Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw śmierci


Motyw samobójstwa w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach pochodzących z różnych epok

Temat. Motyw samobójstwa w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach pochodzących z różnych epok.

Samobójstwo w literaturze to bardzo znany motyw nakłaniający do rozważań nad jego konsekwencjami. W oparciu o znane utwory literackie, a także opracowania naukowe postaram przedstawić motywy, cele i ocenić postępowanie wybranych postaci oraz odpowiedzieć na pytanie czy ukazane akty samobójcze zachęcają do takich czynów, czy je potępiają.

Według „Encyklopedycznego słownika psychiatrii” zredagowanego przez profesorów Korzeniowskiego i Pużyńskiego „samobójstwo to szczególny sposób rozwiązywanie konfliktów osobowości jednostki zdeterminowany często okolicznościami pochodzenia środowiskowego i społecznego. Samobójstwo rozpatrywane są przez autorów jako przejaw ujawnienia się jednej z przeciwstawnych postaw człowieka wobec świata. Autoagresji, będącej przeciwbiegunem agresji wobec innych.” XIX-wieczny badacz przyczyn samobójstw Emile Durkheim wyodrębnił trzy kategorie przyczyn, wszystkie powiązane z czynnikami społecznymi:
Samobójstwo altruistyczne (popełniane dla społeczeństwa w imię dobra innych np.: harakiri popełniane przez oficerów japońskich na wieść o kapitulacji, samobójcze loty japońskich kamikadze, czy zamachy bombowe terrorystów z Hamasu jak również niepraktykowany dziś obyczaj „sati”, czyli samospalenie wdów razem z ich mężami ).
Samobójstwo egoistyczne (utrata więzi jednostki ze społeczeństwem, jako negatywny produkt współczesnego społeczeństwa konsumpcyjnego, czyli „uczucie samotności w tłumie”).
Samobójstwo anomiczne (społeczeństwo nie dostarcza bodźców i zasad, czyli źródła motywacji do życia).

Literatura dostarcza przykładów wszystkich wyróżnianych przez Durkheima kategorii. Samobójstwo altruistyczne odnajdujemy w dramacie antycznym Sofoklesa pt. „Król Edyp”. Jokasta, żona króla Laiosa, rozkazała zabić swoje nowo narodzone dziecko, aby uniknąć przepowiedni, ze jej syn zostanie ojcobójcą i będzie dzielił łoże z własną matką. Ocalony Edyp powrócił po latach i spełnił proroctwo, został mężem własnej matki i miał z nią czworo dzieci. Gdy prawda wyszła na jaw Jokasta nie była w stanie pogodzić się z prawdą i popełniła samobójstwo. Tragizm żony Edypa polegał na tym, iż jak to w tragedii antycznej, zarówno ona jak i jej syn, nie mogli uciec przed fatum. Motywem Jokasty był wstyd i hańba, jaką okryła swoją rodzinę, winą obarczała samą siebie, ponieważ w przeszłości to ona wydała wyrok śmierci na syna. Odebrała sobie życie, aby uwolnić się od wyrzutów sumienia i perspektywy spotkania z Edypem, dziećmi z kazirodczego związku oraz ludem Teb. Chciała oszczędzić królowi rozmowy z sobą, próbowała nawet zataić przed nim pokrewieństwo jednakże przepowiednia musiała się wypełnić. Wiedziała, że pozostając przy życiu zmuszona zostanie do wyjaśnień i najprawdopodobniej zostanie wygnana razem z dziećmi. Akt samoagresji nie oszczędził jednak Edypowi kłopotów, wstydu i wyrzutów sumienia. Tym samym nie stał się zachętą dla czytelnika, aby taki czyn powielać. Sofokles zwraca uwagę, że takie akty nie zmienią naszego losu.

