Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Film


Wybrane dzieło literackie i jego adaptacja filmowa

Ocena punktowa: 20/20
Liczba stron: 5
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Prezentacja multimedialna



Określenie problemu:

Literatura jest niewyczerpalnym źródłem inspiracji dla filmowców.

Moim zadaniem jest określenie walorów artystycznych książki i filmu. Wybrałem dwie ekranizacje: jedna jest wiernym obrazem pierwowzoru, druga znacznie odbiega od treści książki. Zamierzam porównać wybrane dzieła oraz zastanowić się, co do interpretacji książki wnosi jej ekranizacja. Zdefiniujmy jednak samo pojęcie „ekranizacja”. Jak podaje encyklopedia, jest to „nakręcenie wersji filmowej sztuki teatralnej, baletu, powieści, książki”. Pierwszą długometrażową adaptacją filmową była ekranizacja „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza z 1910 roku; film nosił tytuł „W czasach pierwszych chrześcijan”.



Literatura jest niewyczerpalnym źródłem inspiracji dla filmowców. Ekranizacje często różnią się od pierwowzorów, lecz stwarzają nowe możliwości interpretacyjne. Wynika to nie tylko z różnic w medium przekazu, ale i rozbieżności w sposobie rozumienia dzieła.


Pierwszym dziełem, które pragnę omówić, jest „Wesele” Wyspiańskiego. Inspiracją do napisania dramatu był dla autora autentyczny ślub Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny. Czas akcji dramatu to zaledwie jedna noc w listopadzie 1900 roku, miejscem akcji jest wiejska chata. W dramacie występują jednak liczne sceny symboliczne, wspomnienia, których czas i miejsce akcji wykraczają daleko poza ramy akcji właściwej. To, co w „Weselu” cenne, to m. in. doskonała analiza naszego narodowego ducha - odważne wytknięcie wad Polaków, reprezentowanych przez poszczególnych bohaterów.



Pierwszą grupę postaci stanowi inteligencja - Pan Młody, Poeta, Dziennikarz, Radczyni, Nos i inni. Zostali oni przedstawieni komicznie, wręcz karykaturalnie. Wyśmiana została ich chłopomania i zachwyt prostym ludem bez zrozumienia jego problemów. Choć inteligenci euforycznie przyjmują chłopskie tradycje, uważają, że chłopi nie powinni opuszczać swojego gospodarstwa, gardzą nimi i lekceważą ich. Jak słusznie zauważa Gospodarz, goście z miasta przybywają na wieś jedynie dla rozrywki. Krytycznie ukazany został hamletyzm inteligencji; jej niezdolność do czynu, rozpoetyzowanie, bezradność. Zarzuty te postawione są przez Stańczyka, jak i chłopów. Niestety, prosty lud także nie pozostaje bez winy. Czepiec, Gospodarz, Kuba czy Jasiek nie interesują się polityką; choć pragną walki narodowowyzwoleńczej, nie potrafią się zorganizować. Chłopi są skorzy do bitki, pijaństwa i swatów.Wyspiański ukazał także niezrozumienie i niezgodę klas społecznych, które doprowadziły do nieszczęścia - utraty niepodległości.

strona:    1    2    3    4    5