Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Epokę pozytywizmu w literaturze polskiej datuje się od 1863, czyli z wybuchem powstania styczniowego , do 1891 - debiutu trzech poetów pokolenia Młodej Polski. Sytuacja polityczna kraju, miała w tym okresie ogromny wpływ na literaturę. Polska znajdowała się wówczas pod zaborami. Sytuację komplikowały represje popowstaniowe wobec Polaków: wykrwawienie narodu, konfiskaty mienia, więzienia i zsyłki, kontrybucje, wzmożona akcja rusyfikacyjna i germanizacyjna, prześladowanie religii katolickiej czy stan wojenny, uniemożliwiający jakąkolwiek aktywacje społeczeństwa. Wobec takiej sytuacji literatura nie mogła zostać obojętna. W 1867 roku weszło w życie kulturalne nowe pokolenie twórców i publicystów – pozytywiści, wychowankowie Szkoły Głównej: Aleksander Świętochowski, Henryk Sienkiewicz, Bolesław Prus, Eliza Orzeszkowa i Maria Konopnicka. Literatura w tym okresie była jedynym sposobem kształtowania świadomości narodu i jego duchowego oblicza, była jedynym sposobem aktywizacji Polaków przeżywających klęskę powstania. W pozytywistycznej literaturze polskiej odnajdujemy wiele ukrytych pod językiem ezopowym haseł, mających podtrzymywać naród na duchu, takich jak: ideał pracy organicznej i pracy u podstaw, kult rozwoju cywilizacyjnego, postępu w naukach, kult wiedzy i rozumu, równouprawnienia Żydów, a także interesująca mnie emancypacja.

Od starożytności do końca XVIII wieku kobieta postrzegana była najczęściej jako podległa mężczyźnie towarzyszka, często dama jego serca. Zniewoloną stereotypami kobietę z ciasnego gorsetu uwolniła rewolucja francuska – wtedy to Olimpia de Gauge przypomniała zapisaną w Księdze Genesis prawdę, że: kobieta rodzi się jako istota wolna i pozostaje równa mężczyźnie we wszystkich prawach. Pierwsza znana historii obrończyni praw kobiet, wbrew rewolucyjnym hasłom o równości, wolności i braterstwie, została na mocy „uchwały o podejrzanych” ścięta. Radykalizm tego przewrotu okazał się więc mitem. Świat nie był przygotowany do zmiany wzorca obyczajowego. O bycie kobiety nadal decydował mężczyzna. John Stuart Mill określił ten stan mianem poddaństwa. Ograniczanie dostępu kobiet do nauki, handlu i pracy zawodowej uznał za nielogiczne i szkodliwe dla społeczeństwa. Poza tym Mill był pierwszym posłem w historii, domagającym się dla kobiet prawa głosowania w wyborach. Hasła emancypacji ze zdwojoną siła powróciło dopiero w wieku XIX, a szczególnie w II jego połowie.

W zniewolonej przez zaborców Polsce, kiedy to po nieudanym powstaniu styczniowym nastąpił kryzys ekonomiczny ziemiaństwa, działalność ruchu emancypacyjnego wzmogła się. Wiele kobiet z warstwy szlacheckiej i formującej się wówczas inteligencji stanęło przed potrzebą utrzymywania się dzięki własnej pracy zarobkowej. Emancypacja okazała się dla nich koniecznością społeczno – ekonomiczną. Tak też ujmowała ją Eliza Orzeszkowa w wystąpieniach publicystycznych i w powieściach, z których najsłynniejsza jest „Marta” z 1873 roku.

