Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw buntu


Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych


„Zdarzyło mi się niegdyś ujrzeć w lesie rano
Dwie drogi: pojechałem tą mniej uczęszczaną–
Reszta wzięła się z tego, że to ją wybrałem.”

Przytoczony fragment pochodzi z wiersza autorstwa Roberta Frosta pt. ,,Droga nie wybrana” . Co może się stać, gdy wybierzemy inną drogę niż dotychczas? Czy spotka nas rozczarowanie, czy może to szansa na odkrycie szczęścia? Nigdy nie mamy pewności, czy droga, którą właśnie zmierzamy wiedzie do pożądanego celu. Przeznaczenie często musi zmienić kierunek. Gdzie jednak może szukać drogowskazów? Co możemy zyskać buntując się? Temat mojej prezentacji przybiera postać pytania: Czy młodzi buntownicy są światu potrzebni? Bunt jest wyrazem niezgody na rzeczywistość, językiem nie wysłuchanych. Bunt jest wpisany w naszą naturę i charakterystyczny nie tylko dla wieku adolescencji. Buntował się znany z mitów greckich Prometeusz, buntowali się pierwsi ludzie w raju, bohaterowie historyczni, szaleńcy, artyści. W XXI wieku obserwujemy bunt mas. „Masa” stanowi rozległy ocean, w którego głębinach zacierają się różnice między kobietą a mężczyzną, biednym a bogatym, pracodawcą a pracownikiem, moralnością a amoralnością. Ten rodzaj buntu różni się jednak znacznie od buntu znanego nam z przeszłości. Tym razem, ku naszemu zdziwieniu, buntownicy okazują się być ludźmi pospolitymi, którzy swym zwykłym życiem próbują stłumić to, co wyjątkowe i niebanalne. Zgodnie z definicją masy „być innym- to być nieprzyzwoitym.” Analizując temat, stwierdziłam, że bunt jest nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji i każdy, kto decyduje się na podjęcie ryzykownego kroku, stawia coś na jedną kartę, zastanawia się, czy Bóg istnieje, kocha w sposób zakazany, czy nie mieści się w formie, jest buntownikiem. Bunt przybiera różne postaci, może mieć konstruktywny, ale też destruktywny charakter. Nigdy jednak bunt nie pojawia się bez przyczyny. Buntownik zawsze o coś walczy. Aby rzetelnie zilustrować sformułowane przez siebie tezy, zdecydowałam się przedstawić różne przykłady buntu w literaturze oraz sztuce pozasłownej.

Pierwszym rodzajem buntu, jaki przedstawię, jest bunt przeciwko Bogu. W religii katolickiej Bóg jawi się, jako Wszechmocny Stwórca, który za dobro wynagradza, a za zło karze. Wobec Boga wierzący mogą skłonić się z pokorą lub buntować się przeciwko Niemu. W biblijnej przypowieści o Wieży Babel Bóg jest dla posłusznego ludu niosącym pomoc oparciem, ale gdy lud odwraca się od Niego - Ten surowo go karze. Jednym z głównych celów budowy wieży było zapewnienie bezpieczeństwa na wypadek powtórnego potopu. Wznosząc budowlę znacznie wyższą niż poziom, który osiągnęły wody, ludzie ci pragnęli uniknąć ewentualnego zagrożenia. Mieli nadzieję, że gdy dosięgną chmur, będą mogli zbadać przyczyny potopu. Całe to przedsięwzięcie zmierzało do tego, by jeszcze bardziej wzmóc pychę budowniczych i odwrócić umysły przyszłych pokoleń od Boga . Kiedy w budowniczych narodził się duch buntu, Bóg pomieszał języki i rozproszył ich po całej Ziemi. Dziś możemy jedynie zastanawiać się, czy to, co spotkało budowniczych Wieży Babel to dla nas katastrofa czy ocalenie. Na pewno osiąganie jedności i zgody w społeczeństwach różnych ras, wśród ludzi o odmiennych kulturach, mówiących do tego różnymi językami jest trudniejsze. Ale czy nasze życie nie jest jednym wielkim wyzwaniem?

