Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Kobieta i mężczyzna. Dwa żywioły. Przeciwieństwa, które z natury rzeczy przyciągają się wzajemnie i gwarantują istnienie rodzajowi ludzkiemu, na całej Ziemi. Kobieta i mężczyzna połączeni miłością. Tą miłością, która nadaje sens i rację bytu poszczególnym elementom ludzkiego życia, w tym także sztuce. To miłość jest jej najczęstszym tematem, bodźcem do jej tworzenia, jej źródłem i inspiracją. Miłość, której gloryfikacja tworzy w sztuce ideały i wzorce. Idealną parą kochanków już wieki temu okrzyknięci zostali Romeo i Julia. I zostaną nimi na zawsze. Młodzi, kilkunastoletni bohaterowie stworzeni przez mistrza Szekspira stanowią marzenie każdego z nas, chociaż właściwie… dlaczego? Ich miłość nie była szczęśliwa. Rozumując po ludzku, po ziemsku, zakończyła się tragicznie – przedwczesną śmiercią.

Mimo to, z upływem lat postaci Romea i Julii wciąż pojawiają się w powstających dziełach literatury i sztuki: filmu, teatru, malarstwa. Stały się symbolem miłości, symbolem kochanków idealnych. Ale… dlaczego? Proces demaskacji Julii, którym zajmę się w niniejszej pracy nie będzie zadaniem łatwym, mam jednak nadzieję, że będzie procesem ciekawym. Wskazując na nowatorstwo Szekspira i stwarzanych przez niego postaci zauważyć można, że bohaterowie jego dramatów kończą w literaturze okres jednoznaczności, w którym wszystkie postacie były po prostu dobre szlachetne i odważne, lub złe, okrutne i mściwe – czyli monolityczne. Szekspir jako pierwszy dostrzegł w człowieku przede wszystkim tragiczne przemieszanie pierwiastków dobra i zła: postać zmienia się przed oczami czytelnika, jest wciąż inna i trudna do zdefiniowania. To bohater u Szekspira staje się czynnikiem dynamizmu akcji, którą potęguję przez własną dynamikę przemian. Ma tendencję do namiętności, agresywny stosunek do życia, miłości i maksymalnie spotęgowane uczucia; chcę poznawać nawet wtedy, kiedy ryzyko jest olbrzymie, a ceną poznania utrata życia. Żywym przykładem tych szekspirowskich genialnych tendencji są Romeo i Julia.

Przechodząc do sedna mojej pracy, chcę skupić się na postaci młodej Capuletti. Niespełna czternastoletnia dziewczyna, którą poznajemy na początku dramatu nie ma wykształconej osobowości ani indywidualnych rysów charakteru. Jest dzieckiem biernie podporządkowanym woli despotycznych rodziców, bo i nie ma po co się jej przeciwstawiać: nie zna życia i miłości pod żadną, choćby konwencjonalną postacią. Jest jednak dzieckiem szczególnym, obdarzonym urodą i tą niezwykłą jasnością, blaskiem, który przykuwa wzrok Romea zakochanego w niej odtąd na wieki. Julia niespodziewanie zakochana w ciągu paru minut dojrzewa emocjonalnie, staje się młodziutką kobietą, szczęśliwą i szczerą w uczuciu stanowiącym teraz sens jej życia. Daleko głębsza niż u Romea, który szaleńcem był i nim pozostał, jest przemiana zachodząca w psychice Julii. W pierwszej długiej i poważnej rozmowie z ukochanym – w scenie balkonowej, dziewczyna nagle okazuje się nad wiek dojrzała i zaznajomiona ze sztuką flirtu, a jednocześnie szczera i bezpośrednia:

(...) - lecz po co nam konwenans?
Czy ty mnie kochasz? Wiem, że powiesz „tak”,
A ja uwierzę; a jednak przysięgi
Czasem się łamie. Przysłowie powiada,
Że wiarołomstwo kochanków rozśmiesza
Jowisza w niebie. Romeo, najmilszy,
Jeśli mnie kochasz, powiedz mi to szczerze.
Jeśli masz mnie za zbyt łatwy podbój,
Zrobię wyniosłą minę i na złość
Będę cię zmuszać do dalszych zalotów;
Ale naprawdę nie mam na to chęci.
Tak, jestem może dla ciebie zbyt czuła,
Możesz pomyśleć, że się mało cenię;
Lecz wierz mi - będę na pewno wierniejsza
Od tych, co sprytniej umieją się droczyć.

