Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw buntu


Buntownik z wyboru. Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze różnych epok

W eseju filozoficznym pt. „Człowiek zbuntowany” Albert Camus nazywa bunt momentem, w którym w człowieku zwycięża jego idea, w którym on sam jednostkowo się wyzwala, co pozwala mu na sprzeciw. Żaden myślący człowiek nie potrafi przejść obok zła, obłudy, fałszu obojętnie. Przeciętni ludzie powiedzą niesprawiedliwości „nie” i na tym kończy się ich sprzeciw. Ale tylko niektórzy zdolni są do prawdziwego buntu, podejmują konkretne działania, które dla nich są ostatecznością i nie potrafią żyć bez swej pięknej idei zmieniania otaczającego nas świata na lepsze. „Człowiek, aby istnieć musi się buntować” - pisze Camus.

Bunt jest odwiecznym elementem życia człowieka. Ma także wiele twarzy. Od zarania dziejów uciśnieni ludzie sprzeciwiali się władzy, niesprawiedliwości społecznej, Bogu i religii czy innym ludziom. Bunt przez który przeszedł w życiu każdy z nas to bunt przeciwko rodzicom wynikający z konfliktu pokoleń. Bunt zawsze zrodzony jest z cierpienia, ucisku lub niezgody na otaczający świat. Zawsze wnosi jakies zmiany, stwarza nową jakość nawet jeśli nie prowadzi do poprawy to otwiera innym ludziom oczy na daną sprawę, którzy być może zastanowią sie nad wlasnym życiem i pojdą drogą jaką obrał sobie pierwszy buntownik: "Wiele kamieni wywołuje lawinę, pojedynczo żaden"-śpiewa jeden z najbardziej buntowniczych zespołów polskiej sceny niezależnej Włochaty.

Najczęściej buntownikami są właśnie ludzie młodzi, dzieje się tak dlatego gdyż w fazie dorastania budzą się z pięknego snu dzieciństwa i widzą jak niedoskanały jest ten świat, pragną go zmieniać gdzyż w ich życie jeszcze nie wkradła się bierność i rutyna. Ich protest wnosi powiew świeżości i entuzjazmu do „przestarzałego świata”. Bunt młodych jest zazwyczaj indywidualny i nieobliczalny, bierze się z potrzeby udoskonalania siebie i świata. Autorzy często przedstawiają rożne kreacje młodego buntownika w swych dziełach, oto kilka przykładów buntu młodego człowieka.

Pierwszym przykładem młodego buntownika jaki przytoczę będzie bunt szekspirowskich kochanków wszechczasów, czyli oczywiście Romea i Julii. Genialny dramaturg epoki elżbietańskiej William Shakespeare przedstawia parę zakochanych, którzy buntują sie przeciwko rodzicom. Miłość w życiu Romea i Julii jest najważniejsza, dlatego gotowi są nawet do samobójstwa. Romeo i Julia byli bardzo nieszczęśliwymi kochankami pochodzącymi z dwóch zwaśnionych rodów, które nie chciały zaakceptować ich miłości. Tytułowi bohaterowie dramatu szekspira nie godzą sie na narzucenie woli ich rodziców, byli młodzi i pełni życia, podjęli piękną i szlachetną walke przeciwko niesprawiedliwości. Bronili swojej miłości. Poprzez serię niefortunnych zdarzeń kochankowie popełnili samobójstwo. Ich bunt jest w pełni usprawiedliwiony i słuszny, ceną wolności była śmierć Romea i Julii. Cynicy mogą zadać pytanie czy opłacało się umierać dla miłości? Owszem, dla pary tych młodych kochanków nie istniała inna droga prowadząca do wolności, śmierć była ostatecznym etapem ich buntu, wyzwoliła ich spod głupoty i despotyzmu rodziców i złączyła ich ze sobą na wieki. Ponadto śmierć Romea i Jullii zjednoczyła od lat zwaśnione rody. Romeo i Julia byli wygranymi mimo swej porażki. Mahatma Ghandi powiedział: "To wy musicie być zmianą ktorą chcecie zobaczyć na świecie". Romeo i Julia byli zmianą. Ich bunt zmienił wiele i połączył ich w wiecznej miłości. Szekspir stworzył ponadczasowy paralitet młodych kochanków darzących siebie bezgraniczną miłoscią zbuntowanych przeciw całemu światu. Wiedzieli, iż ich miłość może okazać się tragiczną w skutkach, mimo to zaryzykowali, gdyż priorytetem tej młodej pary była ich miłość.