Bunt przeciwko Bogu ukazany został także w filmie reżyserii Henry’ego Bean’a. „Fanatyk” jest współczesną opowieścią o młodzieńczym buncie nowojorskiego Żyda. Obdarzony silną osobowością, samodzielnie myślący uczeń jesziwy, podczas rozważań nad wersetami Tory traktującymi o boskim żądaniu, by Abraham w imię wiary ofiarował własnego syna Izaaka, doznaje szoku porażony okrucieństwem Boga. W interpretacji chłopaka przypowieść ta jest dowodem pychy i siły niszczącej ludzką miłość. Wstrząsające odkrycie prowadzi Dannego do otwartej wojny z Bogiem i, co za tym idzie, do przeciwstawienia się własnej społeczności, zakwestionowania jej tożsamości religijnej i kulturowej. W konsekwencji chłopak staje się antysemitą, dołącza do skinheadów. Dzięki swojej inteligencji robi karierę jako ideolog w organizacjach neofaszystowskich. Tam poznaje dziewczynę. Między nimi rodzi się zauroczenie perwersyjną przemocą, ale pod wpływem dziewczyny zafascynowanej duchowością, Dannego przeradza się ono w miłość pełną szacunku dla pierwotnej tradycji religijnej chłopaka. Bohater jednak nie przestaje dokonywać aktów terroru i przemocy wobec Żydów, mimo iż jest świadomy irracjonalności antysemityzmu oraz przyziemnych motywów kierujących neofaszystami. Skazany przez sąd za bójkę w restauracji, chłopak poddany zostaje terapii uczłowieczenia przez ocalałych z Holocaustu. Opowiadanie starca, który przeżył śmierć syna zamordowanego przez hitlerowca, doprowadza Dannego do wściekłości - to znowu pokorny Abraham ofiarował własne dziecko. Furia z powodu odwiecznej bierności Żydów przesłania chłopakowi tragedię Zagłady, jednak obraz zamordowanego dziecka i rozpacz starca zaczynają go prześladować, podobnie jak widok Tory profanowanej przez skinheada. I to powoduje refleksję, Danny wówczas zaczyna rozumieć gotowość ofiary Abrahama i istotę wiary, ale będzie również wiedział, że doszedł już za daleko i aby wrócić musi sam stać się Izaakiem. Dokonuje samoofiary w Yom Kippur - Święto Odkupienia.

Wśród wielu bohaterów - buntowników możemy znaleźć także buntujących się kochanków. Sztandarowym przykładem jest dramat Williama Szekspira pt. ,,Romeo i Julia”, który jest absolutnie ponadczasowy. Opowiada on historię dwojga kochanków z Werony pochodzących ze zwaśnionych rodzin- Capulettich i Montekich. Tytułowi bohaterowie zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Ich żal nie zna granic, gdy dowiadują się, że osoby, które miłują ponad wszystko, okazują się być dziećmi odwiecznych wrogów ich rodzin. Nieszczęśliwy splot zdarzeń doprowadza do śmierci kochanków, którzy nie mogąc być razem na ziemi, połączyli swe dusze w wieczności. Tragedia zakochanych buntowników stała się przyczyną zawarcia zgody między skłóconymi rodzinami i udowodniła, że prawdziwa miłość wymaga złożenia ofiary.

Kolejnym rodzajem buntu, który jest ludzkości dane obserwować od zarania dziejów po czasy współczesne, jest bunt przeciwko konwenansom. Można go odnaleźć w każdej dziedzinie życia, ja zdecydowałam się przedstawić przykłady tegoż buntu w literaturze, muzyce oraz w malarstwie.

