Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw buntu


Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze. Omów zagadnienie analizując wybrane teksty

Zbuntowani i wyobcowani bohaterowie pojawiają się w literaturze wszystkich epok. Odrzucają ogólnie przyjmowane normy, sprzeciwiają się wyznawanym zasadom, wartościom, opierają się obowiązującym prawom. Takimi buntownikami są przede wszystkim: Antygona – bohaterka starożytna, romantyczny Kordian, pozytywistyczny Rodion Raskolnikow, dr Judym z epoki Młodej Polski czy pojawiający się w literaturze współczesnej Dzikus z utworu Aldousa Huxley’a. Ich wszystkich łączy indywidualizm w działaniu, prowadzą samotną walkę polegając jedynie na sobie.

Tak jak wielu zbuntowanych bohaterów, tak wiele można odnaleźć przyczyn buntowniczej postawy. Antygoną kieruje siostrzana miłość i szacunek dla boskich praw. Postawa Kordiana wynika z tragicznych doświadczeń historycznych. Jest przekonany o posłannictwie Polski, która ma przynieść wolność innym narodom. Raskolnikow nie może pogodzić się z podziałami panującymi w społeczeństwie, kontrastem między człowiekiem biednym a bogatym. U podstaw buntu dr Tomasza Judyma leży przygnębiający obraz skrajnych warunków życia klasy robotniczej oraz poczucie odpowiedzialności za ludzi wyzyskiwanych. Dzikus przeniesiony niemal z innego świata nie odnajduje się w zautomatyzowanej, przypominającej sprawnie działającą maszynę rzeczywistości.

Zbuntowaną i wyobcowaną postacią jest z pewnością Antygona – tragiczna bohaterka dzieła Sofoklesa. Miłość do brata oraz wierność religii doprowadzają do tego, że odsuwa się od innych. Z szacunkiem traktuje boskie prawa, co potwierdza mówiąc: „A nie mniemałam, by ukaz twój ostry | Tyle miał wagi i siły w człowieku, | Aby mógł łamać święte prawa boże, | Które są wieczne i trwają od wieku, | Że ich początku nikt zbadać nie może.” Rodzina jest dla niej najwyższą, podstawową wartością. W przeciwieństwie do Kreona, który widzi w Polinejku wroga i zdrajcę ojczyzny, ona dostrzega w nim tylko brata. Wyznaje: „Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić.” Wierzy, że śmierć zmazuje winy, zaciera nienawiść oraz zemstę, a człowiek z ludzkiej przechodzi we władzę boską. Antygona buntuje się przeciwko prawu państwowemu, które zakazuje grzebania przestępców politycznych. Siostrzana miłość i wierność każą jej walczyć o godny pochówek brata, mający zapewnić szczęście jego duszy. Mimo tak bohaterskiej postawy, można dostrzec winę dziewczyny, choć nie w samym czynie, to jednak w zachowaniu po nim. Mówi o siostrzanej miłości, a mimo to szyderczo patrzy na Ismenę, jest surowa w stosunku do niej, odrzuca też pomoc, gdyż nie chce dzielić się ewentualną sławą. Swoją zuchwałością, pychą, nieustępliwością prowokuje Kreona do wydania wyroku śmierci. Zamknięta w celi popełnia samobójstwo, do końca pozostając wierna ideałom. Późniejszy upadek Kreona jest jednocześnie moralnym zwycięstwem Antygony.

