Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Temat mojej prezentacji maturalnej zachęcał do poszukiwania wśród wielu bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych postaci interesujących i z jakiegoś powodu ważnych, wartościowych, czy też po prostu ciekawie ukazanych. Każda z wybranych przeze mnie kobiet spełnia przynajmniej jedno z powyższych kryteriów, niektóre kilka. Izabela i Lala bohaterka powieści Jacka Dehnela pt. „Lala”, Mona Liza, anonimowe kobiety Rubensa i wreszcie bohaterki filmu Katyń Andrzeja Wajdy to zapewne kobiety interesujące i ciekawe.

Chciałabym przedstawić w tej prezentacji portret kobiety zbudowany na podstawie wielu źródeł. Pierwszym z nich jest powieść Bolesława Prusa pt. „Lalka”. Jej bohaterką jest Izabela Łęcka zubożała arystokratka. Ma 25 lat i jej życie opiera się na zabawach i przyjemnościach. Tak naprawdę nie wiemy, jaka jest Izabela. Olga Tokarczuk w swoim eseju „Lalka i perła” pisze o istnieniu dwóch Izabel. Jednej opowiadanej przez narratora oraz drugiej postrzeganej przez Wokulskiego. Izabela narratora jest osobą atrakcyjną, raczej inteligentną, ale próżną snobką. Natomiast Izabela widziana oczami Wokulskiego jest niemal uosobieniem doskonałości - cudowna, przepiękna, niezwykła, zachwycająca. Tokarczuk mówi, że o ile Wokulski mieści się w świecie powieściowym „Lalki”, o tyle Izabela mieści się w świecie powieściowym „Wokulskiego”. Przez to wydaje się być mniej realna niż inni bohaterowie tej powieści.

Czytelnik ciągle spotyka dwa odmienne obrazy Izabeli. Na przykład w Zasławku, podczas rozmowy o arystokracji i Paryżu, Wokulski podziwia wypowiedzi panny Izabeli, ale szybko dowiaduje się od Ochockiego, że należą one do wyuczonego i wypróbowanego przez nią repertuaru. Niestety obraz Izabeli przedstawiany przez narratora wydaje się być dla czytelnika bardziej wiarygodny. Dlatego właśnie odbiór Izabeli z reguły jest negatywny. Panna Łęcka jest bowiem osobą wywyższającą się ponad innymi, pewna swojej wybranej, uprzywilejowanej pozycji. Ma też swoiste wyobrażenie o świecie właściwe pannom wychowanym według zasad obowiązujących w świecie arystokracji. Świat poza tym jej „czarodziejskim” był „zwyczajny” , tego świata nie rozumiała. Przyglądała mu się zawsze z zaciekawieniem i dziecięcą naiwnością. Raz będąc w szwalni i widząc dziesiątki pracownic „była pewna że robi im to wielką przyjemność, ponieważ te panny, które (…) przymierzały suknie, były zawsze uśmiechnięte i bardzo zainteresowane tym, ażeby strój leżał na niej dobrze.”

Poczucie wyższości w pannie Izabeli uwidaczniało się także w jej rozumieniu miłości. Józef Bachórz pisze w swoim wstępie do powieści „Lalka” – „Panna Izabela należy do typu kobiet uczuciowo chłodnych i skłonnych do rozwiązłości zmysłowej”. Doskonale odzwierciedla to fragment mówiący o zakupie przez pannę Łęcką posągu Apolla, którego ubóstwiała i śniła marząc, że kiedyś ożyje i będzie jej kochankiem. Dla swoich adoratorów Izabela nie była łaskawa. Interesowali ją tylko mężczyźni młodzi, sławni i przez wszystkich podziwiani. Jednak takich powoli zaczynało brakować, bowiem Izabela nie była posażną panną, a niestety majątek w tamtych czasach, podobnie jak wysokie urodzenie był konieczny by zawrzeć małżeństwo. Starający się o rękę panny Izabeli mężczyźni stopniowa tracili nią zainteresowanie. Coraz słabsza pozycja finansowa Łęckich i odsunięcie się wszystkich konkurentów wpłynęło na ostateczną decyzję- zaręczyny z Wokulskim.

