Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw buntu


Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury

Od zarania ludzkości istniały jednostki, które nie zgadzały się z porządkiem otaczającego ich świata, co prowadziło je do tragicznych konfliktów. Mogę nawet zaryzykować twierdzenie, że bunt jest wpisany w naturę człowieka. Ludzie od zawsze buntowali się przeciw obowiązującym ich normom, czuli się samotni w swoich działaniach. Otaczający ich świat, często pełen niesprawiedliwości, sprawiał, że tracili sens życia, byli niepogodzeni ze światem. Literatura jest zwierciadłem otaczającej rzeczywistości, toteż nie brakuje w niej bohaterów zbuntowanych. Postacie buntownicze zmieniają świat, tworzą historię, jako pierwsi zauważają i wskazują problem. Dla innych ludzi stają się inspiracją i wzorami do naśladowania. Motyw buntu zrodził się razem z literaturą i jest obecny aż po współczesne czasy. Wybrałem 4 postacie, każdą z innej epoki literackiej. Przedstawię i w podsumowaniu porównam portrety bohaterów, których charakterystycznym rysem jest bunt i wyobcowanie.

Jak wiadomo epoką najbardziej „bogatą” w postacie zbuntowane i wyobcowane jest romantyzm. Należy jednak sięgać do źródeł, a konkretniej do antyku. Postępując zgodnie z chronologią pragnę przedstawić postać Prometeusza - mitycznego zbawcę i dobroczyńcę ludzkości. Prometeusz to tytan, syn Japeta i nimfy Klimenie. Buntuje się przeciwko wszechwładzy Zeusa, który nienawidzi ludzi i nie pozwala im pomagać. Według wierzeń Greków tytan stworzył człowieka lepiąc go „z gliny pomieszanej ze łzami (…) duszę dał mu z ognia niebieskiego”. Prometeusz widzi, że czyny człowieka są nieświadome i bezładne, zakrada się do wielkiego spichlerza ognia niebieskiego, wykrada ogień z Olimpu i podarowuje go ludziom. Mądry tytan uczy ludzi umiejętnego używania ognia, sztuk i rzemiosł. Zostaje za to okrutnie ukarany: Zeus karze przykuć go do skały, gdzie ogromny orzeł wyjada mu wątrobę, która mu wciąż odrasta. Prometeusz jest nieśmiertelny – cierpi więc straszliwe, wieczne męki. Ten mityczny bohater buntuje się przeciwko bogu w imię dobra człowieka. Jego niepogodzenie się z niesprawiedliwym systemem Zeusa, z wszechwładzą bogów, motywuje go do czynu, do buntu. Prometeusz to uosobienie buntu, podejmowanego w odosobnieniu, z myślą o innych. Jego walka z Zeusem jest godna podziwu przez to, że w swoim buncie jest całkowicie wyobcowany, działa sam, nikt mu nie pomaga. Od imienia tego bohatera przyjęło się określenie postawy prometejskiej. Jej fundamentem jest szlachetne pragnienie „ulepszania świata” w trosce o los drugiego człowieka. Nie wolno zapomnieć, że postęp zawsze oznacza zmianę, a zmiana z kolei oznacza sprzeciw wobec zastanego porządku rzeczy. Postać Prometeusza ukazuje, iż droga postępu ludzkości łączy się z cierpieniem, bólem, poświęceniem i wyrzeczeniami.

