Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw dziecka


Portrety rodziców i dzieci w utworach literackich różnych epok

Ocena punktowa: 17/20
Liczba stron: 8
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
brak



Określenie problemu:

Wzajemne stosunki między rodzicami i ich potomkami, cechują się na tyle rozbudowaną gamą tworzących je odczuć i emocji, że stały się częstym tematem utworów literackich.

Z socjologicznego punktu widzenia, rodzina jest najstarszą, najpowszechniej występującą grupą społeczną, stanowiącą fundament całego społeczeństwa. Obecnie obserwuje się zanik rodzin tradycyjnych, w których więzi emocjonalne i wszelkie kontakty podtrzymywane są przez pokolenia. Następuje natomiast wzrost liczby „rodzin nuklearnych”, obejmujących tylko rodziców i dzieci, czyli osoby, bez których pojęcie „rodzina” w ogóle nie ma prawa istnieć. To właśnie relacje między dziećmi, a rodzicami kształtują tę najistotniejszą grupę. Ich wspólne przeżycia, wspomnienia oraz przede wszystkim wzajemne uczucia i emocje. Bardzo ważny jest też proces socjalizacji pierwotnej, w którym dziecko pozyskuje od rodziców całą wiedzę o świecie, sobie samym jako człowieku, oraz normach i wartościach, do jakich przyjdzie mu się w życiu stosować. Wzajemne stosunki między rodzicami i ich potomkami, cechują się na tyle rozbudowaną gamą tworzących je odczuć i emocji, że stały się częstym tematem filmów oraz utworów literackich.


Temat ten fascynował autorów wszystkich epok. Mimo tego nie zdołali go wyczerpać, gdyż pomimo swojej powszechności, motyw: rodzice-dziecko, nie jest prosty do zinterpretowania. Na interpretację, składają się przecież najczęściej własne przeżycia i obserwacje. I także autorzy dzieł literackich patrzyli na swoich dorosłych bohaterów i ich dzieci subiektywnie, poprzez pryzmat własnego świata i swoich, osobistych doświadczeń. Dlatego też, temat ten na przełomie wieków nie stracił swojej atrakcyjności. Zaprezentowane utwory, pokazują, że rodzice i dzieci prezentują różne postawy, a ich wzajemne relacje, przedstawione są na różnorodnych płaszczyznach, co związane jest z odmiennymi charakterami bohaterów i czasami, w jakich żyją. Czy jednak jest coś, co łączy wszystkie postacie, stworzone przez autorów w poszczególnych epokach? Czy istnieje jakaś cecha, której braku nie można zarzucić żadnemu z rodziców i żadnemu z ich dzieci? Jeśli tak, jaka?



W literaturze antycznej, temat rodziców i dzieci pojawia się dosyć często: Dedal ojciec Ikara, Lajos i Jokasta – rodzice Edypa, Achilles – syn Peleusa i w końcu, Kora – córka Demeter, o których mit pozwolę sobie przytoczyć. Demeter była przez wszystkich czczoną boginią plonów, dającą życie całej naturze. Wraz z Zeusem miała córkę – Persefonę, zwaną Korą. Pewnego dnia zostawiła dziewczyną na łące pod opieką nimf, bezwzględnie zakazując jej zrywania narcyzów, które były kwiatami zwodniczymi, poświęconymi bóstwom podziemnym

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8