Kilka wieków później romantyczny wieszcz polski Adam Mickiewicz, w utworze „Reduta Ordona” przedstawił identyczny rodzaj śmierci . Natchnieniem dla poety były losy jednej z redut walczących w czasie obrony Warszawy przed Rosjanami w czasie powstania listopadowego (1830). Dowódca po długiej, wyczerpującej walce od początku spisanej na straty z powodu przeważającej liczebności wroga, zdecydował się na wysadzenie okopów, aby proch który pozostał nie wpadł w ręce Rosjan. Zdarzenia te relacjonował młody żołnierz, który obserwował zmagania pułku: „..spojrzałem na redutę;- wały, palisady,/ Działa i naszych garstka, i wrogów gromady;;/ Wszystko jako sen znikło. – Tylko czarna bryła/ Ziemi niekształtnej leży – rozjemcza mogiła. (…) Tam zagrzebane tylu set, ciała, imiona:/ Dusze gdzie? nie wiem; lecz wiem, gdzie dusza/ Ordona. ” Dowódca wykazał się bohaterstwem, poświęcił własne życie, aby nie wzmocnić sił wroga. Wybrał bohaterską śmierć ponad niewolę i okazał się patriotą, który gotów był poświęcić się dla swoich rodaków. Z dzisiejszego punktu widzenia czyn Ordona nie może uchodzić za wielki, gdyż dowódca podjął decyzję nie tylko o własnej śmierci, lecz również innych żołnierzy. Mickiewicz przewidział wątpliwości, dlatego wyraził pogląd, że dzieło zniszczenia w świętej sprawie est równie wielkie jak dzieło stworzenie. Postawa dowódcy mogła być jedynie wzorem dla radykalnych postaw. Przykładów takich działań możemy się doszukiwać w kolejnych powstaniach np. warszawskim, kiedy dzieci atakowały czołgi niemieckie butelką benzyny, czy w dzisiejszych atakach Hamasu.

Kolejnym rodzajem samounicestwienia jest samobójstwo egoistyczne. Przykładem jest Werter z utworu Johana Wolfganga Goethego pisarza okresu burzy i naporu pt. „Cierpienia młodego Wertera”. Główny bohater z powodu nieszczęśliwej miłości do Lotty popełnił samobójstwo. Celem Wertera było uśmierzenie bólu, gdyż życie bez ukochanej nie miało dla niego sensu, a akt samoagresji wydawał mu się wyjściem. Nie interesował go ból najbliższych i wyrzuty sumienia dręczące ukochaną. Werter może być uważany za porte parole autora, ponieważ własne przeżycia i nieszczęśliwa miłość były dla Goethego natchnieniem do stworzenia utworu. Nie tylko przyczyny powstania ale również oddźwięk utworu jest godny uwagi. Po publikacji utwór od razu odniósł oszałamiający sukces zarówno w Niemczech jak i w innych częściach Europy. Werter stał się idolem młodych, jego ubiór, zachowanie a także znana nam postawa werteryczna i charakterystyczny dla bohatera Weltschmerz, czyli ból istnienia były kopiowane. W roku ukazanie się powieści liczba samobójstw wśród młodych ludzi drastycznie wzrosła za co obwiniano autora powieści, zarzucając mu gloryfikacje samounicestwienia. Te zarzuty wydają się bezpodstawne, czytelnik bowiem nawet współczując bohaterowi widzi, że samobójstwo jest bezcelowe i niczego nie zmienia..

