Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw drogi/wędrówki


Różne ujęcia motywu podróży w literaturze. Przedstaw zagadnienie, analizując celowo wybrane przykłady

Ocena punktowa: 17/20
Liczba stron: 3
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Droga jest poszukiwaniem, zdobywaniem doświadczeń, uczy jak stawić czoło wyzwaniom dodatkowo jest źródłem wielu przygód. Podróż może być również rozumiana jako wyprawa w głąb siebie w celu samopoznania lub przeciwnie, może być ucieczką od problemów

Tematem mojej prezentacji są różne ujęcia motywu podróży w literaturze. Swoją wypowiedź zacznę od przytoczenia słów Zbigniewa Herberta pochodzących z wiersza „Podróż”:



„Jeżeli wybierasz się w podróż niech to będzie podróż długa

wędrowanie pozornie bez celu błądzenie po omacku

żebyś nie tylko oczami ale także dotykiem poznał szorstkość ziemi

i żebyś całą skórą zmierzył się ze światem”



Nawiązując do tego cytatu, podróż to nie tylko przemieszczenie się z jednego miejsca do drugiego. Każdy z nas podróżuje, zmienia miejsce zamieszkania. Podążamy różnymi drogami, obieramy różne drogowskazy, kierując się innymi wartościami. Droga jest także poszukiwaniem, zdobywaniem doświadczeń, uczy jak stawić czoło wyzwaniom dodatkowo jest źródłem wielu przygód. Podróż może być również rozumiana jako wyprawa w głąb siebie w celu samopoznania lub przeciwnie, może być ucieczką od problemów i wewnętrznych rozterek. Motyw ten istnieje w wielu utworach literackich. Zacznę od najstarszego z wybranych przeze mnie utworów– od Pisma Świętego.


Choć fragment, który zaprezentuję nie opisuje typowej podróży fizycznej lub inicjacyjnej ale uważam, że warto zwrócić na niego uwagę. W Księdze Rodzaju, motyw podróży został przedstawiony jako kara boska a zarazem jako jedyna szansa na przetrwanie. Bóg widząc zło panujące na świecie, postanowił położyć kres wszelkiemu istnieniu. Jedynie Noe dostał od Boga szansę, na ocalenie. Noe zawierzył swoje życie Bogu, czyniąc wszystko to, o co Bóg go poprosił, chociaż nie wiedział czy przyniesie to pozytywny skutek.



Podczas trwania potopu, Noe, wraz z rodziną i zwierzętami przebywali w Arce i wierzyli, że Bóg ma ich w opiece. Przez wiele dni dryfowali po wodzie, modląc się, by przeżyli. W końcu nadszedł dobry znak, którym było przyniesienie przez gołębicę świeżej gałązki oliwnej. Wkrótce wszyscy mogli opuścić Arkę. Po tych wydarzeniach Bóg postanowił, że już nigdy nie zniszczy wszystkiego, co żyje a dla potwierdzenia swojej obietnicy uczynił tęczę na niebie. Wyprawa Arką Noego to podróż całej rodziny, która nie miała wyboru i musiała ją odbyć. Była to przymusowa podróż w walce o przetrwanie.



Kolejnym utworem, w którym jest zawarty motyw podróży jest Kordian. Główny bohater to romantyczny młodzieniec pragnący dokonać wielkiego czynu. Własna niemoc skłoniła go do samobójczej próby, która skończyła się niepowodzeniem. Rozgoryczony odbywa podróż po Europie by na szczycie Mont Blanc odnaleźć swój życiowy cel. Juliusz Słowacki wysyła swojego bohatera w podróż, która stanowi próbę odnalezienia sensu w życiu. Kordian znajdując się w różnych miejscach świata oraz spotykając różnych ludzi szuka odpowiedzi na dręczące go pytania o to, czym jest życie, miłość i religia. Jego ideały przewartościowują się. Z romantycznego kochanka zmienia się w aktywnego patriotę - samotnika. Kordian poszukując prawdziwych wartości doświadcza wielu niepowodzeń. W Londynie poznaje realną potęgę pieniądza. Wszystko jest na sprzedaż, nawet miłość, której tak bardzo pragnął. Spotkana we Włoszech Wioletta również zawodzi głównego bohatera. Kolejnym etapem wędrówki był Watykan, gdzie nawet Papież okazuje się być człowiekiem wyrachowanym i bezwzględnym. Kiedy Kordian prosi Papieża o poparcie Polaków w dążeniu do upragnionej niepodległości, ten nakazuje posłuszeństwo i oddanie wobec zaborców. Zdesperowany Kordian opuszcza progi papieskie udając się na szczyt Mont Blanc, gdzie wygłasza swój monolog. Stanowi on podsumowanie jego duchowych doświadczeń wyniesionych z wędrówki po Europie. Ponadto jest świadectwem głębokiej przemiany, która nastąpiła w umyśle bohatera. Kordian miotany jest wewnętrznym rozdarciem pomiędzy aktywnym działaniem, a zupełną niemocą. Buntuje się wobec takiego obrazu świata, jaki poznał podczas swojej wędrówki. Nie godzi się na system wartości propagowany przez współczesną mu Europę. Podróż Kordiana, to przede wszystkim dojrzewanie oraz zderzenie się młodzieńczych marzeń z okrutną rzeczywistością.

strona:    1    2    3