Pogotowie maturalne: Motywy literackie - Motyw kobiety


Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Tematem mojej prezentacji jest: postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Żeńska płeć to właśnie ta, która od zawsze wzbudzała najwięcej emocji i kontrowersji. Spowodowane to jest przede wszystkim złożonością kobiecej natury i specyficznemu oddziaływaniu na męską część gatunku homo sapiens. W nim też właśnie przejawia się żeński fatalizm, który znany był już od najdawniejszych czasów. Antyczna Helena uciekła z Parysem do Troi i tym samym doprowadziła do zagłady tego państwa- miasta. Biblijna Ewa skusiła Adama do grzechu, przez co oboje zostali wygnani z Raju. Z kolei szekspirowska Lady Makbet namówiła swego męża do zdrady i zabójstwa, czym sprowadziła na niego śmierć. Każda kobieta jest w pewnym sensie fatalna, bo każda posiada specyficzny urok, który potrafi zniewolić mężczyznę. Ale nie każda jest tego uroku świadoma, lub nie potrafi odpowiednio go wykorzystywać. Są jednak kobiety, które doskonale sobie z nim radzą i to właśnie one noszą miano fatalnych. Swymi czynami i zachowaniem potrafią tak oczarować mężczyznę, że traci on rozsądek. One też były i są największą inspiracją dla artystów oraz pisarzy.

W polskiej literaturze późno dostrzeżono fatalistyczną rolę kobiety. Praktycznie pierwszy jej portret naszkicował Adam Mickiewicz w IV części „Dziadów”, gdzie Gustaw przeżywa zdradę swojej ukochanej, która poślubiła innego mężczyznę, mówiąc o niej: „kobieto, puchu marny”. Jednak prawdziwy rozkwit postaci kobiet fatalnych nastąpił w kolejnych epokach. W swojej prezentacji przedstawię cztery z nich, które według mnie zasługują na szczególne wyróżnienie. Każdy z tych obrazów kobiecego fatalizmu jest inny, ale łączy je to, że wszystkie mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Pierwsza kobieta fatalna to Izabela Łęcka – bohaterka pozytywistycznej powieści „Lalka”, autorstwa Bolesława Prusa. Pochodzi ona z bogatej, szlacheckiej rodziny i jest piękna, niezwykle dumna oraz pewna siebie. Jej życie teoretycznie powinno przebiegać według określonego dla takich dziewcząt w tamtych czasach schematu, czyli: wprowadzona w życie towarzyskie na jednym z balów, błyszczy urodą, zdobywa wielu konkurentów, z których wybiera najlepszą pod względem pochodzenia i majątku partię, wychodzi za niego za mąż i rodzi mu kolejne dumne szlachcianki lub szlachciców. Niestety, moja bohaterka nie miała tyle szczęścia; jej ojciec roztrwonił znaczną część majątku i pomimo dobrego nazwiska zaczął tracić swą pozycję. Dziewczyna wychowana w przepychu i dostatku, przeświadczona, że nie ma wyższych i bardziej godnych ludzi ponad tych, z którymi ona przestaje, nagle zmuszona jest zmienić dotychczasowy tryb życia albo szybko znaleźć dostatecznie bogatego narzeczonego. Niestety, w wyższych sferach złe wiadomości rozchodzą się bardzo szybko i żaden z majętniejszych młodych, wolnych chłopców nie śpieszył z oświadczynami. Jedynym poważnym konkurentem staje się Stanisław Wokulski – zamożny kupiec, ale nie arystokrata. Prezentuje on wszystko to, czego Izabela przez całe swoje dotychczasowe życie starała się nie zauważać i do czego czuła niechęć; nie jest przystojny, nie pochodzi z jej sfer, nie posiada ogłady towarzyskiej. Jedynym, aczkolwiek najważniejszym jego atutem, są pieniądze, mogące jej umożliwić życie w luksusie, do którego jest przyzwyczajona. Po długich namysłach, podczas których musiała ona zwalczyć wstręt, jaki czuła do Wokulskiego, postanawia wyjść za niego za mąż. Nie jest to jednak małżeństwo z miłości, lecz zwykła transakcja. Izabela w swym zaślepieniu nie zauważa, jak wielkim i prawdziwym uczuciem darzy ją Stanisław i jak wartościową jest on osobą. Dla niej bez znaczenia są szczerość i wnętrze człowieka - liczą się tylko: piękno zewnętrzne, dobre pochodzenie oraz duży majątek. Izabela nie potrafi kochać, za co w końcowej części utworu zostaje ukarana; Wokulski odkrywa jej prawdziwą naturę i opuszcza ją, pozbawiając tym samym marzeń o dostatnim życiu.