Buntowniczką na miarę każdego z nas jest tytułowa bohaterka powieści Paulo Coelho - „Weronika postanawia umrzeć”. Weronika buntuje się przeciwko schematom, rutynie, tradycjom, których każdy przestrzega, choć tak naprawdę nikt ich nie rozumie, a w końcu przeciwko własnemu życiu. Moment, w którym zdecydowała się popełnić samobójstwo był jej pierwszym (i wydawałoby się, że ostatnim) buntem i jednocześnie pierwszym powodem do dumy- pierwszy raz w życiu sama zadecydowała o swoim losie, myślała tylko o sobie, była odważna, sama wybrała sposób śmierci. Nie cierpiała z powodu choroby, samotności, czy niespełnionej miłości, lecz miała dość ulegania masowej kulturze, konwenansom, modzie. Nie było jej jednak dane umrzeć. Znalazła się w szpitalu dla umysłowo chorych, gdzie wykryto u niej śmiertelną wadę serca spowodowaną przedawkowaniem lekarstw. Tam Weronika nie okazuje skruszenia, nie próbuje zadośćuczynić ani się usprawiedliwiać, lecz buntuje się po raz kolejny. Jedyną rzeczą, na jaką dobrowolnie się godzi jest nazywanie jej wariatką- w końcu wariatem jest ten, kto jest inny niż reszta ludzi. Weronika odniosła sukces próbując walczyć ze światem powszechnie uznawanych przekonań. Później zbuntowała się przeciwko obrazowi siebie, który sama stworzyła- obrazowi kobiety pozornie silnej, niezależnej, godnej naśladowania. Musiała przestać udawać i zacząć być sobą . Na tym polegał jej bunt. W Villete pozwalała sobie na takie uczucia, których nie wyzwalała nigdy wcześniej: nienawiść i miłość. Bohaterka uświadomiła sobie, że ma możliwość odwrotu od obłędu, którym jest właśnie trwanie w stagnacji, pewnym letargu naszego prawdziwego "ja". Jej bunt przejawiał się także w realizacji marzeń- każdy ma marzenia i plany, nie każdy jednak wciela je w czyn. Weronika zrozumiała, że ,,każde życie to walka, to usilne dążenie do bycia sobą samym”.

Bunt przeciwko konwenansom jest obecny w utworze Witolda Gombrowicza - ,,Ferdydurke”. Pisarz tworzył w okresie rozwoju nowoczesnej cywilizacji, kształtującej i narzucającej pewne wzory życia przez propagowanie utartych formuł. Gombrowicz akcentował prawo jednostki do indywidualnego świata duchowego. Zbiór schematów i wzorców nazwał pisarz formą. Główny bohater utworu, Józio, jest młody, a młodość to stan wrogi wszelkiemu uporządkowaniu. Zostaje on wtłoczony przez profesora Pimkę w formę ucznia. W domu państwa Młodziaków zmaga się z formą nowoczesności. Uciekając od niej zostaje wepchnięty w formę dworu szlacheckiego, skąd ucieka z Zosią jak romantyczny kochanek. Zatem każda próba buntu, ucieczki od formy, której podejmuje się Józio, sama staje się formą. Powieść zawiera refleksję o niemożności wyzwolenia się z form, o daremności wędrówki w poszukiwaniu kształtu, który można by uznać za autentyczny. Jednak pojęcie formy zostaje tu skrytykowane. Rozdział XI powieści opisuje absurdalny ciąg przyczynowo-skutkowy, który wynika z podporządkowania się człowieka formie. Nie uformowanie jest natomiast kojarzone z młodością i pięknem, które jest wrogiem surowych zasad i hierarchii.

Młodym buntownikiem w dziedzinie muzyki sprzeciwiającym się konwenansom był Wolfgang Amadeusz Mozart, który już od najmłodszych lat wykazywał zdolność do fantazjowania i improwizacji. (fragment utworu „Wesele Figara”) Bunt Mozarta doprowadził go do bankructwa, osamotnienia, odrzucenia przez najbliższych i niezrozumienia przez jemu współczesnych, ale uczynił go wielkim. Lokalne władze, słuchacze, a nawet jego własny ojciec - Leonard, który był człowiekiem apodyktycznym i materialistą, próbowali zamknąć Wolfganga w kanonie sztuki dworskiej, tworzonej pro publico bono. Utwór „Wesele Figara” został uznany za dzieło buntownicze, z powodu którego społeczność arystokracji dworskiej odwróciła się od Mozarta. Opera ta opowiada o losach tytułowego Figara, pokojowego hrabiego, i jego miłosnych perypetiach. Ukazuje przewrotność ludzkiej natury. Trzy symfonie Mozart stworzył jako wolny artysta, starający się podążać przede wszystkim za strumieniem własnej fantazji i za głosem sumienia artystycznego. Życie Mozarta było pełne wzlotów i upadków, nie udało mu się dostosować do ram własnej epoki. Jednak gdyby nie jego determinacja w kreowaniu własnego niezależnego wizerunku i indywidualnej sztuki, wiódłby może szczęśliwsze i bardziej ustabilizowane życie, lecz byłaby to ogromna strata dla świata muzyki, który w dzisiejszych czasach docenia wyjątkowych twórców. Jego dzieła są znane i uwielbiane przez melomanów. Nie narodził się jeszcze drugi taki kompozytor.

