Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Kobiety nie zawsze były odpowiednio doceniane. Zdominowane przez mężczyzn często pozostawały niezauważane. Od wieków pragnęły się wybić. Chciały mieć takie same prawa jak mężczyźni. Pierwszą kobietą, która zdecydowała się przeciwstawić była biblijna Ewa. To ona sprzeciwiła się Bogu. Chciała bowiem dostać więcej, aniżeli to, co miała do tej pory. Również Szekspir i Słowacki pokazali, jak kobieta, używając swoich wrodzonych zdolności, potrafiła manipulować innymi, po to, aby osiągnąć swój cel. Jednak w literaturze nie tylko pojawiały się kobiety pragnące władzy i szukające jakiegoś skutecznego sposobu, aby być ponad innymi. W wielu dziełach obraz kobiety był przedstawiony w pozytywnym świetle. Pragnę tutaj przytoczyć przykłady, m.in. mitologicznej Demeter– kochającej matki, która cierpiała po stracie córki, czy też Justyny Bogutówny (z „Granicy” Nałkowskiej), która w swoim życiu doświadczyła wielu krzywd.

Z wyobrażeniem kobiety często wiążą się kwiaty oraz wszelkie przejawy piękna. W takim samym stopniu kobiecość utożsamia się z łagodnością i uległością. Kobiety określa się najczęściej jako "słabą płeć" lub "płeć piękną. Jednak, na przestrzeni dziejów, ich pozycja i rola w społeczeństwie ulegały wielu zmianom. Dziś niewyobrażalne wydają się nam czasy kiedy kobiecie nie wolno było zagrać roli w teatrze, czy nawet zasiąść na widowni, a później przez długie wieki podjąć nauki na wyższej uczelni. Te czasy jednak już minęły. Dziś kobiety zajmują równorzędne z mężczyznami miejsce w społeczeństwie

Z męskiego punktu widzenia, kobieta stworzona została przez Boga głównie po to, aby pomóc mężczyźnie znosić trudy codziennego życia. Ma ona dostarczać wszelkich podniet niezbędnych do ciekawego życia. Kobietę można kochać lub nienawidzić, można ja ubóstwiać lub nią pogardzać. Mówiąc ogólnie, jest ona wdzięcznym obiektem męskich uczuć o mocno zróżnicowanej skali. Ponadto, kobieta, ma tę cudowną zaletę, że posiada bardzo przydatne umiejętności gotowania, prania i sprzątania, które pozwalają mężczyźnie, bez skrępowania przyziemnymi sprawami, żywić do niej różnorakie uczucia oraz malować jej wielobarwny obraz. Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ewa – imię pochodzące z języka hebrajskiego od rdzenia hawwa , co oznacza „dająca życie”
Ewa była pierwszą kobietą, towarzyszką Adama w raju i pramatką całej ludzkości. W Raju to waśnie ona okazała się tą, która przez swą ciekawość i chęć spróbowania czegoś nowego, pobawiła nas wiecznego szczęścia. Nie wystarczył jej rajski dobrobyt: nie mogła znieść myśli, że w edenie jest drzewo, na którym rosną zakazane owoce. Skuszona przez Szatana zerwała jeden z nich, posmakowała i dała go mężczyźnie. Cechami, które zgubiły Ewę były: nadmierna ciekawość, dociekliwość, a także chęć bycia kimś innym i nieufność wobec Boga. Jej karą miał być trud codziennej pracy, ból rodzenia dzieci i całkowite podporządkowywanie się woli męża.

To właśnie Ewa, była i jest odpowiedzialna za zmianę statusu człowieka. Z bytu wyróżnionego pośród stworzenia stał się on się bytem upadłym. Jednak utrata Boskiej doskonałości, jest zrekompensowana wolnością oraz umiejętnością rozróżniania dobra od zła. Widzimy zatem, że kobieta dzięki swemu pięknu jest w stanie "przymusić" mężczyznę do działań zgodnych z jej intencjami. Jawi się więc ona jako osoba silniejsza pod względem psychicznym od niego, bardziej wyrafinowana pod względem stosowanych metod. Na jej przykładzie dobitnie widać, że siła umysłu ostatecznie zawsze wygra z siłą mięśni. Dlatego też, moim zdaniem, w Księdze Rodzaju znajdujemy pierwszy przykład na to, jak kobieta, skazana na bycie podporządkowaną, starała się odegrać ważną rolę. Jednak biblijna Ewa to także symbol grzechu i nieposłuszeństwa. Pokazuje że kobieta jest zdolna skusić mężczyznę do najcięższych grzechów.

