Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

„Kiedy Stwórca stworzył człowieka, był nauczycielem i miał torbę pełną nakazów i prawideł; ale gdy przystąpił do kobiety, odrzucił swą godność nauczyciela i stał się artystą pracującym tylko pędzlem i paletą.” (Rabindranath Tagore)

Bóg, stwarzając kobietę, uczynił ją towarzyszką mężczyzny, matką i żoną, córką i kochanką, niewolnicą i władczynią, świętą i obłąkaną, dziewicą i nierządnicą. Od tamtej pory kobieta stała się muzą pisarzy, inspiracją malarzy, natchnieniem rzeźbiarzy. Porzucona przez filozofów i myślicieli, zepchnięta na dalszy plan przez duchowieństwo kobieta stała się numerem jeden dla artystów każdej epoki. Wraz z upływem czasu zmieniał się status społeczny kobiet, inaczej też przedstawiano ją w literaturze i sztuce. Zmieniał się wzorzec osobowości kobiecej, ale też wyobrażenie o ideale piękna. Z całą pewnością wpływ miała na to filozofia danej epoki oraz mentalność ówcześnie tworzący ludzi. Mimo dużych rozbieżności, można wyróżnić pewne typy kobiet przedstawione na przestrzeni dziejów w literaturze.

Starożytność to czas kiedy kobiety były uważane za mniej ważne od mężczyzn. W tym czasie artyści poświęcali uwagę jedynie kobietom ważnym, a więc albo boginiom albo kobietom pochodzących z wyższych warstw społecznych. Sztuka starożytna wykreowała pewien kanon piękna, który był powtarzany w niektórych późniejszych nurtach. W starożytnej Grecji piękno wiązano przede wszystkim z dobrem i duchowością. Według Platona istniała zależność między pięknem, dobrem i prawdą. Twierdził, że to co prawdziwe, musi być jednocześnie dobre i piękne, to co dobre, jest też piękne i prawdziwe, a to, co piękne jest dobre i prawdziwe. Ta idea była jedną z pięciu, które miały prowadzić do doskonałości. Arystoteles za piękno uważał wszystko to, co wywołuje pozytywne emocje w człowieku. Poza tym starożytni utożsamiali je z doskonałością i symetrią. Uważano, że jest to klasyczny i doskonały styl, odzwierciedlenie prawdziwego piękna. Takie pojmowanie piękna miało wpływ na kreowanie wizerunku mitologicznych bogiń i innych bohaterek mitów, a także na sposób przedstawiania kobiet w innych dziedzinach sztuki. Antyczna kobieta, bohaterka utworów literackich i dzieł sztuki – to przede wszystkim symbol miłości, delikatności i natchnienia, ale także grzechu, złości i nieszczęścia. Wystarczy zapoznać się z mitologią grecką, aby odnaleźć w kobietach wiele różnych cech. Mężczyźni przedstawiania byli jednakowo – silni i odważni bohaterowie, piękni i uwodzący kobiety. Za to niewiasty, czy to śmiertelniczki czy boginie, były nośnikami wielorakich i różnorodnych cech, a także istotami, które napędzały akcje, swoim zachowaniem sprawiały, że bohater – mężczyzna musiał wykonać jakieś zadanie lub pokonać potwora. Można na tej podstawie stwierdzić, że kobieta była uważana, za istotę nieprzewidywalną. Pandora – charakteryzująca się nieposkromioną ciekawością – wywołała wiele nieszczęść, plag i chorób, a tym samym popchnęła Prometeusza do zemsty na bogach. Afrodyta – bogini miłości – przekupiła Parysa, co doprowadziło do wojny trojańskiej.

Na antycznych wazach oraz w rzeźbach widać ideał wyglądu zewnętrznego kobiety. Przede wszystkim jest ona ubrana w jasną tunikę, włosy ma związane i przepasane opaską i posiada symetrycznie zbudowane ciało. Wspaniałym przykładem starożytnych wyobrażeń piękna jest rzeźba pt. „Wenus z Milo” oraz „Nike z Samotraki”. Obie postacie kobiece są obrazem ideału kobiecości. Są to kobiety smukłe i wysokie, mają małe piersi, szerokie biodra i ramiona oraz zarysowane mięśnie. Idealne pod względem zachowania symetrii – choć już mocno naruszone przez czas. Wenus z Milo to najsłynniejsza rzeźba przestawiająca wyobrażenie bogini miłości. Prawdopodobnie została wykonana około 150 – 125 r. p. n. e. Natomiast Nike z Samotraki to rzeźba z III lub II wieku przed naszą erą. Jest to obraz bogini zwycięstwa.