Jak już wspomniałem romantyzm – to epoka w której było najwięcej bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych. Z całej plejady bohaterów romantycznych o takich cechach postanowiłem wybrać Giaura – bohatera poetyckiej powieści George’a Byrona, bowiem posiada w pełni rozwinięte 3 następujące cechy: nie pogodzenie się ze światem, zbuntowanie i wyobcowanie. Giaur jest typowym bohaterem byronicznym – buntuje się przeciwko panującej rzeczywistości, samotnie walczy o prawo do indywidualizmu. Nie znamy jego imienia i nazwiska, pochodzenia ani losów życia. Bunt jak wiadomo nie bierze się z niczego. Tak jest także w przypadku Giaura. Zakochany z wzajemnością w tureckiej brance Leili, jednej z żon baszy Hassana, przeżywa wiele dni „obfitych w rozkosz”. Gdy Hassan dowiaduje się o zdradzie swojej kochanki, rozkazuje tureckim obyczajem utopić ją w morzu w zawiązanym worku. Od tego momentu jego życie zmienia się, pała on jedynie chęcią zemsty na Hassanie i dokonuje tego. Wypowiada walkę niesprawiedliwości i panującej krzywdzie. Po dokonaniu zabójstwa na Hassanie żyje dalej jedynie po to , aby dożyć swoich dni, nie widzi dla siebie żadnej przyszłości. Giaur jest bohaterem wyobcowanym (przebywa wśród muzułmanów, obcych ludzi pod względem kultury i wyznania), stroni, odsuwa się od ludzi. Widać to po śmierci Leili, gdy nie chce przebywać wśród społeczeństwa, ponieważ to ono akceptowało karę, jaka spotkała jego ukochaną. Ucieka w samotność ze swoją zemstą, rozpaczą, miłością. W swoim wyobcowaniu trwa już do końca swojego życia, wie, że nikt nie zrozumie jego cierpienia. Zakłada więc habit, lecz nie z powołania, czy chęci pokuty, tylko z pragnienia życia w odosobnieniu. Przestaje wierzyć w cokolwiek (choć przebywa wśród zakonników), odrzuca religię, buntując się tym samym przeciw Bogu. Podczas spowiedzi, która nie jest spowiedzią w religijnym znaczeniu tego słowa, lecz lirycznym monologiem - wyznaje, że zrobiłby wszystko tak samo: „żyłbym tak, jak żyłem”. Jego tragizm polega na tym, że zatracił się w chęci zemsty, która nie dała mu ukojenia ani pocieszenia.

Postacią, którą obecnie się zajmę jest Tomasz Judym – główny bohater powieści Stefana Żeromskiego pt. „Ludzie Bezdomni”. To lekarz medycyny, pochodzący z ubogiej warstwy społecznej. W dzieciństwie, wychowywany przez ciotkę doświadcza biedy i przemocy. Te przeżycia zdają się mieć decydujący wpływ na charakter i poczynania doktora. Poświęca on swoje życie biednym, których chce wyrwać z nędzy, jakiej sam doświadczył. Judym od początku musi stawiać czoła wszelkim przeciwnościom i jedynie dzięki własnemu uporowi i ambicji udaje mu się zdobyć wykształcenie. Jest on osobą o bardzo skomplikowanej osobowości, kreującą swoje poglądy na przełomie dwóch epok. Sam autor napisał o nim: „chybiony pozytywista, romantyk realizmu, Hamlet dzisiejszy”. Judym buntuje się przeciwko niesprawiedliwości społecznej, nędzy biedoty. Jest przeciwny postawom lekarzy, którzy leczą głównie ludzi bogatych, zajmują się ludźmi ze względu na ich stan majątkowy. Uważa, że lekarz powinien być lekarzem ludzi biednych, a nie tylko bogatych „ułatwiać życie bogacza, ażeby pospołu z nim dzielić okruchy zbytku; lekarz dzisiejszy – to lekarz ludzi bogatych”. Judym usiłuje buntować się przeciw egoizmowi warstwy, w której się znalazł w ramach „awansu” zawodowo- towarzyskiego. Jego buntownicza postawa zostaje po raz pierwszy odkryta w salonie dr Czernisza. Jednak postulaty Judyma dotyczące poprawy warunków życia biedoty czy też oskarżenia wobec lekarzy wywołują wśród nich tylko oburzenie. Niechęć środowiska zawodowego do bohatera i jego skłócenie z otoczeniem, powodują, że jest samotny w swoich dążeniach. Coraz bardziej osamotniony i niezrozumiany przez innych, postanawia całkowicie poświecić się i zostać lekarzem najuboższych. Równocześnie staje przed możliwością znalezienia szczęścia rodzinnego i założenia własnego domu. Może związać się z kochającą go Joasią, lecz miłość jej jest przez niego postrzegana jako potencjalne zagrożenie, które może być utrudnieniem w realizacji jego drogi życiowej. Postanawia być sam, aby nikt nie mógł go powstrzymać w pracy dla idei: „nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną te podłe nory, muszę wyrzec się szczęścia, muszę być sam jeden, żeby obok mnie nikt nie był, nikt mnie nie trzymał”. Jedynie samotność jest według niego gwarancją całkowitego oddania się idei. W końcu zostaje całkowicie opuszczony, sam, niby rozdarta sosna, rosnąca na piaszczystym brzegu kopalnianego zawaliska, na której spoczęły jego oczy po rozstaniu z Joasią. Sosna jest symbolem jego rozdartej duszy po tym rozstaniu. Judym jest „romantycznym organicznikiem”, łączy w sobie romantyczny bunt przeciw krzywdzie, ideę poświęcenia i samotnej walki z pozytywistycznym kultem pracy i nauki.

