Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw szatana, diabła


Scharakteryzuj motyw szatana w literaturze, analizując wybrane dzieła literackie różnych epok

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 7
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Wizerunek szatana na przestrzeni wieków często się zmieniał. W zależności od czasu i okoliczności kulturalnych szatan objawiał swoje rozmaite oblicza.

Diabeł, i jego niecne uczynki, to motyw popularny i często adaptowany na potrzeby artystów i filozofów wielu epok. Samo słowo diabeł może wywodzić się od łacińskiego diabolis, co oznacza tego, który staje w poprzek. To dla niego i jego pomocników - zbuntowanych aniołów - przygotowano piekło. W XVI w. Jan Wier wyliczył, że istnieje 7405926 zwyczajnych diabłów podzielonych na 111 legionów po 6666 demonów, a dowodzi nimi 72 książąt ciemności. Fragment systematyzacji brzmiał: „Satanas, Lucyfer, Barabasz, Asmodeus - Książę seksu, Lewiatan - książę pychy, Belial - patron czarownic, Auristel - książę bluźnierców, Renfos - przewodnik po świecie grzechu”.



Szatan fascynował wielu twórców, zwłaszcza w tych epokach, w których światopogląd cechował się dynamizmem i przeczuciem zbliżającej się katastrofy. W kulturze europejskiej miał okresy wzlotów i upadków. Były momenty, gdy zepchnięto go pod ziemię. Został ośmieszony na przykład przez wielu pisarzy oświecenia i uznany za żałosny relikt ciemnej epoki. Wokół jego osoby narosło wiele legend, a wraz z nimi wiele niedomówień. Szatan był dość popularną postacią wśród romantyków. Przetrwał w literaturze okultystycznej XIX wieku. Ukazał się znowu jako fascynująca, pełna tragizmu postać w poezji, powieściach i malarstwie epoki neoromantycznej.


W tradycji europejskiej, po raz pierwszy spotykamy się z diabłem w Biblii, w Starym Testamencie. W Księdze Rodzaju motyw szatana powiązany jest z grzechem Adama i Ewy. Kusiciel pod postacią węża, pragnący upadku człowieka, namawia Ewę do zjedzenia owocu z drzewa wiadomości dobra i zła, przez co skazuje ludzkość na poznanie grzechu. Występuje też on jako członek rady Boga, a jego obowiązkiem jest oskarżanie ludzi przed Najwyższym. Lucyfer (z łaciny „niosący światło”) jako przywódca hierarchii, najdoskonalsza istota, „namaszczony cherubin” nie docenia, że przebywa w stanie największej szczęśliwości. Ambitny i pragnący wielkości chce być podobny do Boga, sam pokierować swoim zbawieniem, uniezależnić się od Stwórcy. Staje się aniołem upadłym i pierwszym buntownikiem.



Wyraz „szatan” (jako imię) pojawia się pierwszy raz w Księdze Hioba: „A pewnego dnia, gdy przyszli synowie Boży, aby stać przed Panem, był też między nimi i Szatan". Pan piekieł staje się partnerem Boga w zakładzie o pobożność i prawość człowieka. Szatan będzie kusił zarówno Stwórcę, aby Ten wystawił wiernego Hioba na próbę, jak i samego Hioba

strona:    1    2    3    4    5    6    7