Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Relacje damsko – męskie są jednym z bardzo często rozpatrywanych tematów w literaturze. Od wieków pisarze starają się zawrzeć pogląd na ten temat w swej twórczości. Mężczyzna najczęściej charakteryzowany jest jako silny osobnik, moc, stałość, męstwo i odwaga. Kobieta to piękno, delikatność, zmienność, ulotność i dobro. Jednak czy zawsze można się posługiwać schematami w charakteryzowaniu płci? Literatura stara się oddać pełny obraz psychiki płci pięknej. Kobiety są przedstawiane jako anioły, ideały kobiecości, symbole macierzyństwa, femme fatale… Bogaty obraz kobiet dają już czasy najdawniejsze. Pierwszą istotą fatalną była w naszej kulturze Ewa – kusicielka, matka wszystkich ludzi – już w niej odzwierciedla się silny wpływ na mężczyznę. Warto tu również wspomnieć o Helenie Trojańskiej i Pandorze.

Jednak kobieta to nie tylko zło – to także wierna Penelopa; „Pątniczka” z jednej z nowel Boccacia, która uzdrawia relacje panujące między głową państwa a poddanymi; Sonia – bohaterka „Zbrodni i kary” Dostojewskiego, która umożliwiła Rodionowi pojednanie z Bogiem i uchroniła go od utraty wszelkich wartości moralnych; albo Małgorzata – postać z powieści Bułhakowa, oddana Mistrzowi bez reszty, gotowa na wszystko, by uratować ukochanego. Kobiety były obiektami nieszczęśliwej miłości, niszczyły mężczyzn, doprowadzały ich do zagłady… Czyż ta ciemna strona kobiecej natury nie jest o wiele ciekawszą? Za tezę przyjęłam myśl słynnego filozofa, Honoriusza Balzaka: „Kobieta ze swym instynktem dręczenia jest i zawsze będzie zgubą mężczyzny” i postaram się ją udowodnić w dalszej części mego wywodu. Dla jej poparcia przedstawię sześć sylwetek przedstawicielek płci pięknej: Lady Makbet, Lottę, Emmę Bovary, Izabelę Łęcką, Nanę oraz Dolores Haze.

Lady Makbet to wielka indywidualność, kobieta o bujnej naturze, zbrodniarka. Charakteryzują ją silne namiętności, jest gotowa na wszystko – kocha i nienawidzi z równą siłą. To dobra, lojalna, troskliwa i opiekuńcza żona, partnerka Makbeta. Nie odnajduje spełnienia w macierzyństwie oraz jako pani domu. Czuje się uwięziona w swej kobiecej naturze, której nie odpowiadają przymioty jej charakteru – jako przedstawicielka płci pięknej zostaje skazana na nudne i spokojne życie. Lady Makbet za wszelką cenę poszukuje silnych wrażeń. Bez reszty oddaje się perspektywie objęcia władzy i zostania królową. Postanawia wpłynąć na ambicje Makbeta i w ten sposób nakłonić go do popełnienia zbrodniczego czynu.

Makbet – mężny i odważny rycerz, patriota oddany swemu krajowi i głowie państwa, nie był jednak zdecydowany i stanowczy. Wątpliwości budziły w nim już drobne podszepty otoczenia; bał się konkretnego czynu. Początkowo bronił się przed wpływem żony: „Błagam cię, przestań. Gotów jestem zrobić / Wszystko, co człowiek może. Kto chce więcej, / Nie jest człowiekiem”, jednak skuteczne i zdecydowane działanie ze jej strony – wpływanie na jego ambicję i psychiczne dręczenie, spowodowały, iż ostatecznie uległ. Stał się zbrodniarzem, zrezygnował ze swych wcześniejszych wartości, utracił człowieczeństwo, nastąpił całkowity upadek jego morali. Czuł się niczym zaszczute zwierzę – z obawy, że jego zbrodnia wyjdzie na jaw, popełniał kolejne. Ostatecznie popadł w obłęd i odczuł w pełni piętno popełnionych przez siebie zbrodni. Poległ w walce z Makdufem.

Lady Makbet psychicznie silniejsza, potrafiła zachować zimną krew nawet w bardzo niebezpiecznych sytuacjach. Starała się chronić męża i wspomagać jego karierę, jednak stała się przyczyną jego upadku. Klęskę poniosła także ona sama – szaleństwo, które jej dotknęło było wynikową niespokojnej natury, osobistych klęsk oraz tłumienia uczuć i popędów, które ze zdwojoną siłą dały o sobie znać. Nie mogła żyć z piętnem popełnionych zbrodni. Ostatecznie popełniła samobójstwo, które stało się ucieczką od jej trudnej natury.