Inne są przyczyny buntu Kordiana, który wynika z wielkiego patriotyzmu. Bohater pozostał sam, ponieważ jego zamiar wydał się innym zbyt śmiały i zbyt radykalny. Już samo imię tej postaci nasuwa skojarzenia z pewnymi pojęciami. Łacińskie cor, cordis oznacza ‘serce’. ‘Kordiaczny’ charakteryzuje osobę swarliwą, czupurną, zaś ‘kordiak’, ‘kordiała’ to śmiałek. Po połączeniu tych określeń powstaje obraz kogoś buntowniczego, aktywnego, a zarazem wrażliwego. Bohater dramatu Juliusza Słowackiego jest zarażony romantyczną „chorobą wieku”. Przedwcześnie dojrzały już jako dziecko skłonny jest do refleksji. Wyobraźnia rysuje przed nim obrazy przyszłej klęski. Nieodwzajemniona miłość do kuzynki Laury powoduje osamotnienie. Podróże po Europie oraz wizyta u papieża ukazują upadek wartości moralnych w świecie, zaś romans z Wiolettą utwierdza Kordiana w przekonaniu, że światem rządzi pieniądz. Podróż, której celem było odnalezienie sensu życia kończy się symboliczną sceną na Mont Blanc. Tutaj dochodzi do przełomu światopoglądowego bohatera. Bunt przeciwko bierności rodaków oraz bezlitosnym rządom cara przybiera wielki rozmiar. Przyszły spiskowiec ma wrażenie własnej mocy, potęgi, mówi: „Jam jest posąg człowieka, na posągu świata”. Pragnie wlać w społeczeństwo swój entuzjazm, co wyrażają słowa: „Mogęż siłą uczucia serce moje nalać, | Aby się czuciem na tłumy rozciekło, | I przepełniło serca nad brzegi, | I popłynęło rzeką pod trony – obalać?” Chce stanąć na czele narodu i wspólnie walczyć o wolność. Krzycząc: „Polska Winkelriedem narodów!” nakłada na Ojczyznę niezwykle ważny obowiązek. Ona powinna mobilizować i przodować na drodze do uwolnienia spod dominacji Rosji. Jej zadaniem jest przyjąć na siebie pierwsze ciosy, by dać innym szansę wyzwolenia. Gdy idea Kordiana spotyka się z oporem większości polskiego społeczeństwa sam postanawia zabić cara, jednak w drodze do komnaty pokonuje go strach przed powziętym zamiarem królobójstwa.

Z negatywnym buntem mamy do czynienia w dziele „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego. Rodion Raskolnikow łamie największe i najważniejsze prawo – prawo każdego człowieka do życia. Sprzeniewierza się podstawowej wartości, sądząc, że ma prawo decydować o losie innej osoby. Ten były student prawa uniwersytetu petersburskiego, żyjący za marne pieniądze co dzień obserwuje nędzę, krzywdę oraz poniżenie ludzkiej godności. Zdawać by się mogło, że to właśnie te doświadczenia prowadzą do stworzenia przez bohatera własnej teorii. Raskolnikow twierdzi, że podziały społeczne i niesprawiedliwość dopuszczają przekraczanie ogólnie uznawanych norm przez pewne, wybrane jednostki dla dobra pozostałych. Drogi do realizacji stworzonej zasady upatruje w morderstwie Alony Iwanowny – starej, bogatej lichwiarki. Ta zbrodnia pociąga za sobą niestety jeszcze jedną tragedię, mianowicie śmierć Lizawiety ale również szereg rozterek i psychiczne załamanie bohatera. Jak się okazuje to nie humanitaryzm i troska o los innych skłoniła Rodiona do takiego czynu, ale chęć przekonania się, czy sam należy do wyższej klasy. Mówi przecież: „Czego innego musiałem się dowiedzieć, co innego popychało mnie: musiałem się dowiedzieć wtedy, dowiedzieć czym prędzej, czy jestem wszą jak wszyscy, czy też człowiekiem? Czy potrafię przekroczyć zasady moralne, czy też nie potrafię? Ośmielę się schylić po władzę czy nie? Czy jestem drżącą kreaturą, czy też mam prawo...” Bohater jest przekonany o istnieniu dwóch grup ludzi: „Pierwsza klasa jest zawsze władczynią teraźniejszości, druga klasa – władczynią przyszłości. Pierwsi zachowują świat i pomnażają go liczebnie; drudzy pchają świat naprzód i kierują go ku oznaczonym celom.” Morderstwo Alony miało stanowić swoistą weryfikację wcześniejszych poglądów. Od momentu zabójstwa Rodion Raskolnikow zaczyna dostrzegać bezsens swej oszukańczej filozofii. Pod wpływem Sonii dojrzewa moralnie, z jej pomocą i wsparciem przyznaje się do winy.

