Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw rodziny


Rodzice i dzieci. Przedstaw relacje między rodzicami i dziećmi na wybranych przykładach literackich i filmowych.

Ocena punktowa: 20/20
Liczba stron: 5
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Głównym tematem literackim i filmowym jest sztuka dobrego wychowania.

Temat. Rodzice i dzieci. Przedstaw relację między rodzicami i dziećmi na wybranych przykładach literackich i filmowych.



W literaturze spotykamy bardzo różnorodne kreacje rodziców i dzieci. Ich wzajemne relacje zależą w dużym stopniu od modelu rodziny, która może być matriarchalna, patriarchalna, pozbawiona ojca lub matki. Głównym tematem literackim i filmowym jest sztuka dobrego wychowania. Nie każdy rodzic jest w stanie mu podołać, nie każdego cechuje tak silna odpowiedzialność i dojrzałość. Relacje rodzinne powinny opierać się na wzajemnej miłości, trosce, szacunku i wyrozumiałości, jednak, jak pokazują wybrane przeze mnie teksty, często braknie w domach tych wartości, a życie rodzinne staje się piekłem. Cierpią z tego powodu, głównie dzieci, które mniej świadome, nie potrafią w pełni zrozumieć problemów rodziców. Czasem jednak zbyt pobłażliwe wychowanie może doprowadzić do odwrotnych skutków – dzieci odwracają się od rodziców. W swojej prezentacji ukażę, jak trudne i wielowarstwowe mogą stać się związki łączące dzieci z rodzicami.


„Ojciec Goriot” Balzaca to utwór będący studium źle zrozumianej miłości ojcowskiej. Tytułowy Jan Joachim Goriot, kiedy po siedmiu latach małżeństwa traci ukochaną żonę, wszystkie swoje uczucia skupia na dwóch córeczkach, Anastazji i Delfinie. Właśnie wtedy zaczyna się tragedia ojca, który nie zdaje sobie sprawy z błędów wychowawczych, jakie stale popełnia. Dorastające panienki nie wiedzą, że trzeba się dzielić z innymi, szanować uczucia drugiego człowieka. Traktują ojca jak automat do spełniania marzeń. Goriot ubóstwia je i umacnia ich dumę i ambicje, rozpieszcza zbytkiem. Stara się o to, by odpowiednio wyszły za mąż. Córki zaczynają wstydzić się ojca, który jest żywym symbolem ich niskiego pochodzenia, a zięciowie nie chcą go u siebie przyjmować. Goriot wprowadza się do pensjonatu pani Vauquer , gdzie zajmuje pokoje o różnym standardzie, aż do najbardziej nędznego. Oszczędzone pieniądze oddaje córkom, których potrzeby stale rosną. Ciągle nie zauważa nikczemności i wyrachowania własnych dzieci. Winą za wszystko obarcza niegodziwych zięciów. Jedyną radością tego biedaka jest patrzenie na córki, choć te wielkie „damy” odwiedzają go tylko wtedy, gdy chcą od niego wydostać pieniądze. Do ich mieszkań ojciec Goriot wchodzi ukradkiem - kuchennymi schodami. Ale i te odwiedziny zdarzają się zbyt rzadko. Sam siebie oszukuje: „Jestem szczęśliwym ojcem”. Sposób pojmowania szczęścia przez Goriota zupełnie rozmija się z podstawowymi zasadami moralnymi. Jego sposób przeżywania miłości ojcowskiej, bezgraniczna ofiarność na rzecz córek , które nim gardzą , odpychają go i wykorzystują, to dowody jego dziwnego zaślepienia, uczuciowej patologii. Bez trudu można zauważyć, że Goriot traci poczucie godności, rezygnuje z zaspokajania podstawowych potrzeb, w ogóle nie myśli o sobie, nie planuje ponownego założenia rodziny, wyrzeka się pracy, oddaje wszelkie wartościowe przedmioty, niczego nie pragnie ani nie potrzebuje.

strona:    1    2    3    4    5