Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Pytanie o piękno i ideały towarzyszyło ludzkości od zawsze. Już w starożytnych kulturach kobiety czyniły różne zabiegi, aby poprawić swoją urodę. W dzisiejszych czasach nic się nie zmieniło. Panie w dalszym ciągu szukają sposobów na zmianę swojego wyglądu. Dzisiaj medycyna i technika proponuje kobietom szereg zabiegów polepszających urodę, w miastach roi się od salonów piękności, które oferują, że z każdej kobiety zrobią księżniczkę. Kobiety dążą do ideału, ale tak naprawdę trudno jest go określić. To, co podoba się jednym, dla innych jest obojętne, albo wręcz odpychające. Nie wiadomo również kogo należy uważać za ustanawiającego kanony piękna. W świadomości ludzkiej przyjęło się, że trendy w urodzie i pięknie wyznaczają projektanci i ludzie ze świata mody. Często dopasowują swoje modelki do zaprojektowanych strojów, co wiąże się z odchudzaniem, zmianą fryzury, koloru włosów. Jednak wyznaczniki piękna ustanawiane przez wielkich projektantów często nie spotykają się z aprobatą społeczeństwa.

Dzisiejsza kobieta jest zmuszana przez media i opinię publiczną do nieustannego poprawiania swojego wyglądu. Wystarczy przejść ulicą dużego miasta, żeby zauważyć, że mało która kobieta wychodzi na „świat” bez makijażu, opalenizny z solarium i tipsów. Blada kobieta o naturalnym kolorze skóry to coś na kształt reliktu przeszłości. Taki stan rzeczy ma swoje złe i dobre strony. Oczywiście miło jest patrzeć na zadbane kobiety, które dbają o swoją urodę, jednak wiele kobiet, które nie są w stanie zapewnić sobie seansów w salonie piękności wpada w kompleksy i przestaje się czuć atrakcyjnymi. Na pewnym popularnym portalu internetowym pojawiło się zdjęcie pewnej aktorki, która jest znana ze swojej skromności i naturalnego wyglądu. Pod każdą galerią internauci mogą cytować swoje opinie. Pod zdjęciem tej osoby można było znaleźć następujące cytaty: „blada, nijaka, bez twarzy medialnej, ginąca w tłumie”. I jeden komentarz jakiegoś mężczyzny: „ta kobieta jest piękna bo ma naturalny kolor skóry, włosy nie znające prostownicy i dłonie naturalnych rozmiarów. Bo dziś kobiety są pomarańczowe i mają ręce większe niż facet”. Z tego cytatu wyłania się kanon urody wyznawany przez dzisiejsze kobiety. Opalenizna, włosy poddawane codziennie szeregom zabiegów oraz sztuczne paznokcie. Figura oczywiście szczupła, czasami do przesady. Patrząc na dzisiejsze kobiety można zadać sobie pytanie: ile czasu zajmuje codzienna pielęgnacja przed wyjściem z domu? Podczas obserwacji kobiet nasuwa się smutny wniosek: to, co naturalne przestaje się podobać, jest nieestetyczne.

Kobieca uroda fascynowała malarzy i poetów przez wieki. W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów. Ktoś kiedyś powiedział, że nie ma brzydkich kobiet. Są takie, które nie pasują do aktualnie obowiązujących kanonów piękna. Wynika to z faktu, że ludzie nigdy nie mieli dokładnie sprecyzowanych poglądów na temat kobiecej urody. Ideały urody znikały równie szybko jak się pojawiały. A istniały już w epoce paleolitu. Wtedy kobieta była przede wszystkim istotą płodną i jej zadaniem było rodzić dzieci. Nic więc dziwnego, że paleolityczne figurki Wenus, lepione z gliny przedstawiają kobietę otyłą o malutkiej główce, obwisłych piersiach i gigantycznym brzuchu opadającym fałdami tłuszczu na łono. W dzisiejszych czasach taka kobieta musiałaby poddać się szeregom operacji plastycznych i zabiegowi odsysania tłuszczu. Paleolityczny ideał miał również uwarunkowania bardzo praktyczne: ludzie prowadzili koczowniczy tryb życia, polowali, przemieszczali się, zimy były srogie. Człowiek potrzebował więc zapasów tłuszczu aby przetrwać największe mrozy i głód. Wraz z rozwojem cywilizacji ten ideał będzie się znacznie zmieniał. Dzisiaj kobieta paleolityczna nie spodobałaby się. Ale tak to już jest, że każda epoka stawia na piedestał swoje kanony piękna.