Pozytywny bunt, podjęty w dobrej wierze zaobserwować można na kartach utworu Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Doktor Judym w przeciwieństwie do Raskolnikowa wybiera drogę pomocy. To człowiek, który nie ogranicza się do wykonywania swych zawodowych obowiązków. Wie jak trudna jest sytuacja klasy robotniczej, na jakie niebezpieczeństwo narażeni są ci ludzie, dlatego dąży do aktywnej solidarności z nimi. Jest przekonany, że bycie lekarzem to w pewnym sensie dar, który daje możliwość wpływania na ludzi, a tym samym na poprawę ich życia. Niezależnie od warunków w jakich się znajduje, czy to prowadząc własną przychodnię, pracując w ośrodku w Cisach, czy podczas pobytu w Zagłębiu, zawsze angażuje w działanie całego siebie. „Judym od pierwszej chwili ogarnięty jest pasją pracy społecznej, jego marzenia i pomysły obracają się wokół poprawy losu nędzarzy i wyzyskiwanych.” Jego dzieciństwo upływało w ciężkich warunkach, nie tylko pod względem finansowym. Wytrwała praca pozwoliła mu osiągnąć coś w życiu, przynajmniej częściowo zrealizować cele. Bohater ma poczucie, że pomagając innym spłaca dawny dług wobec losu. W jego przekonaniu zadanie lekarza to nie tylko przywrócenie pacjenta do zdrowia. Zdaje sobie sprawę z tego, że dla poprawy stanu zdrowotności proletariatu konieczne jest najpierw polepszenie warunków życia tych ludzi. Dr Judym walczy sam, nie ma wsparcia innych lekarzy, którzy nie widzą potrzeby wykraczania poza to, co lekarz robić powinien. Nie widać także aktywności ze strony społeczeństwa. Jedyną osobą jaka chce pomóc jest Joasia. Bohater jednak odrzuca nie tylko jej ofiarę, ale także miłość. Rezygnuje z rodzinnego, wspólnego życia, ponieważ chce całkowicie oddać się pracy, a poza tym boi się, aby nie zostać zwykłym dorobkiewiczem. Mówi: „Muszę to oddać, com wziął. Ten dług przeklęty... Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną te podłe zmory. Muszę wyrzec się szczęścia.” Wybiera bezkompromisowe poświęcenie.

Nietypowy jest bunt Dzikusa z utworu Aldousa Huxley’a „Nowy wspaniały świat”, podobnie jak nietypowe są okoliczności w jakich znalazł się bohater. Autor przedstawia wizję cywilizacji opanowanej przez postęp techniczny. To świat pozbawiony chorób, cierpienia, bólu, ale także ludzkich uczuć. Wszystko jest dokładnie zaplanowane, dochodzi do procesu laboratoryjnej produkcji osobników. Społeczeństwo zostało podzielone na kilka klas, z których każda przeznaczona jest i przystosowana do pełnienia innej funkcji. Każdy cieszy się z tego co robi, ludzie są niczym zadowolone automaty. Na bardzo rzadkie chwile przygnębienia najlepsze są tabletki somy. Śmierć to moment komfortowy, przyjemny. Wszyscy traktują się w sposób przedmiotowy. Mimo wielu zalet „(...) ta nowa ludzkość jest po prostu nieludzka, jest zaprzeczeniem człowieczeństwa.” Dzikus, który na skutek pewnych wydarzeń zabłąkał się tu z rezerwatu dzikich istot nie może znaleźć dla siebie miejsca. Pomimo wielu przyjemności jakie spotkały go w nowym otoczeniu, odrzuca porządek tego dziwnego świata. Nie rozumie, jak można żyć bez miłości, bez poszanowania godności drugiego człowieka. Słowa: „No więc dobrze (...) domagam się prawa do bycia nieszczęśliwym” wskazują, że wybiera on życie w pełnym tego słowa znaczeniu, razem z jego dobrymi i złymi stronami.

Przedstawieni bohaterowie dowodzą, że motyw buntu i wyobcowania często pojawia się w literaturze. Porównując te postaci dostrzec można zarówno wiele różnic jak i podobieństw. Inne są przyczyny buntów. Każdy z bohaterów walczy o sprawę dla siebie najistotniejszą. Obierają różne środki dla osiągnięcia postawionych celów. Jedni decydują się na metody zgodne z etyką, a inni wręcz przeciwnie. Postaci te kierują się nieraz bardzo odmiennymi wartościami, żyją wg innych zasad. Napotykają na różne okoliczności. Ich działania przynoszą odmienne skutki: życie Antygony i Dzikusa kończy się samobójczą śmiercią, Kordianowi nie udaje się zrealizować marzeń o wolnym kraju, Rodion Raskolnikow zostaje zesłany do prac na Syberii, a dr Judym rezygnuje z osobistego szczęścia.

Bohaterów łączy natomiast wyobcowanie i samotność. W otaczającym świecie nie odnajdują poparcia dla swoich idei i przekonań, nie godzą się na zastany porządek. Zostają odtrąceni albo sami wybierają samotność. Ich bunt kończy się klęską. Zapłacili wysoką cenę za swoją „odmienność”, a mimo to nie odnieśli oczekiwanych efektów.

