Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

O kobiecie pisało wielu artystów. Pierwsze kobiety, o których wzmianki pojawiają się w różnego rodzaju przekazach literackich pochodzą już ze średniowiecza. Za przykład mogą posłużyć biblijne postacie Ewy – pramatki człowieka, czy Maryi – symbolu wierności wobec Stwórcy, a także miłości do syna. Kobiety są też bohaterkami przekazów mitologicznych jak np. Afrodyta – symbolizująca próżność i Penelopa – mitologiczny przykład wiernej żony. Każda kolejna epoka literacka podejmuje temat kobiety. Jest ona albo głównym tematem dzieła, albo jego główną bohaterką. Wystarczy wymienić kilka postaci kobiecych wykreowanych przez twórców kolejnych dzieł: Złotowłosa Izolda – żona króla Marka, a zarazem kochanka Tristana, Beatrycze – ukochana Dantego, bohatera „Boskiej Komedii”, Emma Bovary – kobieta pragnąca dla siebie zupełnie innego losu niż ten, jaki ją spotkał, czy w końcu Eleonora – bohaterka „Tanga”, która stara się żyć w świecie nieograniczonym przez żadne konwenanse i nieujętego w żadne normy.

Niemożliwym byłoby omówienie każdego interesującego portretu kobiety opisanego na kartach dzieł literackich. Dlatego też zdecydowałem się na wybranie tych wizerunków, które moim zdaniem są najciekawszymi portretami kobiet obecnymi w literaturze.

Pierwszą postacią kobiecą, o której chciałbym wspomnieć jest Anna Karenina, tytułowa bohaterka powieści Lwa Tołstoja. W swym pierwszym powieściowym wcieleniu była występną żoną, która zdradziwszy szlachetnego męża, zostaje ukarana przez los za złamanie odwiecznych zasad moralnych. Na kartach powieści śledzimy jednak losy kobiety nieszczęśliwej, zagubionej w sytuacji bez wyjścia. Anna, jako żona wysoko postawionego urzędnika Karenina, posiadającego wpływy i majątek, jest osobistością znaną w towarzyskich kręgach Moskwy oraz Petersburga. Jednak czegoś w jej życiu brakuje. Nie jest szczęśliwa przy mężu, który nie okazuje jej najmniejszego nawet uczucia i wciąż odnosi się do niej z ironią. Ogromem niewykorzystanej miłości obdarza Wrońskiego, który zauważa ją i poświęca jej mnóstwo uwagi, a ponadto wyraźnie ją adoruje. Dla Anny spotkanie mężczyzny życia w czasie, gdy jest już żoną i matką staje się udręką, a w efekcie doprowadza do jej klęski. Rozdarta między miłością, a poczuciem obowiązku i wielkim uczuciem, jakim darzy syna nie potrafi podjąć decyzji, która zaważy na całym jej życiu. Anna wie, że musi zdecydować się na wybór między Kareninem a Wrońskim. Na początku waha się, boi się utracić syna, i jak pisze Antoni Semczuk, ta prostolinijna i uczciwa kobieta, ucieka się do obcego jej naturze kłamstwa. Anna boi się rozwodu, który jest dla niej równoznaczny z utratą syna.

Nie potrafiąc kłamać, przyznaje się mężowi do romansu z Wrońskim, prosząc go o wybaczenie dla siebie i kochanka. Karenin wybacza Annie i pozwala jej wybrać: wrócić do męża, uzyskać rozwód zachowując syna, albo nie biorąc rozwodu odejść do Wrońskiego. Wybiera trzecie rozwiązanie nie chcąc dłużej cierpieć u boku męża i wiedząc, że rozwód jest ze strony Karenina aktem wielkoduszności a przyjmując go postawiłaby się w pozycji kobiety winnej. Okazuje się to jednak wyzwaniem, przewyższającym jej siły. Zostaje oddzielona od ukochanego syna. Wykluczona ze towarzystwa ma tylko Wrońskiego, kurczowo chwyta się uczucia jako ostatniej deski ratunku Ten jednak, zmuszony do porzucenia kariery wojskowej, chce przynajmniej zachować sobie przywilej uczestnictwa w życiu towarzyskim. Tymczasem osamotniona Anna czuje się wykluczona i niekochana. Traci nadzieję na odzyskanie syna i miejsca w społeczeństwie, a poczucie bezsilności wyprowadza ją psychicznej równowagi. Na początku romansu Anna widziała w kochanku osobę niezwykle pociągającą i atrakcyjną. W sytuacji w jakiej się znalazła nie potrafi już widzieć we Wrońskim tego mężczyzny, dla którego zrezygnowała z życia. Bojąc się, że Wroński może przestać ją kochać staje się chorobliwie zazdrosna. Zaczyna nienawidzić człowieka, od którego miłości jest uzależniona. Przewidując najgorsze, traktuje swoje obawy jak rzeczywistość, a kochanka tak, jak gdyby jego uczucie do niej już wygasło. Wraca do Karenina – rozstanie z dzieckiem przerosło jej siły. Nie potrafiąc jednak poradzić sobie bez miłości decyduje się na krok ostateczny – rzuca się pod pociąg.