W dzisiejszych czasach poważnym problemem wielu młodych dziewcząt stała się choroba zwana anoreksją. Dotyka ona kobiety, które wmawiają sobie, że są grube i za wszelką cenę chcą schudnąć, nic nie jedząc. W konsekwencji ich organizmy nie przyjmują pokarmu i wyniszczają się. Ale mało osób zdaje sobie sprawę, że w średniowieczu idealna kobieta ważyła zaledwie 40 kilogramów. Oprócz tego musiała obowiązkowo być blada, mieć blond albo jasnorude włosy i wysokie czoło. Modelowym przykładem takiej średniowiecznej piękności jest kobieta z obrazu Rogiera van der Weydena „Portret damy”. Kobieta na obrazie ma wysokie czoło, jest chuda, blada i ma jasne blond włosy. Dzisiaj blada kobieta nie jest uznawana za piękność. Idealna skóra jest opalona. Latem nie jest to problemem, natomiast zimą kobiety korzystają z solarium, co nie pozostaje bez wpływu na ich zdrowie. Model kobiety czasów średniowiecza jest uwarunkowany również stylem i zasadami epoki. Na pierwszym planie pozostawał Bóg i wiara. Kobiecość nie była ważna, ponieważ przywodziła grzeszne myśli.

W okresie baroku możemy zauważyć kolejną zmianę w określaniu ideałów piękna. Barok to epoka przepychu, zarówno w architekturze i sztuce jak i w stylu życia. Nic więc dziwnego, że dla ludzi tej epoki piękno zawierało się w obrazie flamandzkiego malarza Petera Paula Rubensa „Trzy Gracje”. Obraz przedstawia trzy kobiety o pełnych kształtach z cellulitem na pośladkach i udach. Zamiłowanie dla luksusu i przepychu odbiło się więc na wyglądzie kobiecej sylwetki. Dzisiaj nie do pomyślenia jest fakt, żeby kobieta, która ma tzw. pomarańczową skórkę i fałdki tłuszczu była ideałem. Wiele pań decyduje się nawet na operacje plastyczne i zabiegi, które pozwalają schudnąć. Jednak w epoce Rubensa ideał kobiety nawiązywał do przekonania, że bogactwo i przepych jest piękne.

W kolejnych epokach kobiety zrzuciły trochę kilogramów. Ale dużo czasu minęło zanim nastąpiła epoka chudzielców. W międzyczasie królowały piękności takie jak Marilyn Monroe. Miała blond włosy, niebieskie oczy, kobiece kształty i to coś, co przyciągało mężczyzn. Wielu z nich dzisiaj w XXI wieku nadal uważa ją za ideał piękna.

W dzisiejszych czasach kanony piękna nie są tak jednoznaczne jakby się wydawało. Z jednej strony brytyjska modelka Kate Moss, charakterystycznie szczupła, z drugiej aktorka Monika Belluci, przy Kate wręcz pulchna z dużym biustem i pośladkami. W świecie mody pojawiły się ostatnio głosy sprzeciwu przeciwko wychudzonym modelkom. Opinia publiczna uważa, że zmuszanie modelek do tak drastycznego trybu życia, aby utrzymać przeraźliwie chudą figurę jest niehumanitarne.