Przedstawiana przeze mnie bohaterka ma wiele cech kobiety fatalnej. Charakteryzuje się egoizmem, dumą i wyniosłością. Jej wnętrze jest puste; nie posiada żadnych wartościowych cech, a jedyny jej atut to uroda, którą bezwzględnie wykorzystuje, aby osiągnąć zamierzony cel. To właśnie ten fatalny urok powoduje, że Wokulski stawia na szalę wszystko, co posiada, żeby tylko zostać mężem Łęckiej. Kiedy już prawie mu się to udaje, nagle odkrywa prawdę – usłyszane przypadkowo słowa odsłaniają mu prawdziwą twarz ukochanej, a rozpacz odbiera mu zmysły. Stanisław znika z Warszawy, porzucając tym samym Izabelę i improwizuje samobójstwo. Chce w ten sposób zamknąć za sobą pewien rozdział życia, które dla niego nie przedstawia już wielkiej wartości – jest jednak zbyt inteligentny, aby je przerwać. W taki oto sposób kobieta potrafi zniszczyć mężczyznę i to jest właśnie jej fatalizm.

Kolejną żeńską istotą, wartą uwagi, ze względu prezentowany przeze mnie temat, jest Jagna – bohaterka młodopolskiej powieści „Chłopi”, autorstwa noblisty Władysława Reymonta. Postać ta to prosta wiejska dziewczyna, która jednak posiada niezwykle złożoną osobowość, determinującą całe jej życie. Charakterystyczną cechą Jagny jest brak własnego zdania i tendencja do ulegania innym, silniejszym psychicznie jednostkom. Największy wpływ ma na nią matka, która praktycznie podejmuje za dziewczynę każdą decyzję – nawet tę, dotyczącą zamążpójścia. Jagna bezwiednie poddaje się losowi – nawet wtedy, gdy ma poślubić przeszło dwa razy starszego od siebie Macieja Borynę. Nie jest w tym związku szczęśliwa, ale stara się go zaakceptować w zupełnie dziecinny sposób. Boryna bowiem jest majętnym człowiekiem i najbogatszym gospodarzem w Lipcach, więc może dać swojej młodej żonie wszystko, czego ona tylko sobie zażyczy. Jagnę cieszy fakt bycia bogatą i tym rekompensuje sobie starczy wiek swego małżonka. Jednak jej największym życiowym nieszczęściem jest emanujący z niej erotyzm, którym bezwiednie przyciąga do siebie mężczyzn. Ulega mu niejeden mieszkaniec wsi, przez co ze strony innych kobiet Jagnę spotyka wiele nieprzyjemności. Trudną sytuację dziewczyny pogarsza jeszcze jej słaba natura, która sprawia, że nie potrafi ona odmówić swym zalotnikom. Najlepszym tego przykładem jest Antek – syn Macieja Boryny, który zdradza żonę ze swoją macochą. Jagna uwodzi także Dominika – syna organisty, który ma zostać księdzem, lecz dla pięknej dziewczyny jest gotów z tego zrezygnować. Rezultatem takich działań staje się wyrzucenie Jagny ze wsi – mieszkańcy wywożą ją na taczce poza jej granice.

Fatalizm tej bohaterki polega na tym , że jej urok paraliżuje mężczyzn i łamie życie innym kobietom. Jednak jej czyny, w odróżnieniu od Izabeli Łęckiej, nie są powodowane wyrachowaniem. Jagna bowiem nie jest świadoma swego magnetyzmu, a w swej naiwności angażuje się emocjonalnie w każdy związek, w który wchodzi. Takim zachowaniem niszczy zarówno innych, jak i siebie. Dodatkowo jest ona postacią pokrzywdzoną przez los, gdyż przyszło jej żyć w środowisku, które jej nie rozumie i niszczy jej osobowość.

Zupełnie inny rodzaj fatalizmu przedstawia postać Laury Kościenieckiej - bohaterki powieści „Przedwiośnie”, autorstwa Stefana Żeromskiego. Poznajemy ją podczas pobytu Cezarego Baryki – głównego bohatera – w Nawłoci. Jest ona młodą i bardzo piękną wdową po historyku – Kościenieckim, który pozostawił jej w spadku swój dwór – Leniec. Jednak o majątek ten upomina się także jego dwoje dzieci z poprzedniego małżeństwa. Laura nie ma dostatecznych środków, aby ich spłacić, więc postanawia znaleźć bogatego narzeczonego. Z jej urodą o takiego nie trudno, więc zaręcza się z Władysławem Barwickim – niezwykle zamożnym właścicielem Suchołustku. Jednak na drodze Laury staje młody i przystojny Cezary. Kobieta nie potrafi oprzeć się pokusie i rozkochuje w sobie młodzieńca, a następnie wdaje się z nim w romans. Uczucie Baryki rozkwita, ale nie jest on świadomy tego, że jego związek nie zakończy się happy endem. Laura bowiem tylko bawi się chłopcem, zaspakajając swoje ambicje i dowartościowując własne ego oraz próżność. Jej zachowanie ma fatalne skutki: Cezary wdaje się w skandaliczną bójkę z Barwickim, a na wieść o ślubie swej ukochanej wyjeżdża do Warszawy. Tam stara się zapomnieć o kobiecie, ale ona mu na to nie pozwala, aranżując spotkanie. Jednak kończy się ono całkowitym i ostatecznym zerwaniem kochanków, a zrozpaczony Baryka całą swą energię wkłada w działalność polityczno-społeczną. Fatalizm Laury Kościenieckiej polegał na tym, że bawiąc się uczuciem młodego mężczyzny niszczyła mu życie. Jej czyny miały jeden cel: zdobyć i usidlić. Po co? Dla własnej satysfakcji i rozrywki.