Kolejną kreacją literacką kobiety jest dziewiętnastoletnia Jagna, bohaterka „Chłopów” Władysława Reymonta. Jagna jest najpiękniejszą dziewczyną w Lipcach. Jest tego świadoma, a wiedza ta staje się powodem jej klęski. Autor przedstawia swoją bohaterkę jako zdominowaną przez potrzeby biologiczne kobietę. Jak pisze Józef Rurawski, Jagna jest przedstawiana jako „uosobienie witalnej siły i przyrody.” Bohaterka różni się od innych mieszkańców wsi: nie dba o majątek, co najwyraźniej widać w sytuacji, gdy w czasie kłótni z Hanką rzuca jej pod nogi kwit, zgodnie z którym stała się właścicielką sześciu morgów ziemi, należącymi wcześniej do starego Boryny. Jagna nie jest przystosowana do życia w gromadzie wiejskiej, do życia jakie pisane jest wszystkim mieszkańcom Lipiec. Rozpieszczona przez matkę nigdy nie musiała zajmować się domem ani pracować na roli, przez co izolowała się od innych kobiet spędzających dzień na pracy w polu. Jagna swój wolny czas spędzała przy szydełkowaniu, robieniu tzw. wystrzyganek lub kraszanek, ujawniając przy tym artystyczny talent. Zdominowana przez potrzeby biologiczne cechuje się jednak wrażliwością na piękno otaczającego ją świata. Zachwyca się grą kościelnych organów i pięknem przyrody budzącej się wiosną do życia. Wychowywana przez matkę w poczuciu swojej wyższości nad innymi lipieckimi kobietami, ściąga na siebie wiele nieszczęść. Jej tragedia zaczyna się, kiedy za sugestią matki zgadza się zostać żoną najzamożniejszego gospodarza we wsi – starego Boryny. Za mąż nie wychodzi z miłości, ale dlatego że matka tak chce. Dodatkową motywacją są dla niej piękne stroje i korale, jakie obiecuje jej Maciej, stanowiące dla niej niemal najwyższą wartość są bowiem sposobem na podkreślenie jej urody. Jak można się domyślić, małżeństwo zawarte z „rozsądku” nie jest szczęśliwe. Jagna bardzo szybko nudzi się starym mężem. Zmuszona do wejścia w związek małżeński z mężczyzną, którego nie kocha, szuka szczęścia i pociechy w ramionach innych chłopów, między innymi lipieckiego wójta czy też syna Boryny – Antka. Jako osoba niezwykle kochliwa, łatwo „wpada” w męskie ręce. Jej zachowanie nie zostało zaakceptowane przez mieszkańców wsi, było bowiem niezgodne z obowiązującymi tam zasadami moralnymi. Ponieważ Jagna nie potrafiła się do nich przystosować została usunięta ze społeczności wiejskiej przez podjętą na samosądzie decyzję o wywiezieniu jej na wozie pełnym gnoju poza teren Lipiec. Tragizm bohaterki wyraża się także w tym, że nie jest ona świadoma swoich przewinień, nie potrafi zrozumieć, dlaczego to na nią spada cała odpowiedzialność. Dzieje się tak chociażby w sytuacji, kiedy ją i wójta znajdują Lipczanie w przydrożnym rowie. Jagnę wszyscy krytykują o wójcie zdają się nie pamiętać. Jagna zniszczyła siebie przez swoje własne zachowanie. Nie potrafiąc żyć w społeczności, czując się kimś innym, kimś lepszym, izolowała się od chłopów, a Ci traktowali ją w ten sam sposób. I tak właśnie błędne koło, jakie stworzyła stało się powodem jej klęski.