Utwór jest typowy dla literatury tendencyjnej. Historia tytułowej bohaterki stanowi ilustrację losów kobiety, pozbawionej na skutek niezależnych od niej zdarzeń opieki mężczyzn. Ojciec Marty utracił majątek i wkrótce zmarł; również jej mąż, ceniony urzędnik, niespodziewanie umiera, a ona zostaje z pięcioletnią córeczką, bez środków do życia. Posiada wprawdzie pewne zdolności, ale nie na tyle wystarczające, by mogła podjąć jakąkolwiek pracę. Wszelkie próby kończą się rozczarowaniem. Pierwsze upokorzenie spotyka kobietę podczas udzielania lekcji francuskiego, kiedy to okazuje się, że młoda uczennica bieglej zna język niż korepetytorka. Marta jest na tyle uczciwa, że odmawia przyjęcia zapłaty. Nie może pracować jako nauczycielka nie tylko dlatego, że jej wykształcenie jest zaledwie podstawowe, ale przede wszystkim, co sobie szybko uświadamia, ponieważ nie jest mężczyzną. Wszyscy, do których zwraca się o pomoc rozumieją, że praca jest dla niej więcej niż kwestią życia i śmierci, bo kwestią życia, a potem i wychowania dziecka. Nikt jednak nie potrafi jej pomóc. Przy kopiowaniu rysunków okaże się, że posiada istotne zdolności, ale… uczyła się za mało. Do sklepu nie może być przyjęta, gdyż kobiety nie zajmują się nigdy sprzedażą towaru, tylko mężczyźni, wręcz jest to pewna kompromitacja. Upokorzona po raz wtóry bohaterka podejmuje się ręcznego szycia, lecz za otrzymaną opłatę nie może kupić nawet chleba i opału Porażką okazuje się także próba tłumaczenia tekstu francuskiego. Zdesperowana Marta nie przyjmie jednak propozycji znajomej, by znalazła sobie możnego opiekuna. Zwycięża poczucie dumy. Ale i o niej musi ostatecznie zapomnieć, kiedy chcąc ratować chore dziecko, kradnie trzy ruble. Finał jest tragiczny: goniona przez policjanta, wpada pod końskie kopyta.

Nieszczęście Marty wynika stąd, że jest kobietą. Chociaż wytrwale mierzy się z losem, ponosi klęskę. Wszędzie dowiaduje się, że nie ma prawa do niczego, że jest nie człowiekiem, lecz „rzeczą”, a wręcz „zerem”, jeśli mężczyzna nie stanie obok niej jako cyfra dopełniająca. Porażki determinują ją do walki o prawo do pracy i godnego życia dla niej i córki. Nie poddaje się, dlatego woli zginąć niż być po raz kolejny upokorzoną przez obojętnych, choć przekonanych o swej dobroci i miłosierdziu ludzi.

Do połowy XIX wieku kobiety wychowywane były w ściśle określonym celu, mianowicie chodziło o to, by jak najlepiej wyjść za mąż. Emancypacja po powstaniu styczniowym miała stworzyć dla nich możliwość bycia człowiekiem w pełnym znaczeniu tego słowa, jak czytamy w „Pozytywizmie” Janiny Kulczyckiej Saloni: „(…) problem niebagatelny stanowi nowoczesne wychowanie kobiety, wyrwanie jej z wiekowego poniżania i izolacji, i przygotowanie do samodzielnego, odpowiedzialnego życia w społeczeństwie”.