Lotta jest piękną i młodą dziewczyną. To kobieta – anioł, symbol doskonałej opiekunki, matka dla swego rodzeństwa. Jest szlachetna, delikatna, wrażliwa, szczera i uczuciowa. To dobra i szlachetna istota posiadająca niezliczoną liczbę zalet. Uwielbia literaturę, ma określony pogląd na otaczające ją sprawy i zdanie na każdy temat. Jest bardzo pomysłowa i sympatyczna, zachwyca w każdym calu.

Staje się obiektem westchnień i romantycznej miłości Wertera. Odczuwa z nim powinowactwo dusz, łączą ich wspólne poglądy i zainteresowania. Lotta w stosunku do Wertera jest dość naiwna i nie potrafi przewidzieć skutków swych działań. Pozwala zakochanemu w niej mężczyźnie na spotkania, choć wie, że sama nie mogłaby odwzajemnić jego uczuć – ma narzeczonego, któremu przyrzekła wierność na łożu śmierci matki. W wyniku swych zachowań, gestów i ciągłego spędzania czasu razem dręczy Wertera za pomocą swej fizyczności, bliskości…. Ale jest to również dręczenie psychiczne – Werter ma świadomość niemożności spełnienia swego uczucia. Choć jak sam mówi o niej: „Ona jest tak niewinna, tak prostą ma duszę, że nie czuje, jak bardzo mnie dręczy.”

Werter był młodym mężczyzną o artystycznej duszy. Interesowała go literatura i sztuka. Posiadał zdolności artystyczne – potrafił rysować. Inspirował go kontakt z naturą, w przyrodzie i relacjach z prostymi ludźmi odnajdywał spokój. Niegdyś prowadził dość awanturnicze życie. Nigdy wcześniej nie odczuwał prawdziwej miłości. Pod wpływem dręczącego go uczucia zaprzestał rysowania. Zmienił ulubioną lekturę Homera na „Pieśni Osjana”. Odrzucony przez kochankę, mając poczucie nieszczęścia, miewał myśli samobójcze. Gdy oburzona Lotta zabroniła mu dalszych kontaktów – ten popełnił samobójstwo. Oto ostatnie wypowiedziane przez niego słowa: „O, jakżem szczęśliwy, że mogę… za ciebie… umierać!”. Z sylwetką Wertera wiąże się pochodzący od jego nazwiska termin – werteryzm. Jest on charakterystyczny dla bohaterów wczesnego romantyzmu i oznacza postawę przejawiającą się w pesymistycznym poczuciu bezcelowości życia, melancholii i szukaniu w marzeniach ucieczki od rzeczywistości.

Emma stanowi typ kobiety nieszczęśliwej i niespełnionej. Wychowana na literaturze romantycznej, marzy o takiej właśnie miłości – pragnie komunii dusz, całkowitego porozumienia i zespolenia z kochankiem. Ma romansową duszę, jest bardzo uczuciowa i skłonna do wzruszeń. Emma ma niezwykle bujną wyobraźnię, w rojonych przez siebie marzeniach, postrzega siebie jako romantyczną kochankę – wyjątkową, godną hołdów, nieziemsko piękną heroinę o anielskiej duszy.
Ma dwóch kochanków – Rudolfa Boulanger’a i Leona Dupuis’a. Związki te przeżywa bardzo silnie, wręcz na pograniczu egzaltacji. Zadłuża się, robiąc kochankom prezenty, okłamuje męża. Jednak przez obydwu zostaje porzucona.

Często popada w skrajności – od wyuzdania w kontaktach z kochankami po przesadną religijność. Ma również skłonności do chorób nerwowych. Ostatecznie pod wpływem przytłaczającej rzeczywistości – popełnia samobójstwo. Jej małżeństwo okazuje się pomyłką. Mąż nie przypomina romantycznego kochanka, dlatego też pogardza nim, sądząc, że jako człowiek zaprzątnięty pracą, małostkowy i troszczący się o sprawy tak przyziemne jak utrzymanie rodziny, nie jest w stanie jej zrozumieć. Emma nienawidzi męża, widząc w nim źródło wszelkich swych niepowodzeń. Dręczy go za pomocą swej pociągającej fizyczności, a także psychicznie – zmiennością, kaprysami, ciągłym niezadowoleniem.