Na wstępie wspomniałam o wszechobecnym w dzisiejszych czasach buncie mas. Guru kultury masowej jest Andy Warhol. Jego twórczość pełna jest niedopowiedzeń, absurdu, ironii, a przede wszystkim skrajnego minimalizmu. Siła Warhola, a zarazem także jego bunt tkwi w jego ostentacyjnej nieoryginalności, kopiowaniu, cytowaniu, zapożyczaniu. Jego proste i lakoniczne wypowiedzi podczas wywiadów zdają się brzmieć jak nieustanna prowokacja. „Dla Warhola sztuka to codzienność, a codzienność to sztuka.” Jednymi z najbardziej znanych obrazów ikony pop-art’u są portrety Marilyn Monroe. Obrazy Monroe były częścią namalowanej przez Warhola serii o śmierci osób, które zmarły w różny sposób. Zadziwiające jest to, że zyskały tak ogromną popularność mimo uznania przez krytyków za trywialne. Warhol wykorzystał do swojej serii obrazów jedną fotografię Marilyn, którą „odrealnił” i przetworzył w rodzaj ikony, poprzez nakładanie na tę fotografię plam ostrych, przerysowanych kolorów. Dwa obrazy Marilyn Monroe, powieszone obok siebie w Stable Gallery, zostały nazwane najbardziej poruszającymi współczesnymi obrazami, ponieważ wywoływały zaskakująco sprzeczne wrażenie. Mają identyczny format i każdy jest sitodrukiem z pięćdziesięcioma identycznymi portretami Marylin. Portret czarno biały jest najbardziej dramatyczny- w centralnym polu sitodruk jest wykonany z ogromną pieczołowitością, jednak przy brzegach czerń traci intensywność, staje się niemal szara i w ten sposób portrety zdają się przenikać do jakiegoś ulotnego miejsca. Mimo to pozostają nadal czytelne. Warholowi udało się pokazać ekspresję Marylin, jakiej nigdy nie uchwycił film. Przedstawił całe spektrum jej osobowości. ,,Moje obrazy nigdy nie wychodzą takie, jakich oczekuję, ale nigdy nie jestem zaskoczony”- powiedział buntowniczo Andy Warhol.

Sądzę, iż podane przykłady, zarówno te z literatury, jak i te ze sztuki pozasłownej, dowodzą, że młodzi buntownicy są światu potrzebni, a bunt ma sens. Na pewno potwierdzić mogą też tezę, ze mimo cierpienia, jakie na swojej krętej drodze często spotyka buntownik, lub którego przyczyną staje się on sam, w końcu pojawiają się korzyści z bycia innym niż reszta ludzi, z podejmowania buntowniczych, ryzykownych decyzji. Na koniec pragnę przytoczyć fragment z utworu Coelho: „Gdyby jakiś szaleniec zapytał mnie, do czego służy krawat, musiałbym odpowiedzieć: absolutnie do niczego (…) Jedyny prawdziwy z niego użytek mamy wtedy, gdy wracamy do domu i zdejmujemy go z poczuciem uwalniania się od czegoś”. Rozwiążmy więc krawaty konwenansów na cześć wszystkich młodych buntowników epok minionych i tych z czasów nam współczesnych. Stańmy się młodymi buntownikami… w różnym wieku.

strona:    1    2    3    4    5    6  





Niepogodzeni ze światem. Zanalizuj źródła i formy buntu bohaterów literackich odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest zjawiskiem złożonym, ma różne przyczyny i przyjmuje różne formy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Prezentowane argumenty potwierdzają tok myślenia autora. Utwory dobrane z rozmysłem. Styl wypowiedzi poprawny

Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze. Omów zagadnienie analizując wybrane teksty

Ocena:
20/20
Teza: Próba odnalezienia różnic i cech wspólnych bohaterów zbuntowanych na przykładzie literatury różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Autor odnalazł w literaturze najbardziej charakterystyczne obrazy bohaterów zbuntowanych, a zderzenie tych postaci prowadzi do interesujących wniosków.