Kolejna postacią kobiecą, opisaną w literaturze, o której chcę wspomnieć jest Lady Makbet - żona tytułowego Makbeta, pana szkockiego, tana Glamis i Kawdoru, a następnie króla Szkocji. Bohaterka dramatu Szekspira jest postacią dynamiczną. Z okrutnej, wyrachowanej, opanowanej, silnej, zdecydowanej na wszystko, złej kobiety pozostaje wrak ludzki: chora psychicznie, zagubiona, odtrącona i nieszczęśliwa żona bezwzględnego tyrana i despoty. Zmiana zachodzi w niej na skutek decyzji jaka podjęła – za wszelką cenę chce wypełnić przepowiednię czarownic i wprowadzić swojego męża na szkocki tron. Knuje spisek, który ma pomóc Makbetowi w przejęciu tronu. Widząc jednak wahanie męża Lady Makbet wyśmiewa go, szydzi z jego męskości i powątpiewa w jego odwagę. Tymi dość typowymi dla kobiety argumentami – szyderstwem, złośliwością i podstępem namawia Makbeta do popełnienia zbrodni. Bohaterka wydaje się być osobą wyjątkowo wyrachowaną, zimną i nie przykładającą wagi o swoich zachowań. Uważając męża za nieudacznika wyzbywa się wszystkich „ludzkich” uczuć, a jej jedynym celem jest zdobycie władzy. Wyrzuty sumienia traktuje jako przejaw słabości, coś, co jej nie dotyczy. Wielokrotnie swoim opanowaniem ratuje Makbeta przed nieuważnym wyjawieniem zawiązanego spisku.
Zmiana w zachowaniu Lady Makbet następuje po przejęciu przez Makbeta władzy w Szkocji. Kiedy Makbet oswoił się z popełnionymi zbrodniami zaczął zachowywać się jak jego żona – nie traktował ich jako niczego ważnego, wyzbył się wyrzutów sumienia i strachu. Dokonane morderstwa pozbawiły go wrażliwości, a jego miłość do małżonki wygasła i zamieniła się w obojętność. Lady Makbet cierpi z tego powodu, zaczynają dręczyć ją wyrzuty sumienia, pojawiają się halucynacje, które stają się początkiem choroby - Lady Makbet popada w obłęd. Nie mogąc dłużej znieść targających nią wyrzutów sumienia i szaleństwa, popada w coraz cięższą chorobę psychiczną, majaczy we śnie, aż w końcu nie mogąc znieść nawałnicy uczuć, targa się na swoje życie, popełnia samobójstwo. Nagromadzenie zła przerosło możliwości jego udźwignięcia. Jedynym wyjściem, jakie teraz widzi przed sobą Lady Makbet, jest samobójstwo. Umiera jako okrutna królowa i udręczona kobieta.

Ostatnią kobietą, której portret przedstawiony na kartach utworu literackiego chcę przedstawić jest Giovanna – główna bohaterka jednej z nowel zawartych w „Dekameronie” Boccaci’ego. Monna Giovanna jest szacowną damą uznawaną za jedną z najpiękniejszych kobiet w tym mieście. Jej uroda zachwyca między innymi Federigo, który dla zyskania jej przychylności bierze udział w licznych turniejach, czyni jej drogie podarunki i wydaje uczty, co doprowadza go do ruiny finansowej. Kiedy pozostał mu już tylko niewielki majątek i jego ukochany Sokół, a Monna wciąż nie obdarzyła go miłością przeniósł się poza miasto. Giovanna przez kilka kolejnych lat żyła ze swym mężem, którego bardzo kochała. Kiedy jej małżonek zmarł ona i ich syn przenieśli się do letniej rezydencji, leżącej w pobliżu majątku Federiga. Monna wciąż wierna zmarłemu mężowi nadal nie odwzajemnia uczuć sąsiada, którego miłość do niego nie zmieniła się przez te lata. Syn Giovanny i Federigo zostają przyjaciółmi. Chłopiec kocha zwierzęta, a jego największym marzeniem jest posiadanie Sokoła. Wie jednak, że nie może o niego poprosić Federiga, gdyż ptak jest dla niego zbyt cenny. Kiedy jednak młodego chłopca dopada choroba przyznaje się matce, że poczułby się dużo lepiej mając przy sobie Sokoła, którego posiada Federigo. Giovanna zostaje postawiona w niezręcznej sytuacji. Wie, że Federigo darzy ją wielką miłością, ale nie chce wykorzystywać tego dla własnych celów, zwłaszcza, że nie potrafi odwzajemnić jego uczucia – dla niej Federigo jest tylko przyjacielem. Starając się żyć samodzielnie, nie prosząc swoich braci o pomoc, chce znaleźć wyjście z zaistniałej sytuacji. Po długich przemyśleniach, widząc, że stan zdrowia jej syna wciąż się pogarsza podejmuje decyzję - miłość do dziecka zwyciężyła poczucie wstydu. Jako kochająca matka postanawia zrobić co w jej mocy i zapowiada Federigowi, że pojawi się u niego na obiedzie. Mężczyzna czuje się zaszczycony jej propozycją, ale uważając, że nie ma niczego czym mógłby ją ugościć decyduje się poświęcić Sokoła i robi z niego posiłek dla ukochanej kobiety. Giovanna, po spożyciu posiłku z niemałą trudnością wyjawia przyjacielowi cel swojej wizyty. Wie, że nie może od niego wymagać pomocy, ale martwi się stanem zdrowia swojego dziecka i chce wypróbować każdą możliwość przywrócenia mu zdrowia. Kiedy Federigo poznaje cel wizyty Monny nie potrafi powstrzymać łez. Pokazuje Giovannie szpony i dziób Sokoła, którego przed chwilą zjedli – przyznaje się, że poświęcił życie przyjaciela aby móc ją godnie ugościć. Giovanna jest bardzo przejęta ofiarnością mężczyzny. Widzi, że cierpi on nie mogąc spełnić jej życzenia, wie także, że to właśnie dla niej poświęcił to, co było dla niego najcenniejsze. Kilka dni później chłopiec umiera, Giovanna zaś pogrąża się w wielkim smutku i żałobie. Utraciła wszystko co było dla niej najcenniejsze – rodzinę.