W Mitologii greckiej ukazana jest postać Demeter - cierpiącej matki, bogini Ziemi, pani urodzajnych łanów i kwitnących sadów, której córkę Persefonę porwał Hades, władca podziemia. Gdy dowiedziała się o porwaniu, zbuntowała się. Odmówiła spełniania swoich boskich obowiązków na ziemi i spowodowała całkowite zaburzenie porządku świata. Ziarna przestały wydawać plon, a ludzie zaczęli cierpieć głód.

Demeter charakteryzuje się wielkim uporem i walką o to co dla niej najważniejsze. Nie pogodziła się z utratą córki. Miała za złe bogom że do tego dopuścili. Rzuciła więc klątwę na ziemię, co sprawiło że przestała ona wydawać plony. Nie wracała na Olimp. W przebraniu wiejskiej kobiety żyła wśród ludzi, opłakując córkę. Spowodowało to, iż Zeus, widząc ból i upór Demeter, zgodził się, Persefona przebywała w krainie cieni tylko przez jedną czwartą roku, a pozostałą część spędzała z kochającą matką.

Demeter jest matką cierpiącą. Jednak w każde macierzyństwo wpisane jest cierpienie. Kobieta rodzi w bólu, co według Biblii jest konsekwencją grzechu pierworodnego. Macierzyństwo, to też poświęcenie części siebie, to także gotowość do przeżycia pustki związanej z odejściem dziecka. Bo każde dziecko w jakimś sensie odchodzi, by realizować własne przeznaczenie. Bycie matką najczęściej łączy się z jednoczesnym przeżywaniem radości i doświadczaniem cierpień, troskami, wielkimi nadziejami związanymi z dziećmi, ale też niepokojami o ich los. Demeter cierpiała za każdym razem, gdy jej córka wracała do męża. Nastawała zima, gdyż tak wielka była boleść bogini. Kiedy natomiast dziewczyna wracała do matki, Demeter ożywiała całą przyrodę, by cieszyła się wraz z nią.

„Gdy Persefona wychodziła z podziemia świat maił się wszystkimi kwiatami wiosny, tak wielka była radość Demetry. Ale równie wielka była boleść przy każdym rozstaniu. Żegnały się, jakby się już nigdy więcej nie miały zobaczyć.”

„Któż zabija, za malin dzbanek, siostrę?” (Balladyna – J. Słowacki)

"(...) Na niebie
Jest Bóg... zapomnę, że jest, będę żyła,
Jakby nie było Boga."

W literaturze pojawiały się też złe i okrutne kobiety. Jedną z takich bohaterek jest Balladyna stworzona przez Juliusza Słowackiego. Balladyna potrafi zabijać własnymi rękami. Nie załamuje się z powodu tak wielu zbrodni, które popełniła zbrodni. Jej żądza władzy, bogactwa jest ważniejsza i silniejsza niż więzy krwi. Aby osiągnąć cel, zabija własną siostrę. Potem postanawia rozprawić się ze wszystkimi, którzy staną jej na drodze. Nie ma skrupułów wobec swojej matki, męża i kochanka. Po pierwszym zabójstwie ma wyrzuty sumienia. Jednak postanawia żyć dalej i nie zastanawiać się nad swoimi czynami. („... Na niebie Jest Bóg... Zapomnę, że jest, będę żyła, jakby nie było Boga.”). Po śmierci Aliny, na czole Balladyny pojawia się znamię w kształcie maliny (kainowe znamię- ślad zbrodni dokonanej na siostrze), które bohaterka próbuje ukrywać pod wstążką. Znamię to nieustannie przypomina jej o popełnionej zbrodni. Pragnie pozbyć się tego śladu i liczy na to, że Pustelnik jej w tym pomoże. Nie miała zamiaru wyjawić całej prawdy, lecz Pustelnika nie dało się oszukać. Zaproponował jej wskrzeszenie siostry, lecz w zamian za to, miałaby wyrzec się Kirkora. Balladyna bała się, że Alina będzie stanowić dla niej zagrożenie. Ważniejsza od siostry była dla niej korona. Postanawia więc powiesić starca, aby sekret się nie wydał. Nie wiedziała jednak, że całej rozmowy podsłuchiwał Kostryn, dowódca zamkowej straży. Nie pozostało jej więc nic innego jak współpraca z żądnym władzy Kostrynem. Wspólnie uknuli spisek, w wyniku którego Kirkora został pokonany. Dzięki temu Balladyna nareszcie zdobyła władzę, o jakiej zawsze marzyła.

