Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw Boga


Obraz Boga w literaturze i sztukach plastycznych. Przedstaw różne wizerunki i ich funkcję w dowolnie wybranych dziełach

Od najdawniejszych czasów ludzkość dąży do kontaktu z Bogiem, pragnie zgłębić boskie tajemnice, pragnie być jak najbliżej swego Stwórcy. Człowiek chce ogarnąć wszystko rozumem i nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest to niemożliwe. Bóg ciągle stanowi dla nas tajemnice. Wizerunki te zmieniały się na przestrzeni okresu rozwoju cywilizacji. Według katechizmu Kościoła katolickiego „Bóg jest pełnią Bytu i wszelkiej doskonałości, bez początku i bez końca. Podczas, gdy wszystkie inne stworzenia otrzymały od Niego to wszystko, czym są i posiadają.”

Bóg, którego na różne sposoby próbujemy sobie wyobrazić, stoi w centrum świata nadprzyrodzonego. Jak bardzo żywotny jest problem istnienia Bytu Najwyższego i Jego cech, pokazują nam rozwijające się do dzisiejszego dnia różnorodne kierunki religijne, filozoficzne. Zainteresowanie obrazem Stwórcy ilustrują również wizje literackie, artystyczne, muzyczne, które od starożytności do dziś inspirują wyobraźnie ludzką. W literaturze odnajdujemy obraz Boga-Stwórcy i miłosiernego ojca oraz motyw buntu wobec potężnego Pana, który nie zwraca uwagi na cierpienia ludzi. Występuje także topos buntu przeciwko Bogu niesprawiedliwemu i bezlitosnemu wobec ludzi oraz całkowicie do niego przeciwstawny archetyp Boga - przyjaciela. Spotkać możemy Boga bezsilnego wobec mocy szatana.

Pierwszy najważniejszy obraz Boga daje nam literatura religijna, zwłaszcza księgi święte. Dla naszego kręgu kulturowego to Biblia, dla innych Wedy, Koran. Chrześcijanom najbardziej znana wersja stworzenia świata pochodzi z Biblii – z Księgi Rodzaju, inaczej określanej jako Genesis (z łac. narodzenie, pochodzenie). Opis stworzenia rozpoczyna Pismo Święte. Jest określany jako heksaemeron – zakłada, że Bóg stworzył świat w ciągu sześciu dni. Co prawda opis biblijny uwzględnia także siódmy dzień, ten jednak nie był dniem tworzenia, lecz odpoczynku. Wersja stworzenia zawarta w Księdze Rodzaju jest wyrażeniem wiary w kreacjonizm, pogląd według którego świat został stworzony z niczego (łacińskie creatio ex nihilo). W Biblii występuje monoteizm - jeden bóg dokonuje aktu stworzenia, jest on odwieczny i wszechmogący – wszystkie jego nakazy odnajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości, wystarczy, że powie słowo, a ono wypełni się. W ten sposób dokonał stworzenia świata, który uważał za dzieło dobre. Można powiedzieć, że czynnikiem sprawczym w Biblii było słowo i za jego mocą świat został przywołany do istnienia. Pierwszy dzień jest określeniem czasu, ponieważ wtedy to na opustoszałej ziemi, na której panowała ciemność, Bóg stworzył światłość wprowadzając tym samym podział na dzień i noc. Drugi dzień, a także po trosze i trzeci to ustalanie porządku przestrzeni, gdyż drugiego dnia Bóg oddzielił wody i utworzył sklepienie, które nazwał niebem, zaś trzeciego dnia nastąpiło oddzielenie wód i suchych lądów. Powstanie suchych terenów pozwoliło na stworzenie roślinności, która wydawała owoce. W ciągu czwartego dnia powstaje Kosmos, ciała niebieskie mające określać pory dnia i roku. Dniu przypisane zostało duże, jaśniejąca ciało, nocy zaś mniejsze i gwiazdy. Piątego dnia Bóg stworzył zwierzęta wodne i ptactwo, którym nakazał rozmnażać się tak, by zapełniły ziemię i morza. Ostatniego dnia stwórca zapełnił ziemię zwierzętami lądowymi i dokonał największego dzieła – stworzył człowieka, na swoje podobieństwo. Stworzył mężczyznę i kobietę – Adama i Ewę, których uczynił najważniejszymi istotami, mającymi władzę nad resztą stworzeń. Bóg nakazał ludziom rozmnażać się, tak aby zaludnili całą ziemię i panowali nad zwierzętami, pokarmem zaś miała być dla mich roślinność.

