystkich epokach literackich. Na przestrzeni dziejów w utworach literackich odnajdujemy różne, jego oblicza. W swoich rozważaniach spróbuję przedstawić jaki stosunek do Boga miał człowiek szczególnie w rozmowach epicko – lirycznych.

Stary Testament wskazuje czas, kiedy Pan prowadził swój lud, starając się go bronić i ochraniać. Można to porównać do relacji pomiędzy ojcem a jego dziećmi. Ojciec, chroniąc dziecko, karze je za błędy – wskazując drogę. Stawia to człowieka w trudnej sytuacji istoty zależnej, gorszej, wiecznie karanej za swoje słabości, dlatego uciekającej się do kłamstwa i ucieczki od rzeczywistości. Rozmowy z Bogiem napawają człowieka przerażeniem. Dowodem na to jest postać Adama, który po zjedzeniu owocu z drzewa poznania dobra i zła wołany przez Boga, chowa się i nie chcę z nim rozmawiać. Boi się że gdy stanie z Nim twarzą w twarz, to prawda o jego grzechu wyjdzie na jaw. Metaforycznym określeniem tego lęku jest stwierdzenie „jestem nagi” w znaczeniu nie mogę z Tobą rozmawiać, jestem grzeszny. Adam chowa się, agdy to nie przynosi skutku, próbuje obarczyć odpowiedzialnością Ewę. Podobne zdarzenie ma miejsce w opowieści o Kainie i Ablu, gdzie Kain po zabójstwie swego brata nie chce rozmawiać z Bogiem, mówi „czy to ja jestem stróżem brata mego” on także szuka ucieczki przed nieuniknioną karą.

Zupełnie inną postać mają rozmowy Hioba z Bogiem. Może dlatego że Księga Hioba powstała dużo później niż wspomniane wyżej historie z Księgi Rodzaju i głównie to wpływa na zmianę relacji pomiędzy człowiekiem a Bogiem. Tu Bóg tłumaczy Hiobowi swoje zachowanie, odchodząc od mechanizmu czynu i podążającej za nim natychmiastowej kary. Postać Hioba jako człowieka bezgrzesznego, a pomimo tego wydanego na pokuszenie i tracącego wszystko co posiadał do tej pory – zrywa oczywistość relacji pomiędzy dobrym lub złym czynem a nagrodą lub karą objawiającą się na ziemi.

Hiob utracił wszystko na czym mu w życiu zależało, dom, rodzinę, przyjaciół, ale pozostał Mu wierny i za to został w końcu wynagrodzony. Bóg stara wytłumaczyć człowiekowi, że troszczy się o wszystkie istoty na świecie, że je kocha. Mówi, że Hiob nie może mieć do niego pretensji, gdyż człowiek nie jest w stanie przeniknąć planów Boga i jedyne co mu pozostaje, to wiara i ufność.

Potwierdzeniem jego słów jest Nowy Testament, w którym Chrystus umiera za grzechy ludzkości. W tym kontekście najbardziej znacząca jest rozmowa w Ogrojcu pomiędzy Bogiem Ojcem a Chrystusem, jego Synem, który będąc Bogiem, materialnie jest człowiekiem. Jest on kwintesencją boskiej miłości do człowieka. Chrystus doświadczając takich uczuć, jak strach, przerażenie pyta, czy nie ma innej drogi do zbawienia ludzkości. Prosi: „Odsuń ten kielich ode mnie”. Milczenie Boga jednoznacznie wskazuje na to, że nie ma innej drogi. Jednak istotą rozmowy w Ogrojcu jest dobrowolność ofiary Chrystusa. Sam dochodzi do takiego wniosku – nie zmuszany przez swojego Ojca.

Przesłaniem opowieści o Hiobie jest bezwarunkowa wiara i zaufanie do Boga, niezależnie od problemów życia, tak naprawdę obrazuje życie każdej osoby wierzącej.
Mowy Boga często ironiczne, złożone głownie z pozornie retorycznych pytań, mają jeden główny cel – proponują nowe rozumienie Boga, świata i własnego cierpienia, relacji między Bogiem a człowiekiem. Bóg zapewnia Hioba o pamięci, swej wszechobecności, zwraca uwagę, że niewinnie cierpiący nie został porzucony i zapomniany. Hiob uznaje swą sytuację za następstwo działań Boga który wyznaczył człowiekowi pozycję „pyłu i prochu”.