Kolejnym młodym buntownikiem jakiego pragnę opisać jest Konrad, bohater arcydramatu Adama Mickiewicza Dziady cz. III. Konrad jest moim zdaniem najwiekszym buntownikiem polskiej literatury, walczy nie tylko z władzą, lecz buntuje się również przeciwko Bogu. Ja skupię się właśnie na buncie Konrada przeciwko stwórcy. Wielka Improwizacja w Dziadach cz. III jest monologiem Konrada w którym oskarża Boga o losy narodu polskiego, brak miłości i cierpienie całej ludzkości. Konrad uznaje siebie za równego boskiej potędze i wyzywa go na pojedynek, proponuje stwórcy, aby wspólnie rządzili światem. Początkowo bohater mówi o swej miłości do ojczyzny, a potem rząda od Boga "rzędu dusz" i władzy nad ludźmi i ich umysłami, twierdzi że zna remedium na wszystkie ludzkie cierpienia. Przemawia przez niego pycha i złość. Następnie Konrad rozwścieczony milczeniem Boga posuwa się do bluźnierstw i gróźb. Metafizyczna ekstaza Konrada kończy się gdy bohater chce wypowiedzieć największe z bluźnierstw mianowicie chce nazwać Boga, nie ojcem ludzkości lecz carem. Na szczęście ostatnie słowo wypowiada za niego diabeł. Według Jerzego Fiećko finałem anty-boskiej tyrady Konrada nie jest tylko symboliczne utożsamienie stwórcy z despotą, chodzi o coś znacznie ważniejszego. W Dziadach cz. III Mickiewicz ukazał cara i państwo rosyjskie jako "ziemskie narzędzie szatana". Car jest szatanem na ziemi, wcieleniem zła. Oznacza to, iż Konrad chcąc utożsamić stwórcę z szatanem, zaprzeczył podziałowi na dobro i zło, zatarł granice między obiema strefami... Mickiewicz w ten sposób chciał ukazać poczucie moralnej anarchii i nieładu, który ostatecznie prowadzi do postradania zmysłów i zdrady wobec Boga. Pojedynek z Bogiem okazuje się porażką bohatera. Zostaje on opętany. Jego metafizyczny, szaleńczy bunt okazał się daremny. Jednak jest to celowe zamierzenie Adama Mickiewicza ukazujące bohatera, który spadł na dno, po czym podnosi się niczym "feniks z popiołów". Największy buntownik polskiej literatury musiał przegrać, by dzięki księdzu Piotrowi i jego egzorcyzmom odnaleźć drogę ku właściwej i ostatecznej metamorfozie.

Kolejna kreacja młodych buntowników ukazana jest w dramacie Stanisława Ignacego Witkiewicza, Witkacego - Szewcy, naukowa sztuka ze "spiewkami" w trzech aktach. Szewcy to opowieść o rewolucji i władzy. Witkacy ukazuje w nim trójkę szewców buntujących się przeciwko niesprawiedliwości społecznej. "Rewolucja to festiwal uciskanych" jak powiedziała australijska feministka Germaine Greer. Głównym myślicielem w zakładzie jest Sajetan Tempe, któremu towarzyszy dwójka młodych czeladników- Józek i Jędrek. Obaj mają około 20 lat. Nie czują się spełnieni życiowo i nienawidzą swojego dotychczasowego życia. Rewolucja dla nich jest szansą na urealnienie swych marzeń o potędze i władzy. Czeladnicy są prostymi robotnikami z ograniczonym horyzontem intelektualnym. Wskutek puczu faszystowskiego prokuratora Roberta Scurvego, zamknięci w sali przymusowej bezrobotności, szewcy przyznają, że nigdy niczego nie pragnęli bardziej niż w tym momencie pracy. Zdesperowani szewcy pod wpływem prawdziwej "szewskiej pasji" niszczą więzienie i dokonują komunistycznej rebelii. Władza znajduje się teraz w rękach samych szewców. "Najpierw cię ingnorują, później się z ciebie smieją, potem cię zwalczają później wygrywasz", mawiał Mahatma Ghandi. Czeladnicy, którzy z pospolitych, prostych rzemieślników stają się robotniczą arystokracją eliminują inteligentniejszego i mądrzejszego od nich Sajetana i wprowadzają własną komunistyczną tyranię. Komunistyczna ideologia jest obca młodym szewcom. Ideały ruchu robotniczego posłużyły się im do przejęcia i utrzymania władzy. Tak naprawdę Jędrek i Józek pozostali prymitywnymi szewcami. Stanisław Ignacy Witkiewicz w swym najdojrzalszym dramacie ukazał potwierdzenie stwierdzenia, iż "Rewolucja pożera własne dzieci". Siłą napędową i głównym umysłem szewskiej rebelii był Sajeten Tempe, którego bez skrupółów zamordowali młodzi czeladnicy. Następnie dokonuje się rewolucja anarchistyczna za sprawą Hiperrobociarza, po której może tylko nastąpić ostateczny totalitaryzm Towarzyszy Abramowskiego i X. Witkacy ukazał bunt szewców przeciwnych niesprawiedliwym podziałom społecznym. Niestety przejęcie władzy przez Sajetana i Czeladników nie było dobrym rozwiązaniem problemu. Czeladnicy szybko pozbyli się swojego mądrzejszego przywódcy. Bunt Józka i Jędrka nie przynosi żadnych korzyści, odwrotnie komunistyczny przewrót szewców jest kolejnym krokiem ludzkości w stronę chaosu.