Buntownicy w literaturze różnych epok i filmie

Ocena:
20/20
Teza: W historii filmu i literatury możemy odnaleźć różnorodne obrazy buntowników. Wszystkich ich łączy niezgoda na zastaną rzeczywistość, a dzieli forma i źródła buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: 20 punktów - prezentacja poprawnie skonstruowana. Ciekawy dobór argumentów, rozbudowane wnioski. Na uwagę zasługują starannie dobrane cytaty.

Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy zmieniając przestrzeń wokół siebie, zmieniają świat. Są światu bardzo potrzebni.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dojrzała. Argumentacja przeprowadzona wzorowo. Zapadające w pamięć wnioski. Brawo. 20 punktów.

Motyw buntu w literaturze. Przedstaw na podstawie postaci Giaura, Cezarego Baryki i Wertera.

Ocena:
20/20
Teza: Trzech bohaterów – Werter, Giaur i Baryka – daje odmienne ujście swojej niezgodzie na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poprawna konstrukcja i wnioski.

Bunt jako przykład aktywnej postawy wobec świata. Rozwiń temat na przykładzie wybranych utworów literackich.

Ocena:
20/20
Teza: „ A ludzie mych wierszy słuchając powstają I wilki wychodzą żenującą zgrają...Powołał mnie Pan. Na bunt”

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje założenia.

Bunt i ofiara - świadectwo wrażliwości, konieczność, przejaw szaleństwa. Mój sąd o wybranych bohaterach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy są jednymi z nielicznych ludzi, którzy potrafią iść pod wiatr życiowych problemów i uparcie dążyć do postawionych sobie celów, często płacąc za to wysoką cenę.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna, ciekawie ukazane argumenty i wnioski.

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw wybrane sylwetki bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych na podstawie analizy utworów z dwóch epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: W wyniku odmienności bohaterowie niepogodzeni ze światem często są niezrozumiani i odrzucani.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta jest na epoce romantyzmu i dwudziestolecia międzywojennego. Pokazuje złożoność i różnorodność wykorzystania motywu buntu.

Bunt jako odwieczne pragnienie wolności. Omów na przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest naturalną reakcją na próbę ograniczenia lub odebrania wolności.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób pokazuje złożoność problemu wolnosci i różne jej aspekty.

Bunt wielkiego indywidualisty. Analizując postawy różnych bohaterów literackich z różnych epok, porównaj portrety buntowników

Ocena:
20/20
Teza: Losy wielkich indywidualności literackich, które stać było na przeciwstawienie się innym, zamanifestowanie swej niezgody na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje kilku ciekawych, odmiennych bohaterów, którzy nie bali się powiedzieć - nie. Poprawny plan i bibliografia.

Różne źródła i formy buntu. Omów zagadnienia, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok. Uwzględnij kontekst historyczny i literacki.

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jako jedna z najgwałtowniejszych reakcji na rzeczywistość. Zaprezentowanie różnych rodzajów buntu, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Poprawnie dobrane argumenty i czytelnie przedstawione wnioski.

Przedstaw jak postać buntownika jest kreowana w literaturze i innych dziedzinach sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Literatura i sztuka od wieków fascynowały się postaciami buntowników i często przestawiały ich portrety.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób realizuje temat. Ukazuje bardzo różnorodne formy buntu.

Bunt młodych w różnych epokach literackich. Omów jego przyczyny i konsekwencje na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przykłady literackie pokazują, że chociaż bunt wynika często ze szlachetnych pobudek, zazwyczaj kończy się klęską bohatera.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana w przystępny sposób, oparta na lekturach z rożnych epok. Konsekwentna argumentacja i wnioski.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Dlaczego się buntują? Przedstaw literackie portrety bohaterów niepokornych i niepogodzonych ze światem.