Wcieleniem piękna w renesansie była „Mona Liza” Leonarda da Vinci. Florencka patrycjuszka do dzisiaj wzbudza wiele zachwytu, a jej tajemniczy uśmiech wprawia w zadumę. Gioconda odpowiada wzorcowi kobiety, która zachwycała i inspirowała artystów tej epoki. Duże, migdałowe oczy, delikatne brwi oraz niewielkie i subtelnie zarysowane usta. Poza tym zaokrąglone kształty i biała skóra. Podobne upodobania widać na obrazie „Dama z łasiczką” również autorstwa Leonarda da Vinci oraz w dziele „Kobieta z jednorożcem” Rafaela. Na obrazie „Narodziny Wenus”, który namalował Botticelli, możemy zauważyć pięknie zaokrąglone kształty, szczególnie brzucha, długie nogi i małe piersi oraz mleczną skórę. Wenus stojąca na muszli charakteryzuje także zgrabny nos i szczupłe policzki oraz złociste włosy. Warto zauważyć też, że kobiety prezentowane na obrazach renesansowych malarzy są eksponowane i często przedstawiane na pierwszym planie.

W epoce baroku wizerunek kobiety zmienił się diametralnie. Artyści przypisywali im negatywne cechy, a na malowidłach przedstawiano je często nagie i puszyste. Najczęściej podkreślaną cechą kobiet w poezji była niestałość, o czym dobitnie napisał Jan Andrzej Morsztyn w utworze „Niestatek”. Autor, aby wyeksponować brak stateczności u przedstawicielek płci pięknej użył anafory, czyli wielokrotnego powtórzenia tego samego początku wersu oraz paradoksu. Kilkanaście razy używa słowa „prędzej” i wylicza sprzeczności, np.:
„Prędzej kto wiatr w wór zamknie(…)
Prędzej niemy zaśpiewa i ten, co szaleje,
Co mądrego przemówi;”
Aby na końcu złośliwie stwierdzić:
„Niźli będzie stateczna która białogłowa.”
Równie zaskakujący jest sposób przedstawiania kobiet na obrazach. Czołowym przedstawicielem barokowego malarstwa jest Rubens. Na jego najsłynniejszych dziełach widać panie o olbrzymich, białych udach, szerokich biodrach i wydatnych pośladkach. Na obrazie „Sąd Parysa” przedstawił trzy piękne greckie boginie: Atenę, Herę i Afrodytę. Warto zauważyć jak odległy obraz od wyobrażenia antycznego rysuje barokowy artysta. Podobnie artysta przedstawił symbolizujące wdzięk i powab „Trzy gracje” oraz zwiewne nimfy na malowidle pt. „Diana i jej nimfy spłoszone przez faunów”.

Zupełnie inne wyobrażenie o kobiecie mieli romantycy. Piękna i niewinna białogłowa, anioł w ludzkiej postaci, nieziemska i nieosiągalna, niemalże eteryczna. Takie właśnie kobiety w swoich utworach opisywał jeden z najwybitniejszych przedstawicieli romantyzmu – Adam Mickiewicz. Taką właśnie kobietą była Zosia z „Pana Tadeusza”.

Tadeusz zobaczył Zosię po raz pierwszy zaraz po swoim przyjeździe do Soplicowa. Nie wiedział jeszcze wtedy, że Zosia w przyszłości zostanie jego żoną, ale już wtedy jej uroda wywarła na nim duże wrażenie. Zosia, wtedy zaledwie czternastoletnia dziewczyna, była bardzo zgrabna i delikatna. Głowę okalały jej jasne, układające się w loki włosy. Odbijające się w nich słońce tworzyło jakby aureolę, co nadawało jej niemalże anielski wygląd. Ubierała się w proste stroje, które były stosowne do jej wieku i miejsca, podkreślając jednocześnie naturalny wdzięk dziewczynki. Lubiła zajmować się dziećmi i ogródkiem. Jest bardzo ładna, lecz nie wykorzystuje tego w świadomy sposób. Cechuje ją ogromny urok osobisty, któremu każdy ulega, ale także przesadna płochliwość. Jest piękną i młodą dziewczyną, szczerą oraz naturalną.