Ostatnią postać, którą pragnę przedstawić jest Holden Caulfield z powieści Jerome’a Dawida Salingera „Buszujący w zbożu”. Bunt i nie pogodzenie ze światem są dosyć odmienne niż przypadku poprzedzających Holdena bohaterów, których przedstawiłem. Odmienne, bowiem osadzone w realiach świata XX-wiecznego. Holden to młody, 17-letni chłopak, uczący się w prywatnej szkole średniej w Agerstown. Na stałe, mieszka w Nowym Jorku wraz z siostrą Phoebe i z zamożnymi rodzicami, ma starszego brata D.B. – pisarza, który wyjechał do Hollywood. Bohater w życiu przyjmuje postawę zbuntowaną, stanowczą w wygłaszaniu swoich poglądów. Holden nie może się przystosować do otaczającej go rzeczywistości. Nie chce być taki jak jego rówieśnicy. Buntuje się przeciwko stereotypom, jakim ulegają młodzi ludzie, szczególnie w stosunkach między chłopakami a dziewczynami: „rozmawia się od rana do wieczora wyłącznie o dziewczynach, wódce i sprawach seksualnych, a cała banda dzieli się na małe kliki”. Wyrazisty jest bunt Holdena przeciwko materialistycznemu światu dorosłych, nastawieniu na karierę, bogaceniu się: „większość ludzi ma bzika na punkcie samochodów, martwią się najlżejszym zadrapaniem lakieru, ustawicznie gadają o tym, ile mil przyjechali na jednym galonie benzyny, a ledwie kupią sobie nowiuteńki wóz, już zaczynają myśleć, jakby tu go zamienić na jeszcze nowszy”. Drażnią go negatywne ludzkie postawy – takie jak kabotynizm. Nie nawidzi osób, które robią wszystko na pokaz. Przykład takowy stanowi jego ciotka, która swego czasu uczestniczyła w różnych zbiórkach charytatywnych. Holden dobrze wiedział, że nie cel był dla niej ważny, ale to, co ludzie będą o niej myśleć. Denerwują go także fałszywe, obłudne postawy nauczycieli, w związku z czym postanawia uciec ze szkoły. Holden dostrzega w otaczającej go rzeczywistości wiele obłudy, interesowności oraz głupoty ze strony ludzi. Daleki od naiwności chłopak umie rozpoznać prawdę od „bujdy”; chce mu się „rzygać”, gdy słyszy, jak „kretyni” obdarzają się fałszywym szacunkiem. Holden nie może być zrozumiany przez rówieśników, ponieważ w odróżnieniu od nich, widzi świat głębiej. Wie, że poprzez swoją buntowniczą postawę nie zyska sympatii wśród otoczenia, jednak cały czas trzyma się swoich zasad. Dobrze zdaje sobie z tego sprawę: „sam jestem, samiutki z samym sobą”. Taka sytuacja potęguje się wtedy, gdy Holden wędruje samotnie po ucieczce ze szkoły. Chce rozpocząć życie na własną rękę, aby przekonać się, że można postąpić inaczej niż wszyscy. Holden czuje się samotny, wyobcowany w wielkim mieście. Ludzie są obojętni wobec niego (wyjątkiem są może zakonnice), zdecydowanie częściej reagują agresją niż sympatią. Caulfield jest nastolatkiem dalece nie pogodzonym ze światem. Dobrze oddaje to sytuacja w której chłopak nie potrafi odpowiedzieć na pytanie małej Phoebe, czy jest na świecie coś co lubi. Okazuje się, że zdecydowanie więcej jest rzeczy, których Holden nie lubi, niż tych, które darzy sympatią: „nienawidzę taksówek i autobusów na Madison Avenue, konduktorów, którzy wrzeszczą na człowieka, jeżeli wysiada nieprzepisowo (…) nienawidzę ściskania łapy bałwanowi”. Na czym więc polega nieprzystosowanie Holdena? Jest to chłopak o delikatnej konstrukcji psychicznej, o nazbyt idealnym stosunku do otaczającego go świata. Rzeczywistość burzy jego wyobrażenia o świecie. W chłopcu wyzwalają się raz po raz odruchy frustracji, brutalność otoczenia napełnia go wstrętem do świata, nie chce się przystosować - do tego, czego nienawidzi.