Chociaż bracia Monny szanują jej uczucia, widzą jej wielki smutek nalegają, aby ponownie wyszła za mąż – jest jeszcze młoda, piękna i nie powinna zamykać się w czterech ścianach swojego domu. Monna po raz kolejny czuje się przytłoczona przez zaistniałą sytuację. Cierpi po stracie najbliższych jej osób, ale wierząc, że bracia chcą tylko jej dobra zgadza się na ich propozycję. Stawia jednak jeden warunek. Jako wierna przyjaciółka i kobieta potrafiąca docenić poniesione poświęcenie postanawia wyjść za mąż za Federiga. Wie, że mężczyzna darzy ją wielkim uczuciem, co udowodnił nie tylko kosztownymi prezentami, ale przede wszystkim ofiarą z Sokoła. Jej bracia nie chcą zgodzić się na jej propozycję – Federigo jest biedny, nie posiada żadnego majątku, nie ma też zamożnej rodziny. Giovanna jednak jest nieugięta w swoim postanowieniu. Wie, że nie majątek świadczy o wielkości człowieka, a o wielkości Federiga jest przekonana. Przeciwstawia się braciom tak długo, aż Ci zgadzają się na jej ślub z Federigiem.

Giovanna jest kobietą wykształconą, samodzielną, potrafi walczyć o swoje, a co najważniejsze jest wspaniałą matką i przyjaciółką. Mój wybór może się jednak wydawać niejasny. W literaturze można przecież odnaleźć portrety innych kobiet spełniających te kryteria, jak chociażby emancypantki z powieści Prusa, czy nawet Anię z Zielonego Wzgórza. Moja decyzja podyktowana była jednak przez zupełnie inne kryterium. W ówczesnej Polsce niemożliwym byłoby opisanie kobiety takiej jak Giovanna: nie w każdym państwie kobiety mogły się kształcić i posiadać prawa na równi z mężczyznami. Kobieta wykształcona, samodzielna i niezależna jest więc niecodzienną bohaterką szczególnie dzieł ówczesnej epoki, co zresztą widać na przykładzie przytoczonych przeze mnie tytułów. Dzieła Prusa i Lucy Maund Montgomery powstały wiele lat po „Dekameronie” Boccacia.

Długo można by mówić o wykreowanych na kartach dzieł literackich portretach kobiet. Samodzielne i zależne od mężczyzny, delikatne i silne, biedne i bogate, piękne i piękniejsze... Nie jest możliwe nawet wymienienie ich wszystkich, nie mówiąc już o przedstawieniu ich szerzej. Kobieta jest bohaterką utworów powstających przez wszystkie lata istnienia literatury. Czy więc kiedy Mickiewicz pisał w IV części „Dziadów”: „kobieto puchu marny! Ty wietrzna istoto!” miał rację? Czy kobieta to tylko słaba istota, dodatek do mężczyzny? Czy jakikolwiek mężczyzna wyobraża sobie życie bez kobiet? Pewnie tak. Ja jednak uważam, że kobiety należy kochać, nie za to jakie są, ale za to, że są. I pisać. Pisać o nich, dla nich, dzięki nim i przeciwko nim. Kto wie, czy nie wykreujemy przez to kolejnego wzoru, który będą za nami powielać?

strona:    1    2    3    4  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.