Kolejną ofiarą zbrodniarki stał się jej kochanek i wspólnik – Kostryn, gdyż nie chciała dopuścić do tego, by zagroził jej władzy. Po jego śmierci koronuje się, przysięgając rządzić sprawiedliwie, rozpoczyna panowanie- zgodnie ze zwyczajem - od osądzenia zbrodni. Wreszcie zostaje królową – zdobywa pełnię władzy, do której dążyła. Rządy wiążą się jednak z przestrzeganiem przez władcę świętych praw. Bohaterka jest zmuszona do użycia swojej władzy przeciwko sobie. Wpada, więc w pułapkę, którą sama zastawiła.

W tym momencie tragizm osiąga apogeum – bohaterka musi wybrać między kłamstwem, ukrywaniem swoich win, a szacunkiem dla prawa i reprezentowanej przez nią samą władzy. Zdaje sobie sprawę, że jej pragnienie życia poza prawem było tylko złudzeniem. Zrozumiała też, że istnieją niepodważalne i nieprzekraczalne prawa, a ona jako władczyni musi ich przestrzegać. Trzykrotnie wydaje na siebie wyrok, po czym ginie od uderzenia pioruna.

Wiadomo, że każda zbrodnia pociąga za sobą ,następną. Ten scenariusz był udziałem bohaterki utworu Słowackiego. Zabijając siostrę nie zdawała sobie sprawy, że to nie koniec jej problemów. Wręcz przeciwnie. Cały czas musiała uważać na to, co mówi i zabijać osoby, które wiedziały zbyt wiele. Śmierć i morderstwo stały się dla niej codziennością i nie wzbudzały w niej wzruszenia. Bezczynnie patrzyła na śmierć, do której sama się przyczyniała. Balladyna wyparła się nawet własnej matki, gdyż ta zdradzała jej niskie pochodzenie, czego, jako władczyni, się bardzo wstydziła. Można by przypuszczać, że dla tej pewnej siebie, wyrafinowanej, bezwzględnej, pozbawionej wszelkich uczuć morderczyni nie ma kary, i że nigdy nie odpowie za swoje czyny. Jednak każda zbrodnia musi zostać ukarana.

Balladynę można uznać za kobietę nieszczęśliwą. Wyrządziła wiele zła i skrzywdziła wiele osób. Często jednak zastanawiała się nad tym, do czego przyłożyła rękę. Wiedziała, że źle postępuje, ale brakowało jej silnej woli, żeby zrezygnować z władzy, powrócić do przeszłości, w której, tak naprawdę, niczego jej nie brakowało. Jej nieszczęście polegało na tym, że nad nią i jej uczuciami wyższymi, wzięła górę żądza władzy, chęć posiadania poddanych i ciągłego bogacenia się. Przez to zniszczyła nie tylko swoje, lecz przede wszystkim życie innych.

William Szekspir w swoim dramacie, przedstawia kobietę jako femme fatale. Lady Makbet w przeciwieństwie do swojego męża wyróżnia się stanowczością, bezwzględnością, okrucieństwem i silną psychiką. Manipuluje ambicjami męża i kieruje jego postępowaniem przed i po pierwszym zabójstwie. Bohaterka nie ulega emocjom, nie wdaje się w drobiazgowe rozważanie sytuacji, w jej duszy nie ma miejsca na strach. Działa szybko i zdecydowanie, zgodnie z wytyczonym wcześniej planem. Nie posiada takich kobiecych cech jak: wrażliwość, delikatność. Chociaż Lady Makbet jest autorką planu zbrodni, sama bezpośrednio w niej nie uczestniczy. Deklaruje gotowość zabicia Dukana, ale ze względu na to, iż jest podobny do jej ojca, zleca morderstwo mężowi. Przez cały czas jednak czuwa nad biegiem spraw. Bohaterka wykazuje wielką sprawność w knuciu zbrodniczej intrygi. Jej działanie jest dokładnie przemyślane, stara się wykluczyć wszelkie ryzyko ujawnienia sprawcy zbrodni. Usypia pokojowców, czuwających pod drzwiami króla, pilnuje Makbeta, by w szoku nie zdradził się przed gośćmi.