Samobójstwo z pobudek egoistycznych zawarł w utworze „Obcy” znany egzystencjalista Albert Camus. Postać Mersaulta była charakterystyczna dla bezsensownej egzystencji człowieka, który był samotny wśród ludzi. W „Micie Syzyfa” Alberta Camusa sformułował myśl, która idealnie odzwierciedla postawę bohatera „…wielu ludzi umiera ponieważ ich zdaniem życie niewarte jest trudu, by je przeżyć…”. Jest ono egzystencją prowadzącą ku śmierci. U Mersaulta występował brak jakichkolwiek racji działania powodujący dezintegrację świata myśli, woli i uczuć. Wykształcony bohater, miał dobrą pracę, możliwość awansu, kobietę, która chciała zostać jego żoną i przyjaciół, a mimo to twierdził, że wszystko było bez znaczenia, a życie było absurdem. Gdy dokonał zbrodni z zimną krwią jego obojętność i brak zaangażowania w sprawę sprawiły, że otrzymał najsurowszą z kar. Dopiero w obliczu nieuniknionej śmierci zrozumiał błąd w swoim postępowaniu, okazał emocje i skruchę, jednakże było już za późno. Brak ingerencji we własne życie, podświadome samozniszczenie, absurdalne dążenie do śmierci nawet z rąk innych ludzi jest postawą, która można zaliczyć do samobójstwa egoistycznego. Przypadek Mersaulta polegał także na tym, iż wszystko było dla niego obojętne. Sam bohater ostatecznie zrozumiał swój błąd mówiąc „… myślałem wówczas, że gdyby zmuszono mnie do życia w pniu uschniętego drzewa, gdzie jedynym moim zajęciem byłoby oglądanie barwy nieba ponad moja głową, z czasem przyzwyczaiłbym się i do tego…” Jednak było już za późno na refleksje i musiał poddać się karze.

Ostatnim rodzajem opisanym przez Durkheima jest samobójstwo anomiczne. Weronika, główna bohaterka powieści współczesnego brazylijskiego pisarza Paulo Coelho pt. „Weronika postanawia umrzeć” jest jego idealnym przykładem. Nie miała problemów, była młodą, piękną kobietą, cieszyła się powodzeniem u mężczyzn, miała dobrą pracę, rodzinę, przyjaciół, wszystko czego potrzeba do życia. Mimo to nie była szczęśliwa. Uważała swoje życie za monotonne i pozbawione perspektyw, czuła się bezużyteczna i sądziła, że życie przyniesie tylko cierpienie. Dążyła do zakończenia swojej „marnej egzystencji” i rozpoczęcia nowego, lepszego bytu. Dlatego pewnego dnia postanowiła połknąć tabletki nasenne. Utwór Paula Coelho zdecydowanie potępia próby odebrania sobie życia. Weronika została odratowana ale jej serce było niezdolne do pracy, więc pozostało jej kilka dni życia w zakładzie psychiatrycznych do którego trafiła. Przekonana że nie miała nic do stracenia wyzwoliła w sobie zachowania i emocje, których wcześniej nie znała, zrozumiała, że jej życie było monotonne ponieważ sama tego chciała. Pośród umysłowo chorych odkryła co to gniew, miłość, przyjaźń, pociąg seksualny i tym samym nabrała chęci do życia w momencie, gdy zostało jej niewiele czasu.

Bohater innego utworu francuskiego pisarza Antonie De Saint - Exupery’ego „Mały Książę” popełnia samobójstwo anomiczne. Książę podobnie jak Weronika z utworu Paula Coelho nie doceniał tego co posiadał. Złościła go monotonia, narzekania Róży, i niekończąca się praca. Wybrał się więc podróż podczas której poznał ludzi, którzy także nie byli zadowoleni ze swego życia, zawarł przyjaźń pilotem, a dzięki pomocy lisa zrozumiał, że Róża była dla niego najważniejsza. Właśnie te przemyślenia skłoniły go do aktu samoagresji, który był jedyna możliwością powrotu do ukochanego kwiatu. W przeciwieństwie do Weroniki Mały Książę docenił dawne życie a jego celem był powrót do monotonii, która tak go kiedyś nudziła. Nie potrafił zrozumieć, że to co posiadamy jest naszym największym skarbem i aby odzyskać co stracił musiał ponieść cierpienie i zdecydować się na śmierć.