Dzieje buntowników niosą za sobą pewne uniwersalne treści. Pycha, zbytnia duma, ślepe zapatrzenie we własne przekonania prowadzą do zguby. Człowiek w podejmowaniu ważnych decyzji nie powinien polegać jedynie na sobie. Ważne, by umieć współpracować z innymi. Konieczne jest także, aby potrafić zachować granicę między dobrem a złem i nie pozwolić zagłuszyć w sobie sumienia, wartości etycznych.

strona:    1    2    3    4    5  





Niepogodzeni ze światem. Zanalizuj źródła i formy buntu bohaterów literackich odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest zjawiskiem złożonym, ma różne przyczyny i przyjmuje różne formy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Prezentowane argumenty potwierdzają tok myślenia autora. Utwory dobrane z rozmysłem. Styl wypowiedzi poprawny

Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze. Omów zagadnienie analizując wybrane teksty

Ocena:
20/20
Teza: Próba odnalezienia różnic i cech wspólnych bohaterów zbuntowanych na przykładzie literatury różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Autor odnalazł w literaturze najbardziej charakterystyczne obrazy bohaterów zbuntowanych, a zderzenie tych postaci prowadzi do interesujących wniosków.

Buntownicy w literaturze różnych epok i filmie

Ocena:
20/20
Teza: W historii filmu i literatury możemy odnaleźć różnorodne obrazy buntowników. Wszystkich ich łączy niezgoda na zastaną rzeczywistość, a dzieli forma i źródła buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: 20 punktów - prezentacja poprawnie skonstruowana. Ciekawy dobór argumentów, rozbudowane wnioski. Na uwagę zasługują starannie dobrane cytaty.

Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy zmieniając przestrzeń wokół siebie, zmieniają świat. Są światu bardzo potrzebni.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dojrzała. Argumentacja przeprowadzona wzorowo. Zapadające w pamięć wnioski. Brawo. 20 punktów.

Motyw buntu w literaturze. Przedstaw na podstawie postaci Giaura, Cezarego Baryki i Wertera.

Ocena:
20/20
Teza: Trzech bohaterów – Werter, Giaur i Baryka – daje odmienne ujście swojej niezgodzie na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poprawna konstrukcja i wnioski.

Bunt jako przykład aktywnej postawy wobec świata. Rozwiń temat na przykładzie wybranych utworów literackich.

Ocena:
20/20
Teza: „ A ludzie mych wierszy słuchając powstają I wilki wychodzą żenującą zgrają...Powołał mnie Pan. Na bunt”

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje założenia.

Bunt i ofiara - świadectwo wrażliwości, konieczność, przejaw szaleństwa. Mój sąd o wybranych bohaterach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy są jednymi z nielicznych ludzi, którzy potrafią iść pod wiatr życiowych problemów i uparcie dążyć do postawionych sobie celów, często płacąc za to wysoką cenę.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna, ciekawie ukazane argumenty i wnioski.

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw wybrane sylwetki bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych na podstawie analizy utworów z dwóch epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: W wyniku odmienności bohaterowie niepogodzeni ze światem często są niezrozumiani i odrzucani.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta jest na epoce romantyzmu i dwudziestolecia międzywojennego. Pokazuje złożoność i różnorodność wykorzystania motywu buntu.

Bunt jako odwieczne pragnienie wolności. Omów na przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest naturalną reakcją na próbę ograniczenia lub odebrania wolności.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób pokazuje złożoność problemu wolnosci i różne jej aspekty.

Bunt wielkiego indywidualisty. Analizując postawy różnych bohaterów literackich z różnych epok, porównaj portrety buntowników

Ocena:
20/20
Teza: Losy wielkich indywidualności literackich, które stać było na przeciwstawienie się innym, zamanifestowanie swej niezgody na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje kilku ciekawych, odmiennych bohaterów, którzy nie bali się powiedzieć - nie. Poprawny plan i bibliografia.

Różne źródła i formy buntu. Omów zagadnienia, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok. Uwzględnij kontekst historyczny i literacki.

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jako jedna z najgwałtowniejszych reakcji na rzeczywistość. Zaprezentowanie różnych rodzajów buntu, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Poprawnie dobrane argumenty i czytelnie przedstawione wnioski.

Przedstaw jak postać buntownika jest kreowana w literaturze i innych dziedzinach sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Literatura i sztuka od wieków fascynowały się postaciami buntowników i często przestawiały ich portrety.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób realizuje temat. Ukazuje bardzo różnorodne formy buntu.