Człowiek w epoce renesansu starł się żyć w zgodzie ze wszystkim co go otaczało. Uwielbiał przyrodę, potrafił się nią zachwycać i z niej korzystać. Jest wdzięczny Bogu za to wszystko, gdyż wie, że to wszystko jest darem Stwórcy. W pieśni Jana Kochanowskiego „Czego chcesz od nas Panie” poeta nawiązuje do fragmentu Księgi Rodzaju w której jest mowa o stworzeniu świata. Zgodnie z przekazem biblijnym stwórcą świata jest Bóg o nieskończonej mocy. Jan Kochanowski Boga czyni adresatem swojej wypowiedzi. Początek tekstu to dwa pytania retoryczne kierowane do Boga o to, czego Bóg oczekuje od człowieka, a następnie następuje próba odpowiedzi na te pytania: Bóg nie chce złota, chce wdzięczności człowieka. Nie chce kosztowności, bo cały świat należy do Niego. Bóg wszystko stworzył: niebo, złote gwiazdy, rośliny, zwierzęta. Oddzielił wodę od lądu i dzień od nocy. Dzięki niemu Ziemia owocuje i żywi człowieka. Postawa podmiotu lirycznego względem Boga to pokora, uwielbienie. Autor traktuje Boga jak genialnego artystę, architekta, który postępował zgodnie z genialnym planem. Budowniczy, który stworzył dokładną konstrukcję świata i artysta, który dobrał do niej wspaniałe „dekoracje” w postaci „gwiazd” lub pięknych, licznie porastających ziemię roślin. W utworze Stwórca jest bliski człowiekowi, jest dobry, szczodrobliwy, łaskawy, hojny, nie skąpi dóbr, daje radość, człowiek może w Nim pokładać nadzieje. Kochanowski ofiarowuje Bogu wdzięczności i prosi o opiekę w trakcie życia. Jest przekonany, że Bóg jest nie tylko potężny i wszechmocny, ale także łaskawy i dobry, że zawsze będzie otaczał skrzydłami człowieka.

Przykład motywu Boga ukazywanego jako architekta możemy odnaleźć również w malarstwie. Obraz Williama Blake’a „Stworzenie świata” powstał w 1794 roku, a wykonany został akwarelami metodą trawienia reliefowego. W centralnej jego części znajduje się postać mężczyzny. Z tytułu dzieła można wnioskować, iż jest to Bóg ujęty w momencie tworzenia świata. Postać ta ma ciało młodzieńca, co może oznaczać potęgę i siłę, zaś twarz, siwe, rozwiane włosy i broda wskazują na jego sędziwość, która może być wyrazem mądrości i doświadczenia. Mężczyzna znajduje się wewnątrz emanującego palącą czerwienią i jaskrawą żółcią okręgu. Reszta płótna pozostaje ciemna, co może symbolizować pustkę panującą przed stworzeniem. Blake’owski Bóg w lewej dłoni dzierży cyrkiel. Może to wskazywać, iż świat tworzony jest według zasad geometrycznych, w sposób naukowy i surowy. W konturach owego cyrkla, przypominającego także snopy światła, ukryta jest grecka litera alfa, oznaczająca początek. Być może odnosi się to do dzieła, które za chwilę nastąpi – Bóg nada początek światu. Na obrazie ukryta została także ostatnia litera greckiego alfabetu – omega, która mieści się w rozświetlonym kręgu. Zestawienie tych dwóch liter ukazuje moc i potęgę Boga. To on jest siłą sprawczą powstania świata, w jego dłoni zawiera się „początek”, on sam jest końcem.