Księga Hioba obrazuje nam, że warto pozostawać wiernym sobie i Bogu. Ta wspaniała księga próbuje skłonić czytelnika do widzenia świata, człowieka i Boga, czasem nawet w bardzo trudnych relacjach. Związek człowieka z Bogiem powinien wyrastać z wolności, szczęścia, poczucia lojalności, a nie jak czasem bywa, że jest oparty na ślepym obowiązku.

W moich rozważaniach kolejne miejsce zajmuje utwór „Kwiatki świętego Franciszka”. Tytułowy bohater jest postacią bardzo barwną , w młodości słynął jako hulaka, uczestnik wielu zabaw. Biorąc udział w wojnie rodzinnego Asyżu, chciał zdobyć rycerską sławę, niestety jego losy potoczyły się inaczej niż tego pragnął i dostał się do niewoli, a po uwolnieniu zachorował. Wtedy nastąpił w nim wewnętrzny przełom, uznał dotychczasowe życie za bezsensowne. Najważniejsze elementy jego nowej postawy to pokora, radość iolbrzymia miłość. Stał się samotnikiem, żebrakiem, całe dnie poświęcał na obcowanie zprzyrodą, poszukiwał harmonii świata, w ostateczności postanowił swoje życie oddać Bogu itylko Jemu służyć. Działalność świętego Franciszka polegała na tworzeniu klasztorów izrzeszaniu tam ludzi którzy dzięki nauce i jego kazaniom chcieli oddać cały swój majątek biednym i swoje życie poświęcić Bogu, spędzać je na modlitwach z Bogiem, rozważaniach oistocie człowieka w świecie. Bracia zakonni bardzo często trwali całymi godzinami na rozmowach z Bogiem w otoczeniu przyrody, gdyż tam znajdowali spokój, ciszę i harmonię.

Uwielbienie wobec Boga, stwórcy świata wyśpiewał Franciszek w przepięknej pieśni „Pochwała stworzenia”. Powstała ona w czasie, gdy święty był bardzo chory. Mimo cierpienia jego radość z powodu zbawienia, którego miał dostąpić, była tak wielka, że wporywie natchnienia skomponował ten przepiękny tekst.

Kolejnym dziełem, które posłużyło mi do przemyśleń o rozmowach człowieka zBogiem jest „Legenda o świętym Aleksym”. Utwór prezentuje średniowieczny wzorzec ascety. Aleksy pochodził z bogatej rodziny, był dzieckiem „wyproszonym” modlitwami uBoga. W dniu swojego wesela pozostawił małżonkę i wyruszył w świat na tułaczkę, by całkowicie poświęcić swą myśl i osobę Bogu. Rozdał wszystko co posiada biednym, później jednak powrócił do rodzinnego miasta i przez szesnaście lat pokutował pod schodami swojego domu. Po śmierci Aleksego miały miejsce cudowne wydarzenia, a mianowicie – samoistne bicie dzwonów możemy również mówić o uzdrawiającej woni ciała zmarłego.

Przyjęta przez świętego Aleksego postawa życiowa mówi o odrzuceniu wszelkich dóbr ziemskich, poświęceniu życia na kontemplację i modlitwę z Bogiem, gdyż tylko w ten sposób można się do Niego zbliżyć i doznać łaski zbawienia. Przyjmuje bierną postawę wobec świata, wybiera pustelniczą drogę do świętości, która wymaga od niego rezygnacji zmałżeństwa, miłości i rodziny. Życie świętego Aleksego prezentuje oddanie Bogu, poświęcenie całego swojego życia dla Boga i trwanie na umartwianiu się i rozmowach zNim.

W renesansie Bóg pojmowany jest jako Dobry Ojciec, Stwórca człowieka i Architekt Wszechświata. Poezja i sztuka sławi Boga za wszystko co uczynił dla człowieka.