Nagłość i skala owej przemiany czynią rolę Julii niebywale trudnym zadaniem aktorskim. Praktyczna i zaradna, niechętna sztucznym deklamacjom Romea, szybko przejmuje inicjatywę i pierwsza proponuje małżeństwo. Mimo iż ulega nagłemu uczuciu, bez oporu przyznaje się do miłości, to nie jest jej obojętna forma, jaką przyjmie znajomość z Romeem. Dziewczyna będzie z młodzieńcem tylko wtedy, jeśli się z nią ożeni, niemiłe jest jej „nocne ślubowanie”. Wobec kolejnych nieszczęść Julia okazuje się silniejsza od ukochanego, odnajduje w sobie znacznie więcej hartu aktywnie poszukując ratunku. Na uwagę zasługuje fakt jak zachowuje się po wiadomości o śmierci Tybalta: początkowo przeżywa chwilę załamania i zagubienia, rychło jednak przezwycięża słabość. Wie, że Romeo zabijając postąpił źle i choć początkowo myślami chce tak jak reszta świata potępić go za ten czyn, po chwili rozwagi dociera do niej obiektywna wizja wydarzeń, argumenty którymi mógł kierować się Romeo… ostatecznie postanawia zaufać ukochanemu i mimo smutku po utracie Tybalta wspierać go, wybaczyć mu:

Mamże potępiać mojego małżonka?
O biedny! któż by popieścił twe imię,
Gdybym ja, od trzech godzin twoja żona,
Miała je szarpać?

Julia z determinacją, ale bez egzaltacji, wbrew wszystkim i wszystkiemu, wszelkimi dostępnymi środkami jest gotowa bronić miłości i zawartego małżeństwa. Opuszczona przez najbliższych walczy do końca, zaś w obliczu nieodwołalnej klęski zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią znajduje „moc w sobie wstąpienia do grobu”.

Warto jednak zauważyć, że Julia w przeciwieństwie do Romea nie ma myśli samobójczych, jest bystra i zachowuje zdrowy rozsądek do końca. Podczas gdy jej ukochany wspomina o samobójstwie w momencie każdego nieszczęścia, Ona zawsze stara się wybrnąć z sytuacji inaczej, samobójstwo jest dla niej ostatecznością. Aby pokazać swoją determinację grozi nim tylko przy ojcu Laurentym, zmuszając tym zakonnika do obmyślenia szybkiego planu pomocy. Jest na tyle przekonująca, że ojciec Laurenty chcąc uniknąć spełnienia groźby dziewczyny, decyduje się na podjęcie niebezpiecznego pomysłu pomocy zakochanym. Julia ostatecznie decyduje się na samobójstwo, gdy Romeo na jej oczach wydaje ostatnie tchnienie, pokonany morderczą trucizną. Teoretycznie Julia mogłaby żyć dalej, wybierając szczęście u boku innego mężczyzny, na przykład Parysa. Nie pozwoliła jej na to jednak miłość, którą żywiła do Romea, ani też miłość, którą Romeo żywił do niej. Śmierć Julii była odwzajemnieniem tej miłości: jej ukochany bowiem zabił się, gdy był przekonany, że przyszło mu żyć bez Niej. Z jego strony była to tragiczna pomyłka, jednak Julia wiedziała, że w jej przypadku sytuacja jest inna, Romeo nie żyje naprawdę. Postąpiła więc tak samo jak ukochany i odebrała sobie życie. Nie potrafiłaby żyć dalej wiedząc, że Romeo dla niej sam pozbawił się własnego życia. Postanowiła dołączyć do niego w tym drugim, lepszym świecie. I dołączyła. Tym właśnie paradoksalnie nie pozbawiła się życia, bo żyje wiecznie w pamięci każdych zakochanych, a także poruszana w wielu późniejszych dziełach.

Moim ulubionym wierszem traktującym o Julii pozostaje utwór Haliny Poświatowskiej „Jestem Julią”. Podmiotem lirycznym w wierszu jest młoda kobieta, która doświadczyła smaku nieszczęśliwej miłości, dlatego porównuje, a wręcz utożsamia siebie z Julią. Dotknęła kiedyś miłości, która na moment uczyniła jej życie cudem, zmieniła codzienność w bajkę. Jednakże coś sprawiło, że miłość ta musiała zakończyć się nieszczęśliwie, a Julia Poświatowskiej stała się na wieki ( mówi bowiem ‘Mam lat tysiąc, żyję’ ) samotna, przez co nieszczęśliwa. Symbolem kobiety o rozkołysanych z miłości zmysłach, kobiety nieszczęśliwej przez osamotnienie jest dla Poświatowskiej właśnie Julia Capuletti. Nadaje to wierszowi interesującej wymowy, a przywołując kochanków z Werony poetka mimowolnie rozbudziła wzruszenie każdego czytelnika. Nie było potrzeby więcej pisać o podmiocie lirycznym, niż nazwać go Julią. Bez podania nazwiska czy miejsca oczywiste jest, że we współczesnym wierszu pojawia się wciąż żywa idealna kochanka, by przywołać wspomnienia miłości nieśmiertelnej.