Ostatnim literackim przykładem kobiety fatalnej, który zaprezentuję, jest postać Justyny Bogutówny – bohaterki powieści Zofii Nałkowskiej, pod tytułem „Granica”. Była ona córką kucharki – Karoliny Bogutowej i nieznanego ojca. Jako dziecko wychowywała się razem z córką hrabiostwa Tczewskich, u których pracowała jej matka. Dzięki kontaktom z Różą, nabrała powierzchownej ogłady towarzyskiej, która wyróżniała ją spośród innych dziewcząt z jej sfery społecznej. Jako młoda dziewczyna, zamieszkała wraz z matką w domu Ziembiewiczów w Boleborzy, gdzie zajmowała się głównie haftowaniem. Tam też poznała Zenona – syna swych chlebodawców i została jego kochanką. Wierzyła, że łączy ich prawdziwa miłość i że chłopak po ukończeniu szkoły wróci do niej. Jednak tak się nie stało. Po śmierci matki, Justyna zostaje zmuszona do szukania pracy w mieście, gdzie znów spotyka Zenona i znów zostaje jego kochanką. Nie jest jednak świadoma, że mężczyzna ma narzeczoną i że prędzej czy później zakończy ich związek. Kiedy okazuje się, że Bogutówna spodziewa się dziecka – Zenon daje jej pieniądze i namawia do usunięcia ciąży. Jednak czyn ten staje się zgubny dla obojga kochanków. Ich znajomość bowiem nie kończy się, lecz tylko zmienia postać. Mężczyzna, bojąc się o swoją karierę, spełnia coraz to nowe życzenie Justyny. Najpierw załatwia jej pracę w sklepie u Torucińskiego, później w cukierni. Z obu stanowisk Bogutówna rezygnuje sama, stając się wciąż bardziej kapryśną. Z biegiem czasu zaczyna tracić kontakt z rzeczywistością, a sny, w których ukazuje się jej zabite dziecko, z dnia na dzień pogarszają jej stan psychiczny. W końcu lekarz stwierdza u niej początki schizofrenii, ale ona nie chce się leczyć. W rezultacie najpierw nieskutecznie próbuje popełnić samobójstwo, a następnie w akcie zemsty oblewa Zenona kwasem, a sama trafia do więzienia. Jej feralna miłość kończy się tragedią.

Fatalizm Justyny ma dwojakie podłoże. Z jednej strony leży w niej samej; uroda, wewnętrzny urok i naiwność popchnęły ją w ramiona Zenona, który bez skrupułów potrafił to wykorzystać. Z drugiej determinują go czynniki środowiskowe; romans z młodym Ziembiewiczem wydawał jej się ucieczką od ubóstwa i awansem społecznym. Niestety, zamiast szczęścia, fatalizm Justyny doprowadził ją do choroby psychicznej i przestępstwa, a Zenona do samobójstwa.

Zaprezentowane przeze mnie literackie kreacje femme fatale, to doskonałe obrazy złożoności kobiecej natury i udane próby psychologicznej analizy kobiecego sposobu myślenia. Są one również dowodem na to, że nie tylko rozum i umiejętności pozwalają osiągnąć zamierzony cel. Kobiety zaprezentowanych epok, a także wcześniejszych okresów, musiały szczególnie o tym pamiętać, gdyż możliwości ich działania były niezwykle ograniczone. Ceniono w nich bowiem przede wszystkim urodę, nie zważając na poziom intelektualny, który przecież nie odgrywał roli na balach, przy wychowywaniu dzieci, czy prowadzeniu domu.

Postacie przedstawionych przeze mnie kobiet fatalnych mają swoje odzwierciedlenie we współczesności. Postawę Izabeli prezentują kobiety, które widujemy na okładkach oraz zdjęciach różnych czasopism; zawsze starannie pomalowane i uczesane, o nieskazitelnej figurze, „uwieszone” na ramieniu mężczyzn, którzy okazują się milionerami, z „przyklejonym” do twarzy uśmiechem. Tworzą one obraz żałosny i żenujący, a tym samym przynoszą wstyd płci żeńskiej. Jagna to synonim osoby, która nie jest rozumiana przez społeczeństwo i krytykowana za swój indywidualizm. Niestety, choć żyjemy w czasach nowoczesnych, gdzie każdy ma prawo być takim, jakim chce – zacofanie społeczne często hamuje wybitne osobowości, ze szkodą dla nich samych i być może dla całego społeczeństwa. Laura symbolizuje typową kokietkę, czyli kobietę, która bawi się uczuciami mężczyzn, nie zważając na konsekwencje. Takich jednostek w XXI wieku jest bardzo wiele, ze względu na to, że od pewnego czasu miłość przestała być postrzegana jako uczucie łączące dwoje ludzi, a stała się tylko sposobem na zaspakajanie popędu seksualnego. Rzadkością nie są także kobiety pokroju Justyny. Niejedna młoda dziewczyna, szukając ucieczki przed ubóstwem, znajduje ją w ramionach bogatego mężczyzny, wierząc w jego prawdziwą miłość. Niejedna też zostaje porzucona i pozostawiona z dzieckiem, które musi samotnie wychowywać, bo biologiczny ojciec się go wyrzeka. Zaprezentowane postacie literackie tworzą więc pewnego rodzaju przestrogę, zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn, przed pułapkami i przeszkodami stawianymi przez życie. Szkoda tylko, że odsetek amatorów literatury klasycznej jest coraz mniejszy, a współcześni autorzy, zgodnie z obowiązującymi trendami, fatalizm kobiety traktują raczej jako zaletę, niż wadę…