Za największą pochwałę Boskiego dzieła możemy uznać „Pieśń XXV” Jana Kochanowskiego (Czego chcesz od nas Panie, za Twe hojne dary ...). Pieśń ma charakter dziękczynno - modlitewny, możemy ją uznać za rozmowę poety z samym Bogiem. W tym utworze ukazany jest Bóg, który obdarza człowieka całym dobrem świata, wszystkimi darami natury, pięknymi krajobrazami. Człowiek powinien chwalić Boga i dziękować za te wszystkie boskie dary „którym nie masz miary”. Bóg został przedstawiony jako artysta, kreator, twórca pięknego, harmonijnego i celowego dzieła, jakim jest świat. Stwórca jest wszechobecny, Jego obecność odczuwa się na każdym kroku. Pan wszechświata został tu ukazany jako hojny darczyńca, szafarz wszelkich łask, który jednak nie ingeruje zbyt mocno wpoczynania człowieka, nie steruje jego losem. Mimo to ludzie czują, że w delikatny, nie narzucający się spokój opiekuje się nimi.

W przytoczonych wyżej przykładach zauważamy, że istnienie Boga i rozmowy z Nim na przestrzeni wieków się zmieniają, inaczej rozmawia z Bogiem człowiek asceta np. święty Franciszek a w inny sposób renesansowy twórca Jan Kochanowski w Pieśniach.

Dlatego w epoce romantyzmu rozmowy ze Stwórca maja trochę inny charakter widzimy to na przykładzie dramatu Adama Mickiewicza „Dziady część III”, a w szczególności w Wielkiej Improwizacji. Improwizacja to skarga samotnego i niezrozumiałego poety. Bohaterem tej sceny jest Konrad, który uważa iż tworzenie poezji jest tworzeniem nieśmiertelności i nazywa siebie nieomal bogiem. Pragnie on by Bóg oddał mu swą władzę, chce użyć ją dla dobra ludu, gdyż czuje się za niego odpowiedzialny. Bohater używa stwierdzenia, że Bóg rządzi światem za pomocą tylko mądrości, natomiast Konrad chce objąć władzę uzyskać nieśmiertelność i kierować ludźmi z miłością i oddaniem. Konrad zrozpaczony milczeniem ze strony Boga wznosi się na wyżyny przekleństwa – i wtedy diabeł nazywa Stwórcę – carem. Bohater w tej scenie chce równać się Bogu, przecież jest tylko człowiekiem i powinien być podporządkowany Jemu. Ta rozmowa Konrada z Bogiem różni się w znacznym stopniu od utworów wcześniejszych epok. Bunt Konrada, jego sprzeciw wobec obojętnego Boga, wyrasta z umiłowania ludzi igotowości ich zbawienia. Konrad to osoba bardzo wrażliwa na cierpienia innych, kochający Boga, jednak budzi się w nim coraz to większa obawa o losy narodu i bliźnich możemy ten utwór odczytywać w ten sposób, że jest to poświęcenie, nawet całego życia pozaziemskiego dla ocalenia narodu i społeczności.

Zagadnienie buntu wobec Boga odnajdujemy również w literaturze Młodej Polski jako przykład może nam posłużyć hymn Jana Kasprowicza Dies Irae. Tytuł oznacza Dzień Gniewu jest to poetycka wersja Sądu Ostatecznego. Pokazuje wizje skutków grzechu i winy. Utwór zawiera niepokojące obrazy ginącego świata. Najpierw ginie przyroda a na końcu człowiek. W wierszu zawarte jest proroctwo zagłady biblijnej, w której to występują elementy mitologiczne. Ewa jest tu przedstawiona jako pramatka grzechów, ta która zrodziła zło i konflikt. Skutkiem wygnania z raju było wpędzenie człowieka w odmęt grzechu.. Utwór przesycony jest symboliką biblijną a szczególnie apokaliptyczną, co podkreśla grozę czasów ostatecznych. Podmiot liryczny występuje tu w imieniu całej ludzkości. Usiłuje dociec czy człowiek może odpowiadać za zło, które jak wszystko zostało stworzone przez Boga. W hymnie Dies Irae pojawia się pytanie o winę człowieka jaką ponosi odpowiedzialność za grzech, który jest nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji.

Przykłady te ukazują jaki stosunek miał człowiek do Boga na przestrzeni dziejów. W Biblii życie człowieka opiera się na nieustannej wierze, i miłości w stosunku do Wszechmocnego. Średniowiecze to epoka w której dominowała postawa ascety, odejście od dóbr ziemskich a w zamian poświęcenie życia Bogu oraz trwanie na modlitwie w oczekiwaniu na zbawienie. W renesansie w centrum zainteresowania nie znajdował się Bóg tak jak wcześniej tylko człowiek i jego potrzeby. Tworzono również utwory chwalące dobroć i wszechmocność Stwórcy ale z głównym naciskiem na potrzeby człowieka. W późniejszych czasach rozwój nauki spowodował, że człowiek stoi w pewnym dystansie od wiary i Boga, uważano, że pomimo tego, iż Najwyższy jest Stwórcą całego świata to dzięki człowiekowi wszystko się rozwija.