Drugą spośród wybranych przeze mnie kobiet jest postać rzeczywista – Lala – Helena Bieniecka – babcia autora książki – Jacka Dehnela. Lala to osoba o cechach kobiety współczesnej. Mimo że w latach dziewięćdziesiątych była już staruszką, jej osobowość jest na tyle ciekawa, że warto zwrócić na nią uwagę, nawet jeśli żyje się we współczesnym, zabieganym świecie. Ze strzępków pamięci, z odległej przeszłości, z przywołanych relacji tworzy Dehnel barwną mozaikę życia swojej bohaterki. Z powodu braku opracowań tej nowo powstałej książki, aby na czymś oprzeć moją prezentację posłużyłam się wieloma przeczytanymi recenzjami. Niemal każdą z nich kończy sformułowanie „Książka jak ta Lala”. To codzienne powiedzenie ma w wypadku Lali niezwykłą moc. Helena Bieniecka jest osobą, która od dziecka była uważana za nietypową. Już nadanie jej imienia nie było rzeczą prostą. Najpierw, jak pisze jej wnuczek „wołano na babcię „Lala”, bo taka śliczna jak laleczka. (…) I dopiero kiedy miała ze cztery lata (…) zaczęto szukać imienia, które pasowałoby. Wybrano właśnie Helenę.”. Pani Helena nawet jako mała dziewczynka była pełna różnych talentów i zaskakujących cech. Mogła być słynną śpiewaczką i pianistką, miała bowiem dobry głos i słuch – ale talentu nie rozwinęła. Nigdy nie kierowała się stereotypami i uprzedzeniami. Podczas wojny, kiedy niemieccy żołnierze okupywali dworek jej rodziny traktowała ich jak zwyczajnych Lidzi, nie agresorów. Nie obawiała się zwracać im uwagi, ale też potrafiła dostrzec w nich człowieczeństwo. Dzięki swojej odwadze zdobyła ich szacunek i życzliwość. Sama mówiła, że „gdyby powiedziała prawdę o swoich Niemcach, toby ją wyzwano od folksdojczek”.
Lala była osobą o mocnym charakterze. Zawsze mówiła to co myślała, zawsze wiedziała co jest dla niej ważne. Nigdy nie załamywała się. Dehnel pisze: „Moja babcia (…) miała w rodzinie niewzruszony autorytet, i kierowała, jak chciała, całym domem na zasadach oświeconej monarchii absolutnej.”

Helena Bieniecka oryginalnie podchodziła do małżeństwa. Miała dwóch mężów, a wybór drugiego z nich żartobliwie oceniła „wolę mieć pięknego i dobrego (męża), który od czasu do czasu gdzieś sobie skoczy, niż takiego, który będzie mi wierny, bo i tak żadna na niego nie spojrzy.” Zatem wierność i wynikające z niej bezpieczeństwo w związku nie są dla Lali czymś atrakcyjnym. Przygoda i niewiadoma są dla niej czymś pociągającym.

Utwory, z których pochodzą przedstawione przeze mnie bohaterki mają podobne tytuły - „Lalka” i „Lala”. W obydwu przypadkach tytuł kojarzy się z dziecięcą zabawką, ale też z negatywnym określeniem kobiety pięknej zewnętrznie, jednak pustej, wewnętrznie ubogiej. O ile te skojarzenia są słuszne w odniesieniu do Izabeli Łęckiej, od dawna bowiem w Lalce Prusa widziano pannę Izabelę, o tyle w odniesieniu do Lali Dehnela skojarzenia te są mylące. Helena Bieniecka jest bowiem niezwykła każdym aspekcie.

Podobnie wyjątkową, i to już nie tylko w moim przekonaniu, kobietą jest Mona Lisa z obrazu Leonarda da Vinci. Najsłynniejszy obraz świata powstał na zamówienie florenckiego kupca jedwabiu, Francesca del Giocondo, który chciał w ten sposób uczcić osiedlenie się w nowym domu i narodziny syna. Wybitne malarskie zalety tego obrazu biorą się przed wszystkim z dbałości o szczegóły oraz z nietypowej formy przedstawienia kobiety. Opisując Mona Lisę nie można zlekceważyć jej podobieństwa do Madonny. Często bowiem renesansowi artyści czerpali w przedstawianiu kobiet z wizerunków Matki Boskiej, uznawanej za ideał piękna i doskonałości. Uważano, że urok i zadowolenie było odbiciem piękna portretowanej kobiety, a co za tym idzie, jej cnoty. Co ciekawe tak niezwykły uśmiech Giocondy odpowiada również ówczesnemu pojęciu kobiecego wdzięku.

Może wydawać się dziwne to, że „Mona Lisa” stała się najsławniejszym obrazem świata dopiero po jej kradzieży z Luwru w 1911 roku i odnalezieniu w dziwnych okolicznościach we Florencji w 1913 roku. Od tego czasu jej portret jest podziwiany przez tysiące turystów odwiedzających Luwr oraz ciągle na nowo interpretowany przez nowoczesnych artystów. Jednym z nich był Michał Duchamp. Jego prowokacyjna propozycja nowej Mona Lisy, miała na celu odświeżyć dzieło Leonarda da Vinci i sprowokować widzów do osobistej oceny.