strona:    1    2    3    4    5  





Mieszkanki salonów i wiejskich chat. Zaprezentuj literackie portrety kobiet w wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: Literatura udowadnia, że zarówno salonowe damy, jak i niewiasty pochodzące z gminu są niewyczerpaną skarbnicą kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i zwięzła. Napisana poprawnym językiem.

Uwodzicielskie kobiety w literaturze i sztuce. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety uwodzą mężczyzn na wiele sposobów, gdyż każdy podatny jest na inne bodźce oraz zachowania.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca precyzyjna, przemyślana i odpowiednio skomponowana. Zawiera bogatą bibliografię.

Sposób przedstawiania kobiecego piękna w różnych epokach. Porównaj na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Sposoby przedstawiania kobiecego piękna są różnorodne. W dużej mierze zależy to od poglądów ludzi danej epoki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady z literatury i sztuki. Przemyślana i dojrzała.

Emancypacja kobiet na przestrzeni wieków. Przedstaw problem odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
20/20
Teza: Różnorodność portretów i ról kobiet na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o samodzielnym myśleniu autorki. Ciekawy dobór lektur.

Omów różne wizerunki kobiet na przykładzie wybranych utworów literackich

Ocena:
20/20
Teza: Literatura prezentuje szeroką i różnorodną gamę kobiecych portretów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Właściwie dobrane przykłady. Przejrzysta treść.

Kobieta piękna, władcza, zdradziecka, zależna od mężczyzny, próżna – przedstaw sposoby kreowania postaci kobiecych na podstawie analizy utworów różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety są od wieków obiektem uwielbienia, marzeniami mężczyzn bez względu na to, jakie mają cechy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca we właściwy sposób realizuje temat. Ukazuje najbardziej popularne wizerunki kobiet. Plan i bibliografia bez zarzutu.

Kobiety - fascynujące czy irytujące? Omów temat na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta jako jeden z podstawowych lejtmotywów literatury światowej, przedstawiana w różnych ujęciach: jako matka, żona, córka, czy kochanka.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ciekawe przykłady, prawidłowe wnioski.

Kreacje kobiet w epoce pozytywizmu, a postulat emancypacji

Ocena:
20/20
Teza: Emancypacja dla wielu kobiet w epoce pozytywizmu okazała się społeczno-ekonomiczną koniecznością.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Ukazuje kilka portretów kobiet. Bogata literatura przedmiotu.

Bohaterki literackie okresu Młodej Polski. Scharakteryzuj wizerunek kobiet tej epoki na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Młodopolskie bohaterki literackie cechuje bogata osobowość i skomplikowana psychika.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odpowiada tezie i tematowi. Poprawne przedstawienie poszczególnych bohaterek. Właściwe wnioski.

Postacie kobiece i ich rola w utworach romantyków i pozytywistów. Przedstaw zagadnienie na wybranych utworach

Ocena:
20/20
Teza: W romantyzmie i pozytywizmie rola kobiet w literaturze często bywała kluczowa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Poszczególne elementy spięte w logiczną całość. Poprawny język wypowiedzi.

Femme fatale w literaturze różnych epok. Przedstaw na przykładzie różnych utworów

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety fatalnej towarzyszy literaturze od wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w 100% realizuje temat. Lekki styl i logiczna konsekwencja.

Obraz kobiety w literaturze tworzonej przez kobiety. Omów problem na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W różnych okresach kobiety tworzyły odmienne i złożone literackie bohaterki.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, spójna. Ciekawe argumenty i sposób ukazania poszczególnych kobiecych postaci.

Kobiecość jako przywilej lub przekleństwo. Rozważ w odniesieniu do tekstów literackich wybranej epoki

Ocena:
20/20
Teza: Czy warto było być kobieta w epoce pozytywizmu?

Ocena opisowa nauczyciela: Praca samodzielna wykorzystująca bogate i nietuzinkowe lektury.

Od anioła do femme fatale. Scharakteryzuj kreacje bohaterek w wybranych utworach literackich różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Analizowanie wizerunków kobiecych w literaturze może być pasjonujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zawiera ciekawe kreacje bohaterek. poprawny plan i bibliografia.

Afrodyta - Wenus. Motyw mitycznej bogini piękności w literaturze i sztuce

Ocena:
20/20
Teza: Kult Afrodyty - Wenus przetrwał stulecia, o czym świadczą liczne dzieła sztuki i literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabnie napisana, oparta na ciekawych przykładach.