Karol Bovary był spokojnym człowiekiem, pozbawionym szeroko pojętych ambicji wiejskim lekarzem. Emma była jego drugą żoną – szczytem jego marzeń i największym pragnieniem. Cieszył się, że ta piękna i ubóstwiana przez niego kobieta należała tylko i wyłącznie o niego. Pod wpływem Emmy zmieniał się – zaczęły mu się podobać wszelkie zbytki, które kupowała, pozwalał jej na wszystko. Nawet po jej śmierci, robił to, czego by pragnęła - „Karol nie był z tych, co wnikają w sedno rzeczy; cofnął się przed dowodami i niepewną zazdrość utopił w ogromie swej udręki […] By się jej przypodobać, jakby żyła jeszcze, przejął jej gusta, jej pomysły […] podpisywał weksle tak jak ona. Deprawowała go spoza grobu.” Gdy umarła, popadł w letarg, był załamany. Wiadomość o zdradach żony i utracie majątku powoli go zabijała. Zmarł z miniaturą z wizerunkiem Emmy w ręku. Omawiając sylwetkę pani Bovary warto wspomnieć o pochodzącym od jej nazwiska terminie: bovaryzm. Wszedł on na stałe do języka literatury i psychologii, i oznacza ucieczkę od rzeczywistości w świat wyobraźni, tworzenie fikcyjnej wizji własnej osoby i granie tej wyimaginowanej roli wbrew realiom.

Izabela Łęcka jest sztuczną i pustą kobietą, typową salonową lalką. To zapatrzona w siebie egoistka, przywykła do sztucznego świata salonów. Nie jest zdolna do prawdziwych uczuć, a jedynie do chwilowych fascynacji, które odzwierciedlają się w rzeźbie niczym odczucia Pigmaliona. Nie posiada instynktu odróżniania dobra i zła; segreguje ludzi według klas, zamiast według cech charakteru i zasług. Obce jest jej życie zgodne z zasadami moralnymi. Pierwsze miejsce w hierarchii jej wartości zajmują pieniądze. W stosunku do mężczyzn jest zimna i wyrachowana. Dodatkowo umożliwia jej to niepospolita uroda, modelowa sylwetka i pozorna doskonałość. Wie, że powinna znaleźć przystojnego i bogatego męża z jej sfery, który zapewniłby jej luksus, do którego przywykła. Jednak z braku doskonałego kandydata jest skłonna „sprzedać się” bogatemu i staremu arystokracie. Zauważa słabość Wokulskiego wobec swej osoby – początkowo czuje się przez niego zaszczuta i nie bierze pod uwagę jako konkurenta, jednak ostatecznie zgadza się na małżeństwo z nim. Dręczy go fizycznie i psychicznie. Sprawdza, ile może uzyskać dzięki tej znajomości – pragnie odzyskać utracony przez ojca na wojażach majątek, powrócić do towarzystwa i zdobywać „wytrawnych mężczyzn” pokroju Starskiego.

Stanisław Wokulski jest przystojnym mężczyzną, mającym za sobą przeszłość powstańczą, badania naukowe i małżeństwo z rozsądku. Jego miłość do Izabeli była uczuciem prawdziwym i romantycznym – idealizował ją, wielbił, pragnął wzajemności. Ujarzmiała go niczym bestię - „Mocno trzymać ludzi czy okoliczności to leżało w naturze Wokulskiego; wszystko i wszystkich chwytałby za kark, wyjąwszy – pannę Izabelę. Ona jedna była istotą, której wobec siebie chciał zostawić absolutną wolność, jeżeli nie panowanie.”

Łęcka wpływała na niego również dopingująco – świadczy o tym cytat: „No, dla niej także zrobiłem majątek, daje pracę kilkuset ludziom, pomnożę bogactwa kraju… Czymże byłbym bez niej? Małym, galanteryjnym kupcem […] miłość porusza mnie. A jeżeli spali tak, ze zostanę tylko garścią popiołu?... O, Boże, jaki to nędzny świat […] Kobieta jest podłym zwierzęciem i bawi się tym, czego nawet nie może zrozumieć…” I faktycznie – przeczucia Wokulskigo się sprawdziły… Było to dla niego w głównej mierze uczucie niszczące: trwonił majątek na jej potrzeby, zrezygnował z kariery naukowej, a ostatecznie załamał się i mając świadomość swego upadku, usiłował popełnić samobójstwo. Koniec powieści jest niejasny – nieznane są dalsze losy bohatera.