Równie oryginalnie przedstawia portret Mony Lisy Zbigniew Herbert w swoim wierszu pt. „Mona Lisa”. Nazywa ją „tłustą i niezbyt ładną włoszką (…) odrąbaną od mięsa życia.” Takie widzenie najbardziej znanego w historii sztuki portretu kobiecego zaskakuje i dziwi, znajduje jednak uzasadnione wytłumaczenie. Zbigniew Herbert planował bowiem podróż do Francji ze swoimi przyjaciółmi, którzy zginęli podczas wojny. Dlatego właśnie obraz ten wydaje mu się być pusty, kobieta jest „smolista niema i wypukła”. Dla Herberta Mona Lisa straciła całą swoją niezwykłość. Jadąc do Paryża liczył na cud, na to że zobaczy „Jeruzalem w ramach”. Okazało się jednak, że konfrontacja wyobrażeń z rzeczywistością rozczarowała podmiot liryczny.

W historii malarstwa europejskiego znajdujemy wiele dzieł przedstawiających kobiety. Jednym z nich był omówiony przed chwilą obraz Leonarda da Vinci. Ciekawy, odzwierciedlający barokowy kanon piękna kobiecego ciała obraz znajdziemy w dorobku flamandzkiego malarza Rubensa. „Trzy Gracje” powstały w ostatnich latach życia artysty. Przedstawione przez Rubensa kobiety są nagie, pulchne, mają bladą cerę, jasne puszyste włosy. „Trzy gracje” są symbolem tego, co w sztuce artysty charakterystyczne: podziwu dla piękna kobiecego ciała i jego nadmiaru, zachwytu urokami życia, a przede wszystkim – malarskiego kunsztu, z jakim Rubens tworzył swoje wizje.

Podobny obraz kobiety nakreślony jednak z perspektywy współczesności odnajdziemy w wierszu Wisławy Szymborskiej pt. „Kobiety Rubensa”. Utwór jest poetyckim komentarzem, oceną XVII wiecznego ideału piękna. Odnosząc się do wyglądu malowanych przez Rubensa kobiet Szymborska używa określeń negatywnie oceniających takich jak „Waligórzanki, żeńska fauna”. Otyłość, wielkość tych kobiet potęguje używając metafor odnoszących się do ruchu np. „ jak łoskot beczek nagie, gnieżdżą się w stratowanych łożach, cwałują niebem prosięta obłoków”. Siłę wyrazu potęguje także apostrofa do tytułowych kobiet „o rozdynione, o nadmierne i podwojone odrzuceniem szaty i potrojone gwałtownością pozy tłuste dania miłosne!” Obraz kobiet Rubensa kontrastowo zestawiony z ich chudymi siostrami ze średniowiecza i współczesności pozwala zauważyć zmienność ideału kobiecego piękna. Rubens malując „Trzy Gracje” sławił ich urodę, podziwiał piękno. Inaczej Szymborska – współczesna poetka ośmiesza dawny ideał.

Literatura i malarstwo to dwie różne dziedziny sztuki. Sposób tworzenia obrazu kobiety w obydwóch jest inny. Literatura dzięki słowu odwołuje się do wyobraźni. Malarstwo daje obraz gotowy, skończony. Ostatnia wybrana przeze mnie dziedzina sztuka, dzięki której można pokazać kolejny obraz kobiet wydaje się łączyć to co charakterystyczne dla dwóch poprzednich – film dysponuje bowiem słowem i obrazem. Przykładem, który wybrałam prezentującym wizerunek kobiety jest film Andrzeja Wajdy pt. „Katyń”. Warto wspomnieć, że został on nominowany do prestiżowej nagrody Oscara w kategorii najlepszy film zagraniczny. A także został uhonorowany nagrodą Orła w kategorii najlepszy film 2007 roku. Jak pisze Anita Piotrowska w swoim artykule w „Tygodniku powszechnym” „ Katyń to właściwie film o nieobecnych”. Postacie oficerów funkcjonują jedynie jako ikony jakiegoś idealnego, bezpowrotnie utraconego świata.