Porównaj kreacje postaci kobiecych w literaturze romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, analizując wybrane przykłady

Ocena:
20/20
Teza: Obraz postaci kobiecych w wybranych epokach.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. Dobra kompozycja i język wypowiedzi.

Kobieta anioł, kobieta demon. Rozpatrz na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: W każdej kobiecie występuje pierwiastek zarówno anielski, jak i demoniczny, dlatego właśnie są one tak intrygujące.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna, ciekawie sformułowany problem i wnioski.

Tragiczny wpływ kobiet na bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie tragicznego wpływu kobiet na wybranych bohaterów literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szczegółowo i wnikliwie analizuje temat.

Kobieta błogosławieństwem lub przekleństwem dla mężczyzny. Omów temat na wybranych utworach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Kobieta może być równocześnie błogosławieństwem i przekleństwem dla mężczyzny – „jest bramą piekieł” lub „balsamem dla duszy”.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w zwięzły sposób ukazuje temat. Logicznie przeprowadzona argumentacja.

Uwielbiana, pożądana, znienawidzona. Porównaj różne wizerunki kobiet ukazane w literaturze różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Literatura polska i światowa na przełomie wieków stworzyła wiele ponadczasowych kreacji kobiecych, których postaci budziły zachwyt, pożądanie, miłość lub nienawiść.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Literatura dziewiętnastowieczna uwieczniła wiele różnorodnych i niepowtarzalnych portretów kobiecych.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca, oparta na czterech lekturach z XIX wieku.

Przedstaw, porównaj i oceń portrety kobiet znane ci z polskiej literatury XIX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W każdej epoce odnajdziemy cały wachlarz kobiecych postaci.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Kobieta w malarstwie i literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunek kobiety idealnej wciąż ulega metamorfozom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca nietuzinkowa, oparta na ciekawych przykładach - pokazuje ewolucję wizerunku kobiety.

Obraz kobiet w XIX i XX wieku w literaturze

Ocena:
20/20
Teza: Wizerunki bohaterek literackich w pisarstwie XIX i XX wieku były niesłychanie złożone.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja poprawna ukazuje bardzo różnorodne wizerunki kobiet.

Omów i porównaj miejsce kobiety w społeczeństwie na podstawie literatury XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: W pisarstwie XIX i XX wieku możemy dostrzec istotne zmiany w postrzeganiu społecznej roli kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana - dojrzałe i celne wnioski.

Kobieta anioł, kobieta demon - jako źródło inspiracji w literaturze. Rozważ na wybranych przykładach

Ocena:
20/20
Teza: Motyw kobiety-demona i kobiety-anioła ponadczasowym źródłem artystycznych inspiracji.

Ocena opisowa nauczyciela: Wyczerpująca prezentacja napisana poprawnym, potoczystym stylem.

Różne oblicza kobiet ukazane w literaturze polskiej i innych dziedzinach sztuki XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Niezależnie od dziedziny sztuki, działa polskie ukazują nietuzinkowe portrety kobiece.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa oparta na literaturze, malarstwie, filmie i piosence.

Anioł czy femme fatale. Obraz kobiety w literaturze polskiej. Omów zagadnienie, odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
20/20
Teza: Na przestrzeni wieków artyści ukazują anielską i demoniczną stronę kobiecej natury.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bardzo szeroko i szczegółowo opisuje wizerunki poszczególnych kobiet.

Przyczyny i skutki niemoralnych decyzji kobiet. Omów zagadnienie w oparciu o przykłady z różnych epok

Ocena:
20/20
Teza: Kobiety kroczące drogą niesprawiedliwości lub występku są niezwykle ciekawymi postaciami literackimi.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dojrzała, ciekawa, świadcząca o dobrym obyciu literackim.

Zinterpretuj portrety niezwykłych kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena:
20/20
Teza: Przedstawienie niezwykłych portretów kobiet - bohaterek literatury polskiej na wybranych przykładach z różnych epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna opisująca kilka kobiecych kreacji charakterystycznych dla polskiej literatury.

Kobiecość jako temat liryki. Przedstaw zagadnienie, odwołując się do utworów poetek XIX i XX wieku

Ocena:
20/20
Teza: Dzięki piszącym kobietom dokonała się zmiana w sposobie postrzegania kobiety.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja bogata w literackie przykłady. Przejrzysta kompozycja i wnioski potwierdzające tezę.

Matka, żona, kochanka. Różne obrazy kobiet w literaturze Omów na wybranych przykładach.

Ocena:
20/20
Teza: Co determinuje ogromną różnorodność jej zachowań?

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazuje różnorodność kobiecych literackich kreacji.

Grzeszne i grzeczne kobiety w literaturze i sztuce różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety są krańcowe: o wiele lepsze albo o wiele gorsze niż mężczyźni.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa, zwięzła, napisana lekkim piórem. W pełni realizuje założenia tematu.

Femme fatale w literaturze i sztuce. Przedstaw wizerunki kobiet fatalnych na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Chociaż wizerunek kobiety fatalnej odnajdujemy już w biblii, to największą fascynację tym motywem obserwujemy w wieku XIX i XX.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Poprawny język.