Podsumowując, wszyscy opisani przeze mnie bohaterowie mają wiele podobieństw w swoich dążeniach, przekonaniach i postrzeganiu świata. Zarówno Prometeusz, Giaur, Holden Caulfield oraz Tomasz Judym posiadają cechy buntowników: chęć zmieniania świata, inteligencję i silną wolę, są niepogodzeni ze światem oraz wyobcowani w swoich środowiskach. Prometeusz jest „pierwowzorem” Tomasza Judyma, To podobne postacie, choć przypisane do odmiennych epok. Zarówno jeden jak drugi, działa dla dobra innych ludzi, rezygnując z wygody i szczęścia. Ich działania były odmienne, jednak cel był ten sam, chcieli poświęcić się dla idei. Jak Prometeusz i Judym są podobnymi buntownikami, tak Judym oraz Holden są podobnymi samotnikami, postaciami niezrozumianymi przez otoczenie przez swoje przekonania. Są bezkompromisowi, mają inne zdanie niż swoje otoczenia. Wiedzą, że poprzez swoje dążenia, nie zyskają sympatii, jednak dzielnie w nich trwają. Cechy wspólne posiadają również Prometeusz oraz Giaur – obaj buntują się przeciw Bogom. Jedynym bohaterem przeze mnie opisanym, który umiera jest Giaur, jako jedyny żyje przeszłością. Z kolei Tomasz Judym jest postacią, którą jako jedyna posiada sprecyzowany plan działania, chce wcielać w życie swoje ideały. Widać jednocześnie również jak różnie przedstawiany jest bunt w biegu historii literatury. Odmienność celów tych postaci zależy głównie od epoki w której są osadzeni. Wiele więc różni postawy różnych bohaterów zbuntowanych, jedno jest jednak pewne: zawsze są to ludzie samotni oraz wyobcowani. Postacie o takim rysie, były zawsze popularne w literaturze, a chęć dostrzeżenia problemu buntu zawsze padała na podatny grunt.

strona:    1    2    3    4    5    6  





Niepogodzeni ze światem. Zanalizuj źródła i formy buntu bohaterów literackich odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest zjawiskiem złożonym, ma różne przyczyny i przyjmuje różne formy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Prezentowane argumenty potwierdzają tok myślenia autora. Utwory dobrane z rozmysłem. Styl wypowiedzi poprawny

Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze. Omów zagadnienie analizując wybrane teksty

Ocena:
20/20
Teza: Próba odnalezienia różnic i cech wspólnych bohaterów zbuntowanych na przykładzie literatury różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Autor odnalazł w literaturze najbardziej charakterystyczne obrazy bohaterów zbuntowanych, a zderzenie tych postaci prowadzi do interesujących wniosków.