Podsumowaniem moich dywagacji na temat samobójstwa jest najsłynniejszy na świecie monolog „Być, albo nie być” z „Hamleta” Wiliama Szekspira. Tytułowy bohater zastanawia się w nim nad sensem życia i śmierci. Jest pesymistą, który wylicza przeciwności losu „gwałty ciemiężców, nadętość pyszałków, męki wzgardzonych uczuć, opieszałość Prawa, bezczelność władzy, i kopniaki, Którymi byle zero upokarza… ”. Temu niezbyt ciekawemu życiu przeciwstawia śmierć - „sen, Uśmierza boleść serca i tysiące Tych wstrząsów, które dostają się ciału W spadku natury...”. Samobójstwo staje się wybawieniem od potulnie przecierpianego życia. Na przeszkodzie jednak stoi „Obawa przed tym, co będzie po śmierci, Przed nieobecną w atlasach krainą, Skąd żaden jeszcze odkrywca nie wrócił…”. Według Hamleta świadomość czyni nas tchórzami, a refleksja „plącze szyki” i zmusza do życia.

Wszystkie omówione przeze mnie utwory potępiają samobójstwo i ukazują jego bezcelowości. Mimo poświęcenia Ordona Polacy przegrali przecież wojnę z Rosją, mimo śmierci Jokasty Edyp poniósł surową karę, a Mały Książę niekoniecznie musiał powrócić do swej ukochanej Róży. Weronika ostatecznie żyła w niewiedzy i uparcie, każdego dnia czekała na śmierć, a samobójstwo Wertera zapewne zostało zapomniane, Lotta poślubiła swego narzeczonego i stworzyła z nim szczęśliwą rodzinę. Śmierć często uważana za ostatnie wyjście nigdy tak naprawdę nie jest dobrym sposobem na problemy, które przecież można rozwiązać w inny sposób, wystarczy tylko odwaga i chęci. Według filozofii egzystencjalnej życie to czekanie na śmierć, jednakże zamiast spędzić je monotonnie, bez pasji, celów i uczuć, można postarać się aby było ono wspaniałe i niezapomniane.

strona:    1    2    3    4    5  





Bo życie kruche jest... Motyw cierpienia i śmierci na podstawie wybranych utworów literackich i dzieł sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Bohaterowie literaccy często staja w obliczu śmierci i cierpienia. Zjawiska te są wielowymiarowe i często nieuniknione.

Ocena opisowa nauczyciela: Temat trudny. Bardzo dobrze przeprowadzona argumentacja broni tezę prezentacji. Ciekawe wnioski uzupełniają całość. Brawo!

Symbol jako sposób nazywania niewyrażalnego. Interpretując wybrane utwory literackie i dzieła malarskie, określ rolę symbolu w komunikacji artystycznej

Ocena:
20/20
Teza: Śmierć, szczególnie u twórców modernistycznych ma często znaczenie symboliczne, jest nośnikiem pewnych głębszych przemyśleń i przeżyć autora

Ocena opisowa nauczyciela: Autor w umiejętny sposób porusza się po świecie literatury i sztuki. Na uwagę zasługuje bogata bibliografia.

Różne sposoby ukazywania śmierci i umierania w literaturze i malarstwie renesansu oraz przełomu XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Motyw życia i śmierci towarzyszy ludzkości od początku jej istnienia poprzez wszystkie epoki literackie i artystyczne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, bardzo przejrzysta. Kolejne argumenty przedstawione są logicznie. Dobre wprowadzenie do tematu i wnioski.

Motyw śmierci w literaturze i sztukach plastycznych. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych dzieł

Ocena:
20/20
Teza: W zależności od epoki historycznej, kultury, światopoglądu i głoszonych idei człowiek próbował oswajać śmierć, pojąć jej zagadkę.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna i szczegółowa. Temat wnikliwie zanalizowany.

Śmierć jako motyw w literaturze i sztuce. Przeanalizuj zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Artyści, próbując przybliżyć innym tajemnicę śmierci, przedstawiali w swoich dziełach własne wyobrażenia umierania i życia pośmiertnego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w różne wizje śmierci. Rozbudowana bibliografia, płynna i poprawna wypowiedź. Ciekawe ilustracje.