Prawdziwymi bohaterkami „Katynia” są kobiety. Anna, żona rotmistrza, grana przez Maję Ostaszewską walczy o to, by jej mąż nie poszedł do sowieckiej niewoli. Jest przekonana, że jej mąż nie zginął, a oczywiste dowody, że nie żyje, przyjmuje do końca z niedowierzaniem. Kiedy radzono by nie traciła nadziei mówi „ Ja od pięciu lat żyję nadzieją, więc niech Pan mi nie mówi o nadziei, dobrze?”. Chociaż cierpi, nie poddaje się. Matka rotmistrza- Maria przeżywa podwójną stratę. Najpierw ginie jej mąż Jan – profesor UJ aresztowany i wywieziony do obozu w Rzeszy, później syn. Bohaterka grana przez Maję Komorowską jest głęboko przekonana, że Bóg nie zabiera męża i syna jednocześnie, wierzy zatem, że syn ocalał. Stało się jednak inaczej. Anna i Maria to kobiety silne. Gdyby tylko mogły walczyć o życie swoich najbliższych na pewno by tak zrobiły, jednak muszą tylko biernie czekać. Zachowują w tym godność. Prawdziwą wartością filmu, cechą oryginalną odróżniającą od innych wojennych historii jest skupienie uwagi na zazwyczaj drugoplanowe bohaterki dramatu czasu wojny – kobiety, matki, żony, córki.

Porównywanie kobiet ukazanych w różnych dziełach literatury i sztuki nie jest łatwe. I chyba także bezcelowe. Możemy jednak porównać sposoby prezentacji bohaterki odnosząc się do celów którym kreowane postacie miały służyć. Izabela Łęcka jest postacią fikcyjną, jej kreacja spełnia w powieści Prusa kilka różnych funkcji. Obraz bohaterki odzwierciedla XIX wieczne wyobrażenie o kobiecie z wyższych sfer- wychowanej w oderwaniu od realnego świata, przeświadczonej o swej wyższości. Obraz ten pozwolił Prusowi przedstawić skomplikowaną historię miłości a na jej tle ukazać egoizm bohaterki, wewnętrzną pustkę. Sposób w jaki została przestawiona ściśle wiąże się z przyjętą przez autora zasadą obowiązującą w powieści realistycznej. Otóż skutkiem zmniejszenie „wszechwładzy narratora” stało się znaczne zmniejszenie bezpośredniej charakterystyki postaci. Izabelę poznajemy zatem, jak pisze Józef Bachórz – poprzez dialog i poprzez fizjonomię, ale także psychologię, wreszcie miłość.

Lala już samym imieniem przypomina Lalkę – Izabelę. Podobnie do niej jest zewnętrznie piękna, interesuje wielu mężczyzn. Łęcką przewyższa jednak wieloma zaletami intelektu i głębią wewnętrznych przeżyć. Dehnel wspomina, że jego babcia zawsze chciała napisać książkę – nie zrobiła tego jednak. Jego opowieść jest z jednej strony wyrazem wdzięczności za odebrane wychowanie i wykształcenie – babcia bowiem od dawna zajmowała się duchowym rozwojem wnuka – z drugiej zaś pośrednim spełnieniem marzeń babci. Stworzony w powieści Dehnela obraz Lali jest aż podwójnie subiektywny, ponieważ wnuk opowiada o babci, która wcześniej jemu opowiadała o sobie. Myślę, że właśnie z tego powodu obraz babci wydaje się być idealistyczny. Leonardo da Vinci utrwalił na swoim obrazie piękno kobiety, jej tajemniczość. Zestawiając ten wizerunek z prowokacyjnym ujęciem Duchampa zauważamy, że nawet uświęcona przez wieki wartość może być zakwestionowana – temu właśnie według mnie służy awangardowa propozycja artysty.

Z kolei Herbert, tak jak mówiłam wcześniej, w swoim postrzeganiu tej sławnej kobiety nie potrafi uniknąć niedawnych, wojennych wspomnień. Dlatego mistyczna tajemnicza Mona Lisa jest dla niego tylko „tłusta i niezbyt ładną włoszką”. Flamandzki malarz Rubens sławi piękno kobiety eksponując to co cielesna, zmysłowe. Inaczej postępuje Szymborska – ośmiesza barokowy kanon piękna. W jej wierszu portret tytułowych kobiet Rubensa – „tłustych dań miłosnych” służy także konfrontacji dawnych i współczesnych wyobrażeń o idealnym wyglądzie kobiety. Andrzej Wajda na podstawie swoich własnych doświadczeń, przeżyć z dzieciństwa tworzy obraz kobiet czekających na powrót swoich mężów. Z ich indywidualnej perspektywy ukazuje historyczny dramat – śmierć polskich oficerów w Katyniu. Opisywana przez wielu pisarzy i poetów kobieta, uwieczniona na różnych płótnach nadal pozostała tajemnicą.

strona:    1    2    3    4    5    6  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.