W literaturze odnajdujemy wiele utworów, których nadrzędnym celem jest rozmowa z Bogiem. W swojej pracy przytoczyłam, według mnie jedne z najważniejszych dzieł, w których dominuje rozmowa ze Stwórcą. Dzięki tej pracy zauważyłam, że Bóg w życiu każdego człowieka pełni bardzo ważną rolę. Bóg to osoba najwyższa i mająca wszelką moc na całym globie ziemskim, to Jemu zawdzięczamy wszystko całe życie, przyrodę, która tak bardzo nas zachwyca i coraz bardziej zadziwia. Zawsze gdy Go potrzebujemy możemy z nim porozmawiać, on pomaga nam rozwiązywać nasze problemy, rozterki, dylematy, ale w zamian oczekuje od nas zawierzenia w Jego miłość i zbawienie.

strona:    1    2    3    4    5  





Jak kształtowały się relacje między Bogiem, a człowiekiem w poszczególnych epokach

Ocena:
20/20
Teza: Biblia jako źródło wszelkich relacji Bóg - człowiek. Różne postawy człowieka wobec Boga w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dojrzała, ciekawa i bogata argumentacja, rozbudowane wnioski. Prezentacja wyczerpuje temat.

Wizerunek Boga, świata i człowieka w literaturze. Przedstaw zagadnienie na podstawie dwóch wybranych epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literackie wizerunki,Boga, świata oraz człowieka zmieniają się w renesansie i romantyzmie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, napisana płynnym językiem. Zawiera analizę omawianych utworów poetyckich.

Obraz Boga w literaturze i sztukach plastycznych. Przedstaw różne wizerunki i ich funkcję w dowolnie wybranych dziełach

Ocena:
20/20
Teza: Artyści w swych dziełach od wieków próbują przybliżyć naturę Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera bogatą bibliografię. Temat został w pełni wyczerpany. Poprawny i płynny język wypowiedzi.

Wielkie literackie dyskusje z Bogiem na przykładzie znanych ci utworów Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza i Jana Kasprowicza

Ocena:
20/20
Teza: W rozmowie z Bogiem artyści odwoływali się do poglądów epoki, sytuacji osobistej oraz społecznej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco podejmuje temat. Kolejne utwory świadczą o logice wywodu. Poprawna biografia i plan prezentacji.

Bóg jako kreator, dobroczyńca, sprawiedliwy sędzia... Porównaj różne wizerunki Boga ukazane w twórczości poetów i pisarzy renesansu, romantyzmu i Młodej Polski

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek Boga w danej epoce zależał przede wszystkim od jej głównych założeń.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje różne sposoby widzenia Boga w trzech epokach. Rozbudowana bibliografia, poprawna kompozycja.

Obraz Boga i jego relacje z człowiekiem. Przedstaw w oparciu o literaturę renesansu i oświecenia

Ocena:
20/20
Teza: Zainteresowanie obrazem Stwórcy ilustrują nam wizje literackie różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Opiera się na twórczości Kochanowskiego i Karpińskiego. Poprawna bibliografia.

Analiza porównawcza kreacji Boga w literaturze średniowiecznej i młodopolskiej

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze średniowiecza i Młodej Polski odnaleźć możemy różne ujęcia Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca opiera się na bogatej literaturze i w pełni realizuje temat. Poprawny język wypowiedzi.

Postawa człowieka wobec Boga. Zanalizuj różne ujęcia tego tematu w wybranych utworach literackich.

Ocena:
20/20
Teza: Menachem Mendel „Bóg mieszka wszędzie tam, gdzie się Go wpuści"

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowa, napisana poprawnym językiem. Kolejne obrazy przemyślane prowadzące do jasnej puenty.

Relacja między człowiekiem a Bogiem. Różne rozstrzygnięcia tego dylematu

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze wszystkich epok bardzo wiele miejsca poświęcano zagadnieniu relacji między człowiekiem a Bogiem, które było analizowane z wielu stron zarówno w liryce, dramacie, jak i epice.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta o czytelny plan. Przywołuje najważniejsze utwory, ukazując różnorodność postaw człowieka wobec boga.