Analizując wybrane utwory literackie, omów funkcje śmierci i zła w baśniach, bajkach i mitach

Ocena:
20/20
Teza: Zło i śmierć podstawowymi elementami baśniowego, bajkowego i mitycznego świata.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady literatury podmiotowej, przemyślana kompozycja.

Danse macabre - motyw śmierci w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Taniec śmierci odzwierciedla wszechobecność śmierci, która wszystkich ludzi traktuje tak samo.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw bardzo poprawnie opracowany. Zawiera zarówno literackie, jak i plastyczne przykłady. Dobra bibliografia i plan prezentacji.

Czekając na śmierć, czyli jak i w czym odnaleźć sens życia kiedy brak już nadziei. Rozwiń temat w oparciu o wybrane utwory z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Autorzy każdej epoki przedstawiali ludzi oczekujących na śmierć, świadomych jej nieuchronnego nadejścia.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera wszelkie niezbędne argumenty. Poprawna konstrukcja, ciekawy tok myślenia.

Ars moriendi - wielcy bohaterowie literaccy wobec śmierci. Zaprezentuj ich postawy i autorskie sposoby kreacji analizując wybrane dzieła

Ocena:
20/20
Teza: Główne utwory związane z ars moriendi powstały w średniowieczu, jednak i w późniejszej literaturze możemy odnaleźć przykłady godnej śmierci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wykorzystuje dostępne argumenty. Poprawna stylistyka, logiczna spójność.

Przedstaw funkcjonowanie motywu śmierci w literaturze i sztuce średniowiecza i baroku

Ocena:
20/20
Teza: Charakterystyka obrazów śmierci w średniowieczu i barok

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowa, zawiera wiele ciekawych przykładów z literatury i sztuki. Poprawna kompozycja, teza i wnioski.

Człowiek wobec śmierci w literaturze i sztuce. Przedstaw zagadnienia na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Artyści często wykorzystywali motyw śmierci, by ukazać swój stosunek do niej lub stosunek swego pokolenia.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera wiele interesujących przykładów. Poprawna bibliografia i plan.

Miłość i śmierć w wybranych utworach literackich i w sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Miłość i śmierć w literaturze i kulturze – popularność omawianych motywów.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady oraz wnioski.

Literackie i malarskie sposoby heroizacji śmierci bohatera. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Heroizacja śmierci bohaterów najczęściej służyła zachowaniu pamięci i oddaniu hołdu nieprzeciętnym jednostkom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, oparta na przykładach z różnych epok literackich.

Przedstaw motyw poświęcenia życia w literaturze. Scharakteryzuj problem, analizując przykłady literackie z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Ukazanie wyjątkowych postaci, które w imię szczytnej idei poświęciły własne życie.

Ocena opisowa nauczyciela: Temat ciekawie przedstawiony. Oparty na lekturach z różnych epok.

Wesela i pogrzeby w literaturze polskiej. Omów różnorodne ujęcia motywów, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw wesela i pogrzebu w twórczości pisarzy polskich różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni wyczerpuje temat - opisuje dwa wesela i dwie ceremonie pogrzebowe.

Przedstaw różne wyobrażenia ludzi dotyczące śmierci w oparciu o wybrane dzieła literackie

Ocena:
20/20
Teza: a) Uniwersalność i tajemniczość tematu śmierci widziana oczami twórców literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja wnikliwie przedstawia wybrane utwory. Poprawny styl i kompozycja.

Motyw śmierci w literaturze i sztuce romantyzmu i Młodej Polski. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Zaprezentowanie funkcjonowania motywu śmierci w literaturze i sztuce romantyzmu i Młodej Polski.

Ocena opisowa nauczyciela: Bogata bibliografia i szczegółowy plan prezentacji.

Przedstaw rolę motywu śmierci w wybranych utworach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Pisarze i poeci w zależności od roli, jaką przypisywali motywowi śmierci opisywali różnorodne jej oblicza.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przemyślana, pokazuje różnorodne wizje śmierci służące różnym celom autorskim.