Bunt młodych w różnych epokach literackich. Omów jego przyczyny i konsekwencje na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przykłady literackie pokazują, że chociaż bunt wynika często ze szlachetnych pobudek, zazwyczaj kończy się klęską bohatera.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana w przystępny sposób, oparta na lekturach z rożnych epok. Konsekwentna argumentacja i wnioski.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Dlaczego się buntują? Przedstaw literackie portrety bohaterów niepokornych i niepogodzonych ze światem.

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jako podstawa egzystencji wielu bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze dobrana bibliografia, ciekawy wybór argumentów. Język i styl wypowiedzi wymaga dopracowania

Aby istnieć, człowiek musi się buntować (A. Camus). Omów źródła i sens buntu na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jest niezgodą na zastaną rzeczywistość. Tylko jednostki silne, a jednocześnie wrażliwe są zdolne do buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, ciekawe wnioski, rozbudowane argumenty. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Czy młodzi buntownicy są światu potrzebni? Omów problem na wybranych przykładach z literatury

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyną buntu bohaterów literackich jest ich sprzeciw na zastaną rzeczywistość. Młodzi buntownicy są światu bardzo potrzebni, gdyż to oni dają sygnał do zmian.

Ocena opisowa nauczyciela: Wypowiedź rozbudowana, dogłębna analiza problemu. Można popracować nad ciekawszym wstępem.

Dlaczego się buntują? Omów przyczyny buntu bohaterów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyn buntu jest tak wiele, jak wielu jest buntowników.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, umiejętnie dobrane cytaty, ciekawe podsumowanie

Prometeusz i szatan. Motyw buntu w literaturze różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Motyw buntu był często wykorzystywany przez pisarzy różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna. Szczegółowo omawia poszczególne utwory. Bogata bibliografia.

Literackie sposoby kreowania bohaterów zbuntowanych. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Portrety bohaterów zbuntowanych, których sprzeciw miał głębsze znaczenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, ciekawa literatura przedmiotu. Płynny język wypowiedzi.

Różne źródła buntu w literaturze romantycznej

Ocena:
19/20
Teza: Romantyczny bunt miał wiele źródeł i wiele różnorodnych konsekwencji.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszernie ukazuje różne źródła buntu w literaturze romantycznej. Poprawny konspekt pracy.

Bunt jako forma sprzeciwu na panującą rzeczywistość, omów na przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Bohaterowie, którzy mieli odwagę zbuntować się przeciwko otaczającej ich rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły i logiczny sposób ukazuje wybrane przykłady buntowników.

Przedstaw różne formy manifestacji buntu romantycznego w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Poszczególni bohaterowie romantyczni buntowali się przeciw Bogu, światu, uczuciom, zaborcy czy niesprawiedliwości zastanej rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przedstawia różne rodzaje romantycznego buntu.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik jako silny indywidualista.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Szczegółowo opisane losy wybranych buntowników uzupełniają ciekawe cytaty.

Buntownik z wyboru. Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik, który walczy w słusznej sprawie, jest zawsze zwycięzcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Koncepcja pracy przemyślana. Na uwagę zasługuje duża liczba trafnych cytatów.

Na wybranych przykładach literackich przedstaw problem konfliktu pokoleń

Ocena:
18/20
Teza: Bunt sprzyja toczeniu nieustannej wojny miedzy młodością i starością, ale to także prowadzi do rozwoju i postępu ludzkości.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przejrzysta praca. Dobrze dobrana literatura przedmiotu i podmiotu.

Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Ocena:
18/20
Teza: Bohater cierpiący, zbuntowany i niezgadzający się na otaczający świat jest zdeterminowany, a pomimo tego, nie zawsze wygrywa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, dobrze skonstruowana. Momentami można popracować nad stylem, pogłębić zawarte argumenty.

Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury

Ocena:
17/20
Teza: Bunt jest jednym z ważniejszych motywów w literaturze. Można odnaleźć wiele cech wspólnych niepogodzonych ze światem bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Dobra analiza wybranych postaci literackich, udana próba porównania ich najważniejszych cech. Język wypowiedzi wymaga wygładzenia.

Bunt jako wyraz aktywnej postawy wobec świata. Przedstaw na wybranych przykładach literackie portrety bohaterów zbuntowanych iwyalienowanych

Ocena:
17/20
Teza: Bunt wynika z potrzeby zmiany, udoskonalenia siebie i świata.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry dobór argumentów. Pogłębienia wymaga jedynie zakończenie.