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jako podstawa egzystencji wielu bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze dobrana bibliografia, ciekawy wybór argumentów. Język i styl wypowiedzi wymaga dopracowania

Aby istnieć, człowiek musi się buntować (A. Camus). Omów źródła i sens buntu na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jest niezgodą na zastaną rzeczywistość. Tylko jednostki silne, a jednocześnie wrażliwe są zdolne do buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, ciekawe wnioski, rozbudowane argumenty. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Czy młodzi buntownicy są światu potrzebni? Omów problem na wybranych przykładach z literatury

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyną buntu bohaterów literackich jest ich sprzeciw na zastaną rzeczywistość. Młodzi buntownicy są światu bardzo potrzebni, gdyż to oni dają sygnał do zmian.

Ocena opisowa nauczyciela: Wypowiedź rozbudowana, dogłębna analiza problemu. Można popracować nad ciekawszym wstępem.

Dlaczego się buntują? Omów przyczyny buntu bohaterów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyn buntu jest tak wiele, jak wielu jest buntowników.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, umiejętnie dobrane cytaty, ciekawe podsumowanie

Prometeusz i szatan. Motyw buntu w literaturze różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Motyw buntu był często wykorzystywany przez pisarzy różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna. Szczegółowo omawia poszczególne utwory. Bogata bibliografia.

Literackie sposoby kreowania bohaterów zbuntowanych. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Portrety bohaterów zbuntowanych, których sprzeciw miał głębsze znaczenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, ciekawa literatura przedmiotu. Płynny język wypowiedzi.

Różne źródła buntu w literaturze romantycznej

Ocena:
19/20
Teza: Romantyczny bunt miał wiele źródeł i wiele różnorodnych konsekwencji.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszernie ukazuje różne źródła buntu w literaturze romantycznej. Poprawny konspekt pracy.

Bunt jako forma sprzeciwu na panującą rzeczywistość, omów na przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Bohaterowie, którzy mieli odwagę zbuntować się przeciwko otaczającej ich rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły i logiczny sposób ukazuje wybrane przykłady buntowników.

Przedstaw różne formy manifestacji buntu romantycznego w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Poszczególni bohaterowie romantyczni buntowali się przeciw Bogu, światu, uczuciom, zaborcy czy niesprawiedliwości zastanej rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przedstawia różne rodzaje romantycznego buntu.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik jako silny indywidualista.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Szczegółowo opisane losy wybranych buntowników uzupełniają ciekawe cytaty.

Buntownik z wyboru. Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik, który walczy w słusznej sprawie, jest zawsze zwycięzcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Koncepcja pracy przemyślana. Na uwagę zasługuje duża liczba trafnych cytatów.

Na wybranych przykładach literackich przedstaw problem konfliktu pokoleń

Ocena:
18/20
Teza: Bunt sprzyja toczeniu nieustannej wojny miedzy młodością i starością, ale to także prowadzi do rozwoju i postępu ludzkości.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przejrzysta praca. Dobrze dobrana literatura przedmiotu i podmiotu.

Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Ocena:
18/20
Teza: Bohater cierpiący, zbuntowany i niezgadzający się na otaczający świat jest zdeterminowany, a pomimo tego, nie zawsze wygrywa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, dobrze skonstruowana. Momentami można popracować nad stylem, pogłębić zawarte argumenty.

Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury

Ocena:
17/20
Teza: Bunt jest jednym z ważniejszych motywów w literaturze. Można odnaleźć wiele cech wspólnych niepogodzonych ze światem bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Dobra analiza wybranych postaci literackich, udana próba porównania ich najważniejszych cech. Język wypowiedzi wymaga wygładzenia.

Bunt jako wyraz aktywnej postawy wobec świata. Przedstaw na wybranych przykładach literackie portrety bohaterów zbuntowanych iwyalienowanych

Ocena:
17/20
Teza: Bunt wynika z potrzeby zmiany, udoskonalenia siebie i świata.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry dobór argumentów. Pogłębienia wymaga jedynie zakończenie.