Kolejnym młodym buntownikiem jakiego pragnę opisać jest Artur, bohater dramatu Sławomira Mrożka Tango. Mrożek w swym dramacie uzyskał iście przerażający efekt. Ukazał wrogi, nieprzyjazny świat rozbrzmiewający ironicznym echem. Bohaterzy Tanga znaleźli się w dziwnym teatrze życia. Teatr ów wypełniony jest zniekształconymi i przejaskrawionymi rolami. Postacie występujące w Tangu są więźniami swoich ról. Główny bohater utworu- Artur jest niewolnikiem swojego buntu. Sprzeciw Artura wydaje się być jak najbardziej słuszny, nie satysfakcjonuje go jednak gdyż młody buntownik zdaje sobie sprawę, że w nowoczesnym świecie "Już nic nie jest możliwe, ponieważ wszystko jest możliwe" jak sam powiedział. Wszystkie normy i konwencje złamało pokolenie ojca Artura- Stomila. Pokolenie to bunt utożsamiło z postępem, nową wartością "dynamiczną, czyli zawsze pozytywnie choćby negatywnie jak powiedział Stomil. Artur pragnie buntować się przeciwko rodzinie. Jednak doskonale wie, że jego sprzeciw pozbawiony jest sensu, gdyż jak sam powiedział "Namawiacie mnie do antykonformizmu, który zmienia się od razu w konformizm". Bunt stał się wyjściem poza normy, które stało się normą. Regułą mrożkowego świata jest brak schematów, który stał się schematem i wzorcem postępowań. Artur żyje w świecie, w którym nie ma zakazów wszystko jest dozwolone co jest moralnym przymusem do niemoralności. "W tak obrzydliwych czasach prawdziwy protest jest piękny" powiedział Phil Ochs, muzyk folkowy. Jednak jak się można buntować przeciw anarchistycznej swobodzie skoro wolność ta żąda protestu, gdyż ten jest ostoją czasów nowoczesnych o które tak zaciekle walczyło pokolenie rodziców bohatera? W buncie Artura tkwi paradoks: sprzeciwiając się (za namową rodziców) ich woli, zachowuje status quo nowoczesnej, mrożkowskiej rzeczywistości. To też jakikolwiek bunt jest akceptacją współczesnego swiata. Artur zmuszony był wymyśleć quasi-bunt, dzięki któremu zmieniłby otaczający go świat. Bohater postanowił zakotwiczyć swą rodzinę w historii i w uniwerslanym i ponadczasowym porządku świata, nadać jej formę, której się pozbawiła, by odnaleźć swoją tożsamość. Początkowo chciał dokonać tego obnażając prawdę o romansie Eleonory z Edkiem i zmuszając ojca do zabicia kochanków. Następnie chciał przywrócić rodzinie normy moralne za sprawą jego ślubu z Alą. Niestety bunt Artura skończył się tragicznie. Artur został zamordowany przez Edka, który wprowadził nastepnie rządy silnej ręki. Choć sprzeciw Artura był słuszny, był także pełen paradoksów. Bohater spróbował walczyć o przywrócenie formy jednak przegrał z despotyzmem i władzą silnej ręki.