Matka Zosi, Ewa - córka Stolnika Horeszki, zmarła młodo, osierocając córkę. Zaopiekował się nią Sędzia, a jej wychowaniem zajmowała się Telimena, która udzielała jej pewnych rad i wskazówek, często jednak na darmo. Zosia jest ulubienicą Jankiela, wielkiego patrioty i artysty. Ją również cechuje patriotyzm. Wspiera Tadeusz w jego decyzjach, nie narzuca mu się zbytnio. Potrafi zachować się w towarzystwie. Nigdy nie używa zgryźliwych komentarzy. Można o niej powiedzieć kobieta – anioł.

Wielu twórców chciało stworzyć w swoich dziełach idealną kreację męską, bohatera niczym greckiego herosa, a u jego boku lichą, niemądrą istotę rodzaju żeńskiego. Takiego zabiegu podjął się Bolesław Prus w utworze „Lalka”. Chciał on poprzez postać Izabeli Łęckiej utrwalić w świecie stereotyp o powinności uległości kobiet. Tymczasem skutek przedsięwzięcia był zupełnie odwrotny. Z pozoru wielka postać Wokulskiego z czasem staje się nijaka, natomiast w miarę rozwoju fabuły osobowość Izabeli Łęckiej zyskuje kolorów, przez co staje się ona pierwszoplanową postacią w książce, tytułową lalką i siłą napędzającą wydarzenia w powieści. Bohaterka o kształtnej figurze i bujnych blond włosach, perłowych zębach i pięknych dłoniach oraz stopach, świadoma swojej urody i wdzięku. Izabela traktuje piękno jak towar, a małżeństwo jak transakcję. Jest egoistyczna i zapatrzona w siebie. Lubi hołdy, chętnie flirtuje. Bohaterka „Lalki” pragnie ze związku czerpać same korzyści nic nie dając od siebie. Jedyną pozytywna cechą młodej kobietki jest wykształcenie, co prawda powierzchowne, jednak Izabela może poszczycić się znajomością języków obcych. Jej żywiołem jest polowanie. Żyje dzięki temu, że jest adorowana i podziwiana, wiec stara się, aby adoratorów w jej otoczeniu nie zabrakło. Jest typową przedstawicielką femme fatale, flirtuje i zdobywa mężczyzn, aby uzyskać pewne korzyści i ostatecznie, dla zabawy, doprowadzić ofiarę do upadku. Z pozoru idealna kobieta nie jest w rzeczywistości zdolna do miłości, sama jest jedynie złudzeniem i pozorem, namiastką prawdziwej kobiecości. „Niekiedy można było myśleć, że rozmarzona otoczy kogoś rękami i oprze mu głowę na ramieniu; lecz gdy szczęśliwy topniał z rozkoszy, nagle wykonywała jakiś ruch, który mówił, że schwycić jej niepodobna, gdyż albo wymknie się, albo odepchnie, albo po prostu każe lokajowi wyprowadzić wielbiciela za drzwi.” Jej egzystencja pozbawiona jest głębszego sensu, wypełnia ją jedynie cel utrzymania się w sferach bogatej arystokracji.

Żyjąc w świecie pozbawianych wartości Izabela sama jest ich pozbawiona. Jest wcieleniem pychy, próżności i egoizmu. Szuman pozwala sobie nawet na stwierdzenie, że główna bohaterka uprawia duchową prostytucję, zachowując pozory niewinności i cnoty; dodaje: „Podczas gdy można zrozumieć kobietę, która oddaje się z miłości albo sprzedaje z nędzy, trudno zrozumieć Izabelę, której sprawia przyjemność dręczenie”. Dba o to by wśród jej adoratorów nie zabrakło błazna – takiego jak Wokulski – zakochanego w niej bezgranicznie i nie dostrzegającego jej zabawy. Obawia się małżeństwa, jednak godzi się z myślą poślubienia Stanisława, ale jedynie dla osiągnięcia zamierzonych celów: „ten zakochany w niej kupczyk podźwignie majątek Łęckich, znajdzie jej godnego męża, wyszuka bony dla dzieci; zaś po jej śmierci zabije się nad jej grobem, a wszystko dlatego, że kocha ją miłością idealną”. Ciągle karmi się marzeniami niedojrzałej dziewczyny o księciu z bajki, o doskonałym kochanku, mężczyźnie wyjątkowym, w którego silnych ramionach będzie mogła zatopić swoje delikatne, kobiece ciało. Nie udało się jej zdobyć majątku Wokulskiego, a po jego odejściu podobno wstąpiła do zakonu, co skomentował Szuman słowami: „Cóż to, czy ma zamiar nawet Pana Boga kokietować, czy tylko chce po wzruszeniach odpocząć, ażeby pewniejszym krokiem wyjść za mąż.”