Motyw żony w literaturze. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje żon w literaturze są niejednoznaczne - niektóre podtrzymują archetypy, natomiast inne łamią społeczne stereotypy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana i przejrzysta. Bogata treść i bibliografia.

Kobiety jako źródło nieszczęścia. Przedstaw na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: Literatura dostarcza nam wiele przykładów kobiet sprowadzających najczęściej na mężczyzn nieszczęście - od czasów mitologii po współczesność.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana, oparta na bogatej bibliografii. Dobry styl i interesujące wnioski.

Wizerunek złych kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Literatów, malarzy i filmowców zawsze inspirowały kobiety niepokorne i złe, dlatego w sztuce odnajdujemy wiele wizerunków kobiet fatalnych.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna, oparta na niebanalnych przykładach. Zaznaczona jest indywidualność i własne przemyślenia autora.

Wizerunek kobiety w literaturze. Zanalizuj temat, odwołując się do utworów krajowych i zagranicznych

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta i kobiecość to temat, który od zawsze pasjonował wielu artystów, dla wielu z nich kobieta była inspiracją do stworzenia dzieła.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje założenia tematu. Dobrze dobrana literatura i poprawnie sporządzony plan prezentacji.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i światowej. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Galeria portretów literackich kobiet jest niezwykle bogata, lecz mimo licznych rozbieżności można wyróżnić pewne wizerunki kobiet jakie zapisały się w literaturze na przestrzeni epok.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bardzo dobrze skomponowana. Barwny i płynny język. W pełni zrealizowany temat prezentacji.

Różne koncepcje kobiecego piękna w literaturze i sztuce. Omów na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Od starożytności aż do czasów współczesnych obraz kobiety zmieniał się i przekształcał wraz z panującymi w danej epoce wyobrażeniami i inspiracjami.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca odwołuje się do licznych lektur i dziel sztuki. Sprawny język, bogata prezentacja.

Postać uwodzicielskiej kobiety w literaturze. Przedstaw na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Funkcjonowanie motywu uwodzicielki w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna, napisana płynnym stylem, przemyślana.

Portret kobiety w różnych epokach. Przedstaw w oparciu o przykłady z literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta na piedestale w kolejnych epokach, w każdej z dziedzin literatury sztuki czy malarstwa.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca obszerna. Zawiera wiele przykładów. Poprawny styl i język.

Postacie kobiece w literaturze i sztuce. Porównaj wybrane bohaterki z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Wiele bohaterek literatury, dzieł plastycznych i filmowych to postaci interesujące i ważne, wartościowe, czy też po prostu ciekawie ukazane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta, poprawnie skonstruowana. Dobry styl wypowiedzi.

Wizerunek kobiety w literaturze i sztuce. Na wybranych przykładach przedstaw zagadnienie

Ocena:
19/20
Teza: Każdy artysta postrzega kobietę inaczej i dodaje jej inny, przez siebie zauważony walor, a niekiedy ukazuje jej wady.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna i przemyślana praca. Logiczne argumenty i dobry język.

Kobieta w literaturze i malarstwie. Przedstaw różne wizerunki, opierając się na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Głównym czynnikiem determinującym życie kobiety jest stopień jej niezależności.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja w pełni poprawna.

Literackie wizerunki kobiet. Omów zagadnienie na wybranych przykładach

Ocena:
19/20
Teza: Najciekawszy jest wizerunek kobiet złożonych, których natura obfituje w rażące sprzeczności i na ich przykładzie możemy podziwiać fascynujące oblicza kobiecej psychiki.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja standardowa. Przedstawia temat w pełni i dość zwięźle. Poprawny język.

Zmiana wizerunku kobiety na przestrzeni wieków. Przedstaw odwołując się do literatury i sztuki

Ocena:
19/20
Teza: W każdej epoce istniały muzy, które popychały poetów do tworzenia dzieł uwielbienia i zachwytu, malarzy do kreślenia portretów i aktów.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przemyślana. W pełni ukazuje zmianę postrzegania kobiety na przestrzeni wieków. Poprawny język.

Świat kobiecych wartości. Przedstaw problem, odwołując się do wybranych utworów literackich

Ocena:
19/20
Teza: Dwoistość charakterów kobiet oraz ich świat wartości na podstawie wybranych utworów pozytywistycznych i dwudziestolecia międzywojennego.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca logiczna i przemyślana. Poszczególne argumenty przedstawiono przejrzyście. Poprawny język.

Wizerunek kobiety w romantyzmie. Przedstaw, odwołując się do wybranych lektur

Ocena:
19/20
Teza: Postacie kobiece w epoce romantyzmu były często eksponowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w treści. W pełni odpowiada tematowi. Poprawny styl wypowiedzi.

Portret kobiety w literaturze polskiej. Przedstaw zagadnienie,odwołując się do wybranych przykładów

Ocena:
19/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze polskim pisarzom i poetom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Na kilku przykładach prezentuje portret kobiety w utworach literackich. Poprawny konspekt prezentacji.