In hora mortis. W jaki sposób poeci opisywali swoje przeżycia związane ze śmiercią ważnych dla nich osób?

Ocena:
20/20
Teza: Artyści przeżywając śmierć ważnych dla nich osób swoje refleksje przekazywali za pomocą języka poezji.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni realizuje temat. Mówi o poetyckich obrazach "godziny śmierci" w różnych epokach.

Wykorzystanie motywu śmierci w utworach literackich i malarskich XIX i XX wieku Omów, analizując wybrane dzieła

Ocena:
19/20
Teza: Literatura odbiega od przedstawiania śmierci wyłącznie w biologicznym wymiarze, nadając jej określony sens.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna, zawierająca bogatą literaturę podmiotową i przedmiotową. Wiele argumentów na udowodnienie tezy.

Motyw śmierci w literaturze i malarstwie. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Temat śmierci jest ciągle aktualny i fascynuje wielu artystów, dlatego też powstało mnóstwo dzieł poruszających tę kwestię.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca napisana dobrym stylem. W pełni realizuje temat.

Obraz śmierci w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Myśl o śmierci towarzyszyła człowiekowi praktycznie od zawsze. Istnieją na to dowody w poezji, prozie, dramacie czy sztukach pięknych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca napisana płynnym językiem. Ciekawe przykłady z malarstwa. Logiczna i przejrzysta kompozycja.

Motyw samobójstwa w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach pochodzących z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze akt samobójstwa jest najczęściej potępiany i nie prowadzi do niczego pozytywnego.

Ocena opisowa nauczyciela: Temat zwięźle ukazany. Poszczególne argumenty sformułowane poprawnie. Jasne wnioski. Właściwy plan i bibliografia.

Śmierć i umieranie w literaturze dawnej oraz współczesnej. Omów na podstawie dwóch epok

Ocena:
19/20
Teza: Różnorodność sposobów ujęcia motywu śmierci i umierania jest ściśle uzależniona od okoliczności historycznych, światopoglądowych i epokowych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, wnikliwie analizuje temat. Poprawnie dobrana literatura.

Motyw śmierci w literaturze. Dokonaj analizy wybranych utworów z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Artyści, próbując przybliżyć innym tajemnicę śmierci przedstawiali w swoich dziełach własne wyobrażenia umierania i życia pośmiertnego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko ukazuje motyw śmierci w literaturze. Szczegółowa bibliografia i plan pracy.

Przedstaw różne wyobrażenia ludzi dotyczące śmierci w oparciu o wybrane dzieła literackie

Ocena:
19/20
Teza: Przez wieki w literaturze śmierć przybierała różnorodne obrazy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca na kilku przykładach pokazuje jak artyści przedstawiali śmierć. Poprawna bibliografia i język wypowiedzi.

Scharakteryzuj różne ujęcia motywu śmierci w literaturze i określ ich funkcje

Ocena:
19/20
Teza: Artyści odmiennie przedstawiali motyw śmierci w literaturze w zależności od funkcji jaką miał pełnić.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazując różne ujęcia śmierci uwzględnia ich funkcję. Poprawny język, rozbudowana bibliografia i plan pracy.

Sposoby ukazywania bohaterskiej śmierci w literaturze. Scharakteryzuj je na podstawie wybranych utworów różnych epok literackich.

Ocena:
19/20
Teza: Mimo iż istota śmierci jest niezmienna, odmienne są sposoby prezentacji bohaterskiej śmierci w literaturze rożnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, bogata bibliografia.

Sceny śmierci w literaturze. Porównaj i omów ich funkcje w wybranych dziełach

Ocena:
19/20
Teza: Aby „oswoić” śmierć poszczególni twórcy próbowali przedstawić różnorodne sceny śmierci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera wszystkie niezbędne elementy. Poprawny plan pracy oraz bibliografia.