Z kolei fresk „Stworzenie Adama” jest dziełem Michała Anioła. Znajduje się ono w Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie. Został stworzony w drugiej połowie XVI w., w epoce, w której artyści nawiązywali w swych dziełach do starożytności oraz do kultury antycznej. Przedstawione na obrazie postaci emanują siłą. Scena fresku zaczerpnięta jest ze Starego Testamentu, w której to Bóg powołuje do istnienia pierwszego człowieka na ziemi. Pierwszy plan obrazu ukazuje otoczonego aniołami Stwórcę, odzianego „szerokim, majestatycznym płaszczem, w który wiatr dmie niczym w żagiel”. Stwórca jest ukazany jako dobrze zbudowany siwy, brodaty mężczyzna. Wyciąga dłoń ku Adamowi, który odwzajemnia gest. Natomiast sam Adam jest nagi, leży w pozycji naturalnej i patrzy w ojcowską twarz(Bóg ojciec). Michał Anioł łączy świat ziemski i duchowy poprzez wyciągniecie ręki Boga ku Adamowi. W ten sposób Stwórca tchnie w człowieka prawdziwe życie. Adam, odwzajemniając gest, sprawia wrażenie jakby przebudził się z głębokiego snu. Przenika go iskra boskości. Bóg na tym fresku jest niesamowicie blisko człowieka. Michał Anioł dokonał jednego z największych cudów w sztuce, sprawił, ze dotyk boskiej ręki stał się centralnym punktem obrazu, a łatwość i siła tego gestu stworzenia pozwala nam zrozumieć ideę wszechmocy.

Jan Kasprowicz jest poetą tworzącym w epoce Młodej Polski. Jego kariera poetycka przebiegała etapami, w których zmieniały się założenia, filozofie, typ twórczości i stosunek do Boga. „Święty Boże, Święty Mocny” - tymi słowami podmiot liryczny zwraca się do Boga z prośbą o litość, z błaganiem o zmiłowanie się nad udręczonymi. Życie człowieka zdaniem poety jest pasmem nieszczęść i cierpieniem. W imieniu ludzkości Kasprowicz modli się do Najwyższego, którego opisuje jako „pełnym kary i przebaczenia pełnym” o powstrzymanie klęsk, spokój, o pewne jutro. Bóg jednak nie reaguje na wołanie człowieka, jest daleko: „na niedostępnym tronie / siedzi pomiędzy gwiazdami”. Poeta rzuca Bogu oskarżenie, że nie jest wrażliwy na cierpienie człowieka. Bóg jawi się jako nieczuły i obojętny na los ludzki. W ostatnich słowach modlitwy podmiot liryczny obarcza Stwórcę za cierpienie ludzkości. Bohater liryczny jest rozdarty między nadzieją na ocalenie i ufnością w Boga a coraz silniejszym przekonaniem, że Stwórcy na ludziach nie zależy. Człowiek błaga o miłosierdzie ale spotyka się z milczeniem Pana. Odpowiada na to buntem wobec niego i chęcią zniszczenia go. Ludzie pragną poczucia bezpieczeństwa i boskiej opieki. Podmiot liryczny obawia się, że bez pomocy nie sprosta wymaganiom Boga, który nie wziął pod uwagę ludzkiej skłonności do popełniania grzechów. Marzenia człowieczeństwa o miłosierdziu boskim nie zostały spełnione dlatego podmiot liryczny bluźni i obraża Boga. Zdaniem poety władcą świata jest sam szatan i to właśnie jego prosi o zmiłowanie skoro Bóg milczy.

Współczesny pisarz – ksiądz Jan Twardowski to wyznawca franciszkanizmu. Jego dzieła są pełne franciszkańskiego zachwytu nad światem. Poeta nie przymyka jednak oczu na zło w świecie. W jego obrazie świata dominuje natura. Lecz to, co naturalne, wcale nie jest oczywiste. Świat nie jest tu doskonałym dziełem sztuki z hymnu Kochanowskiego. Jest on niedokończony, wciąż stwarzany. Tym samym, Twardowski pragnął podkreślić, że Bóg jest w stanie zdziałać o wiele więcej cudów - doskonalszych, piękniejszych. Bóg - jako stwórca całego świata nie potrzebuje nagród za swoje czyny, zaś jedyną formą wdzięczności dla Niego może być czysta wiara i modlitwa. Świat jest niezwykle różnorodny. Bóg o tym wie przecież to On stworzył go dla człowieka. Piękno owego świata jest dowodem miłości Boga do ludzi. Bóg jest w poezji Twardowskiego wszechobecny, ale nie domaga się, by widzieć tylko jego. Chce by człowiek odnajdywał go w każdym stworzeniu, by kochał świat, który jest ogrodem Boga. Poeta w utworze „Nie tylko my” ukazuje wielką miłość Boga. Kocha on wszystko co stworzył, nie tylko człowieka. Jak pisze artysta obdarzył miłością jeża eleganta i muła. Ksiądz Twardowski w nieco humorystyczny i prosty sposób mówi o tak poważnej i ogromnej rzeczy jaka jest miłość Najwyższego.