Nana to kobieta demon, obiekt pożądania, uosobienie erotyzmu. Jest luksusową paryską kurtyzaną, pochodzącą ze społecznych nizin. Rozpoczyna karierę, jako aktorka jednego z podrzędnych teatrzyków. Żyje z głupoty mężczyzn, słynie z rozrzutności i wyzywającej urody. Nie stanowi rasowej piękności, jednak bije od niej hipnotyzujący czar. To kobieta pozbawiona zasad moralnych, zepsuta wewnętrznie, lecz niezwykle pociągająca. Jest żywiołowa i pozbawiona wszelkich hamulców. To zapatrzona w siebie egoistka mająca narcystyczne zapędy. Nie potrafi kochać – jej miłości są chwilowe lub chore.

W niszczeniu mężczyzn powoduje nią pragnienie bycia sławną, bogatą i poważaną – niczym dystyngowana dama poznana pewnego dnia w czasie wycieczki. Po nieudanej znajomości z Fontanem pragnie również zemścić się na gatunku męskim. Dręczy swe ofiary fizycznie, erotycznie, zmysłowo… Jej urok budzi zwierzęce instynkty i obezwładnia mężczyzn tak, że nie pragną niczego ponadto, by ją posiąść. W przypadku zakochanych w niej hrabiego Muffata i Jerzego, jej dręczenie wyglądało odrobinę inaczej – dręczyła ich nie tylko swą fizycznością, ale także psychicznie – za pomocą ciągłych zdrad, kaprysów i świadomości braku zaangażowania uczuciowego z jej strony. Na nich jej wpływ był największy. Hrabia Muffat był statecznym mężczyzną, który nigdy nie skłaniał się ku przyjemnościom cielesnym. Nana rozbudziła w nim ukryte pragnienia i tłumione żądze fizyczne. Okazało się, że pod pancerzem oschłego katolika tkwił bardzo zmysłowy mężczyzna. Ostatecznie doprowadziła go do ruiny moralnej i finansowej, a także do upadku jego rodziny i utraty szacunku otoczenia.

Jerzy to młodziutki mężczyzna pochodzący z dobrej rodziny. Nana stanowi jego pierwsze prawdziwe i silne uczucie. Luluś nie potrafi się oprzeć jej fizyczności. Stanowi jedynie kolejny kaprys doświadczonej kobiety – świadomy jej zdrad staje się jednym z wielu kochanków Nany. Wiadomość o tym, że uwiodła także jego brata, Filipa, prowokuje go do popełnienia samobójstwa..
Niechlubną karierę Nany podsumuję za pomocą cytatu: „Stała tam wśród bogactw nagromadzonych w tym pałacu, mając u nóg tłum powalonych mężczyzn. Jak owe antyczne potwory, które żyły wśród szkieletów, deptała po czaszkach. Dookoła niej mnożyły się katastrofy: straszliwa śmierć Vandeuvres’a w płomieniach, melancholia Foucarmonta zagubionego na chińskich morzach, ruina Steinera, który został zmuszony do uczciwego życia, zaspokojona głupia ambicja la Faloise’a, tragiczny upadek Muffatów i blady trup Jerzego, przy którym czuwał Filip wypuszczony poprzedniego dnia z więzienia. Zostawiała za sobą tylko ruinę i śmierć. Mucha z podmiejskiego śmietnika zarażała fermentem społecznego rozkładu mężczyzn, na których siadała. Była to sprawiedliwa zemsta za krzywdy jej świata, świata żebraków i bezdomnych. W blaskach osiągniętej sławy roztaczała swe kobiece wdzięki nad powalonymi ofiarami, podobnie jak słońce, które wschodzi nad polem zasłanym trupami; w nieświadomości zwierzęcia, które nie zdaje sobie sprawy ze swych czynów, czuła się mimo wszystko dobrą dziewczyną.” Symboliczną wymowę ma śmierć Nany na ospę, kończąca powieść. Zostaje przedstawiona w naturalistyczny sposób, który jest symbolem jej losu i roli, jaką pełniła w paryskim świecie.