Buntownicy w literaturze różnych epok i filmie

Ocena:
20/20
Teza: W historii filmu i literatury możemy odnaleźć różnorodne obrazy buntowników. Wszystkich ich łączy niezgoda na zastaną rzeczywistość, a dzieli forma i źródła buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: 20 punktów - prezentacja poprawnie skonstruowana. Ciekawy dobór argumentów, rozbudowane wnioski. Na uwagę zasługują starannie dobrane cytaty.

Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy zmieniając przestrzeń wokół siebie, zmieniają świat. Są światu bardzo potrzebni.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dojrzała. Argumentacja przeprowadzona wzorowo. Zapadające w pamięć wnioski. Brawo. 20 punktów.

Motyw buntu w literaturze. Przedstaw na podstawie postaci Giaura, Cezarego Baryki i Wertera.

Ocena:
20/20
Teza: Trzech bohaterów – Werter, Giaur i Baryka – daje odmienne ujście swojej niezgodzie na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poprawna konstrukcja i wnioski.

Bunt jako przykład aktywnej postawy wobec świata. Rozwiń temat na przykładzie wybranych utworów literackich.

Ocena:
20/20
Teza: „ A ludzie mych wierszy słuchając powstają I wilki wychodzą żenującą zgrają...Powołał mnie Pan. Na bunt”

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje założenia.

Bunt i ofiara - świadectwo wrażliwości, konieczność, przejaw szaleństwa. Mój sąd o wybranych bohaterach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy są jednymi z nielicznych ludzi, którzy potrafią iść pod wiatr życiowych problemów i uparcie dążyć do postawionych sobie celów, często płacąc za to wysoką cenę.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna, ciekawie ukazane argumenty i wnioski.

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw wybrane sylwetki bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych na podstawie analizy utworów z dwóch epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: W wyniku odmienności bohaterowie niepogodzeni ze światem często są niezrozumiani i odrzucani.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta jest na epoce romantyzmu i dwudziestolecia międzywojennego. Pokazuje złożoność i różnorodność wykorzystania motywu buntu.

Bunt jako odwieczne pragnienie wolności. Omów na przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest naturalną reakcją na próbę ograniczenia lub odebrania wolności.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób pokazuje złożoność problemu wolnosci i różne jej aspekty.

Bunt wielkiego indywidualisty. Analizując postawy różnych bohaterów literackich z różnych epok, porównaj portrety buntowników

Ocena:
20/20
Teza: Losy wielkich indywidualności literackich, które stać było na przeciwstawienie się innym, zamanifestowanie swej niezgody na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje kilku ciekawych, odmiennych bohaterów, którzy nie bali się powiedzieć - nie. Poprawny plan i bibliografia.

Różne źródła i formy buntu. Omów zagadnienia, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok. Uwzględnij kontekst historyczny i literacki.

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jako jedna z najgwałtowniejszych reakcji na rzeczywistość. Zaprezentowanie różnych rodzajów buntu, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Poprawnie dobrane argumenty i czytelnie przedstawione wnioski.

Przedstaw jak postać buntownika jest kreowana w literaturze i innych dziedzinach sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Literatura i sztuka od wieków fascynowały się postaciami buntowników i często przestawiały ich portrety.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób realizuje temat. Ukazuje bardzo różnorodne formy buntu.

Bunt młodych w różnych epokach literackich. Omów jego przyczyny i konsekwencje na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przykłady literackie pokazują, że chociaż bunt wynika często ze szlachetnych pobudek, zazwyczaj kończy się klęską bohatera.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana w przystępny sposób, oparta na lekturach z rożnych epok. Konsekwentna argumentacja i wnioski.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Dlaczego się buntują? Przedstaw literackie portrety bohaterów niepokornych i niepogodzonych ze światem.