Jak widzimy każda osoba inaczej odbiera Boga i ma do niego swój indywidualny stosunek. Od wielkiej miłości i zachwytu po bunt i bluźnierstwo. Każdy człowiek ma różne doświadczenie postrzegania Boga i wciągu życia ten stosunek ulega ciągłym zmianom, zależy od wieku, doświadczeń życiowych, kulturowych, tradycji, wpływu cywilizacji i prądów filozoficznych. Zależy też od tego jaką religie wyznaje. Wszyscy ludzie na swoje potrzeby budują obraz Stwórcy lub korzystają z wizerunków zaproponowanych przez artystów pochodzących z różnych epok literackich. Kolejne z nich pełniły odmienną funkcję ideową – chwaliły Boga, opisując jego dobro, wielkość i majestat lub były głosem w dyskusji o istotę i naturę boskości. Dopóki istniejemy podobne utwory będą się wciąż pojawiać.

strona:    1    2    3    4  





Jak kształtowały się relacje między Bogiem, a człowiekiem w poszczególnych epokach

Ocena:
20/20
Teza: Biblia jako źródło wszelkich relacji Bóg - człowiek. Różne postawy człowieka wobec Boga w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dojrzała, ciekawa i bogata argumentacja, rozbudowane wnioski. Prezentacja wyczerpuje temat.

Wizerunek Boga, świata i człowieka w literaturze. Przedstaw zagadnienie na podstawie dwóch wybranych epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literackie wizerunki,Boga, świata oraz człowieka zmieniają się w renesansie i romantyzmie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, napisana płynnym językiem. Zawiera analizę omawianych utworów poetyckich.

Obraz Boga w literaturze i sztukach plastycznych. Przedstaw różne wizerunki i ich funkcję w dowolnie wybranych dziełach

Ocena:
20/20
Teza: Artyści w swych dziełach od wieków próbują przybliżyć naturę Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera bogatą bibliografię. Temat został w pełni wyczerpany. Poprawny i płynny język wypowiedzi.

Wielkie literackie dyskusje z Bogiem na przykładzie znanych ci utworów Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza i Jana Kasprowicza

Ocena:
20/20
Teza: W rozmowie z Bogiem artyści odwoływali się do poglądów epoki, sytuacji osobistej oraz społecznej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco podejmuje temat. Kolejne utwory świadczą o logice wywodu. Poprawna biografia i plan prezentacji.

Bóg jako kreator, dobroczyńca, sprawiedliwy sędzia... Porównaj różne wizerunki Boga ukazane w twórczości poetów i pisarzy renesansu, romantyzmu i Młodej Polski

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek Boga w danej epoce zależał przede wszystkim od jej głównych założeń.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje różne sposoby widzenia Boga w trzech epokach. Rozbudowana bibliografia, poprawna kompozycja.

Obraz Boga i jego relacje z człowiekiem. Przedstaw w oparciu o literaturę renesansu i oświecenia

Ocena:
20/20
Teza: Zainteresowanie obrazem Stwórcy ilustrują nam wizje literackie różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Opiera się na twórczości Kochanowskiego i Karpińskiego. Poprawna bibliografia.

Analiza porównawcza kreacji Boga w literaturze średniowiecznej i młodopolskiej

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze średniowiecza i Młodej Polski odnaleźć możemy różne ujęcia Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca opiera się na bogatej literaturze i w pełni realizuje temat. Poprawny język wypowiedzi.

Postawa człowieka wobec Boga. Zanalizuj różne ujęcia tego tematu w wybranych utworach literackich.

Ocena:
20/20
Teza: Menachem Mendel „Bóg mieszka wszędzie tam, gdzie się Go wpuści"

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowa, napisana poprawnym językiem. Kolejne obrazy przemyślane prowadzące do jasnej puenty.

Relacja między człowiekiem a Bogiem. Różne rozstrzygnięcia tego dylematu

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze wszystkich epok bardzo wiele miejsca poświęcano zagadnieniu relacji między człowiekiem a Bogiem, które było analizowane z wielu stron zarówno w liryce, dramacie, jak i epice.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta o czytelny plan. Przywołuje najważniejsze utwory, ukazując różnorodność postaw człowieka wobec boga.