Reasumując bunt jest odwiecznym elementem życia człowieka. W swej pracy przytoczyłam utwory z różnych epok, są to utwory uniwersalne i ponadczasowe. Człowiek buntował się, buntuje i wciąż będzie się buntował. Każdy człowiek przeszedł przez fazę sprzeciwu. U niektórych bardziej zauważalny, u innych mniej. Na przykład: nastolatki często buntują się przeciwko swym rodzicom wykorzystując do tego konsumpcyjny tryb życia, żyją wedle zasady "carpe diem" i nie patrzą na konsekwencje swych czynów. Jest to jawny sprzeciw. Analogicznie patrząc buntownikiem jest także młody człowiek posłuszny i podporządkowany woli opiekunów, sprzeciwiający się konsumpcjonizmowi i spędzaniu życia wyłącznie na zabawie. Człowiek sprzeciwia się wszystkiemu co wywołuje niezadowolenie, toteż jest wiele rodzajów buntu. Dlatego bunt jest bardzo popularnym i bardzo często wykorzystywanym motywem w literaturze. Zaczynając od dzieł najdawniejszych do czasow współczesnych. Zaznaczyć trzeba jednak, iż bunt może być zarówno pozytywny jak i negatywny. Protest pozytywny, w słusznej sprawie jest elemetem postępu i przyspiesza rozwój ludzkości, natomiast negatywny bunt może wiele zniszczyć lub pogrążyc w chaosie jak w Szewcach lub Dziadach cz. III. Czasem bunt kończy się tragicznie jak w przypadku Romea i Julii lub Artura z Tanga. Często zdarza się, iż rewolucja pożera własne dzieci, dlategoteż sprzeciw jest rzeczą wymagającą ogromnej odwagi. Młodzi buntownicy często stawiają na szali własne życie. Jednak "Lepiej umrzeć na wyprostowanych nogach, niż żyć na zgiętych kolanach" jak powiedział meksykański rewolucjonista Emiliano Zapata.

Dlatego każdego, kto zdecyduje się na bunt w słusznej sprawie uważam za zwycięzcę. Nawet jeśli nie osiągnie swojego celu, nie uda mu się nic zmienić, to zawsze pozostaje mu świadomość, że zrobił wszystko co w jego mocy, by naprawić ten niedoskonały świat... Dalajlama powiedział "Jeżeli myślisz, że jesteś zbyt mały, by coś zmienić, spróbuj zasnąć z komarem latającym nad uchem". I to jest maksyma, którą każdy człowiek powinien zapamiętać. Ludzie powinni przestać się bać i zacząć walkę, by świat stał się lepszym miejscem. Oscar Romero, arcybiskpup Sansalwadoru walczący przeciwko rządowym szwadronom śmierci powiedział "My, którzy umiemy mówić musimy być głosem dla tych, którzy mówić nie potrafią". Więc jak śpiewa Włochaty "Trwa wielka sztuka, a Ty możesz dopisać swój wers, im później zaczniesz szukać tym trudniej go znaleźć"...

strona:    1    2    3    4    5    6  





Niepogodzeni ze światem. Zanalizuj źródła i formy buntu bohaterów literackich odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest zjawiskiem złożonym, ma różne przyczyny i przyjmuje różne formy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobra. Prezentowane argumenty potwierdzają tok myślenia autora. Utwory dobrane z rozmysłem. Styl wypowiedzi poprawny

Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze. Omów zagadnienie analizując wybrane teksty

Ocena:
20/20
Teza: Próba odnalezienia różnic i cech wspólnych bohaterów zbuntowanych na przykładzie literatury różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Autor odnalazł w literaturze najbardziej charakterystyczne obrazy bohaterów zbuntowanych, a zderzenie tych postaci prowadzi do interesujących wniosków.

Buntownicy w literaturze różnych epok i filmie

Ocena:
20/20
Teza: W historii filmu i literatury możemy odnaleźć różnorodne obrazy buntowników. Wszystkich ich łączy niezgoda na zastaną rzeczywistość, a dzieli forma i źródła buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: 20 punktów - prezentacja poprawnie skonstruowana. Ciekawy dobór argumentów, rozbudowane wnioski. Na uwagę zasługują starannie dobrane cytaty.

Młodzi gniewni. Czy są światu potrzebni? Rozważania oprzyj na tekstach literackich i zjawiskach kulturowych

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy zmieniając przestrzeń wokół siebie, zmieniają świat. Są światu bardzo potrzebni.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dojrzała. Argumentacja przeprowadzona wzorowo. Zapadające w pamięć wnioski. Brawo. 20 punktów.

