Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw małżeństwa


Portrety małżeństw w literaturze. Przedstaw na podstawie dowolnie wybranych lektur

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 7
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Choć dawne małżeństwa różnią się od współczesnych, literatura przedstawia ponadczasowe problemy w związkach.

Małżeństwo. Dla większości to budujący związek, dla niektórych jednak – niszcząca siła. Bez względu na to jak je określimy, motyw ten pojawia się w literaturze już od najstarszych lat. Możemy go znaleźć w antycznym dziele jakim jest Pismo Święte. Mówiąc o biblijnych parach małżeńskich, wielu przychodzi na myśl pierwszy na świecie związek – Adama i Ewy. Jednak Biblia opisuje także portrety wielu innych małżeństw. Wspomnę o jednym z nich – o Abrahamie i Sarze. Stanowili oni parę opierającą się wszelkim trudnościom i problemom.



Biblia mówi o Sarze, że była posłuszna Abrahamowi i nazywała go panem. Nie czyniła tego dla zachowania jakiejś etykiety, lecz szczerze dawała wyraz swemu podporządkowaniu. Najwyraźniej opuściła wygodny dom w zamożnym mieście, by żyć pod namiotami w obcym kraju. Dlaczego tak postąpiła? Czy dlatego, iż wolała taki styl życia? Na pewno nie. Pomógł jej w tym fakt, że kochała i szanowała Abrahama za jego przymioty. Abraham również darzył Sarę ogromną miłością i liczył się z jej zdaniem. Potwierdzają to liczne fragmenty biblijne. Choć dawne małżeństwa różnią się od współczesnych, literatura przedstawia ponadczasowe problemy w związkach. Większość dzieł literackich ukazuje jednak obrazy nieszczęśliwych małżeństw. Dlaczego tak się dzieje? I na podstawie jakich utworów można wysnuć taki wniosek?


Pierwszą parą literacką, którą omówię jest związek Makbetów. Stanowili oni destrukcyjne małżeństwo. Jak stwierdził Jarosław Komorowski: „Makbet (...) nie tylko działa, ale i ulega działaniu (...) Lady Makbet. Uzasadnione staje się przez to współczucie czytelnika, świadomego zaprzepaszczenia właściwych dotąd bohaterowi wartości: odwagi, waleczności, zasłużenie dobrej sławy”. Akcja utworu ukazuje rozterki postaci, potęgowane jeszcze przez tę kobietę. Makbet, gdy go poznajemy, jest szlachetnym człowiekiem, wierzy swojej żonie, kocha ją mocno i bez zastrzeżeń. Zwraca się do niej czule słowami: „Luba”, „Droga wielkości moja uczestniczko” - zawiadamiając o otrzymaniu tytułu pana Kawdoru. Chce, by dzieliła jego szczęście, gdyż wie, że jego sukces jest jej sukcesem. Jego pozycja - jej pozycją. Myślę też, że za każdą cenę chce okazać się godzien jej miłości.



A czy ona kocha męża? Ubóstwia na pewno to, co dzięki jego waleczności i zwycięstwom na polu bitwy, osiągnął. Lady Makbet chce być królową i jest przekonania, że dopiero zasiadając na szkockim tronie będzie szczęśliwa. Makbet ma być środkiem, do osiągnięcia przez nią celu - władzy i zapewne wiążących się z tym bogactwa, sławy. Miała świadomość, że mąż jest człowiekiem, który nie będzie z własnej woli szedł po trupach do celu. A że była silniejsza od niego, dlatego to ona podejmowała decyzje, jak ów cel osiągnąć. To ona poprowadziła go drogą zbrodni, by zasiąść na tronie Szkocji.

strona:    1    2    3    4    5    6    7