Bóg w literaturze polskiej różnych epok. Dokonaj analizy i interpretacji wybranych utworów oraz porównaj wizje Boga

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodne wizerunki Boga występują w literaturze polskiej, która rozwijała się w kręgu kultury europejskiej i chrześcijańskiej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje jak zmieniał się wizerunek Boga na przestrzeni epok w literaturze polskiej. Prezentacja przekrojowa, napisana z zachowaniem logiki i dobrego stylu.

Zaprezentuj sposoby ujęcia niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Nierozerwalny związek tematyki niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i spójna. Dobór lektur z różnych epok literackich. Poprawna konstrukcja

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Literackie rozmowy z Bogiem. Omów problem na wybranych przykładach z literatury różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Charakter rozmów z Bogiem często zależy od okoliczności, splotu kilku wydarzeń i emocji człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca spójna, świadczy o bogatej wiedzy piszącego i samodzielnym myśleniu.

Jak kształtowały się relacje miedzy Bogiem, a człowiekiem w poszczególnych epokach. Zaprezentuj temat na wybranych tekstach kultury

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność artystycznych realizacji motywu relacji człowieka i Boga w literaturze, malarstwie oraz filmie.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przemyślana, oparta na bogatej bibliografii.

Porównaj różne obrazy Boga, odwołując się do analizy wybranych przykładów z literatury i innych dziedzin sztuki.

Ocena:
20/20
Teza: Ludzkie wyobrażenia na temat Boga i ich odbicie w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i dojrzała. W pełni zasługuje na maksymalną liczbę punktów.

Bóg w literaturze. Porównaj różne jego kreacje w wybranych utworach.

Ocena:
20/20
Teza: Człowiek stworzył rozmaite wizerunki Boga i czyni to nieprzerwanie, czego dowodem są dzieła literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Szczegółowa, logicznie skonstruowana praca. Właściwie dobrane przykłady z różnych epok.

Człowiek wobec Boga i wiary. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych utworów literackich z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Literatura na przestrzeni wieków często odwoływała się do podejścia człowieka do Stwórcy, ukazując jak się ono zmieniało w zależności od nakazów czasów i kultury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Pokazuje różnorodne postawy człowieka wobec Boga i wiary.

Funkcja i znaczenie wiary w utworach literackich. Przedstaw, analizując i interpretując dzieła reprezentujące różne epoki

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie funkcji i znaczenia wiary w utworach literackich różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo klarowna i wyważona. Właściwie dobrane argumenty.

Człowiek jako Boże igrzysko. Omów motyw ingerencji Boga w losy ludzkie na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Twórcy literaccy w oparciu o własne doświadczenia i poglądy różnie odnosili się do boskiej ingerencji w życie człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Dojrzała i przemyślana prezentacja ukazująca ewolucje tematu boskiej interwencji w ludzkie życie.

Wizja Boga, świata i losu człowieka w literaturze średniowiecznej. Omów na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie wizji Boga, świata i losu człowieka w literaturze średniowiecznej.

Ocena opisowa nauczyciela: Szczegółowa i przemyślana prezentacja ukazująca bogactwo średniowiecznej świadomości.

Literackie kreacje Boga w liryce Kochanowskiego, Szarzyńskiego i Karpińskiego. Przeprowadź analizę porównawczą wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bóg jako istota najwyższa, Stwórca świata i ludzi, był częstym obiektem pochwał, próśb i skarg poetów.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa i inspirująca praca ukazująca różnorodne perspektywy literackiej eksploatacji motywu Boga.

Funkcja i znaczenie wiary w utworach literackich. Przedstaw, analizując i interpretując dzieła reprezentujące różne epoki.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie funkcji i znaczenia wiary w utworach literackich różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja pokazuje jak przedstawiano wiarę w Boga w literaturze w różnych epokach. Poprawna bibliografia i plan.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Jak artyści z różnych epok postrzegali Boga? Porównaj wybrane koncepcje.

Ocena:
19/20
Teza: Stosunek do Boga ewoluował na przestrzeni wieków. Wybór najważniejszych postaw artystów wobec Stwórcy.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, celny wybór najważniejszych postaw artystów wobec Boga. Dopracowania wymaga jedynie wstęp.

