Akceptujemy karty:

akceptowalne karty

Payu:

płatności
szybki kontakt
Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw dziecka


Motyw dziecka w literaturze i sztukach plastycznych. Przedstaw różne sposoby jego ujęcia na wybranych przykładach

Ocena punktowa: 19/20
Liczba stron: 5
Bibliografia: TAK
Ramowy plan: TAK

Multimedia:
Grafiki



Określenie problemu:

Dziecko podobnie jak dorosły człowiek ma swoje pragnienia i potrzeby. Artyści przedstawiając dziecięce kreacje pragną zwrócić uwagę na prawa najmłodszych.

Z różnorodnych sposobów ukazywania dziecka w malarstwie i tekstach literackich wynika pewna prawda - dziecko to mały człowiek, który ma swoje własne prawa, potrzeby i pragnienia oraz, że należy go szanować, traktować jak istotę ludzką, a nie miniaturę dorosłego człowieka. I właśnie tę prawdę przedstawię.



Dzieci w malarstwie początkowo interpretowane były jako osoby dorosłe, a jedynie niewielkich rozmiarów. Z tego powodu były ubierane tak samo jak ich rodzice, a bardzo często ubiór nie wyróżniał płci. Zarówno chłopcy, jak i dziewczęta nosili stroje przypominające sukienki, będące wiernymi kopiami kreacji ludzi dorosłych, takie jak te, w które ubrani są synowie Zbigniewa Ossolińskiego na portrecie rodzinnym (Portret Zbigniewa Ossolińskiego z synami). Nie tylko stroje, ale również fryzura oraz wyraz twarzy dalekie były od dziecięcej rzeczywistości, co widać w portrecie Marii Róży i Róży Marii Karoliny Kronenberg z psem Józefa Simmlera.


Decydujący przełom nastąpił za sprawą Piotra Michałowskiego. Był to pierwszy polski malarz, który potrafił dostrzec w dziecku istotę obdarzoną indywidualną osobowością, reagującą w sobie tylko właściwy sposób na otaczający ją świat. Jednym z jego obrazów jest „Studium chłopca wiejskiego”, na którym tenże chłopiec został przedstawiony w sposób jak najbardziej naturalny. W jego postawie nie ma nic sztucznego. Brak uśmiechu na twarzy, zmarszczone brwi sprawiają, że odnosimy wrażenie, iż to dziecko ma własne problemy, zastanawia się nad czymś. Jednak to, o czym myśli, nie przekracza możliwości jego wieku. Piotr Michałowski odrzucał drobiazgowość, upraszczał swoje obrazy, zwężał skalę barw do tonów czerni, brązów i szarości, czego przykładem może być między innymi dzieło ukazujące jego syna na kucu („Syn artysty na kucu”). Technika ta pozwoliła malarzowi na przedstawienie w postaci anonimowego chłopca („Studium chłopca wiejskiego”) najważniejszych cech dzieci takich jak: naiwność, czystość myśli, szczerość uczuć, prostotę oraz naturalność zachowania.



Drugą artystką, która zerwała z obowiązująca w XIX wieku konwencją przedstawiania dzieci w salonowych wnętrzach, w dekoracyjnych i bogatych sukienkach, była Olga Boznańska. Przykładem jej twórczości może być dzieło ukazujące dwójkę dzieci siedzących na schodach („Portret dwojga dzieci na schodach”). Portrety dziecięce malowała przez całe życie. Jednak pierwszym obrazem, w którym malarka sprzeciwiła się panującym tendencjom było dzieło „Dziewczynka z chryzantemami”

strona:    1    2    3    4    5