Bóg w literaturze polskiej różnych epok. Dokonaj analizy i interpretacji wybranych utworów oraz porównaj wizje Boga

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodne wizerunki Boga występują w literaturze polskiej, która rozwijała się w kręgu kultury europejskiej i chrześcijańskiej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje jak zmieniał się wizerunek Boga na przestrzeni epok w literaturze polskiej. Prezentacja przekrojowa, napisana z zachowaniem logiki i dobrego stylu.

Zaprezentuj sposoby ujęcia niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga na podstawie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Nierozerwalny związek tematyki niezawinionego cierpienia i buntu wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i spójna. Dobór lektur z różnych epok literackich. Poprawna konstrukcja

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Literackie rozmowy z Bogiem. Omów problem na wybranych przykładach z literatury różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Charakter rozmów z Bogiem często zależy od okoliczności, splotu kilku wydarzeń i emocji człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca spójna, świadczy o bogatej wiedzy piszącego i samodzielnym myśleniu.

Jak kształtowały się relacje miedzy Bogiem, a człowiekiem w poszczególnych epokach. Zaprezentuj temat na wybranych tekstach kultury

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność artystycznych realizacji motywu relacji człowieka i Boga w literaturze, malarstwie oraz filmie.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przemyślana, oparta na bogatej bibliografii.

Porównaj różne obrazy Boga, odwołując się do analizy wybranych przykładów z literatury i innych dziedzin sztuki.

Ocena:
20/20
Teza: Ludzkie wyobrażenia na temat Boga i ich odbicie w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i dojrzała. W pełni zasługuje na maksymalną liczbę punktów.

Bóg w literaturze. Porównaj różne jego kreacje w wybranych utworach.

Ocena:
20/20
Teza: Człowiek stworzył rozmaite wizerunki Boga i czyni to nieprzerwanie, czego dowodem są dzieła literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Szczegółowa, logicznie skonstruowana praca. Właściwie dobrane przykłady z różnych epok.

Człowiek wobec Boga i wiary. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych utworów literackich z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Literatura na przestrzeni wieków często odwoływała się do podejścia człowieka do Stwórcy, ukazując jak się ono zmieniało w zależności od nakazów czasów i kultury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Pokazuje różnorodne postawy człowieka wobec Boga i wiary.

Funkcja i znaczenie wiary w utworach literackich. Przedstaw, analizując i interpretując dzieła reprezentujące różne epoki

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie funkcji i znaczenia wiary w utworach literackich różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo klarowna i wyważona. Właściwie dobrane argumenty.

Człowiek jako Boże igrzysko. Omów motyw ingerencji Boga w losy ludzkie na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Twórcy literaccy w oparciu o własne doświadczenia i poglądy różnie odnosili się do boskiej ingerencji w życie człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Dojrzała i przemyślana prezentacja ukazująca ewolucje tematu boskiej interwencji w ludzkie życie.

Wizja Boga, świata i losu człowieka w literaturze średniowiecznej. Omów na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie wizji Boga, świata i losu człowieka w literaturze średniowiecznej.

Ocena opisowa nauczyciela: Szczegółowa i przemyślana prezentacja ukazująca bogactwo średniowiecznej świadomości.

Literackie kreacje Boga w liryce Kochanowskiego, Szarzyńskiego i Karpińskiego. Przeprowadź analizę porównawczą wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bóg jako istota najwyższa, Stwórca świata i ludzi, był częstym obiektem pochwał, próśb i skarg poetów.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa i inspirująca praca ukazująca różnorodne perspektywy literackiej eksploatacji motywu Boga.

Funkcja i znaczenie wiary w utworach literackich. Przedstaw, analizując i interpretując dzieła reprezentujące różne epoki.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie funkcji i znaczenia wiary w utworach literackich różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja pokazuje jak przedstawiano wiarę w Boga w literaturze w różnych epokach. Poprawna bibliografia i plan.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Jak artyści z różnych epok postrzegali Boga? Porównaj wybrane koncepcje.

Ocena:
19/20
Teza: Stosunek do Boga ewoluował na przestrzeni wieków. Wybór najważniejszych postaw artystów wobec Stwórcy.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, celny wybór najważniejszych postaw artystów wobec Boga. Dopracowania wymaga jedynie wstęp.