Lady Makbet bardzo kochała swojego męża, pragnęła, by spełniło się jego marzenie. Sądziła, iż w ten sposób okazuje mu jak bardzo go kocha. Poświęciła dla niego wszystko: zabiła w sobie sumienie i uczucia, aby pomóc mężowi zrealizować ambicje, wyparła się macierzyństwa, by pokazać, iż wyżej ceni zdobycie korony przez męża. Gotowa była nawet wezwać szatańskie moce, aby spełnić chorobliwe ambicje o władzy. Zapłaciła jednak wysoką cenę za swoje postępowanie. Nie tylko straciła miłość Makbeta, który tak pochłonięty władzą zapomniał o tym, co dla niego zrobiła, ale także utraciła spokój duszy. Zdała sobie sprawę, że od początku była marionetką w rękach męża. Miała nadzieję, że wspólna tajemnica zbliży ją do męża, lecz Makbet, który tak wiele jej zawdzięczał, odwrócił się od niej i zapomniał, dzięki czyjej pomocy, jest teraz władcą. Odsunął ją od siebie chcąc uwolnić się spod jej wpływów. Cała ta sytuacja doprowadziła do tego, że Lady Makbet zaczęła chorować. Jej szaleństwo przejawiało się głownie nocą, kiedy to chodziła po zamku i nieświadomie wykonywała gest mycia rąk. Próbowała w ten sposób zmyć krew, którą ciągle widziała na dłoniach. Choroba psychiczna, spowodowana dręczącymi wyrzutami sumienia, doprowadziła do tego, iż dokonała zamachu na swoje życie.

Załamanie nerwowe bohaterki, prowadzące do tego desperackiego gestu samobójczego, jest być może wynikiem nie tylko przeżywania wątpliwości i wyrzutów sumienia z powodu zabijania, ale także odsunięcia jej przez męża, utraty jego miłości. Lady Makbet nie spełniła się też jako matka i kobieta. Poświęciła swoje życie dla męża i władzy.

„Ciągle ten zapach krwi! Wszystkie wonie Arabii nie odejmą tego zapachu z tej małej ręki”

Zofia Nałkowska, w swojej powieści pod tytułem "Granica”, ukazała kobiety o różnych charakterach. Każda bohaterka ma inne cechy, inne podejście do życia, małżeństwa, macierzyństwa, starości. Chciałabym jednak przedstawić postać Justyny Bogutówny, która została skrzywdzona przez kogoś, kogo kochała, i która w swoim życiu przeżyła wiele zmartwień i trosk.

Justyna Bogutówna była młodą, naiwną dziewczyną, gdy poznała Zenona Ziembiewicza Pomiędzy nimi, dość szybko zawiązał się romans, który dla Zenona był tylko wakacyjna miłością, zaś dla niej czymś znacznie głębszym. Śmierć matki Justyny doprowadziła do tego, że samotna dziewczyna zaczyna cierpieć na depresję. Lekarstwem na nią staje się ponowny romans z Ziembiewiczem, który akurat powrócił z Paryża. Dziewczyna chce poczuć, że jest kochana, i że nie została sama na świecie. Pragnie, aby kochanek się z nią ożenił, ten jednak jest już zaręczony z inną kobietą - Elżbietą Biecką.

Kiedy Zenon dowiaduje się o ciąży Justyny daje jej pieniądze- zaległą pensję. Bohaterka sądzi, że Ziembiewicz sugeruje jej aborcję, dzięki której pozbył by się problemu, jakim jest nieślubne dziecko. Dziewczyna ma wątpliwości, co to zabiegu, ale jednak dokonuje go. Od tego czasu zaczynają ją dręczyć wyrzuty sumienia, a myśl o tym, że zwiodła istotę, która w niej miała schronienie, nie daje jej spokoju. Doprowadza to do choroby psychicznej i do próby zamachu na życie Zenona (polewa jego twarz kwasem), po czym sama próbuje popełnić samobójstwo. W efekcie swoich działań trafia do aresztu.