Obraz śmierci w sztuce średniowiecza. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Wyobrażenia śmierci w średniowieczu miały przede wszystkim charakter dydaktyczny – przypominały o kruchości ludzkiego żywota i zachowaniu pokory wobec Stwórcy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, ukazuje różnorodność wizerunków śmierci. Poprawna bibliografia.

Motyw śmierci i czasów ostatecznych w literaturze, sztuce i muzyce. Omów, analizując wybrane przykłady

Ocena:
19/20
Teza: Motyw śmierć i czasów ostatecznych ukazywany jest na obraz i podobieństwo wyobrażeń ludzi żyjących w danej epoce.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca w pełni realizująca temat.

Topos śmierci heroicznej w literaturze. Przedstaw jego źródła i udowodnij jego popularność w epoce romantyzmu i literaturze współczesnej

Ocena:
19/20
Teza: Popularność motywu śmierci heroicznej w romantyzmie i czasach współczesnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna, właściwy dobór lektur i ciekawe wnioski.

Motyw miłości i śmierci. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
18/20
Teza: Miłość i śmierć w literaturze to nierozerwalne uczucia.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca na odpowiednio dobranych przykładach literackich ilustruje postawioną tezę. Poprawna bibliografia.

Bohaterska śmierć w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
18/20
Teza: W romantyzmie twórcy ukazywali śmierć bohaterów w celu ukazania właściwej postawy patriotycznej, jednak sposoby przedstawiania zgonu bohatera były różne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana dobrym językiem. Teza poprawnie uargumentowana.

Różne ujęcia śmierci w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
18/20
Teza: Pomimo licznych prób ukazania śmierci w literaturze i sztuce wciąż pozostaje ona tajemnicą.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawnie realizuje temat. Dobry język i styl wypowiedzi.

Samobójstwo jako temat utworów literackich różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Ucieczka przed realnym życiem, zagubienie w świecie wartości oraz niedojrzałość i nieodpowiedzialność jako źródła decyzji samobójczej wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świetnie realizuje temat. Ciekawa kompozycja pracy.

Motyw umierania ukazany w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze problem śmierci jest podejmowany niezwykle często.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przejrzysta praca. Ciekawa prezentacja pps.

Śmierć w literaturze różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Śmierć to jeden z najczęściej pojawiających się motywów w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo zwięzła. Poprawna forma wypowiedzi i przytoczone argumenty.

Człowiek wobec śmierci w poznanych utworach literackich różnych epok. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
18/20
Teza: Wizerunek śmierci zmieniał się w zależności od czasu, w którym poruszano ten temat.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przeciętna. Dobra argumentacja. Poprawny język i styl wypowiedzi.

Motyw śmierci heroicznej w wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Literatura wskazuje bohaterów, którzy poświęcając swoje życie w dobrej sprawie, ukazali swe męstwo i odwagę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, analizuje podstawowe utwory dotyczące heroicznej śmierci.

Stosunek człowieka do śmierci. Przedstaw problem, opierając się na wybranych lekturach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz śmierci w literaturze ukształtowany jest na obraz i podobieństwo ludzkich wyobrażeń danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna i przejrzysta. Śmierć została przedstawiona wieloaspektowo, na przykładzie lektur z różnych epok.

Funkcje motywu śmierci w literaturze i sztuce. Przedstaw na podstawie wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Śmierć jest zjawiskiem ponadczasowym, które na przestrzeni epok literackich zmienia swój wizerunek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przeciętna. Poprawna bibliografia i plan wypowiedzi.

Wizerunek śmierci w utworach literackich i malarstwie. Zaprezentuj odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
17/20
Teza: We wszystkich epokach niemal każdy twórca podejmował temat śmierci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, a temat przedstawiony na wielu przykładach.

Miłość, samotność i śmierć w literaturze. Przedstaw temat, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
17/20
Teza: Zróżnicowanie kreacji miłości, śmierci i samotności na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przeciętna i tendencyjna. Poprawna bibliografia.