Lolita jest nimfetką. Zacznę od wyjaśnienia tego terminu słowami Humberta: „W granicach wieku od dziewięciu do czternastu lat zdarzają się dziewczęta, ujawniające niektórym z oczarowanych wędrowców, dwa lub wiele razy starszych niż one, swą prawdziwą naturę, która nie jest ludzka, lecz nimfowata (czyli demoniczna): i te wybrane istoty proponuję określać jako „nimfetki”. […] Czy w tych granicach wieku wszystkie dziewczynki są nimfetkami? Oczywiście, że nie! W przeciwnym razie my, wtajemniczeni, my, samotni żeglarze, my, nimfolepci, dawno byśmy popadli w obłęd. […] Trzeba być artystą i obłąkańcem, istotą bezgranicznie udręczoną […], aby z miejsca odróżnić, po niewytłumaczonych oznakach […] małego zabójczego demona wśród nieszkodliwej dziatwy; ona zaś stoi między nimi, nierozpoznana i sama też nieświadoma swej fantastycznej potęgi.” Przytoczony przeze mnie fragment jest oznaką, iż w dziewczynkach bardzo wcześnie pojawiają się charakterologiczne cechy kobiece i Lolita może stanowić famme fatale w swym przedziale wiekowym. Nie jest to kryterium typowe, bo stosunków Dolores Haze z Humbertem z całą pewnością nie można określić, jako powszechnie uznane za normalne. Jednak przykład Lolity jest według mnie bardzo ważnym, a sama książka nie stanowi tylko pornograficznego studium psychopaty, lecz ma również głębszy, metaforyczny sens – a samą Lolitę uznać można za archetyp Ewy – kusicielki.

Była zmienna, kapryśna, bezczelna i niewychowana, prowokacyjna i „doświadczona” jak na swoje 12 lat. Ale również samotna i nieszczęśliwa. Spostrzegła, że Humbert ma do niej słabość i prowokowała go coraz bardziej. To ona doprowadziła do ich pierwszego pocałunku i zbliżenia seksualnego. Robiła to z chęci zabawy, spróbowania, być może sprawdzenia Humberta… Zauważyła, iż posiada wielką moc, jaką stanowi jej ciało i dzięki niemu może realizować swe cele.
Kusiła Humberta i prowokowała go – jej fizyczność dręczyła mężczyznę, tak, że nie potrafił się jej oprzeć. Przekupywał ją, zmienił osiadły tryb życia na ciągłą ucieczkę, płacił za jej usługi. Jak sam twierdził: „Nigdy nie odczuwałem takiej udręki. Chciałbym opisać jej twarz, jej ruchy – a nie mogę, bo gdy ona się zbliży, mnie aż oślepia, tak bardzo jej pragnę, niech to diabli”. A ona ukrywała przed nim innego kochanka i prawdziwą miłość – Quilty’ego, również o wiele starszego od siebie mężczyznę. Humbert był pozornie zwyczajnym, wykształconym człowiekiem, jednak tkwiło w nim coś, co nie pozwalało mu na normalne życie. Jako chłopiec zakochał się w małej Anabel i ta znajomość wywarła na jego życie ogromny wpływ. Anabel była nimfetką i Humbert szukał jej w każdej innej dziewczynce. Stwarzał pozory normalnego życia i utrzymywał kontakty z dojrzałymi kobietami, jednak nie potrafił zatrzeć piętna Anabel. Pojawienie się Lolity wprowadziło w jego życie spustoszenie. Aby być blisko niej, pojął za żonę jej matkę – Charlottę, a później snuł plany zabicia jej. Problem rozwiązał się sam, gdy kobieta wpadła pod samochód. Od tej pory miał Dolores tylko dla siebie – do czasu odebrania mu jej przez Quilty’ego, którego po wielu latach odnalazł i zabił, za co trafił do więzienia. Lolita stanowiła dla niego obiekt kultu i fascynacji, swoisty fetysz, od którego nie można się uwolnić.


Przedstawione przeze mnie sylwetki kobiet są różnorodne, jednak łączą je sposoby działania i poczucie niespełnienia. Żadna z nich nie była naprawdę szczęśliwą i z tego również wynikało ich zachowanie wobec mężczyzn. Na podstawie rozważań na temat relacji damsko – męskich, zaprezentowanych w mym wywodzie, doszłam do wniosku, iż każda kobieta, niezależnie od swego wieku, w mniejszym lub większym stopniu wpływa na mężczyznę; kobieta dręczy mężczyznę, dążąc przez to do obranego sobie celu. Poprzez swój instynkt dręczenia kobieta wywiera na mężczyznę zgubny wpływ; zaczyna kierować każdym krokiem mężczyzny, powoduje całkowitą metamorfozę jego myśli i dotychczasowego życia.

strona:    1    2    3    4    5    6    7  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.