Motyw kobiecej urody nie jest zarezerwowany jedynie dla malarstwa. Również w literaturze pojawiają się obrazy kobiet. W epoce renesansu tworzył swoje dzieła Jan Kochanowski. Znany był z tego, że niezbyt przychylnie oceniał kobiety. W jego utworach kobiety to przeważnie dewotki i zrzędliwe panny, od których mężczyźni uciekają jak najdalej. Nieliczne są obrazy kobiet uczciwych, mądrych i statecznych. W cyklu ,,Pieśń Świętojańska o Sobótce’’, w utworze ,,Panna XI’’ poeta z Czarnolasu wychwala zalety i piękno swojej żony. Krytycy spierają się czy Kochanowski naprawdę opisuje swoją żonę czy tez może przedstawia ówczesne kanony piękna. Renesans wychwalał życie ze wszystkimi jego aspektami. Nakazywał radować się każdą chwilą, czerpać garściami z każdego dnia, rozwijać się wszechstronnie. Kobieta idealna charakteryzowała się: delikatną twarzą z ciemnymi oczami, delikatnie zarysowanymi brwiami, długim i pociągłym nosem, długą szyją i kształtnym biustem. Jednym słowem harmonia charakterystyczna dla epoki, która przecież tak wiele czerpała z klasycznych ideałów antyku. Zachwycano się kobiecą subtelnością, delikatnością i wrażliwością. Dziś twarze kobiet zatracają swoją pierwotną delikatność i naturalność. Ukryte pod pancerzem makijażu skrywają tak zwane niedoskonałości urody. Często kobieta bez makijażu wygląda na zupełnie niepodobną do siebie. Portale internetowe aż kipią od zdjęć modelek, aktorek, piosenkarek bez makijażu. Często są krzywdzące i bazują na chęci pokazania ludzkich słabości, niedoskonałości ale niestety pokazują prawdę. Dzisiejsze czasy mają jedną ważną cechę: są sztuczne i nieprawdziwe. Każde zdjęcie można obrobić, poprawić. Każdą kobietę można za pomocą trików makijażu ucharakteryzować na boginię. Obrazy, które pokazuje nam telewizja, prasa i Internet są przerysowane i ulepszone.

Po harmonijnej epoce renesansu przyszedł czas baroku. Odrzucił założenia i zasady poprzedniej epoki. Kobieta baroku nie jest wrażliwa i delikatna, ale zimna, zmienna jak lód i niestateczna. Na barkowych obrazach jest naga, niezbyt urodziwa i ma obfite kształty. Tak jak na wspomnianym już wcześniej obrazie Rubensa. Literatura nie odbiegała od sztuki w ukazywaniu kobiecego oblicza tamtych czasów. Kobieta nie jest już obiektem westchnień i zachwytu lecz cielesnej, fizycznej fascynacji. Prowokuje i kusi swoim krągłym ciałem. Jest zmienna, nieobliczalna i oschła. Uwielbia hulaszczy tryb życia i całonocne zabawy. Obraz kobiety barokowej odnajdziemy w utworze Jana Andrzeja Morsztyna ,,Niestatek’’. Na sposób nieco złośliwy, nieco żartobliwy próbuje nam udowodnić, że prędzej wiatr się do worka złapie, niż któraś kobieta będzie stateczna. Zaskakująco przedstawia również zmiany w kobiecym wyglądzie spowodowane chwilą, aktualną sytuacją. Kiedy panuje zgoda niewiasta jest spokojna, piękna i wzbudza pożądanie. W momencie kłótni przemienia się w istnego upiora i odstrasza każdego mężczyznę. Ważny jest fakt, ze poeta mówi jedynie o wyglądzie kobiety, nie biorąc pod uwagę stanów emocjonalnych. Barok odrzucał harmonię, która zdaje się być utopią, czymś zgoła nieosiągalnym. Pokazywał często prawdziwe życie, jego aspekty cielesne, fizjologiczne, naturalne. Dlatego też artyści nie dokonywali korekty obrazów kobiet, a w literaturze ukazywali przykrą prawdę. Tendencją dzisiejszych czasów jest nieustanne polepszanie wszystkiego co się da, również urody. Maskowanie nadwagi, niedoskonałości. Odrzucanie prawdy o naszym wyglądzie i cielesności, która przecież nie musi być doskonała.