Literackie rozmowy człowieka z Bogiem. Zanalizuj wybrane przykłady

Ocena:
19/20
Teza: Od adoracji po bunt. Literackie dialogi człowieka z Bogiem na podstawie utworów z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przemyślana i dobrze skonstruowana. Przegląd literatury zapewnia wiarygodność sądów.

Różne postawy człowieka wobec Boga w poznanych utworach literackich. Omów temat, analizując wybrane przykłady różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Od bojaźni po lekceważenie, od uwielbienia, do buntu. Różne postawy człowieka wobec Boga w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, liczne odwołania do współczesności, ciekawe wnioski.

Porównaj literackie modele postaw człowieka wobec Boga, opierając się na analizie wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć skrajne postawy człowieka wobec Boga od pokory po bunt i lekceważenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawe i bogate wnioski.

Różne obrazy Boga w literaturze. Prześledź problem na podstawie wybranego materiału literackiego

Ocena:
19/20
Teza: Kreacja postaci Boga w różnych epokach odbiciem światopoglądu człowieka danego czasu. Na podstawie dzieł literatury i filozofii.

Ocena opisowa nauczyciela: Autorka starła ze sobą kilka najbardziej utrwalonych obrazów Boga w literaturze. Płynnie przechodzi przez kolejne argumenty. Można rozbudować wnioski końcowe.

Charakterystyczne ujęcia Boga w literaturze renesansu, baroku i oświecenia. Przedstaw na wybranych przykladach

Ocena:
19/20
Teza: Lirycy pokazują zarówno miłość, szacunek i oddanie się człowieka Bogu, jak i postawy przeciwstawne: bunt czy lęk przed Stwórcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna. Zawiera wiele wartościowych przykładów. Bogata literatura przedmiotu.

Wyobrażenie człowieka o Bogu w dwóch wybranych epokach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura od najdawniejszych czasów zajmowała się wyobrażeniami Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca skupia się na epoce renesansu i romantyzmu. Poprawne ujęcie tematu.

Kreacje Boga w wybranych utworach poetów różnych epok. Dokonaj analizy porównawczej sposobu kreowania postaci

Ocena:
19/20
Teza: Różne ukazywanie kreacji Boga na przestrzeni epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła. Ukazuje wiele różnych wizerunków Boga. Poprawna bibliografia.

Motywy Boga w literaturze i sztuce. Przedstaw jego funkcjonowanie na podstawie wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Postać boga jest niejednoznaczna i trudna do wyobrażenia przez człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, daje przekrojowy obraz Boga w różnych epokach.

Bóg - dobry Ojciec, stworzyciel czy też srogi sędzia - przedstaw i porównaj wizerunki Boga w różnych epokach literackich, analizując wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Charakterystyczne wizerunki Najwyższego w określonych epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Ukazuje różnorodne wizerunki Boga na przestrzeni epok.

Relacje Bóg - człowiek w wybranych dziełach literatury średniowiecza i Młodej Polski. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Różnorodność relacji między Stwórcą a człowiekiem w średniowieczu i Młodej Polsce.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Bogate przykłady, konsekwentne przedstawiane argumenty na poparcie tezy.

Rozmowy z Bogiem w literackim przekazie twórców

Ocena:
18/20
Teza: Ewolucja postaw człowieka wobec Boga na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, wyczerpująca temat dialogu człowieka z Bogiem. Dobry styl i poprawny język wypowiedzi. Można rozbudować wnioski i pogłębić rozważania o tym, co jest przyczyną zmiany postaw wobec Boga.

Kim jest Bóg dla człowieka? Relacja między Bogiem a człowiekiem. Przedstaw zagadnienie na przykładach tekstów literackich z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Relacje Bóg - człowiek są częstym motywem literackim różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Prawidłowy dobór literatury, bogata bibliografia.

Dialog artysty z Bogiem w literaturze różnych epok. Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
17/20
Teza: Twórcy wobec Boga - ewolucja dialogu i sporów z Bogiem na przykładzie utworów z różnych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, bogata w argumenty, Wymaga jednak uporządkowania i bardziej ścisłego powiązania kolejnych wątków.

Motyw rozmowy człowieka z Bogiem

Ocena:
17/20
Teza: Różnorodne postawy wobec Boga w literaturze różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry język i styl wypowiedzi. Dopracowania wymagają wnioski i omówienie znaczenia dialogów człowieka z Bogiem.