Bolesław Prus nie pozostał obojętny na los kobiet w pozytywizmie. Pisząc „Emancypantki” dał czytelnikom możliwość poznania między innymi pani Latter i Magdaleny Brzeskiej, jej uczennicy. Pierwsza uczy dziewczęta, bo wierzy, że kobieta powinna być wykształcona, Magdalena natomiast odrzuca oświadczyny bogatego Krukowskiego, by podjąć rolę guwernantki i uczyć dzieci. W pewnym momencie swego życia wyjawia: „Trzeba szanować każda kobietę, która pracuje i jeszcze tak ciężko (…)Przecież dzisiaj jest to dążenie wszystkich kobiet, ażeby pracować… pracować jak najciężej i nie oglądać się na pomoc rodziców czy zarobki męża”. Powieść Prusa ukazuje przede wszystkim proces dojrzewania duchowego Madzi Brzeskiej, która poznaje kolejno różne środowiska społeczno-obyczajowe. Od żeńskiej pensji, poprzez świat ubogiej inteligencji po arystokratyczny salon. W swej drodze często wydaje się naiwna, jednak na uznanie zasługuje jej dobroć i poświecenie. Jej serce „odwraca się od zamożnych i zadowolonych, a zwraca do opuszczonych i cierpiących”. Jednak jej wysiłki nie przynoszą pozytywnych skutków, a na bohaterkę ściągają krzywdy i oszczerstwa. W ich konsekwencji Magdalena przeżywa wewnętrzny kryzys i poważnie zastanawia się nad pójściem do klasztoru. Dwie wspomniane kobiety nie są jedynymi przedstawicielkami emancypantek w tej książce, trudno nie wymienić pośród nich także panny Malinowskiej, panny Howard czy też Ady Solskiej. Prus przedstawia w powieści nieco humorystyczne podejście do tematu, na spotkaniu emancypantek ukazuje kobiecą naturę w nie najlepszym świetle, ale szczytne cele zdają się być ważniejsze od ich niewłaściwych nawyków.

Kreację kobiety, która, podobnie jak Magdalena Brzeska, wyznaje idee pracy u podstaw, pokazuje Emilia Orzeszkowa w noweli „A...B...C...” Utwór jest adresowany do inteligencji, zawiera wyraźny nakaz realizacji owego hasła. Bohaterką jest młoda dziewczyna, Joanna Lipska, córka nauczyciela, mieszkająca z bratem w „wielkim mieście wielkich Niemiec”. Kobieta nie godzi się na to, aby jej brat sam zarabiał na chleb. Kiedy pani Rożnowska proponuje jej pracę domowej wychowawczyni, dziewczyna zgadza się chętnie. Na korepetycje do Joasi przychodzą dzieci biedniejszych Polaków, którzy nie mogą pozwolić sobie na opłacenie szkoły. Dziewczyna z prawdziwą radością i oddaniem wypełnia powierzone jej obowiązki. Jest przykładem czynnej kobiety, która nie zajmuje się jedynie szydełkowaniem, czy robotami ręcznymi, ale pragnie zmieniać na lepsze otaczającą ją rzeczywistość. Dzieci chętnie uczą się czytać i pisać w języku polskim, a Joanna choć trochę uzupełnia domowy budżet. Mimo niekorzystnego wyroku i skazania na karę grzywny, Joanna postanawia kontynuować swoją misję. Autorka noweli stawia ją za wzór innym społecznikom. Orzeszkowa zwraca uwagę czytelnika na to, że władza zamiast wspierać działania dziewczyny, przeszkadza jej w szerzeniu wiedzy wśród dzieci. Pozbawia je edukacji. W noweli „A...B...C...” uwidocznione są także dwie inne idee pozytywistyczne, mianowicie utylitaryzm i scjentyzm. Utylitaryzm jest to koncepcja etyczna, zgodnie z którą działanie uznawane jest za dobre moralnie, jeżeli, zabiegając o własny interes i potrzeby, służy się dobru ogółu. Scjentyzm natomiast to pogląd, według którego prawdziwą i w pełni uzasadnioną wiedzę o rzeczywistości dostarcza tylko nauka. Pozytywiści uznawali scjentyzm jako umiłowanie nauki. Tymi właśnie ideami kieruje się w życiu Joasia Lipska. Nie godzi się ze swoją bezużytecznością, pragnie służyć pomocą nie tylko bratu, ale także społeczeństwu, ucząc dzieci z ubogich rodzin. Nauczycielka miłuje naukę, chce pogłębiać wiedzę i przekazywać ją innym.