Kiedyś kobiety zachwycały swoją naturalnością i cechami, które dzisiaj uznawane są za niedoskonałości. Krągłymi czyli typowymi przecież dla płci pięknej kształtami, jasną cerą, rumieńcami na twarzy, witalnością i zdrowym wyglądem. Taką kobietę wykreował Stanisław Reymont w swoim utworze „Chłopi”. Stworzył postać Jagny, młodej, zdrowej, wiejskiej dziewczyny o charakterystycznej urodzie, która przysparzała jej tyle dobrego, co i złego. Jagna była obiektem westchnień niejednego mieszkańca Lipiec, a jednocześnie powodem zdenerwowania i niepokoju niejednej żony, matki i dziewczyny. Powód był prosty. Jagna nie była uwikłana w zasady i konwenanse. Postępowała w życiu tak, jak podpowiadało jej serce i potrzeba miłości. Nie zastanawiała się nad konsekwencjami swojego postępowania. Jej wygląd odzwierciedlał jej charakter. Pewna siebie, swojej urody łatwo zdobywała serca mężczyzn. Miała artystyczną duszę, potrafiła świetnie dobierać stroje, żeby wyglądać na jeszcze bardziej atrakcyjną. Do dzisiaj istnieje pojęcie: wiejska uroda, które oczywiście nie jest powodem do żadnego wstydu. Taka uroda odznacza się świeżością, zdrowiem, rumianymi policzkami, skórą opaloną od słońca i zaokrąglonymi kształtami. Z takim wyglądem kojarzą się dziewczyny mieszkające na wsi. Mieszkanki miast często były i są kojarzone z bladym, anemicznym wyglądem. Różnice powoli się jednak zacierają. Związane jest to z migracją i emancypacją młodych kobiet. Reymontowska Jagna pozostanie symbolem zdrowej, krzepkiej urody wiejskiej dziewczyny. Pozostanie również symbolem odwiecznej zasady: kobieta, która jest piękna i atrakcyjna nie jest lubiana przez inne kobiety, które obawiają się groźnej rywalki. Jagna była świadoma swojej urody i to czyniło ją jeszcze bardziej atrakcyjną dla mężczyzn. Również dziś kobiety, które są pewne siebie i swoich walorów łatwiej zdobywają serca mężczyzn.

W dzisiejszych czasach prowadzone są różnorodne badania, które mają dać odpowiedź na pytanie: co mężczyznom podoba się w kobietach? Okazuje się, że to nie wygląd jest najważniejszy. Wśród wielu czynników mężczyźni wyliczają: sposób chodzenia, mówienia, poprawiania włosów, inteligencję, która jak się okazuje też może być pociągająca. Dzisiejsza kobieta jest bardziej samodzielna, wyemancypowana, sama na siebie zarabia, często jest singielką, która sama decyduje o swoim życiu. Nie musi już czekać aż któryś mężczyzna jej się oświadczy, może robić karierę, rozwijać się zawodowo. Oprócz modelu kobiety- nastolatki z opalenizną z solarium i tipsami możemy wyróżnić kobietę – bizneswoman, doskonalę wykształconą, znającą języki. Ubrana elegancko, w garnitur przeznaczony do tej pory jedynie dla mężczyzny, w ręku aktówka i laptop. Spieszy się gdzieś, biegnie ze spotkania na spotkanie, w biegu rozmawia przez telefon.

Każda epoka ma swój własny styl, kanony piękna, zasady, przekonania i poglądy, uwarunkowane aktualną sytuacją. Paleolityczna Wenus była piękna w swojej płodności. Kobieta średniowieczna miała być przeraźliwie chuda i blada. Renesansowa dama powinna zachwycać harmonią i delikatnością, a barokowa pani obfitymi kształtami. Nie ma jednego wzoru, zasady na piękno. Dzisiaj nie podobałaby się żadna z zaprezentowanych kobiet. Wenus wysłano by na zabieg odsysania tłuszczu, kobietę średniowieczną do solarium, renesansową damę do salonu makijażu, a barokową obfitość na fitness i do dietetyka.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.