Motyw buntu w literaturze. Przedstaw na podstawie postaci Giaura, Cezarego Baryki i Wertera.

Ocena:
20/20
Teza: Trzech bohaterów – Werter, Giaur i Baryka – daje odmienne ujście swojej niezgodzie na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poprawna konstrukcja i wnioski.

Bunt jako przykład aktywnej postawy wobec świata. Rozwiń temat na przykładzie wybranych utworów literackich.

Ocena:
20/20
Teza: „ A ludzie mych wierszy słuchając powstają I wilki wychodzą żenującą zgrają...Powołał mnie Pan. Na bunt”

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje założenia.

Bunt i ofiara - świadectwo wrażliwości, konieczność, przejaw szaleństwa. Mój sąd o wybranych bohaterach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Buntownicy są jednymi z nielicznych ludzi, którzy potrafią iść pod wiatr życiowych problemów i uparcie dążyć do postawionych sobie celów, często płacąc za to wysoką cenę.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca kompletna, ciekawie ukazane argumenty i wnioski.

Bunt i pokora jako sposoby zachowań człowieka wobec Boga. Przedstaw ich literackie ujęcia, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
20/20
Teza: W literaturze odnajdujemy wiele obrazów zachowań buntowniczych i pokornych względem Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca konsekwentnie realizuje temat. W pełni poprawna argumentacja.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw wybrane sylwetki bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych na podstawie analizy utworów z dwóch epok literackich

Ocena:
20/20
Teza: W wyniku odmienności bohaterowie niepogodzeni ze światem często są niezrozumiani i odrzucani.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oparta jest na epoce romantyzmu i dwudziestolecia międzywojennego. Pokazuje złożoność i różnorodność wykorzystania motywu buntu.

Bunt jako odwieczne pragnienie wolności. Omów na przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jest naturalną reakcją na próbę ograniczenia lub odebrania wolności.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób pokazuje złożoność problemu wolnosci i różne jej aspekty.

Bunt wielkiego indywidualisty. Analizując postawy różnych bohaterów literackich z różnych epok, porównaj portrety buntowników

Ocena:
20/20
Teza: Losy wielkich indywidualności literackich, które stać było na przeciwstawienie się innym, zamanifestowanie swej niezgody na otaczającą rzeczywistość.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pokazuje kilku ciekawych, odmiennych bohaterów, którzy nie bali się powiedzieć - nie. Poprawny plan i bibliografia.

Różne źródła i formy buntu. Omów zagadnienia, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok. Uwzględnij kontekst historyczny i literacki.

Ocena:
20/20
Teza: Bunt jako jedna z najgwałtowniejszych reakcji na rzeczywistość. Zaprezentowanie różnych rodzajów buntu, poddając analizie odpowiednio wybrane przykłady literackie z dwóch/trzech wybranych epok literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca wyczerpująco realizuje temat. Poprawnie dobrane argumenty i czytelnie przedstawione wnioski.

Przedstaw jak postać buntownika jest kreowana w literaturze i innych dziedzinach sztuki

Ocena:
20/20
Teza: Literatura i sztuka od wieków fascynowały się postaciami buntowników i często przestawiały ich portrety.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w ciekawy sposób realizuje temat. Ukazuje bardzo różnorodne formy buntu.

Bunt młodych w różnych epokach literackich. Omów jego przyczyny i konsekwencje na wybranych przykładach literackich

Ocena:
20/20
Teza: Przykłady literackie pokazują, że chociaż bunt wynika często ze szlachetnych pobudek, zazwyczaj kończy się klęską bohatera.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana w przystępny sposób, oparta na lekturach z rożnych epok. Konsekwentna argumentacja i wnioski.

Bunt wobec Boga jako postawa bohatera literackiego. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Istota i sens buntu bohaterów literackich wobec Boga.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze skonstruowana prezentacja, liczne odwołania do literatury, dogłębna analiza problemu. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Dlaczego się buntują? Przedstaw literackie portrety bohaterów niepokornych i niepogodzonych ze światem.