Literackie rozmowy człowieka z Bogiem. Zanalizuj wybrane przykłady

Ocena:
19/20
Teza: Od adoracji po bunt. Literackie dialogi człowieka z Bogiem na podstawie utworów z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przemyślana i dobrze skonstruowana. Przegląd literatury zapewnia wiarygodność sądów.

Różne postawy człowieka wobec Boga w poznanych utworach literackich. Omów temat, analizując wybrane przykłady różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Od bojaźni po lekceważenie, od uwielbienia, do buntu. Różne postawy człowieka wobec Boga w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, liczne odwołania do współczesności, ciekawe wnioski.

Porównaj literackie modele postaw człowieka wobec Boga, opierając się na analizie wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć skrajne postawy człowieka wobec Boga od pokory po bunt i lekceważenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawe i bogate wnioski.

Różne obrazy Boga w literaturze. Prześledź problem na podstawie wybranego materiału literackiego

Ocena:
19/20
Teza: Kreacja postaci Boga w różnych epokach odbiciem światopoglądu człowieka danego czasu. Na podstawie dzieł literatury i filozofii.

Ocena opisowa nauczyciela: Autorka starła ze sobą kilka najbardziej utrwalonych obrazów Boga w literaturze. Płynnie przechodzi przez kolejne argumenty. Można rozbudować wnioski końcowe.

Charakterystyczne ujęcia Boga w literaturze renesansu, baroku i oświecenia. Przedstaw na wybranych przykladach

Ocena:
19/20
Teza: Lirycy pokazują zarówno miłość, szacunek i oddanie się człowieka Bogu, jak i postawy przeciwstawne: bunt czy lęk przed Stwórcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna. Zawiera wiele wartościowych przykładów. Bogata literatura przedmiotu.

Wyobrażenie człowieka o Bogu w dwóch wybranych epokach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura od najdawniejszych czasów zajmowała się wyobrażeniami Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca skupia się na epoce renesansu i romantyzmu. Poprawne ujęcie tematu.

Kreacje Boga w wybranych utworach poetów różnych epok. Dokonaj analizy porównawczej sposobu kreowania postaci

Ocena:
19/20
Teza: Różne ukazywanie kreacji Boga na przestrzeni epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła. Ukazuje wiele różnych wizerunków Boga. Poprawna bibliografia.

Motywy Boga w literaturze i sztuce. Przedstaw jego funkcjonowanie na podstawie wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Postać boga jest niejednoznaczna i trudna do wyobrażenia przez człowieka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, daje przekrojowy obraz Boga w różnych epokach.

Bóg - dobry Ojciec, stworzyciel czy też srogi sędzia - przedstaw i porównaj wizerunki Boga w różnych epokach literackich, analizując wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Charakterystyczne wizerunki Najwyższego w określonych epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Ukazuje różnorodne wizerunki Boga na przestrzeni epok.

Relacje Bóg - człowiek w wybranych dziełach literatury średniowiecza i Młodej Polski. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Różnorodność relacji między Stwórcą a człowiekiem w średniowieczu i Młodej Polsce.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Bogate przykłady, konsekwentne przedstawiane argumenty na poparcie tezy.

Rozmowy z Bogiem w literackim przekazie twórców

Ocena:
18/20
Teza: Ewolucja postaw człowieka wobec Boga na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, wyczerpująca temat dialogu człowieka z Bogiem. Dobry styl i poprawny język wypowiedzi. Można rozbudować wnioski i pogłębić rozważania o tym, co jest przyczyną zmiany postaw wobec Boga.

Kim jest Bóg dla człowieka? Relacja między Bogiem a człowiekiem. Przedstaw zagadnienie na przykładach tekstów literackich z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Relacje Bóg - człowiek są częstym motywem literackim różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Prawidłowy dobór literatury, bogata bibliografia.

Dialog artysty z Bogiem w literaturze różnych epok. Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
17/20
Teza: Twórcy wobec Boga - ewolucja dialogu i sporów z Bogiem na przykładzie utworów z różnych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, bogata w argumenty, Wymaga jednak uporządkowania i bardziej ścisłego powiązania kolejnych wątków.

Motyw rozmowy człowieka z Bogiem

Ocena:
17/20
Teza: Różnorodne postawy wobec Boga w literaturze różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry język i styl wypowiedzi. Dopracowania wymagają wnioski i omówienie znaczenia dialogów człowieka z Bogiem.