W literaturze pozytywistycznej odnajdziemy również wzorce kobiet, których nie zajmuje problem emancypacji. Wręcz przeciwnie pragną zachowania dalszego porządku, adoracji przez mężczyzn i ich opieki. Najlepszym przykładem jest portret Izabeli Łęckiej, bohaterki „Lalki” Prusa. Izabela to amoralna, próżna egoistka. Właściwie są dwie Izabele. Z jednej strony widzimy ją jako atrakcyjną fizycznie, niegłupią, ale próżną snobkę i arystokratkę, z drugiej strony to niezwykła, piękna i tajemnicza osoba. Przez autora ukazana została jako posagowa piękność, która jest przyzwyczajona do życia w luksusach - otoczona wielbicielami traktująca ich przedmiotowo, wyobrażająca sobie, że została stworzona do przyjmowania hołdów. Jest zapatrzona w siebie i nie zadaje sobie trudu, by poświecić innym minimum uwagi. Nie umie nawet zaopiekować się chorym ojcem. Nie ma pojęcia o zarabianiu pieniędzy, nie wie skąd ojciec je bierze, nie wie nawet co to są procenty. Natomiast musi mieć powóz, konie, stroje i musi bywać na salonach. Różni ją to zdecydowanie od kobiet zaprezentowanych wcześniej. Łęcka rozumie, że musi dobrze wyjść za mąż, by ktoś przejął troskę o zaspokajanie jej potrzeb. Gotowa jest wyjść za Stanisława, ale nie jest w stanie go pokochać ani zrezygnować z flirtów. To także świadczy, że idee emancypacji są jej obce. Nie dostrzega prawdziwych uczuć Wokulskiego, widzi w nim tylko pokornego sługę znajdującego przyjemność w nadskakiwaniu swej księżniczce, a małżeństwo z człowiekiem należącym w jej mniemaniu do niższej kasty społecznej traktuje jak wielkie poświecenie i ustępstwo ze swej strony. W jej świadomości nie istnieją żadne zasady moralne, zatraciła nawet właściwy wszystkim ludziom podstawowy instynkt dobra i zła, dlatego podoba jej się Starski – postać prawdziwie odpychająca. Fascynuje ja Molinari, wyśmiany w arystokratycznych salonach, a nie potrafi docenić oddania i wierności głównego bohatera.

Panna Łęcka jest osobą wywyższającą się ponad innymi, pewna swojej wybranej, uprzywilejowanej pozycji. Ma też swoiste wyobrażenie o świecie właściwe pannom wychowanym według zasad obowiązujących w świecie arystokracji. Świat poza tym jej „czarodziejskim” był „zwyczajny” , tego świata nie rozumiała. Przyglądała mu się zawsze z zaciekawieniem i dziecięcą naiwnością. Raz będąc w szwalni i widząc dziesiątki pracownic „była pewna że robi im to wielką przyjemność, ponieważ te panny, które (…) przymierzały suknie, były zawsze uśmiechnięte i bardzo zainteresowane tym, ażeby strój leżał na niej dobrze.” Cytat ten w pełni odzwierciedla jak bardzo obce były Izabeli pozytywistyczne hasła epoki.

Pozytywizm to epoka, w której spotkać możemy wiele ciekawych wizerunków kobiet. Z pewnością różni je podejście do emancypacji. Jedne widzą w niej upragnioną wolność i możliwość usamodzielnienia się, nie zależności od mężczyzn, inne, jak Izabela, zupełnie nie rozumieją nowych idei. Różny jest również sposób przedstawiania wyemancypowanych bohaterek. O ile w prozie kobiecej możemy obserwować przychylność takim postawom i aprobatę, o tyle Prus w „Emancypantkach” ruch feministyczny przedstawia w krzywym zwierciadle karykatury. Niestety, we wszystkich przedstawionych utworach, niezależnie od stosunku bohaterek do emancypacji, ich życie przebiega tragicznie lub kończy się nieszczęściem. Jak pokazała historia dopiero kolejne epoki pozwoliły kobietom w pełni zrównać się z prawami mężczyzn, choć proces ten do dziś nie został zakończony.

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.