Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Autorzy i ich twórczość


Kaskaderzy polskiej literatury. Przedstaw sylwetki znanych ci poetów przeklętych. Porównaj związek biograficzny wybranych twórców z problematyką ich dzieł

Ocena punktowa: 18/20
Liczba stron: 6
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Edward Stachura i Rafał Wojaczek to poeci, którzy nie potrafili poddać się bierności, pisząc, ukazywali otaczający ich ból świat.

Socjalizm to ustrój, który zaiste zna każdy starszy obywatel z własnych doświadczeń, a młodszy z opowiadań poprzednich pokoleń lub lekcji historii. Polska stała się zależna od imperium radzieckiego, które od zakończenia wojny, aż do 1989 roku dyktowało świadomością obywateli. Jednakże w tamtych czasach żyli ludzie, którzy nie potrafili żyć w takim świecie. Chcieli go za wszelką cenę zmienić dzięki talentowi i wrażliwości estetycznej którą posiadali. W swojej prezentacji chciałabym przedstawić twórczość Edwarda Stachury i Rafała Wojaczka. Byli to poeci, którzy nie potrafili oddać się bierności, pisząc ukazywali otaczający ich ból świata. Każdy z nich stanowił oddzielną jednostkę, nie można wpisać ich w schemat, według którego by tworzyli; każdy z nich miał swój styl i wyrażał to co chciał zmienić.



Jednakże zanim „zagłębię się” w ich życie oraz twórczość przedstawię pojęcia, które wykorzystałam, analizując teksty Stachury i Wojaczka. Najważniejszą rolę odegrały zagadnienia z tematu tj. Poeci przeklęci - pojęcie to pochodzi od tytułu tomu esejów krytycznych Verlaine z 1883r., Byli to buntownicy, przeciwko społeczeństwu, którego normom przeciwstawiali własną sztukę i życie bulwersującego mieszczucha. Outsider - człowiek postronny, nie wtajemniczony, izolujący się od otoczenia;
Filozofię egzystencjalizmu wznowił około 1930 roku Niemiec o nazwisku Heidegger. Rozpowszechniła się we Francji, głównie przez Sartre. Egzystencjalizm zakładał, że każdy jest jednostką wolną, aktywną, która może dokonywać indywidualnych wyborów. Jedyną pewną rzeczą w życiu jest śmierć, po śmierci nie istnieje nic.



Jako pierwszego przedstawię trubadura pokolenie ’56 Edwarda Stachurę, który przez przyjaciół był nazywany Sted. Urodził się w 1937 roku we Francji. Pierwsze poezje opublikował w dwutygodniku „Kontrasty”. Studiował romanistykę na KUL, potem na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie podróży stypendialnej do Meksyku studiował literaturę na tamtejszym UNAM. Często podróżował do Jugosławii, na Bliski Wschód, do Ameryki Północnej, Skandynawii. Stachura powiesił się we własnym domu przy ulicy Rębkowskiej we Warszawie, 24 lipca 1979 roku. Parę miesięcy wcześniej próbował popełnić samobójstwo, rzucając się pod nadjeżdżający elektrowóz. W wyniku czego stracił prawą dłoń. Po tym wypadku przez jakiś czas leczył się w Szpitalu Psychiatrycznym w Drewnicy. Kilka miesięcy przed własną śmiercią pisał dziennik „Pogodzić się ze światem”, który stanowi wstrząsające świadectwo zmagania się poety z cierpieniem.

strona:    1    2    3    4    5    6