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jako podstawa egzystencji wielu bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze dobrana bibliografia, ciekawy wybór argumentów. Język i styl wypowiedzi wymaga dopracowania

Aby istnieć, człowiek musi się buntować (A. Camus). Omów źródła i sens buntu na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jest niezgodą na zastaną rzeczywistość. Tylko jednostki silne, a jednocześnie wrażliwe są zdolne do buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, ciekawe wnioski, rozbudowane argumenty. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Czy młodzi buntownicy są światu potrzebni? Omów problem na wybranych przykładach z literatury

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyną buntu bohaterów literackich jest ich sprzeciw na zastaną rzeczywistość. Młodzi buntownicy są światu bardzo potrzebni, gdyż to oni dają sygnał do zmian.

Ocena opisowa nauczyciela: Wypowiedź rozbudowana, dogłębna analiza problemu. Można popracować nad ciekawszym wstępem.

Dlaczego się buntują? Omów przyczyny buntu bohaterów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyn buntu jest tak wiele, jak wielu jest buntowników.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, umiejętnie dobrane cytaty, ciekawe podsumowanie

Prometeusz i szatan. Motyw buntu w literaturze różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Motyw buntu był często wykorzystywany przez pisarzy różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna. Szczegółowo omawia poszczególne utwory. Bogata bibliografia.

Literackie sposoby kreowania bohaterów zbuntowanych. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Portrety bohaterów zbuntowanych, których sprzeciw miał głębsze znaczenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, ciekawa literatura przedmiotu. Płynny język wypowiedzi.

Różne źródła buntu w literaturze romantycznej

Ocena:
19/20
Teza: Romantyczny bunt miał wiele źródeł i wiele różnorodnych konsekwencji.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszernie ukazuje różne źródła buntu w literaturze romantycznej. Poprawny konspekt pracy.

Bunt jako forma sprzeciwu na panującą rzeczywistość, omów na przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Bohaterowie, którzy mieli odwagę zbuntować się przeciwko otaczającej ich rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły i logiczny sposób ukazuje wybrane przykłady buntowników.

Przedstaw różne formy manifestacji buntu romantycznego w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Poszczególni bohaterowie romantyczni buntowali się przeciw Bogu, światu, uczuciom, zaborcy czy niesprawiedliwości zastanej rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przedstawia różne rodzaje romantycznego buntu.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik jako silny indywidualista.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Szczegółowo opisane losy wybranych buntowników uzupełniają ciekawe cytaty.

Buntownik z wyboru. Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik, który walczy w słusznej sprawie, jest zawsze zwycięzcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Koncepcja pracy przemyślana. Na uwagę zasługuje duża liczba trafnych cytatów.

Na wybranych przykładach literackich przedstaw problem konfliktu pokoleń

Ocena:
18/20
Teza: Bunt sprzyja toczeniu nieustannej wojny miedzy młodością i starością, ale to także prowadzi do rozwoju i postępu ludzkości.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przejrzysta praca. Dobrze dobrana literatura przedmiotu i podmiotu.

Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Ocena:
18/20
Teza: Bohater cierpiący, zbuntowany i niezgadzający się na otaczający świat jest zdeterminowany, a pomimo tego, nie zawsze wygrywa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, dobrze skonstruowana. Momentami można popracować nad stylem, pogłębić zawarte argumenty.

Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury

Ocena:
17/20
Teza: Bunt jest jednym z ważniejszych motywów w literaturze. Można odnaleźć wiele cech wspólnych niepogodzonych ze światem bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Dobra analiza wybranych postaci literackich, udana próba porównania ich najważniejszych cech. Język wypowiedzi wymaga wygładzenia.

Bunt jako wyraz aktywnej postawy wobec świata. Przedstaw na wybranych przykładach literackie portrety bohaterów zbuntowanych iwyalienowanych

Ocena:
17/20
Teza: Bunt wynika z potrzeby zmiany, udoskonalenia siebie i świata.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry dobór argumentów. Pogłębienia wymaga jedynie zakończenie.