Julię spotkać możemy nie tylko na kartach książki, ale także na ekranie i scenie, wersji kinowych i teatralnych sztuk Szekspira powstało bowiem mnóstwo. Nic dziwnego, że w pierwszej chwili największe studia Hollywood zawahały się, kiedy australijski reżyser Baz Luhrmann, o którego filmie chcę powiedzieć, zaproponował n-tą wersję „Romea i Julii”. Film okazał się jednak sukcesem kinowym. Luhrmann wiedział, że genialny Szekspir nadal może być inspiracją dla filmowców, wystarczy tylko dodać taki element, którego jeszcze nie było: reżyser umieścił więc miłość renesansowych nastolatków w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Zyskał sobie aprobatę młodocianej (i nie tylko) widowni, zwiększając tempo dramatu Szekspira, by sprostać naszym nowoczesnym wymaganiom. Wykorzystał dynamiczny montaż, agresywną muzykę i współczesną scenerię. Skinheadzi, Latynosi z lat siedemdziesiątych i królowie narkotyków przechadzają się po ulicach Verona Beach, a zrozpaczony Romeo sięga po broń. Sam Luhrmann powiedział, że był to: „film taki, jaki nakręciłby Szekspir, gdyby dane mu było być filmowcem”.

Postać Julii więc wróciła, tym razem umieszczona w czasach postmodernizmu. Czy czymś się różni od Julii Szekspirowskiej? U Luhrmanna praktycznie nie, gdyż jest to sama w sobie postać niewymagająca poprawek. Najbardziej ciekawym pomysłem jaki zastosował On w swoim filmie był fakt umieszczenia w realiach XX wieku nie tylko akcji dramatu, ale też autentycznych szekspirowskich dialogów. Bohaterowie trzymając w dłoniach pistolety nazywają je szpadami, a scena balkonowa zachwyca renesansowym blaskiem. Luhrmann przebrał Julię na balu Capulttich w anioła: odziana w biel, ze skrzydłami na ramionach przeistacza się z dziecka w kobietę, w ramionach napotkanej przypadkiem miłości. Luhrmann wprowadził do filmu kilka niewielkich własnych pomysłów, a jednym z nich jest scena śmierci kochanków. Reżyser budzi bowiem Julię w momencie, gdy Romeo choć wypił już truciznę żyje jeszcze, i Julia patrzy na jego śmierć bezradna, spijając mu z ust truciznę. W tej sytuacji pragnie jedynie jak najszybciej dołączyć do ukochanego.

Także i w ostatnich latach Szekspirowska sztuka doczekała się przełożenia na scenę, tym razem w Polsce i na scenę musicalową. Janusz Józefowicz wraz z Januszem Stokłosą i aktorami Teatru Studio Buffo postanowili wyrazić tę symboliczną miłość także dźwiękiem. I chociaż było to kolejne zaczerpnięcie z geniuszu Szekspira, także i ono odniosło całkowity sukces. Tym razem akcja rozgrywała się w czasach nam współczesnych, w centrum miasta w którym rządzi bezwzględny Pan Capuletti. Realia znów mimo upływu lat wydają się być podobne, jednak Józefowicz wprowadził drobne zmiany w charakterystyce Julii. Szekspirowska Julia od początku zachowywała dystans wobec rodziny do której nie pasowała, jednakże była posłuszna, cicha, po prostu stała obok i pod zasłoną własnego dziecięctwa nie brała udziału w wydarzeniach akceptując w ciszy sytuację. Józefowicz nadaje Julii bardziej buntowniczy charakter co wyraża w sposobie bycia, zachowaniu i stroju już na początku musicalu. Poza tą drobną kosmetyką także Józefowicz pozostawił Julię taką, jaką wymyślił i powołał do istnienia Mistrz. A musical odniósł sukces.

Wielu krytyków sprzeciwia się wizji idealnej miłości Romea i Julii nazywając ich po prostu niedojrzałymi głupcami. Analizując jednak dzieło Szekspira stwierdzić należy, że byłoby to jednak tragiczne uproszczenie. Byli młodzi, jednak to ich nie dyskwalifikuje. Popełniali błędy… ale któż ich nie popełnia? Zastanawiając się jeszcze głębiej nad postacią Julii można też dojść do wniosku, że jej decyzje ściśle łączą się z decyzjami Romea i stanowią z nimi ciąg przyczynowo-skutkowy. Jednakże decyzje ukochanego Julii były często nieprzemyślane i tragiczne w skutkach: zabójstwo Tybalta, zbyt szybkie wypicie trucizny bez rozpoznania całej sytuacji. Decyzje Julii wydają się dojrzalsze. Jej jedyną winą było to, że pokochała Romea.

Piękne pozostało jednak to, że pokochała i jest. Jest z nim, chociaż koleje losu zmusiły ją, by dla miłości opuściła ten świat. Julia podążając za szaleńcem którego pokochała trwa z nim, chociaż zbyt prędko zmienili ten, ziemski świat, na wspólną, doskonałą wieczność… Może nawet warto zaryzykować stwierdzenie, że Romeo i Julia nie zostaliby potępieni? Byli dziećmi. Ich wybory, decyzje były zdeterminowane przez społeczeństwo nienawiści w którym zmuszeni zostali dorastać. Połączeni miłością, a także nierozerwalnym węzłem małżeńskim ich jedyną winą było to, że postanowili ponad nienawiść pozostać razem. I na tym właśnie polega ich fenomen, a zwłaszcza fenomen Julii, która była temu wszystkiemu najmniej winna. Czy taka miłość nie wzruszyłaby samego Boga…?

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.