Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw obrzędów i tradycji


Kultura Kaszub i jej specyfika. Omów na wybranych tekstach kultury

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 4
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Prezentacja multimedialna



Określenie problemu:

Kaszuby wraz ze swoją kulturą stanowią odrębny region na tle kultury polskiej.

Przemierzając Polskę, możemy napotkać na wiele społeczności utożsamiających się z regionem, w którym mieszkają oraz grup etnicznych wykazujących się mniejszą lub większą specyfiką kultury, języka czy obyczajów. Niezwykle ciekawie malują się na ich tle Kaszuby, których status odrębności trudno jednoznacznie określić, gdyż nie jest on tożsamy ze statusem żadnej innej grupy. W swojej prezentacji postaram się więc udowodnić, że Kaszuby stanowią swoistą autonomię na tle kultury polskiej.



W rozumieniu polskiej ustawy "o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym” Kaszubi nie są mniejszością etniczną. Spełniają jednak większość założeń charakteryzujących ją i określonych przez ten akt. Niespełniony zostaje jedynie warunek szósty: „Mniejszość etniczna nie utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym państwie”. Tożsamość kaszubska zaś charakteryzuje się dwoma poziomami: etnicznym, czyli poczuciem bycia Kaszubem oraz narodowym, czyli świadomością przynależności do szerszej wspólnoty, jaką jest naród polski. Można uznać więc, że mniejszość ta jest fenomenem kulturowo-etnicznym, którego charakterystykę postaram się nakreślić.


Kaszubi żyją dziś głównie w województwie pomorskim, przede wszystkim w powiatach: lęborskim, słupskim, człuchowskim oraz gdańskim. Warto wspomnieć, że dzięki reformie administracyjnej z 1999 roku po raz pierwszy od stuleci znaleźli się w jednym, jednolicie administrowanym regionie. Do miana stolicy Kaszub pretendowało kilka miast: Kościerzyna, Kartuzy, Wejherowo oraz Puck. Jest nią jednak Gdańsk; centrum handlowe, administracyjne i kulturowe ziemi kaszubskiej oraz siedziba Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.



Rdzennej ludności z kaszubskim rodowodem naliczono w ostatnich latach około trzystu tysięcy, jednak do kaszubskiej kultury i obyczajów przyznaje się prawie pół miliona osób. Potwierdzają to m.in. badania socjologiczne przeprowadzone na ziemi bytowskiej. Rodowici Kaszubi noszą charakterystyczne nazwiska, rzadko spotykane w innych regionach (np. Muża, Mudlaf, Bronk). Potomkowie rodzimej szlachty zaś mają charakterystyczne podwójne nazwiska, złożone z przydomka oraz nazwiska właściwego, np. Wnuk-Lipiński, Żmuda-Trzebiatowski czy Depka-Prądzyński.



Szkicując przeszłość Kaszub, należy dokonać jej podziału na dwa okresy: od X do XIII wieku, kiedy można mówić o historii Kaszub (bo rzeczywiście istniała taka wspólnota polityczna), oraz od XIII wieku, gdy mamy do czynienia wyłącznie z historią Kaszubów, bo wówczas na zawsze utracili oni swą suwerenność. Wzmocnienie tożsamości tej grupy nastąpiło w XIX wieku, przede wszystkim w efekcie oporu wobec akcji germanizacyjnej, gdyż Kaszubi poczuwali się do silniejszych związków z Polską niż z Niemcami. W latach międzywojennych ludność kaszubska znalazła się w ramach II Rzeczypospolitej, razem z Polakami przeżywała także II wojnę światową. W latach powojennych starała się zachować swą odrębność, czego wyrazem były dwa kongresy Kaszubów w 1946 roku, na których starano się potwierdzić status ludności kaszubskiej jako odrębnej grupy etniczno-kulturowej. Ówczesne władze ukróciły jednak ten proceder. Dopiero w 1956 roku udało się Kaszubom założyć Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, które do dziś pomaga im trwać w swojej odrębności przejawiającej się w wielu aspektach. Część z nich pragnę przybliżyć.

strona:    1    2    3    4