Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw Boga


Obraz Boga w literaturze i sztukach plastycznych. Przedstaw różne wizerunki i ich funkcję w dowolnie wybranych dziełach

Ocena punktowa: 20/20
Liczba stron: 4
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Grafiki



Określenie problemu:

Artyści w swych dziełach od wieków próbują przybliżyć naturę Boga.

Od najdawniejszych czasów ludzkość dąży do kontaktu z Bogiem, pragnie zgłębić boskie tajemnice, pragnie być jak najbliżej swego Stwórcy. Człowiek chce ogarnąć wszystko rozumem i nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest to niemożliwe. Bóg ciągle stanowi dla nas tajemnice. Wizerunki te zmieniały się na przestrzeni okresu rozwoju cywilizacji. Według katechizmu Kościoła katolickiego „Bóg jest pełnią Bytu i wszelkiej doskonałości, bez początku i bez końca. Podczas, gdy wszystkie inne stworzenia otrzymały od Niego to wszystko, czym są i posiadają.”



Bóg, którego na różne sposoby próbujemy sobie wyobrazić, stoi w centrum świata nadprzyrodzonego. Jak bardzo żywotny jest problem istnienia Bytu Najwyższego i Jego cech, pokazują nam rozwijające się do dzisiejszego dnia różnorodne kierunki religijne, filozoficzne. Zainteresowanie obrazem Stwórcy ilustrują również wizje literackie, artystyczne, muzyczne, które od starożytności do dziś inspirują wyobraźnie ludzką. W literaturze odnajdujemy obraz Boga-Stwórcy i miłosiernego ojca oraz motyw buntu wobec potężnego Pana, który nie zwraca uwagi na cierpienia ludzi. Występuje także topos buntu przeciwko Bogu niesprawiedliwemu i bezlitosnemu wobec ludzi oraz całkowicie do niego przeciwstawny archetyp Boga - przyjaciela. Spotkać możemy Boga bezsilnego wobec mocy szatana.


Pierwszy najważniejszy obraz Boga daje nam literatura religijna, zwłaszcza księgi święte. Dla naszego kręgu kulturowego to Biblia, dla innych Wedy, Koran. Chrześcijanom najbardziej znana wersja stworzenia świata pochodzi z Biblii – z Księgi Rodzaju, inaczej określanej jako Genesis (z łac. narodzenie, pochodzenie). Opis stworzenia rozpoczyna Pismo Święte. Jest określany jako heksaemeron – zakłada, że Bóg stworzył świat w ciągu sześciu dni. Co prawda opis biblijny uwzględnia także siódmy dzień, ten jednak nie był dniem tworzenia, lecz odpoczynku. Wersja stworzenia zawarta w Księdze Rodzaju jest wyrażeniem wiary w kreacjonizm, pogląd według którego świat został stworzony z niczego (łacińskie creatio ex nihilo). W Biblii występuje monoteizm - jeden bóg dokonuje aktu stworzenia, jest on odwieczny i wszechmogący – wszystkie jego nakazy odnajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości, wystarczy, że powie słowo, a ono wypełni się. W ten sposób dokonał stworzenia świata, który uważał za dzieło dobre. Można powiedzieć, że czynnikiem sprawczym w Biblii było słowo i za jego mocą świat został przywołany do istnienia. Pierwszy dzień jest określeniem czasu, ponieważ wtedy to na opustoszałej ziemi, na której panowała ciemność, Bóg stworzył światłość wprowadzając tym samym podział na dzień i noc. Drugi dzień, a także po trosze i trzeci to ustalanie porządku przestrzeni, gdyż drugiego dnia Bóg oddzielił wody i utworzył sklepienie, które nazwał niebem, zaś trzeciego dnia nastąpiło oddzielenie wód i suchych lądów. Powstanie suchych terenów pozwoliło na stworzenie roślinności, która wydawała owoce. W ciągu czwartego dnia powstaje Kosmos, ciała niebieskie mające określać pory dnia i roku. Dniu przypisane zostało duże, jaśniejąca ciało, nocy zaś mniejsze i gwiazdy. Piątego dnia Bóg stworzył zwierzęta wodne i ptactwo, którym nakazał rozmnażać się tak, by zapełniły ziemię i morza. Ostatniego dnia stwórca zapełnił ziemię zwierzętami lądowymi i dokonał największego dzieła – stworzył człowieka, na swoje podobieństwo. Stworzył mężczyznę i kobietę – Adama i Ewę, których uczynił najważniejszymi istotami, mającymi władzę nad resztą stworzeń. Bóg nakazał ludziom rozmnażać się, tak aby zaludnili całą ziemię i panowali nad zwierzętami, pokarmem zaś miała być dla mich roślinność.

strona:    1    2    3    4