Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motywy biblijne


Wątki i motywy biblijne w literaturze i sztuce różnych epok. Przedstaw, odwołując się do wybranych tekstów kultury

Ocena punktowa: 20/20
Liczba stron: 7
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Grafiki



Określenie problemu:

Biblia jest nieprzebranym źródłem inspiracji dla literatów i malarzy.

Biblia jest nieprzebranym źródłem inspiracji dla artystów. Ma wyjątkową moc. Jak pisał Zygmunt Kubiak: „Obiektywnym sprawdzianem tej siły może być oddziaływanie Księgi na literaturę i sztukę ludzkości, wpływ tak głęboki i rozległy, że nie można dla niego znaleźć żadnej analogii w dziejach ludzkiej kultury”. Biblia, Pismo Święte, to zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. O Biblii można powiedzieć, iż jest to dzieło niezmiernie zróżnicowane, znaleźć w niej można wiele gatunków i rodzajów literackich. Pismo Święte jest źródłem kultury europejskiej. Podobnie jak w mitach, zawarte są w nim prawzory ludzkich doznań, zachowań, postaw. Z niej właśnie wywodzą się wątki fabularne, symbole, modele postaw ludzkich. Jest to także świetne źródło związków frazeologicznych (tzw. biblizmów). Oczywiście Biblia była i jest inspiracją dla różnorodnych artystów, a motywy biblijne możemy odnaleźć zarówno w malarstwie, jak i w literaturze. Biblia to także uniwersalna księga, ponieważ mówi o sprawach ciągle aktualnych i ważnych dla każdego człowieka np. o miłości, przyjaźni, moralności. Biblia wciąż inspiruje, a poszczególni twórcy czerpią z historii od stworzenia świata po jego zagładę.


Chrześcijanom najbardziej znana jest wersja stworzenia świata pochodząca z Biblii – z Księgi Rodzaju, inaczej określanej jako Genesis (z łac. narodzenie, pochodzenie). Opis stworzenia rozpoczyna Biblię. Jest określany jako heksaemeron – zakłada, że Bóg stworzył świat w ciągu sześciu dni. Co prawda opis biblijny uwzględnia także siódmy dzień, ten jednak nie był dniem tworzenia, lecz odpoczynku. Wersja stworzenia zawarta w Księdze Rodzaju jest wyrażeniem wiary w kreacjonizm, pogląd według którego świat został stworzony z niczego (łacińskie creatio ex nihilo). W Biblii występuje monoteizm - jeden bóg dokonuje aktu stworzenia, jest on odwieczny i wszechmogący – wszystkie jego nakazy odnajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości, wystarczy, że powie słowo, a ono wypełni się. W ten sposób dokonał stworzenia świata, który uważał za dzieło dobre. Można powiedzieć, że czynnikiem sprawczym w Biblii było słowo i za jego mocą świat został przywołany do istnienia. Pierwszy dzień jest określeniem czasu, ponieważ wtedy to na opustoszałej ziemi, na której panowała ciemność, Bóg stworzył światłość wprowadzając tym samym podział na dzień i noc. Drugi dzień, a także po trosze i trzeci to ustalanie porządku przestrzeni, gdyż drugiego dnia Bóg oddzielił wody i utworzył sklepienie, które nazwał niebem, zaś trzeciego dnia nastąpiło oddzielenie wód i suchych lądów. Powstanie suchych terenów pozwoliło na stworzenie roślinności, która wydawała owoce. W ciągu czwartego dnia powstaje Kosmos, ciała niebieskie mające określać pory dnia i roku. Dniu przypisane zostało duże, jaśniejąca ciało, nocy zaś mniejsze i gwiazdy. Piątego dnia Bóg stworzył zwierzęta wodne i ptactwo, którym nakazał rozmnażać się tak, by zapełniły ziemię i morza. Ostatniego dnia stwórca zapełnił ziemię zwierzętami lądowymi i dokonał największego dzieła – stworzył człowieka, na swoje podobieństwo. Stworzył mężczyznę i kobietę – Adama i Ewę, których uczynił najważniejszymi istotami, mającymi władzę nad resztą stworzeń. Bóg nakazał ludziom rozmnażać się, tak aby zaludnili całą ziemię i panowali nad zwierzętami, pokarmem zaś miała być dla mich roślinność.

strona:    1    2    3    4    5    6    7