Kobieta matka, kobieta fatalna, kobieta bogini. Omów motywy na wybranych przykładach literackich

Ocena:
19/20
Teza: W literaturze zostały utrwalone między innymi wizerunki bogini, matki, kobiety fatalnej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat. Różnorodne tematy, ciekawe przemyślenia.

Portrety kobiet w literaturze polskiej i obcej. Przedstaw na wybranych przykładach.

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety jako obiekt uwielbienia, westchnień, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca typowa. Oparta na powszechnie znanych lekturach.

Wizerunek ukochanej kobiety w romantycznej literaturze i epistolografii

Ocena:
19/20
Teza: Kobieta jako inspiracja twórczości poetyckiej, źródło natchnienia oraz przyczyna nieszczęść i zawodów miłosnych; przedstawiana głównie jako kochanka, matka, żona, jest obiektem uwielbienia, pożądania i zazdrości.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna i na temat. Można by więcej uwagi poświęcić epistolografii.

Muza, żona, kochanka, matka. Różne sposoby kreowania postaci kobiet w literaturze. Omów ten problem na wybranych przez siebie przykładach dzieł literackich z różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Kobiety - bohaterki literatury - potrafią być jednocześnie różne i podobne.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca bogata w przykłady, ukazuje jak różnorodne mogą być kobiety na przestrzeni epok.

Postacie kobiet w mitologii i Biblii. omów ich rolę i sposoby portretowania w wybranych utworach

Ocena:
19/20
Teza: Obydwa antyczne źródła kreują niepowtarzalne, często archetypiczne postaci kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca szeroko traktuje temat. Ukazuje kilka najbardziej archetypicznych wizerunków kobiet.

Postać kobiety fatalnej w literaturze polskiego pozytywizmu, Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego

Ocena:
19/20
Teza: Femme fatale polskiej literatury mają zgubny wpływ na mężczyzn i determinują ich losy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca świadczy o indywidualnym podejściu do tematu - wnioski. Poprawne argumenty i przedstawione ciekawie postacie.

Ewa nie tylko kusicielka. Przedstaw różne kreacje kobiet w literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Literacki wizerunek zmieniał się od czasów ukazania biblijnej Ewy i zmienia się po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje kilka wybranych wizerunków kobiet.

Przedstaw różne portrety Polek na wybranych przykładach literackich. Zanalizuj wybrane utwory

Ocena:
19/20
Teza: Kreacje kobiet-Polek odnajdziemy w wielu epokach polskiej literatury.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ukazuje ciekawe wizerunki kobiet.

Kobieta błogosławieństwem czy przekleństwem dla mężczyzny. Rozważ problem, analizując na wybranych przykładach różnych epok

Ocena:
19/20
Teza: Różny wpływ płci pięknej na męskich przedstawicieli w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni realizuje temat.

Motyw kobiety - muzy, natchnienia w sztuce i literaturze

Ocena:
19/20
Teza: Portrety kobiet, które dzięki swojej wyjątkowości zostały uwiecznione przez pisarzy i malarzy.

Ocena opisowa nauczyciela: Ciekawa praca pokazująca różnorodność ujęcia tematu.

Scharakteryzuj kobietę, jej życie i pragnienia, odwołując się do wybranych postaci literackich

Ocena:
19/20
Teza: Złożoność kobiecych wizerunków w pisarstwie XIX i XX wieku.

Ocena opisowa nauczyciela: Zwięzła praca opisująca trzy typy kobiece z literatury XIX i XX wieku.

Femme fatale. Kobieta fatalna w literaturze i sztuce

Ocena:
19/20
Teza: Rola femme fatale zostaje narzucona kobiecie przez samą ofiarę – mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja ciekawa, ukazująca spojrzenie na femme fatale z dwóch odmiennych perspektyw.

Motyw ciała kobiecego w literaturze i sztuce modernizmu

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie ciało kobiece zostało było przedstawiane różnorodnie.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca przejrzysta i bogata w przykłady. Dobrze przedstawiony problem i wnioski.

Kreacje kobiet w literaturze polskiej i obcej. Omów, odwołując się do przykładów z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Zarówno w polskiej, jak i obcej literaturze możemy dostrzec różnorodne portrety kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Zawiera odpowiednio dobraną literaturę.

Kobieta jako literacka bohaterka. Przedstaw na wybranych przykładach z różnych epok

Ocena:
18/20
Teza: Kobieta uważana za uosobienie piękna, wdzięku i wrażliwości, stała się wdzięcznym tematem dzieł literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Kolejne argumenty ułożone zostały w logiczna całość.

Kobieta demon, kobieta wamp, kobieta fatalna. Omów na przykładzie wybranych tekstów literackich

Ocena:
18/20
Teza: Tajemniczość, piękno, zagadkowość, niedostępność kobiety fatalnej niszczy mężczyzn i jednocześnie jest źródłem fascynacji literackich na przestrzeni wieków.

Ocena opisowa nauczyciela: Prezentacja napisana lekkim piórem. Poprawny język i styl wypowiedzi. Zwięzłość i logika argumentacji.