Po zwiewnej i eterycznej kobiecie romantyzmu i zimnej, ale zaradnej pozytywistycznej damie, modernizm całkowicie zmienił wyobrażenie o kobiecie. Kobieta przestała być nieosiągalna czy wyniosła. Można powiedzieć, że to okres Młodej Polski sprowadził kobietę na ziemię, postawiał ją obok mężczyzny. Twórcy młodopolscy zaczęli mówić także o fizyczności kobiety. Niewiasty stały się nie tylko zwiewnymi istotami zdolnymi do platonicznej miłości, ale także przepełnionymi erotyzmem i namiętnością kochankami. Na taki wizerunek kobiety bardzo mocno wpływały ówczesne tendencję. Poczucie zbliżającego się końca, pustka, dekadentyzm. Miłość cielesna stała się jednym ze sposobów ucieczki przed bólem życia i pesymizmem, sposobem na osiągnięcie nirwany. To wszystko zostało ujęte w wierszach Kazimierza Przerwy – Tetmajera pt. „Lubię, kiedy kobieta…” oraz „Ja kiedy usta ku twym ustom chylę…”. W swoich erotykach autor nie opisuje cech charakteru ani nawet twarzy kobiet. Bohaterki jego liryków to istoty, które są narzędziem dla osiągnięcia, poprzez zbliżenia, nirwany. Poprzez miłość fizyczną twórcy młodopolscy starali się zapomnieć o bólu istnienia. Kobieta jest traktowana przedmiotowo, przepełniona erotyzmem i zmysłowością.

Nieco inny obraz kobiety stworzył Jan Kasprowicz w hymnie „Dies Irae”. Ewa jest kobietą, która została wygnana z raju. Podmiot liryczny przypomina, że jest ona sprawczynią upadku człowieka, pramatką grzechu. Jest naga i kusi Szatana, pozostaje cały czas w kontakcie z nim i to na jej piersi on składa swoją czarną brodę. Poza tym u jej stóp wije się wąż rozpusty. W utworach obu twórców modernistycznych kobieta jest cielesna i przepełniona erotyką, odarta z duchowej miłości, jest niemalże brudna i skalana. Z jednej strony jest narzędziem prowadzącym do zapomnienia o rzeczywistości, z drugiej zaś sprawczynią nieszczęść i pramatką grzechu.

Dekadentyzm i zniechęcenie odzwierciedlały się także w portretach kobiet jakie kreowali twórcy tego okresu. Kobieta doby modernizmu jest zepsuta, zła, a także pozbawiona romantycznej otoczki, zwiewności i tajemniczości. Kobiety są zwierzęce i pełne erotyzmem. Malczewski, czołowy przedstawiciel malarstwa okresu modernizmu, na swoich obrazach bardzo często przedstawiał kobiety. Można zauważyć pewne fascynacje, które powtarzają się na wielu malowidłach. Przede wszystkim przedstawia kobiety jako śmierć, chimerę, muzę, natchnienie. Kobieta na jego obrazach pojawia się też jako obraz Polski.

Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami. Od kobiet o urodzie klasycznej, przez pulchne i kształtne, zwiewne nimfy, wyuzdane femme fatale, aż do XX wiecznych kanonów piękna. Jaka jest idealna, współczesna kobieta? Na to pytanie w wierszu „Portret kobiecy” odpowiada Wisława Szymborska.

Współczesna kobieta jest zmienna, a raczej dostosowująca się do zmian, wymogów i potrzeb otoczenia. A jednocześnie jest niezmienna. Jest sobą, a jednocześnie jest taka jaką chcę otoczenie. Jest wolna, ale zniewolona, mądra i głupia, ładna i brzydka. Można stwierdzić, że pomimo emancypacji kobiet i walk, jakie feministki wciąż toczą o równouprawnienie, kobieta pozostaje zależna od mężczyzny. Niby jest sobą, wyzwoloną i pewną siebie, ale z drugiej strony skłonna zrobić wszystko, co trzeba, aby być zauważaną, cenioną, kochaną.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.