Justyna była dziewczyną, którą bardzo skrzywdzono, której łatwowierność i niewinność zostały w podły sposób wykorzystane. Długo potrwało zanim zdała sobie sprawę, iż Zenon nigdy nic do niej nie czuł, że była mu tylko potrzebna do zaspokajania jego namiętności. Najgorsze dla niej było to, że kiedy po śmierci matki została sama na świecie i najbardziej potrzebowała miłości, zawiodła się na osobie, którą darzyła głębokim uczuciem. Jednak najbardziej nie mogła sobie darować tego, że usunęła ciążę. Pragnęła tego dziecka, bo szaleńczo chciała, aby po śmierci matki, z którą była bardzo związana, ktoś ją kochał.

Justyna jednak nie była taka niewinna, a jej zachowanie było różnie odbierane. W oczach Elżbiety była kobietą, która dręczyła ją i jej męża, i od początku nie pozwalała im się cieszyć małżeństwem. Twierdziła, że jest prosa i ordynarna. Z kolei Zenon widział jej atuty kobiece. Dla niego Justyna była czystą biologią, w dodatku potrafiła zaspokoić jego potrzeby i rozpalić namiętność.

Nałkowska w swej powieści przedstawiła jak łatwo jest, przez własną lekkomyślność, zrujnować komuś życie. Do tragedii doprowadziła niedojrzałość Justyny i słabość jej psychiki. Kobieta, która pragnęła miłości i oddania, została zupełnie sama za swoimi problemami i wyrzutami sumienia, z którymi nie mogła sobie poradzić. Nachodziła Zenona i jego małżonkę, była niegrzeczna i nachalna. Stała się coraz bardziej kapryśna i zaczęła tracić kontakt z rzeczywistością. Lekarz stwierdził u niej początki schizofrenii. Oblała byłego kochanka kwasem, po czym próbowała popełnić samobójstwo, co świadczy o tym, iż czuła się zagubiona i odrzucona.

„Kobieta zmienną jest niczym piórko na wietrze” – ta niezwykle trafna myśl, pochodząca z „Eneidy” Wergiliusza, w pełni oddaje zmienność i zagadkowość natury przedstawicielek płci pięknej. Do takiego stwierdzenia można dojść analizując osobowość i styl życia płci piękniej na przestrzeni różnych epok. Motyw kobiety jest nieodłączną częścią takich tematów, jak miłość, macierzyństwo, rodzina. Jednak każda z kobiet jest inna. Część z nich to subtelne kokietki, wzorowe żony i matki, lecz niejednokrotnie przekonaliśmy się, że kobieta, niewinna istota, zdolna jest do najokrutniejszego czynu, jakim jest morderstwo.

Kobiety bywały bardzo różnie portretowane. Od starożytnych bogiń, idealnych dam serca dla rycerzy, przez uwielbiane nimfy i anioły – symbole kobiecości, aż po istoty zimne jak lód i bezwzględne w swym działaniu. W miarę upływu wieków, przestano patrzeć na nie przez pryzmat (dobra i niewinności). Zaczęto dostrzegać wady płci pięknej, która potrafi być równie wyrafinowana i podstępna jak niejeden mężczyzna. Każda z powyżej opisanych pań była inna, każda miała swoją własną - mniej lub bardziej - tragiczną historię życia i każda w jakiś właściwy dla siebie sposób zaistniała w świecie. Tragedia tych kobiet polega na tym, że są odmienne w świecie gdzie inność nie jest tolerowana. Otoczenie na siłę stara się je wcielić do szeregu, co powoduje ich powolną degradacje. Wszystko, co robią jest sprzeczne z ich uczuciami. Odmienność ta polega również na delikatności, zmienności emocjonalnej, uleganiu nastrojom. Nie są świadome swych czynów póki nie ponoszą kary. Z braku winy zostaje poniżone i wyobcowane. Co potwierdza zasadę, że jednostki indywidualne nie mają prawa istnieć a kto się nie dostosuje zostanie usunięty. Przedstawione przeze mnie postaci oceniać możemy różnie. Mimo, że nie zawsze były to kobiety, które mogłyby wzbudzać naszą akceptację, jedno pozostaje pewnym: żadna z nich nie pozostawia nas obojętnymi bez względu na to, czy budzi nasze współczucie, podziw, czy też wstręt.

strona:    1    2    3    4    5    6    7  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.