Przykłady zmiennych i tajemniczych kobiet w literaturze. Przedstaw, odwołując się do znanych ci utworów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze możemy spotkać się z połączeniem portretów kobiety złej i dobrej.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W przejrzysty sposób ukazuje wizerunki trzech kobiet w literaturze.

Wizerunek kobiety w Biblii. Scharakteryzuj i porównaj różne bohaterki historii z Nowego i Starego Testamentu

Ocena:
18/20
Teza: W Biblii możemy odnaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne wizerunki kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca ciekawa. Zawiera zaskakujące wnioski. Oryginalne podejscie do tematu.

Funkcje kobiet w literaturze Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Przeanalizuj, opierając się na wybranych utworach

Ocena:
18/20
Teza: Kreacje i funkcje bohaterek kobiecych okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego były zróżnicowane.

Ocena opisowa nauczyciela: Poprawna praca. Napisana dobrym językiem, przejrzyste argumenty.

Inspirujące i irytujące kobiety. Przedstaw ich wizerunki, opierając się na literaturze i własnych przemyśleniach.

Ocena:
18/20
Teza: Od stuleci kobiety stanowią źródło natchnienia dla artystów, głównie mężczyzn.

Ocena opisowa nauczyciela: Trafny dobór cytatów. Praca przemyślana i ciekawa. Poprawny styl.

Bogactwo wizerunków kobiet w literaturze, różnorodność ich osobowości i barwność postaci

Ocena:
18/20
Teza: Literatura bez kobiet byłaby uboższa, są one tak różnorodne i występują w tak niezwykłych rolach, że trudno tę wielość portretów ogarnąć.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zgrabna, napisana płynnym językiem. Dobrze dobrana literatura. Zwięzłe argumenty.

Porównaj utrwalone w literaturze archetypy bohaterek, odwołując się do wybranych tekstów kultury romantycznej i młodopolskiej

Ocena:
18/20
Teza: Zjawiskowość kobiecej natury nie uszła uwadze artystom – malarzom, muzykom, pisarzom, poetom, którzy przez kolejne wieki i epoki, próbowali doścignąć i poznać w pełni kobietę, ulegając jej wpływom.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca w pełni poprawna. Właściwie dobrana literatura i argumenty.

Na podstawie wybranych wierszy współczesnej poetki przedstaw portret kobiety naszych czasów

Ocena:
18/20
Teza: Agnieszka Osiecka w swojej twórczości literackiej, pokazała nie tylko swoje oblicze, ale obraz wszystkich współczesnych Polek.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca pomysłowa. Ciekawe przykłady z twórczości Osieckiej.

Wpływ kobiet na wybory bohaterów literackich. Omów na wybranych przykładach z różnych epok literackich

Ocena:
18/20
Teza: Kobiety w literaturze często wywierały zgubny wpływ na mężczyznę.

Ocena opisowa nauczyciela: Motyw kobiety przedstawiony w ciekawy sposób. Poprawny język i styl.

Porównaj sposoby kreowania portretów kobiet w literaturze i malarstwie na podstawie analizy wybranych przykładów

Ocena:
18/20
Teza: W literaturze i malarstwie możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwięzła, konkretna.

Julia Capuletti jako ponadczasowa bohaterka w literaturze i sztuce. Omów temat na podstawie wybranych dzieł literackich oraz tekstów kultury

Ocena:
17/20
Teza: Julia Capuletti jest bohaterką do której odwołują się artyści po dzień dzisiejszy.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca oryginalna. Ukazuje nawiązania do postaci Julii w literaturze, filmie i musicalu.

Kobieta w renesansie. Przedstaw na wybranych przykładach z literatury i sztuki

Ocena:
17/20
Teza: Kobiety traktowane są nie tylko jako przedmiot westchnień i miłości zmysłowej, ale także jako symbol niezwykłej harmonii, cnoty i piękna, co inspiruje artystów na całym świecie do dziś.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca dobra, choć powierzchowna. Zbyt mało rozbudowane argumenty.

Motyw kobiety w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie w wybranych dziełach

Ocena:
17/20
Teza: Obraz kobiety jako temat poruszany przez wielu artystów we wszystkich epokach literackich.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. W pełni realizuje temat.

Przedstaw różnorodne sposoby ujęcia motywu kobiety, odwołując się do wybranych utworów

Ocena:
17/20
Teza: Motyw kobiety jest szeroko rozpowszechniony w literaturze.

Ocena opisowa nauczyciela: Praca poprawna. Bardzo zwięzła. Drobne usterki językowe.

Kobieto! Puchu marny... Zaprezentuj najciekawsze Twoim zdaniem portrety kobiet w literaturze

Ocena:
17/20
Teza: W literaturze możemy odnaleźć bardzo wiele portretów kobiet. Są one opisywane jako dzielne bohaterki, pełne poświęcenia i odwagi, ale także jako puste, naiwne lekkomyślne trzpiotki. W swojej pracy chciałbym/chciałabym przedstawić portrety ko

Ocena opisowa nauczyciela: Praca zwarta. Skrótowo ukazuje kilka portretów oryginalnych kobiet. Napisana na przeciętnym poziomie.