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jako podstawa egzystencji wielu bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Dobrze dobrana bibliografia, ciekawy wybór argumentów. Język i styl wypowiedzi wymaga dopracowania

Aby istnieć, człowiek musi się buntować (A. Camus). Omów źródła i sens buntu na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Bunt jest niezgodą na zastaną rzeczywistość. Tylko jednostki silne, a jednocześnie wrażliwe są zdolne do buntu.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dojrzała, ciekawe wnioski, rozbudowane argumenty. Język i styl wypowiedzi poprawny.

Czy młodzi buntownicy są światu potrzebni? Omów problem na wybranych przykładach z literatury

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyną buntu bohaterów literackich jest ich sprzeciw na zastaną rzeczywistość. Młodzi buntownicy są światu bardzo potrzebni, gdyż to oni dają sygnał do zmian.

Ocena opisowa nauczyciela: Wypowiedź rozbudowana, dogłębna analiza problemu. Można popracować nad ciekawszym wstępem.

Dlaczego się buntują? Omów przyczyny buntu bohaterów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Przyczyn buntu jest tak wiele, jak wielu jest buntowników.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo dobra. Trafne argumenty, umiejętnie dobrane cytaty, ciekawe podsumowanie

Prometeusz i szatan. Motyw buntu w literaturze różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Motyw buntu był często wykorzystywany przez pisarzy różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo obszerna. Szczegółowo omawia poszczególne utwory. Bogata bibliografia.

Literackie sposoby kreowania bohaterów zbuntowanych. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Portrety bohaterów zbuntowanych, których sprzeciw miał głębsze znaczenie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, ciekawa literatura przedmiotu. Płynny język wypowiedzi.

Różne źródła buntu w literaturze romantycznej

Ocena:
19/20
Teza: Romantyczny bunt miał wiele źródeł i wiele różnorodnych konsekwencji.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszernie ukazuje różne źródła buntu w literaturze romantycznej. Poprawny konspekt pracy.

Bunt jako forma sprzeciwu na panującą rzeczywistość, omów na przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Bohaterowie, którzy mieli odwagę zbuntować się przeciwko otaczającej ich rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły i logiczny sposób ukazuje wybrane przykłady buntowników.

Przedstaw różne formy manifestacji buntu romantycznego w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Poszczególni bohaterowie romantyczni buntowali się przeciw Bogu, światu, uczuciom, zaborcy czy niesprawiedliwości zastanej rzeczywistości.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja przedstawia różne rodzaje romantycznego buntu.

Niepogodzeni ze światem. Przedstaw literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik jako silny indywidualista.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Szczegółowo opisane losy wybranych buntowników uzupełniają ciekawe cytaty.

Buntownik z wyboru. Różne kreacje bohatera zbuntowanego w literaturze różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Buntownik, który walczy w słusznej sprawie, jest zawsze zwycięzcą.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja dobra. Koncepcja pracy przemyślana. Na uwagę zasługuje duża liczba trafnych cytatów.

Na wybranych przykładach literackich przedstaw problem konfliktu pokoleń

Ocena:
18/20
Teza: Bunt sprzyja toczeniu nieustannej wojny miedzy młodością i starością, ale to także prowadzi do rozwoju i postępu ludzkości.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przejrzysta praca. Dobrze dobrana literatura przedmiotu i podmiotu.

Bohater cierpiący, zbuntowany, niezgadzający się na otaczający go świat. Przedstaw temat na wybranych przykładach literackich.

Ocena:
18/20
Teza: Bohater cierpiący, zbuntowany i niezgadzający się na otaczający świat jest zdeterminowany, a pomimo tego, nie zawsze wygrywa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, dobrze skonstruowana. Momentami można popracować nad stylem, pogłębić zawarte argumenty.

Bohater zbuntowany. Przedstaw i porównaj literackie portrety bohaterów zbuntowanych i wyobcowanych odwołując się do wybranych przykładów z literatury

Ocena:
17/20
Teza: Bunt jest jednym z ważniejszych motywów w literaturze. Można odnaleźć wiele cech wspólnych niepogodzonych ze światem bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna. Dobra analiza wybranych postaci literackich, udana próba porównania ich najważniejszych cech. Język wypowiedzi wymaga wygładzenia.

Bunt jako wyraz aktywnej postawy wobec świata. Przedstaw na wybranych przykładach literackie portrety bohaterów zbuntowanych iwyalienowanych

Ocena:
17/20
Teza: Bunt wynika z potrzeby zmiany, udoskonalenia siebie i świata.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, dobry dobór argumentów. Pogłębienia wymaga jedynie zakończenie.