Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Inne


Motyw narkomanii i narkomanów w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 6
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Grafiki



Określenie problemu:

Narkomania jest tematem, który bardzo często poruszany jest we współczesnej literaturze, a także sztuce filmowej.

Znalezienie odpowiedniej nazwy dla zjawiska narkomanii, które jak pokazuje życie, potrafi rozprzestrzeniać się z niewiarygodną wprost szybkością, nie jest sprawą prostą. Do dnia dzisiejszego nie ma zgodności w tym względzie, chociaż próby znalezienia określenia, w miarę uniwersalnego, mają już dość odległą historię. Nárké w języku greckim oznacza odurzenie, a mania – szaleństwo. Jakże więc można przypisywać miano szaleńca człowiekowi choremu, którego dolegliwość powstaje nie zawsze z jego winy? Według licznych medycznych pozycji narkomania to popularny termin dość powszechnie używany na określenie stanów zależności fizycznej od leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.



Nałogi towarzyszyły człowiekowi od początków cywilizacji. Farmakologiczne właściwości maku opisane zostały na sumeryjskich tabliczkach, których wiek określa się na miano 6 tysięcy lat. W mitologii można znaleźć można opowieści dotyczące działania substancji odurzających. W IV księdze ,,Odysei” Homer wymienia ,,pharmakon” (gr. lekarstwo) posiadający cudowną moc uciszania zmartwień i pozwalający osiągnąć pewien rodzaj neutralności emocjonalnej. Znajdujemy tam opis biesiady, na której Helena wsypuje do pucharów Grekom, słuchającym smutnej opowieści Telemacha, leku ,,…co uśmierza ból i żółć i głodzi pamięć wszelkiego zła, kto z winem wypije, przez cały dzień łzy nie uroni, nawet gdyby matka mu umarła, albo ojciec, nawet gdyby w jego oczach ścięto mu brata lub ukochanego syna.”


Problem uzależnienia od środków narkotycznych i odurzających nie ma w naszym kraju bardzo odległych tradycji, jeśli oczywiście wykluczyć alkohol. Nie istniał on na znaczącą skalę w okresie międzywojennym, chociaż nieliczne opracowania naukowe sygnalizują występowanie zjawiska narkomanii najczęściej w środowiskach aptekarzy i lekarzy, artystów i literatów. Ludzie dotknięci nałogiem traktowani byli przez ogół społeczeństwa jako pozbawieni woli i charakteru. Pośród środków najczęściej wówczas stosowanych wymienia się morfinę, kokainę, rzadziej heroinę, a wyjątkowo peyotl.



Większe zainteresowanie środkami odurzającymi uwidacznia się w drugiej połowie lat sześćdziesiątych. Jest to okres fascynacji pewnych grup młodzieży ruchem hippisów. Przeniesione z USA na grunt polski atrakcyjne, choć mocno zwulgaryzowane, oddziałujące na sferę emocjonalną hasła pociągnęły za sobą młodzież szczególnie pierwszych lat studiów. Poszukując wewnętrznego spokoju, połączonego ze stanem euforycznej ekscytacji zmysłowej oraz oderwania się od szarej rzeczywistości, młodzież zaczęła sięgać po narkotyki.

strona:    1    2    3    4    5    6